Lucas 9

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dá ni̱ ndi̱tútí Jesús ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ xi̱ꞌo na choon noo̱ rá ña̱ kandeé rá taó rá ndidaá espíritu kini ñóꞌo ini ña̱yuu, ta kandeé rá nduva̱ꞌa ra ña̱yuu ndóꞌo iin rá iin kueꞌe̱.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá ná kuaꞌa̱n ra̱ dánaꞌa̱ ra̱ saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, ta nduva̱ꞌa ra na̱ kúꞌu̱,
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 ta kaá na̱ xíꞌín rá:
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Ta ndi ndáa mií vá veꞌe ni̱ saa̱ ndo̱ ni̱ ku̱ꞌu ndó, sa̱va̱ꞌa ñoó ní kandei ndó nda̱ ná kasandaá kuu̱ kankuei ndó koꞌo̱n ndo̱ iin ka̱ ñoo.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Ta ndi ndáa mií vá ñoo no̱ó ko̱ ní xíin na natiin va̱ꞌa na ndo̱ꞌó, ta kúú kankuei ndó ñoo ñoó, ta kidi niꞌini ndó ño̱ya̱ká íin saꞌa̱ ndo̱, ta ño̱ó kía̱n náꞌa̱ ña̱ ko̱ nátaꞌan ini Ndios xiní na̱ na̱ ñoo ñoó ―kaá Jesús.
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Dá ni̱ ka̱nkuei ta̱a ñoó kuaꞌa̱n ra̱ ndidaá ñoo dánaꞌa̱ ra̱ to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús, ta sa̱ ndu̱va̱ꞌa ra na̱ kúꞌu̱ ndéi iin iin xíán noo̱ xíonoo ra.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon rey Herodes saꞌa̱ ndidaá ña̱ kée Jesús, ta kúú ko̱ náꞌá rá ndí ki̱án nakani ini ra̱. Chi̱ dao ña̱yuu ñoó kaá ña̱ ni̱ na̱taki Juan, ta no̱ón kúú Jesús.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Ta dao ka̱ na̱ kaá ña̱ kúú ná profeta Elías, ta ni̱ ndi̱xóo tuku na. Ta dao ka̱ na̱ kaá ña̱ kúú ná iin ka̱ profeta ni̱ sa̱ io sa̱ naꞌá, ta ni̱ na̱taki na̱ viti.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Dá ni̱ kaa Herodes:
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Tá ni̱ ndi̱sáa̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús ni̱ saꞌa̱n ra̱ noo̱ choon ni̱ saꞌanda na̱ noo̱ rá, dá ni̱ na̱kani ra xíꞌín ná sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ra. Dá ni̱ na̱kuaka xoo ñaá Jesús, dá ndáka ñaá ná kuaꞌa̱n na̱ iin xíán noo̱ ko̱ó ña̱yuu ndéi yati ñoo naní Betsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ñoó ndeí chí kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ kee na tákuei ñaá ná kuaꞌa̱n na̱. Ta kúú ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá Jesús. Dá ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ noo̱ ná saꞌa̱ ndi kee Ndios dándáki na ña̱yuu na̱. Ta ni̱ ndu̱va̱ꞌa na na̱ kúꞌu̱.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Tá ni̱ ini kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ na̱tuu yati ñaá ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Ta kúú rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo oꞌo̱n mil ta̱a. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó:
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Ta dión ni̱ kee ra. Dá ni̱ sa̱ nde̱i ndidaá kúú ña̱yuu ñoó.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Dá ni̱ tiin Jesús ndin oꞌo̱n pan ñoó xíꞌín ndin nduú ti̱yaká ñoó. Dá ni̱ na̱nde̱ꞌé noo̱ ná chí induú. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios sa̱ꞌán. Dá ni̱ saꞌanda na̱ pan xíꞌín ti̱yaká ñoó. Dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ dasá ráa̱n no̱ó ña̱yuu ñoó.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Dá ni̱ sa̱sáꞌan ndidaá kúú ná nda̱ no̱ó ni̱ ndi̱noo va̱ꞌa ini na̱. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ da̱kútí ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús uxi̱ uu̱ ti̱yika̱ xíꞌín ña̱ꞌa ni̱ ka̱ndo̱o no̱ó ña̱ ni̱ sa̱sáꞌan ña̱yuu ñoó.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Iin kuu̱ nákaa̱ xoo Jesús káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, ta yati ñoó ndéi ta̱a xíonoo xíꞌín ná, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó:
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná ña̱ ná o̱ sa̱ kóo ini ra̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu ndá yoo kúú ná.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ndidaá ta̱a ñoó:
