Lucas 1

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ni̱ kee tata̱ nataa yíko̱ ra̱ ndidaá ña̱ ndaa̱ ni̱ kuu tein mií yó.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Ta ni̱ taa raa̱n táto̱ꞌon káa rá ió ña̱ ni̱ na̱kani na̱ ni̱ xini xíꞌín noo̱ ndidaá kúú ña̱ ni̱ sa̱ io nda̱ míí saꞌa̱, chi̱ no̱ón kúú na̱ ni̱ niꞌi̱ choon ña̱ kaneꞌe na to̱ꞌon yóꞌo kanoo na.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ta ni̱ sa̱ nde̱ꞌí ña̱ iia̱n va̱ꞌa kíán nataa yíko̱ taꞌanii ña̱. Chi̱ kueé kueé ni̱ taó tóꞌon va̱ꞌi ndidaá kúú ña̱yuu ni̱ xini xíꞌín noo̱ ndidaá kúú ña̱ ni̱ sa̱ io nda̱ míí saꞌa̱, dá ni̱ na̱taa yíko̱i̱ ñá ko̱saa̱a̱n noo̱ mií ní, Teófilo, chi̱ kúú ní iin ta̱a ndáya̱ꞌi,
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 dá kanaꞌá va̱ꞌa ní sa̱ꞌá ña̱ ndaa̱, táꞌa̱n ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ noo̱ ní.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Tein kuu̱ nákaa̱ Herodes kúú rá rey chí kuendá Judea, ni̱ sa̱ io iin ta̱ duti̱ ni̱ sa̱ naní Zacarías, ta sa̱ káa̱ ra̱ tein ta̱ duti̱ kuendá Abías. Ta ñadiꞌí ra̱ ni̱ kixi tein na̱ veꞌe Aarón, ta ni̱ sa̱ naníán Elisabet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ta mií rá xíꞌín ñadiꞌí ra̱ ni̱ sa̱ kuu ña̱yuu ndaa̱ noo̱ Ndios, ta sa̱ seídóꞌo na ndidaá kúú choon saꞌándá ley satoꞌo yo̱ Ndios, ta ni lúꞌu̱ ko̱ ní ya̱ꞌa na noo̱án.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Tído ko̱ ta̱ꞌón de̱ꞌe na ní sá ndei, dá chi̱ Elisabet kúú iin ñáꞌa̱ daá o̱ kúu koo de̱ꞌe. Ta na̱ sa̱va̱ꞌa va kúú ndin nduú na̱.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Iin kuu̱ nákaa̱ Zacarías kéchóon ra ña̱ kúú choon kée duti̱ noo̱ Ndios, chi̱ mií daá ñóó kéchóon ta̱ duti̱ kuendá mií rá.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Dá ni̱ kee ta̱ duti̱ ñoó táto̱ꞌon ni̱ ka̱an ra kée ra, chi̱ ni̱ sa̱dikí ra̱ suerte, dá ni̱ kanian ña̱ Zacarías kúú ra̱ chiñóꞌo̱ du̱sa noo̱ Ndios. Dá ni̱ ku̱ꞌu ra kuaꞌa̱n ra̱ ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano satoꞌo yo̱ Ndios.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios sata̱ véꞌe xía̱n nani nákaa̱ ra̱ chíñóꞌo̱ ra̱ du̱sa ñoó ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ñoó.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Kúú iin kuití vá ni̱ naꞌa̱ noo̱ iin ángel ni̱ kii noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios, íin na chí xoo kuáꞌa diꞌa noo̱ kéi̱ du̱sa ñoó.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Kúú ni̱ naá vá ini Zacarías tá ni̱ xini ñaá rá, ta ni̱ ndu̱káꞌano ra xiní ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ yu̱ꞌú ra̱.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Tído ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín rá:
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Ta ndato nakutí yoꞌó xíꞌa̱n kadii̱ ino̱n saꞌa̱ xí. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu kadii̱ iní tá ná kaki xi,
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 chi̱ iin ta̱a ndáya̱ꞌi nda̱ꞌo kakuu xi noo̱ Ndios. O̱ kóꞌo taꞌon xi vino, ta ni ndutá dee̱n. Ta nakutí xí xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios nda̱ noo̱ kakaa̱ xi̱ ti̱xi naná xi̱.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Ta mií xí kedaá xíꞌín kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ Israel, dá nandió kuéi na noo̱ satoꞌo na̱ Ndios.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ta sa̱ dinñóꞌó ka̱ kasaa̱ xi̱, dá kasaa̱ na̱ kúú satoꞌo yo̱. Ta kaneꞌe xi choon táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ sa̱ neꞌe Elías choon, ta koo ndeé iní xi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndeé sa̱ io ini Elías. Ta kandeé xí nandei va̱ꞌa na̱ kúú tatá xíꞌín de̱ꞌe na. Ta kandeé taꞌani xi xíꞌín na̱ saá ini, dá natiin na ña̱xintóni̱ va̱ꞌa táto̱ꞌon ki̱ꞌo kómí ña̱yuu ndaa̱ ña̱xintóni̱ va̱ꞌa noo̱ Ndios. Dión, dá kenduu xi̱ na̱ ñoo yóꞌo, dá kandei nduu na̱ natiin na na̱ kúú satoꞌo yo̱.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Dá ni̱ kaa Zacarías xíꞌín ángel ñoó:
