Lucas 9
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NAA
1 Dá ni̱ ndi̱tútí Jesús ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ xi̱ꞌo na choon noo̱ rá ña̱ kandeé rá taó rá ndidaá espíritu kini ñóꞌo ini ña̱yuu, ta kandeé rá nduva̱ꞌa ra ña̱yuu ndóꞌo iin rá iin kueꞌe̱.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá ná kuaꞌa̱n ra̱ dánaꞌa̱ ra̱ saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, ta nduva̱ꞌa ra na̱ kúꞌu̱,
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 ta kaá na̱ xíꞌín rá:
3 E disse-lhes:
4 Ta ndi ndáa mií vá veꞌe ni̱ saa̱ ndo̱ ni̱ ku̱ꞌu ndó, sa̱va̱ꞌa ñoó ní kandei ndó nda̱ ná kasandaá kuu̱ kankuei ndó koꞌo̱n ndo̱ iin ka̱ ñoo.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Ta ndi ndáa mií vá ñoo no̱ó ko̱ ní xíin na natiin va̱ꞌa na ndo̱ꞌó, ta kúú kankuei ndó ñoo ñoó, ta kidi niꞌini ndó ño̱ya̱ká íin saꞌa̱ ndo̱, ta ño̱ó kía̱n náꞌa̱ ña̱ ko̱ nátaꞌan ini Ndios xiní na̱ na̱ ñoo ñoó ―kaá Jesús.
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Dá ni̱ ka̱nkuei ta̱a ñoó kuaꞌa̱n ra̱ ndidaá ñoo dánaꞌa̱ ra̱ to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús, ta sa̱ ndu̱va̱ꞌa ra na̱ kúꞌu̱ ndéi iin iin xíán noo̱ xíonoo ra.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon rey Herodes saꞌa̱ ndidaá ña̱ kée Jesús, ta kúú ko̱ náꞌá rá ndí ki̱án nakani ini ra̱. Chi̱ dao ña̱yuu ñoó kaá ña̱ ni̱ na̱taki Juan, ta no̱ón kúú Jesús.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Ta dao ka̱ na̱ kaá ña̱ kúú ná profeta Elías, ta ni̱ ndi̱xóo tuku na. Ta dao ka̱ na̱ kaá ña̱ kúú ná iin ka̱ profeta ni̱ sa̱ io sa̱ naꞌá, ta ni̱ na̱taki na̱ viti.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Dá ni̱ kaa Herodes:
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Tá ni̱ ndi̱sáa̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús ni̱ saꞌa̱n ra̱ noo̱ choon ni̱ saꞌanda na̱ noo̱ rá, dá ni̱ na̱kani ra xíꞌín ná sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ra. Dá ni̱ na̱kuaka xoo ñaá Jesús, dá ndáka ñaá ná kuaꞌa̱n na̱ iin xíán noo̱ ko̱ó ña̱yuu ndéi yati ñoo naní Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ñoó ndeí chí kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ kee na tákuei ñaá ná kuaꞌa̱n na̱. Ta kúú ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá Jesús. Dá ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ noo̱ ná saꞌa̱ ndi kee Ndios dándáki na ña̱yuu na̱. Ta ni̱ ndu̱va̱ꞌa na na̱ kúꞌu̱.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Tá ni̱ ini kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ na̱tuu yati ñaá ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Ta kúú rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo oꞌo̱n mil ta̱a. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó:
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Ta dión ni̱ kee ra. Dá ni̱ sa̱ nde̱i ndidaá kúú ña̱yuu ñoó.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Dá ni̱ tiin Jesús ndin oꞌo̱n pan ñoó xíꞌín ndin nduú ti̱yaká ñoó. Dá ni̱ na̱nde̱ꞌé noo̱ ná chí induú. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios sa̱ꞌán. Dá ni̱ saꞌanda na̱ pan xíꞌín ti̱yaká ñoó. Dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ dasá ráa̱n no̱ó ña̱yuu ñoó.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Dá ni̱ sa̱sáꞌan ndidaá kúú ná nda̱ no̱ó ni̱ ndi̱noo va̱ꞌa ini na̱. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ da̱kútí ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús uxi̱ uu̱ ti̱yika̱ xíꞌín ña̱ꞌa ni̱ ka̱ndo̱o no̱ó ña̱ ni̱ sa̱sáꞌan ña̱yuu ñoó.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Iin kuu̱ nákaa̱ xoo Jesús káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, ta yati ñoó ndéi ta̱a xíonoo xíꞌín ná, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó:
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná ña̱ ná o̱ sa̱ kóo ini ra̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu ndá yoo kúú ná.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