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Chi̱ ndi ndáa na̱ kóni̱ dáka̱ki na mií ná ñayuú yóꞌo, no̱ón kúú na̱ kuu diꞌa. Tído ndi ndáa na̱ xíꞌo mií ña̱ kuu na̱ saꞌa̱ yúꞌu̱, no̱ón kúú na̱ ni̱ꞌí ña̱ ka̱ki na.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Dá chi̱, ¿ndi ki̱án va̱ꞌa ni̱ꞌí ña̱yuu tá ná kandeé ná niꞌi̱ ná ndidaá ña̱ kui̱ká ió ñayuú yóꞌo, ta naá vá ná noo̱ Ndios, ta o̱ níꞌi̱ ná ña̱ kataki na̱, káꞌán ndó?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Ta ndi ndáa ña̱yuu ná xíkaꞌan noo̱ saꞌa̱ yúꞌu̱ o sa̱ꞌá to̱ꞌin, dá kía̱n kakaꞌan taꞌani no̱ó na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo sa̱ꞌá no̱ón tá ná kasandaá kuu̱ nandió ko̱o na xíꞌín ndidaá ndée̱ ndato kómí mií ná, xíꞌín ña̱ kómí tatá na̱ Ndios, xíꞌín ña̱ kómí ángel kéchóon noo̱ ná.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ió dao ndoꞌó, na̱ ndíta yóꞌo, o̱ ku̱ú taꞌon ndó nda̱ ná koni ndo̱ ndi ki̱ꞌo dándáki Ndios ―kaá Jesús.
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Tá ni̱ ya̱ꞌa ona̱ kuu̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ kee na ndáka na Pedro xíꞌín Juan xíꞌín Jacobo kuaꞌa̱n na̱ dini̱ iin yúku̱ íin ñoó kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Ta tein káꞌa̱n Jesús xíꞌín Ndios, ta kúú ni̱ na̱da̱on va táto̱ꞌon káa noo̱ ná. Kúú ni̱ ndu̱ku̱xí dáꞌo̱n ná, ta ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaaa̱n.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Ta kúú iin kuití vá ni̱ naꞌa̱ noo̱ uu̱ ta̱a, ta ndíta na ndátóꞌón ná xíꞌín Jesús. Iin na kúú Moisés, ta iin ka̱ na̱ kúú profeta Elías.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Ta ndato ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa noo̱ ndíta na. Ta ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Jesús saꞌa̱ ndí ki̱án ndoꞌo na, dá kuu na̱, dá xi̱nko̱o ña̱ kánian ndoꞌo na ñoo Jerusalén.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Ta va̱ꞌará kudi̱ nda̱ꞌo Pedro xíꞌín uu̱ ka̱ ta̱a ñoó kóni̱ ra̱, tído ni̱ sa̱ ñoꞌo ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱ ña̱ ndato ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa Jesús, ta íin na káꞌa̱n na̱ xíꞌín uu̱ ta̱a ñoó.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Tá ni̱ ka̱sáꞌá kéxoo uu̱ ta̱a ñoó kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín Jesús:
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Ta tein káꞌa̱n ra̱ dión, kúú ni̱ na̱xino̱ iin viko̱. Ta kúú ni̱ da̱dáꞌi ñaá ná. Dá ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra tá ni̱ xini ra̱ ni̱ da̱ꞌi na ni̱ kee viko̱ ñoó.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Ta kúú nda̱ tein viko̱ ñoó ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ni̱ kaꞌa̱n Ndios:
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, kúú nda̱ iin tóꞌón míí vá Jesús ni̱ ka̱ndo̱o íin. Ta ko̱ ní káꞌa̱n ndin oni̱ ta̱a ñoó sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo, chi̱ tein kuu̱ dáá ñóó ko̱ ní nákani taꞌon ra xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱ dini̱ yúku̱ ñoó.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ na̱xino̱ Jesús xíꞌín ta̱a ñoó saꞌa̱ yúku̱ ñoó. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ saa̱ ni̱ niꞌi̱ ñaá.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Dá ni̱ ka̱yuꞌú iin ta̱a nákaa̱ tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, ta kaá ra̱:
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 chi̱ iin ndakána va tíin ñaá iin espíritu kini, ta ni̱ꞌi nda̱ꞌo káyuꞌú xí kéean, dá saꞌání yi̱ꞌí ñaáán, ta kánkuei chiꞌi̱o̱n yúꞌu̱ xí, ta kéndava̱ꞌa nda̱ꞌo ña xíꞌín xí, ta ko̱ xi̱ín taꞌan vaan dáyaa̱ chíchí ñaá.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ seí ndaꞌávíi̱ no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ní káa, ña̱ ná taó rá ña̱, tído ko̱ ní kándeé taꞌon ra.
