Lucas 1
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT
1 Sa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ni̱ kee tata̱ nataa yíko̱ ra̱ ndidaá ña̱ ndaa̱ ni̱ kuu tein mií yó.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Ta ni̱ taa raa̱n táto̱ꞌon káa rá ió ña̱ ni̱ na̱kani na̱ ni̱ xini xíꞌín noo̱ ndidaá kúú ña̱ ni̱ sa̱ io nda̱ míí saꞌa̱, chi̱ no̱ón kúú na̱ ni̱ niꞌi̱ choon ña̱ kaneꞌe na to̱ꞌon yóꞌo kanoo na.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Ta ni̱ sa̱ nde̱ꞌí ña̱ iia̱n va̱ꞌa kíán nataa yíko̱ taꞌanii ña̱. Chi̱ kueé kueé ni̱ taó tóꞌon va̱ꞌi ndidaá kúú ña̱yuu ni̱ xini xíꞌín noo̱ ndidaá kúú ña̱ ni̱ sa̱ io nda̱ míí saꞌa̱, dá ni̱ na̱taa yíko̱i̱ ñá ko̱saa̱a̱n noo̱ mií ní, Teófilo, chi̱ kúú ní iin ta̱a ndáya̱ꞌi,
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 dá kanaꞌá va̱ꞌa ní sa̱ꞌá ña̱ ndaa̱, táꞌa̱n ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ noo̱ ní.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Tein kuu̱ nákaa̱ Herodes kúú rá rey chí kuendá Judea, ni̱ sa̱ io iin ta̱ duti̱ ni̱ sa̱ naní Zacarías, ta sa̱ káa̱ ra̱ tein ta̱ duti̱ kuendá Abías. Ta ñadiꞌí ra̱ ni̱ kixi tein na̱ veꞌe Aarón, ta ni̱ sa̱ naníán Elisabet.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Ta mií rá xíꞌín ñadiꞌí ra̱ ni̱ sa̱ kuu ña̱yuu ndaa̱ noo̱ Ndios, ta sa̱ seídóꞌo na ndidaá kúú choon saꞌándá ley satoꞌo yo̱ Ndios, ta ni lúꞌu̱ ko̱ ní ya̱ꞌa na noo̱án.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Tído ko̱ ta̱ꞌón de̱ꞌe na ní sá ndei, dá chi̱ Elisabet kúú iin ñáꞌa̱ daá o̱ kúu koo de̱ꞌe. Ta na̱ sa̱va̱ꞌa va kúú ndin nduú na̱.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Iin kuu̱ nákaa̱ Zacarías kéchóon ra ña̱ kúú choon kée duti̱ noo̱ Ndios, chi̱ mií daá ñóó kéchóon ta̱ duti̱ kuendá mií rá.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Dá ni̱ kee ta̱ duti̱ ñoó táto̱ꞌon ni̱ ka̱an ra kée ra, chi̱ ni̱ sa̱dikí ra̱ suerte, dá ni̱ kanian ña̱ Zacarías kúú ra̱ chiñóꞌo̱ du̱sa noo̱ Ndios. Dá ni̱ ku̱ꞌu ra kuaꞌa̱n ra̱ ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano satoꞌo yo̱ Ndios.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios sata̱ véꞌe xía̱n nani nákaa̱ ra̱ chíñóꞌo̱ ra̱ du̱sa ñoó ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ñoó.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Kúú iin kuití vá ni̱ naꞌa̱ noo̱ iin ángel ni̱ kii noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios, íin na chí xoo kuáꞌa diꞌa noo̱ kéi̱ du̱sa ñoó.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Kúú ni̱ naá vá ini Zacarías tá ni̱ xini ñaá rá, ta ni̱ ndu̱káꞌano ra xiní ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ yu̱ꞌú ra̱.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Tído ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín rá:
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Ta ndato nakutí yoꞌó xíꞌa̱n kadii̱ ino̱n saꞌa̱ xí. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu kadii̱ iní tá ná kaki xi,
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 chi̱ iin ta̱a ndáya̱ꞌi nda̱ꞌo kakuu xi noo̱ Ndios. O̱ kóꞌo taꞌon xi vino, ta ni ndutá dee̱n. Ta nakutí xí xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios nda̱ noo̱ kakaa̱ xi̱ ti̱xi naná xi̱.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Ta mií xí kedaá xíꞌín kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ Israel, dá nandió kuéi na noo̱ satoꞌo na̱ Ndios.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Ta sa̱ dinñóꞌó ka̱ kasaa̱ xi̱, dá kasaa̱ na̱ kúú satoꞌo yo̱. Ta kaneꞌe xi choon táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ sa̱ neꞌe Elías choon, ta koo ndeé iní xi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndeé sa̱ io ini Elías. Ta kandeé xí nandei va̱ꞌa na̱ kúú tatá xíꞌín de̱ꞌe na. Ta kandeé taꞌani xi xíꞌín na̱ saá ini, dá natiin na ña̱xintóni̱ va̱ꞌa táto̱ꞌon ki̱ꞌo kómí ña̱yuu ndaa̱ ña̱xintóni̱ va̱ꞌa noo̱ Ndios. Dión, dá kenduu xi̱ na̱ ñoo yóꞌo, dá kandei nduu na̱ natiin na na̱ kúú satoꞌo yo̱.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Dá ni̱ kaa Zacarías xíꞌín ángel ñoó:
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Dá ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín rá:
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Ta viti kía̱n kando̱o ñíꞌo̱n, ta o̱ kúu ka̱ kaꞌo̱n nda̱ ná xi̱nko̱o no̱ó ni̱ kaꞌi̱n xíꞌón, chi̱ ko̱ ní xíión kandísón to̱ꞌon ni̱ kaꞌi̱n, tído miía̱n ndaa̱ xi̱nko̱o ña̱ ni̱ kaꞌi̱n xíꞌón tá ná kasandaá kuu̱ ni̱ ka̱xi mií Ndios ―kaá na̱ xíꞌín rá.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Ta ndáti na̱ ñoo ñoó ña̱ keta Zacarías sata̱ véꞌe. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá nákani ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ku̱naꞌá nákaa̱ ra̱ ini veꞌe ño̱ꞌo ñoó.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Tído tá ni̱ keta ra, kúú sa̱ ko̱ ku̱ú ka̱ va kaꞌa̱n ra̱. Dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ñoó ña̱ ni̱ xini ra̱ iin ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Ndios ini veꞌe ño̱ꞌo ñoó, dá chi̱ nda̱ ndáꞌa̱ óon ra kúu xíꞌo ra kuendá sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱. Ta ni̱ ka̱ndo̱o ñíꞌi̱ va ra.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kee Zacarías choon kánian kee ra sa̱ꞌá ña̱ kúú rá ta̱ duti̱, dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá veꞌe ra.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Ta ni̱ ya̱ꞌa dao kuu̱ ña̱ ni̱ kuu dión, ta kúú ni̱ tu̱u va ñadiꞌí ra̱ Elisabet ñóꞌo de̱ꞌán. Ta kúú ni̱ sa̱ káa̱ tóoán veꞌán oꞌo̱n yoo̱, ta ni̱ kaaa̱n diꞌa xíꞌín miíán:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Diꞌa ni̱ kee satoꞌi̱ Ndios xíꞌíín, chi̱ tein kuu̱ víti ni̱ naꞌa̱ na̱ ña̱ kúꞌu̱ ini na̱ sa̱ꞌí, ta ni̱ di̱tá ná ña̱ kía̱n kénóo ña̱yuu yuꞌu̱.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Tá ni̱ xi̱no iño̱ yoo̱ ñóꞌo de̱ꞌe Elisabet, dá ni̱ ta̱ndaꞌá Ndios ángel naní Gabriel kuaꞌa̱n na̱ iin ñoo naní Nazaret, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Galilea,
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 dá koto niꞌini na iin tadiꞌí tákí, táꞌa̱n ra sa̱ ni̱ xi̱ꞌo to̱ꞌon ña̱ koo xi xíꞌín ta̱a naní José, ra̱ kúú kuendá na̱ veꞌe rey David. Ta tadiꞌí tákí ñoó naní María.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Tá ni̱ ku̱ꞌu ángel ñoó noo̱ ió María, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín xí:
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Tá ni̱ xini xi̱ ángel ñoó, ta ni̱ seídóꞌo xi ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín xí, kúú ni̱ naá vá iní xi̱, chi̱ ko̱ kándaa̱ taꞌon ini xi̱ ndi kóni̱ kaa ndisáꞌán ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín xí.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Dá ni̱ kaa tuku na xíꞌín xí:
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Chi̱ viti kía̱n kañoꞌo de̱ꞌón. Ta dátu̱u noo̱o̱n iin tayií, ta chinanón xi̱ Jesús.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Ta kakuu xi iin na̱ ndáya̱ꞌi, ta kananí xí de̱ꞌe mií Ndios, na̱ kómí ndidaá choon. Ta mií Ndios, na̱ kúú satoꞌo yo̱, no̱ón kúú na̱ ki̱ꞌo choon noo̱ ndáꞌa̱ xí ña̱ kakuu xi rey, táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kuu David, na̱ sáꞌano veꞌe xi.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Ta kaneꞌe xi choon no̱ó na̱ veꞌe Jacob, ta ni iin kuu̱ o̱ ndíꞌi ña̱ dándáki xi.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Dá ni̱ kaa María xíꞌín ángel ñoó:
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Dá ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín xí:
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Ta dión taꞌani sa̱ ñóꞌo de̱ꞌe táꞌón naní Elisabet, va̱ꞌará na̱ sa̱va̱ꞌa kúú ná. Ta sa̱ ni̱ xi̱no iño̱ yoo̱ ñóꞌo de̱ꞌe na, va̱ꞌará sa̱ kaꞌa̱n ña̱yuu xíꞌín ná ña̱ kúú ná iin ñáꞌa̱ o̱ kóo de̱ꞌe,
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 chi̱ ni iin ña̱ꞌa ko̱ kía̱n kuáchi̱ noo̱ Ndios.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Dá ni̱ kaa María xíꞌín ná:
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Tein kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ ndi̱ꞌi nda̱ꞌo ini María ni̱ kee xi kuaꞌa̱n xi̱ yukú ñóꞌó noo̱ nákaa̱ iin ñoo chí kuendá Judá.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Tá ni̱ saa̱ xi̱, ni̱ ku̱ꞌu xi veꞌe Zacarías. Dá ni̱ kaꞌa̱n xi̱ ndisáꞌán xíꞌín Elisabet.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Elisabet ndisáꞌán ni̱ kaꞌa̱n María xíꞌán, kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱ndita taleé ini ti̱xián. Ta kúú ni̱ na̱kutíán xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios,
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌán:
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 ¿Ndá yoo ví kúú yuꞌu̱ ña̱ kii naná na̱ kúú satoꞌi̱ koto niꞌini na yuꞌu̱?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ kaꞌo̱n ndisáꞌán xíꞌíín, kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱ndita taleé nákaa̱ ini ti̱xii xíꞌa̱n kádii̱ iní xi̱.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Ndikáꞌán ndi kúu ví yoꞌó ña̱ ni̱ ka̱ndísón ña̱ miía̱n ndaa̱ xi̱nko̱o ña̱ ni̱ kaꞌa̱n satoꞌo yo̱ Ndios kee na xíꞌón ―kaáa̱n xíꞌín xí.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Dá ni̱ kaa María:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Kádii̱ nda̱ꞌo ini nío̱í sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Ndios, na̱ dáka̱ki ñaá.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Chi̱ ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná ña̱ kúúí iin tadiꞌí kúndaꞌí kéchóon noo̱ ná.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Dá chi̱ náꞌano nda̱ꞌo ña̱ꞌa kée Ndios, na̱ kómí ndidaá kúú ndée̱, xíꞌíi̱n.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Daá kuití kúꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱yuu yuꞌú niꞌini ñaá.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Sa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa náꞌano ni̱ kee na xíꞌín ndáꞌa̱ ná.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ta ni̱ di̱tá ná choon noo̱ ndaꞌá ta̱ néꞌe choon náꞌano,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Ta no̱ó na̱ ko̱ó ña̱ꞌa keí, kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa ni̱ xi̱ꞌo Ndios.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ta ni̱ chi̱ndeé ná na̱ ñoo Israel, na̱ kéchóon noo̱ ná,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 chi̱ ki̱ꞌo dión ni̱ xi̱ꞌo na to̱ꞌon na no̱ó na̱ sáꞌano veꞌe yó,
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Táto̱ꞌon oni̱ yoo̱ ni̱ sa̱ io María xíꞌín Elisabet, dá ni̱ kee xi kuaꞌa̱n nóꞌo̱ xi veꞌe xi.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ kaki de̱ꞌe Elisabet, ta kúú iin tayií lóꞌo̱ ni̱ da̱kákián.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ndéi yati xíꞌán xíꞌín na̱ kúú táꞌa̱n ña̱ káꞌano nda̱ꞌo ña̱ mani̱ ni̱ kee Ndios xíꞌán, kúú ni̱ kadii̱ dáó ini na̱ xíꞌán.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Tá ni̱ xi̱no ona̱ kuu̱ ni̱ kaki xi, dá ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ xí táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée na̱ Israel xíꞌín de̱ꞌe na. Ta ni̱ kaꞌán ná chinaní ñaá ná Zacarías táto̱ꞌon naní tatá xi̱.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Dá ni̱ kaa naná xi̱:
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Dá ni̱ ka̱sáꞌá kúu ndáꞌa̱ ná ndáto̱ꞌón ná tatá xi̱ ndi kananí xí, kóni̱ ra̱.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Dá ni̱ xika̱ ra̱ iin táꞌí yíto̱ yádí, ta noo̱ yíto̱ ñoó ni̱ taa ra kuu̱ xí. “Juan va kananí xí”, kaá ña̱ ni̱ taa ra. Ta kúú ndidaá vá ná ni̱ naá iní.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Ta kúú vitíꞌón diꞌa va ni̱ na̱kaꞌa̱n ra̱. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá rá kékáꞌano ra Ndios.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Ta ndidaá kúú na̱ ndéi yati xíꞌín ná ñóó ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo na. Ta ndidaá na̱ ndéi noo̱ kúú yukú ñóꞌó ndíta chí kuendá Judea ni̱ ka̱sáꞌá ná ndátóꞌón ná saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ kuu.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ta ña̱yuu ni̱ seídóꞌo ña̱ ni̱ kuu dión, ni̱ ka̱sáꞌá nákani ini na̱, ta kaá na̱:
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Ta kúú Zacarías, ra̱ kúú tatá xi̱, ni̱ na̱kutí xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ sa̱ io xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ koo chí noo̱:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Na̱ káꞌano kúú satoꞌo yo̱ Ndios, na̱ ndáño̱ꞌo yóó, na̱ Israel,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Chi̱ ni̱ ta̱ndaꞌá ná iin na̱ kómí choon ve̱i dáka̱ki ñaá.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaa Ndios kee na xíꞌín yúꞌu̱ profeta na̱ nda̱ míí saꞌa̱.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Chi̱ dáka̱ki na yó no̱ó na̱ naá xíꞌá, ta taó xóo na yó ti̱xi ndáꞌa̱ na̱ xiní uꞌu̱ ñaá.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Ta ni̱ kaꞌa̱n na̱ ña̱ kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ ndidaá na̱ sáꞌano veꞌe yó.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 táꞌa̱n ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o na kee na xíꞌín Abraham, na̱ kúú ta̱ sáꞌano veꞌá.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 taó xóo na yó ti̱xi ndáꞌa̱ na̱ xiní uꞌu̱ ñaá,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Ta koo vii yo̱, ta kee yó ña̱ ndaa̱ noo̱ mií ná ndidaá táꞌa̱n kuu̱ ni̱ saki na̱ kandei yó.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Ta yoꞌó, de̱ꞌe lóꞌo̱ miíi̱, yoꞌó kakuu iin profeta, na̱ kásto̱ꞌon xíꞌín ña̱yuu ña̱ ni̱ kaꞌa̱n mií Ndios, na̱ ió noo̱ dikó.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Chi̱ kasto̱ꞌon yoꞌó xíꞌín na̱ ñoo Israel, dá ná kandaa̱ ini na̱ ndi kee Ndios, dá dáka̱ki ñaá ná,
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Chi̱ kúꞌu̱ nda̱ꞌo ini Ndios saꞌa̱ yo̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáa̱ na̱ chindeé ná yó,
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 dá ki̱ꞌoan ña̱ katoo̱n no̱ó ña̱yuu xíonoo íchi̱ noo̱ íin naá, xíꞌín no̱ó na̱ ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ ña̱ kuu na̱.
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Ta sa̱ saꞌano tayií ñoó kuaꞌa̱n xi̱. Ta sa̱ kundeé ini xi̱ xíꞌín ña̱xintóni̱ xí. Ta ni̱ sa̱ io xi̱ noo̱ kúú yukú i̱chí nda̱ no̱ó ni̱ xi̱nko̱o kuu̱ ni̱ naꞌa̱ xi̱ mií xí no̱ó na̱ Israel.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.