22 dizendo:
23 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ndidaá ta̱a ñoó:
23 Jesus dizia a todos:
24 Chi̱ ndi ndáa na̱ kóni̱ dáka̱ki na mií ná ñayuú yóꞌo, no̱ón kúú na̱ kuu diꞌa. Tído ndi ndáa na̱ xíꞌo mií ña̱ kuu na̱ saꞌa̱ yúꞌu̱, no̱ón kúú na̱ ni̱ꞌí ña̱ ka̱ki na.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Dá chi̱, ¿ndi ki̱án va̱ꞌa ni̱ꞌí ña̱yuu tá ná kandeé ná niꞌi̱ ná ndidaá ña̱ kui̱ká ió ñayuú yóꞌo, ta naá vá ná noo̱ Ndios, ta o̱ níꞌi̱ ná ña̱ kataki na̱, káꞌán ndó?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Ta ndi ndáa ña̱yuu ná xíkaꞌan noo̱ saꞌa̱ yúꞌu̱ o sa̱ꞌá to̱ꞌin, dá kía̱n kakaꞌan taꞌani no̱ó na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo sa̱ꞌá no̱ón tá ná kasandaá kuu̱ nandió ko̱o na xíꞌín ndidaá ndée̱ ndato kómí mií ná, xíꞌín ña̱ kómí tatá na̱ Ndios, xíꞌín ña̱ kómí ángel kéchóon noo̱ ná.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ió dao ndoꞌó, na̱ ndíta yóꞌo, o̱ ku̱ú taꞌon ndó nda̱ ná koni ndo̱ ndi ki̱ꞌo dándáki Ndios ―kaá Jesús.
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Tá ni̱ ya̱ꞌa ona̱ kuu̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ kee na ndáka na Pedro xíꞌín Juan xíꞌín Jacobo kuaꞌa̱n na̱ dini̱ iin yúku̱ íin ñoó kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Ta tein káꞌa̱n Jesús xíꞌín Ndios, ta kúú ni̱ na̱da̱on va táto̱ꞌon káa noo̱ ná. Kúú ni̱ ndu̱ku̱xí dáꞌo̱n ná, ta ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaaa̱n.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Ta kúú iin kuití vá ni̱ naꞌa̱ noo̱ uu̱ ta̱a, ta ndíta na ndátóꞌón ná xíꞌín Jesús. Iin na kúú Moisés, ta iin ka̱ na̱ kúú profeta Elías.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Ta ndato ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa noo̱ ndíta na. Ta ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Jesús saꞌa̱ ndí ki̱án ndoꞌo na, dá kuu na̱, dá xi̱nko̱o ña̱ kánian ndoꞌo na ñoo Jerusalén.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ta va̱ꞌará kudi̱ nda̱ꞌo Pedro xíꞌín uu̱ ka̱ ta̱a ñoó kóni̱ ra̱, tído ni̱ sa̱ ñoꞌo ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱ ña̱ ndato ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa Jesús, ta íin na káꞌa̱n na̱ xíꞌín uu̱ ta̱a ñoó.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Tá ni̱ ka̱sáꞌá kéxoo uu̱ ta̱a ñoó kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín Jesús:
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Ta tein káꞌa̱n ra̱ dión, kúú ni̱ na̱xino̱ iin viko̱. Ta kúú ni̱ da̱dáꞌi ñaá ná. Dá ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra tá ni̱ xini ra̱ ni̱ da̱ꞌi na ni̱ kee viko̱ ñoó.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Ta kúú nda̱ tein viko̱ ñoó ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ni̱ kaꞌa̱n Ndios:
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, kúú nda̱ iin tóꞌón míí vá Jesús ni̱ ka̱ndo̱o íin. Ta ko̱ ní káꞌa̱n ndin oni̱ ta̱a ñoó sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo, chi̱ tein kuu̱ dáá ñóó ko̱ ní nákani taꞌon ra xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱ dini̱ yúku̱ ñoó.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ na̱xino̱ Jesús xíꞌín ta̱a ñoó saꞌa̱ yúku̱ ñoó. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ saa̱ ni̱ niꞌi̱ ñaá.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Dá ni̱ ka̱yuꞌú iin ta̱a nákaa̱ tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, ta kaá ra̱:
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 chi̱ iin ndakána va tíin ñaá iin espíritu kini, ta ni̱ꞌi nda̱ꞌo káyuꞌú xí kéean, dá saꞌání yi̱ꞌí ñaáán, ta kánkuei chiꞌi̱o̱n yúꞌu̱ xí, ta kéndava̱ꞌa nda̱ꞌo ña xíꞌín xí, ta ko̱ xi̱ín taꞌan vaan dáyaa̱ chíchí ñaá.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ seí ndaꞌávíi̱ no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ní káa, ña̱ ná taó rá ña̱, tído ko̱ ní kándeé taꞌon ra.