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Dá ni̱ kaa Jesús:
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Tá sa̱ kuaꞌa̱n kuyati ra xíꞌín tayií lóꞌo̱ ñoó noo̱ Jesús, ta kúú ni̱ koon ñaá espíritu kini ñoó nda̱ no̱ñóꞌo̱, ta ni̱ saꞌání yi̱ꞌí ñaáán. Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱án ña̱ ná ketaan kuaꞌa̱n. Dá ni̱ ndu̱va̱ꞌa na tayií lóꞌo̱ ñoó. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá ná noo̱ tatá xi̱.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Kúú ni̱ naá iní ndidaá ña̱yuu ndíta ñoó sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ kee Ndios.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 ―Kueídóꞌo va̱ꞌa ndó ña̱ koꞌi̱n kaꞌi̱n xíꞌín ndó, chi̱ koꞌo̱n iin ta̱a naki̱ꞌo ra na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá.
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Tído ko̱ ní kátóni̱ taꞌon ini ta̱a ñoó ndiva̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, chi̱ ndadí vá ña̱xintóni̱ rá, ta yuꞌú ra̱ ndato̱ꞌón rá Jesús ndi dándáki to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón kuáchi̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná saꞌa̱ ndá yoo kúú ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ tein mií rá ñóó.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús ña̱ nákani ini ra̱ dión. Kúú ni̱ tiin na ndáꞌa̱ iin tayií lóꞌo̱. Dá ni̱ chi̱kani ñaá ná díi̱n ná,
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 dá ni̱ kaa na̱:
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Dá ni̱ kaa ta̱ naní Juan xíꞌín ná:
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Tá sa̱ kuaꞌa̱n xi̱nko̱o kuu̱ noꞌo̱ Jesús induú, dá ni̱ chi̱kaa̱ ini na̱ koꞌo̱n ndaa̱ na̱ nda̱ ñoo Jerusalén.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ná dao ta̱a kuaꞌa̱n ra̱ noo̱. Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ku̱ꞌu ra iin ñoo lóꞌo̱ nákaa̱ chí kuendá Samaria diꞌa, dá kenduu ra̱ noo̱ kandei na, ni̱ kaꞌán rá.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Tído ko̱ ní xíin taꞌon na̱ ñoo ñoó natiin ñaá ná, chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ chí Jerusalén diꞌa va chíkaꞌanda na̱ koꞌo̱n na̱.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jacobo xíꞌín Juan ña̱ ni̱ kee ña̱yuu ñoó dión, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús ni̱ da̱náni ñaá ná, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 chi̱ ko̱ ní kásaa̱ taꞌon na̱ ni̱ nduu ta̱a ña̱yuu yóꞌo ña̱ kía̱n dánaá na̱ ña̱yuu, diꞌa ni̱ ka̱sáa̱ na̱ dáka̱ki ñaá ná.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Ta nani xíka na kuaꞌa̱n na̱ íchi̱ ñoó, dá ni̱ kaa iin ta̱a xíꞌín Jesús:
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín iin ka̱ ta̱a ñoó:
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Dá ni̱ kaa iin ka̱ ta̱a xíꞌín ná:
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.