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Dá ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín rá:
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Ta viti kía̱n kando̱o ñíꞌo̱n, ta o̱ kúu ka̱ kaꞌo̱n nda̱ ná xi̱nko̱o no̱ó ni̱ kaꞌi̱n xíꞌón, chi̱ ko̱ ní xíión kandísón to̱ꞌon ni̱ kaꞌi̱n, tído miía̱n ndaa̱ xi̱nko̱o ña̱ ni̱ kaꞌi̱n xíꞌón tá ná kasandaá kuu̱ ni̱ ka̱xi mií Ndios ―kaá na̱ xíꞌín rá.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Ta ndáti na̱ ñoo ñoó ña̱ keta Zacarías sata̱ véꞌe. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá nákani ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ku̱naꞌá nákaa̱ ra̱ ini veꞌe ño̱ꞌo ñoó.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Tído tá ni̱ keta ra, kúú sa̱ ko̱ ku̱ú ka̱ va kaꞌa̱n ra̱. Dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ñoó ña̱ ni̱ xini ra̱ iin ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Ndios ini veꞌe ño̱ꞌo ñoó, dá chi̱ nda̱ ndáꞌa̱ óon ra kúu xíꞌo ra kuendá sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱. Ta ni̱ ka̱ndo̱o ñíꞌi̱ va ra.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kee Zacarías choon kánian kee ra sa̱ꞌá ña̱ kúú rá ta̱ duti̱, dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá veꞌe ra.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Ta ni̱ ya̱ꞌa dao kuu̱ ña̱ ni̱ kuu dión, ta kúú ni̱ tu̱u va ñadiꞌí ra̱ Elisabet ñóꞌo de̱ꞌán. Ta kúú ni̱ sa̱ káa̱ tóoán veꞌán oꞌo̱n yoo̱, ta ni̱ kaaa̱n diꞌa xíꞌín miíán:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 “Diꞌa ni̱ kee satoꞌi̱ Ndios xíꞌíín, chi̱ tein kuu̱ víti ni̱ naꞌa̱ na̱ ña̱ kúꞌu̱ ini na̱ sa̱ꞌí, ta ni̱ di̱tá ná ña̱ kía̱n kénóo ña̱yuu yuꞌu̱.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Tá ni̱ xi̱no iño̱ yoo̱ ñóꞌo de̱ꞌe Elisabet, dá ni̱ ta̱ndaꞌá Ndios ángel naní Gabriel kuaꞌa̱n na̱ iin ñoo naní Nazaret, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Galilea,
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 dá koto niꞌini na iin tadiꞌí tákí, táꞌa̱n ra sa̱ ni̱ xi̱ꞌo to̱ꞌon ña̱ koo xi xíꞌín ta̱a naní José, ra̱ kúú kuendá na̱ veꞌe rey David. Ta tadiꞌí tákí ñoó naní María.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Tá ni̱ ku̱ꞌu ángel ñoó noo̱ ió María, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín xí:
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Tá ni̱ xini xi̱ ángel ñoó, ta ni̱ seídóꞌo xi ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín xí, kúú ni̱ naá vá iní xi̱, chi̱ ko̱ kándaa̱ taꞌon ini xi̱ ndi kóni̱ kaa ndisáꞌán ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín xí.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Dá ni̱ kaa tuku na xíꞌín xí:
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Chi̱ viti kía̱n kañoꞌo de̱ꞌón. Ta dátu̱u noo̱o̱n iin tayií, ta chinanón xi̱ Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ta kakuu xi iin na̱ ndáya̱ꞌi, ta kananí xí de̱ꞌe mií Ndios, na̱ kómí ndidaá choon. Ta mií Ndios, na̱ kúú satoꞌo yo̱, no̱ón kúú na̱ ki̱ꞌo choon noo̱ ndáꞌa̱ xí ña̱ kakuu xi rey, táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kuu David, na̱ sáꞌano veꞌe xi.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ta kaneꞌe xi choon no̱ó na̱ veꞌe Jacob, ta ni iin kuu̱ o̱ ndíꞌi ña̱ dándáki xi.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Dá ni̱ kaa María xíꞌín ángel ñoó:
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Dá ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín xí:
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ta dión taꞌani sa̱ ñóꞌo de̱ꞌe táꞌón naní Elisabet, va̱ꞌará na̱ sa̱va̱ꞌa kúú ná. Ta sa̱ ni̱ xi̱no iño̱ yoo̱ ñóꞌo de̱ꞌe na, va̱ꞌará sa̱ kaꞌa̱n ña̱yuu xíꞌín ná ña̱ kúú ná iin ñáꞌa̱ o̱ kóo de̱ꞌe,
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 chi̱ ni iin ña̱ꞌa ko̱ kía̱n kuáchi̱ noo̱ Ndios.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Dá ni̱ kaa María xíꞌín ná:
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Tein kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ ndi̱ꞌi nda̱ꞌo ini María ni̱ kee xi kuaꞌa̱n xi̱ yukú ñóꞌó noo̱ nákaa̱ iin ñoo chí kuendá Judá.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Tá ni̱ saa̱ xi̱, ni̱ ku̱ꞌu xi veꞌe Zacarías. Dá ni̱ kaꞌa̱n xi̱ ndisáꞌán xíꞌín Elisabet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Elisabet ndisáꞌán ni̱ kaꞌa̱n María xíꞌán, kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱ndita taleé ini ti̱xián. Ta kúú ni̱ na̱kutíán xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios,
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌán:
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 ¿Ndá yoo ví kúú yuꞌu̱ ña̱ kii naná na̱ kúú satoꞌi̱ koto niꞌini na yuꞌu̱?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ kaꞌo̱n ndisáꞌán xíꞌíín, kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱ndita taleé nákaa̱ ini ti̱xii xíꞌa̱n kádii̱ iní xi̱.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ndikáꞌán ndi kúu ví yoꞌó ña̱ ni̱ ka̱ndísón ña̱ miía̱n ndaa̱ xi̱nko̱o ña̱ ni̱ kaꞌa̱n satoꞌo yo̱ Ndios kee na xíꞌón ―kaáa̱n xíꞌín xí.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Dá ni̱ kaa María:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Kádii̱ nda̱ꞌo ini nío̱í sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Ndios, na̱ dáka̱ki ñaá.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Chi̱ ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná ña̱ kúúí iin tadiꞌí kúndaꞌí kéchóon noo̱ ná.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Dá chi̱ náꞌano nda̱ꞌo ña̱ꞌa kée Ndios, na̱ kómí ndidaá kúú ndée̱, xíꞌíi̱n.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Daá kuití kúꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱yuu yuꞌú niꞌini ñaá.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Sa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa náꞌano ni̱ kee na xíꞌín ndáꞌa̱ ná.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ta ni̱ di̱tá ná choon noo̱ ndaꞌá ta̱ néꞌe choon náꞌano,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ta no̱ó na̱ ko̱ó ña̱ꞌa keí, kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa ni̱ xi̱ꞌo Ndios.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ta ni̱ chi̱ndeé ná na̱ ñoo Israel, na̱ kéchóon noo̱ ná,
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 chi̱ ki̱ꞌo dión ni̱ xi̱ꞌo na to̱ꞌon na no̱ó na̱ sáꞌano veꞌe yó,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Táto̱ꞌon oni̱ yoo̱ ni̱ sa̱ io María xíꞌín Elisabet, dá ni̱ kee xi kuaꞌa̱n nóꞌo̱ xi veꞌe xi.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ kaki de̱ꞌe Elisabet, ta kúú iin tayií lóꞌo̱ ni̱ da̱kákián.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ndéi yati xíꞌán xíꞌín na̱ kúú táꞌa̱n ña̱ káꞌano nda̱ꞌo ña̱ mani̱ ni̱ kee Ndios xíꞌán, kúú ni̱ kadii̱ dáó ini na̱ xíꞌán.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Tá ni̱ xi̱no ona̱ kuu̱ ni̱ kaki xi, dá ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ xí táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée na̱ Israel xíꞌín de̱ꞌe na. Ta ni̱ kaꞌán ná chinaní ñaá ná Zacarías táto̱ꞌon naní tatá xi̱.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Dá ni̱ kaa naná xi̱:
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Dá ni̱ ka̱sáꞌá kúu ndáꞌa̱ ná ndáto̱ꞌón ná tatá xi̱ ndi kananí xí, kóni̱ ra̱.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Dá ni̱ xika̱ ra̱ iin táꞌí yíto̱ yádí, ta noo̱ yíto̱ ñoó ni̱ taa ra kuu̱ xí. “Juan va kananí xí”, kaá ña̱ ni̱ taa ra. Ta kúú ndidaá vá ná ni̱ naá iní.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Ta kúú vitíꞌón diꞌa va ni̱ na̱kaꞌa̱n ra̱. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá rá kékáꞌano ra Ndios.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Ta ndidaá kúú na̱ ndéi yati xíꞌín ná ñóó ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo na. Ta ndidaá na̱ ndéi noo̱ kúú yukú ñóꞌó ndíta chí kuendá Judea ni̱ ka̱sáꞌá ná ndátóꞌón ná saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ kuu.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Ta ña̱yuu ni̱ seídóꞌo ña̱ ni̱ kuu dión, ni̱ ka̱sáꞌá nákani ini na̱, ta kaá na̱:
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ta kúú Zacarías, ra̱ kúú tatá xi̱, ni̱ na̱kutí xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ sa̱ io xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ koo chí noo̱:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Na̱ káꞌano kúú satoꞌo yo̱ Ndios, na̱ ndáño̱ꞌo yóó, na̱ Israel,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Chi̱ ni̱ ta̱ndaꞌá ná iin na̱ kómí choon ve̱i dáka̱ki ñaá.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaa Ndios kee na xíꞌín yúꞌu̱ profeta na̱ nda̱ míí saꞌa̱.
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Chi̱ dáka̱ki na yó no̱ó na̱ naá xíꞌá, ta taó xóo na yó ti̱xi ndáꞌa̱ na̱ xiní uꞌu̱ ñaá.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ta ni̱ kaꞌa̱n na̱ ña̱ kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ ndidaá na̱ sáꞌano veꞌe yó.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 táꞌa̱n ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o na kee na xíꞌín Abraham, na̱ kúú ta̱ sáꞌano veꞌá.
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 taó xóo na yó ti̱xi ndáꞌa̱ na̱ xiní uꞌu̱ ñaá,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Ta koo vii yo̱, ta kee yó ña̱ ndaa̱ noo̱ mií ná ndidaá táꞌa̱n kuu̱ ni̱ saki na̱ kandei yó.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Ta yoꞌó, de̱ꞌe lóꞌo̱ miíi̱, yoꞌó kakuu iin profeta, na̱ kásto̱ꞌon xíꞌín ña̱yuu ña̱ ni̱ kaꞌa̱n mií Ndios, na̱ ió noo̱ dikó.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Chi̱ kasto̱ꞌon yoꞌó xíꞌín na̱ ñoo Israel, dá ná kandaa̱ ini na̱ ndi kee Ndios, dá dáka̱ki ñaá ná,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Chi̱ kúꞌu̱ nda̱ꞌo ini Ndios saꞌa̱ yo̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáa̱ na̱ chindeé ná yó,
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 dá ki̱ꞌoan ña̱ katoo̱n no̱ó ña̱yuu xíonoo íchi̱ noo̱ íin naá, xíꞌín no̱ó na̱ ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ ña̱ kuu na̱.
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ta sa̱ saꞌano tayií ñoó kuaꞌa̱n xi̱. Ta sa̱ kundeé ini xi̱ xíꞌín ña̱xintóni̱ xí. Ta ni̱ sa̱ io xi̱ noo̱ kúú yukú i̱chí nda̱ no̱ó ni̱ xi̱nko̱o kuu̱ ni̱ naꞌa̱ xi̱ mií xí no̱ó na̱ Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.