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Dá ni̱ kaa Jesús:
41 Jesus exclamou:
42 Tá sa̱ kuaꞌa̱n kuyati ra xíꞌín tayií lóꞌo̱ ñoó noo̱ Jesús, ta kúú ni̱ koon ñaá espíritu kini ñoó nda̱ no̱ñóꞌo̱, ta ni̱ saꞌání yi̱ꞌí ñaáán. Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱án ña̱ ná ketaan kuaꞌa̱n. Dá ni̱ ndu̱va̱ꞌa na tayií lóꞌo̱ ñoó. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá ná noo̱ tatá xi̱.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Kúú ni̱ naá iní ndidaá ña̱yuu ndíta ñoó sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ kee Ndios.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 ―Kueídóꞌo va̱ꞌa ndó ña̱ koꞌi̱n kaꞌi̱n xíꞌín ndó, chi̱ koꞌo̱n iin ta̱a naki̱ꞌo ra na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá.
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Tído ko̱ ní kátóni̱ taꞌon ini ta̱a ñoó ndiva̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, chi̱ ndadí vá ña̱xintóni̱ rá, ta yuꞌú ra̱ ndato̱ꞌón rá Jesús ndi dándáki to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón kuáchi̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná saꞌa̱ ndá yoo kúú ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ tein mií rá ñóó.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús ña̱ nákani ini ra̱ dión. Kúú ni̱ tiin na ndáꞌa̱ iin tayií lóꞌo̱. Dá ni̱ chi̱kani ñaá ná díi̱n ná,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 dá ni̱ kaa na̱:
48 e lhes disse:
49 Dá ni̱ kaa ta̱ naní Juan xíꞌín ná:
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Tá sa̱ kuaꞌa̱n xi̱nko̱o kuu̱ noꞌo̱ Jesús induú, dá ni̱ chi̱kaa̱ ini na̱ koꞌo̱n ndaa̱ na̱ nda̱ ñoo Jerusalén.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ná dao ta̱a kuaꞌa̱n ra̱ noo̱. Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ku̱ꞌu ra iin ñoo lóꞌo̱ nákaa̱ chí kuendá Samaria diꞌa, dá kenduu ra̱ noo̱ kandei na, ni̱ kaꞌán rá.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Tído ko̱ ní xíin taꞌon na̱ ñoo ñoó natiin ñaá ná, chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ chí Jerusalén diꞌa va chíkaꞌanda na̱ koꞌo̱n na̱.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jacobo xíꞌín Juan ña̱ ni̱ kee ña̱yuu ñoó dión, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús ni̱ da̱náni ñaá ná, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 chi̱ ko̱ ní kásaa̱ taꞌon na̱ ni̱ nduu ta̱a ña̱yuu yóꞌo ña̱ kía̱n dánaá na̱ ña̱yuu, diꞌa ni̱ ka̱sáa̱ na̱ dáka̱ki ñaá ná.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Ta nani xíka na kuaꞌa̱n na̱ íchi̱ ñoó, dá ni̱ kaa iin ta̱a xíꞌín Jesús:
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín iin ka̱ ta̱a ñoó:
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
60 Mas Jesus insistiu:
61 Dá ni̱ kaa iin ka̱ ta̱a xíꞌín ná:
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.