Lucas 1
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Sa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ni̱ kee tata̱ nataa yíko̱ ra̱ ndidaá ña̱ ndaa̱ ni̱ kuu tein mií yó.
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 Ta ni̱ taa raa̱n táto̱ꞌon káa rá ió ña̱ ni̱ na̱kani na̱ ni̱ xini xíꞌín noo̱ ndidaá kúú ña̱ ni̱ sa̱ io nda̱ míí saꞌa̱, chi̱ no̱ón kúú na̱ ni̱ niꞌi̱ choon ña̱ kaneꞌe na to̱ꞌon yóꞌo kanoo na.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Ta ni̱ sa̱ nde̱ꞌí ña̱ iia̱n va̱ꞌa kíán nataa yíko̱ taꞌanii ña̱. Chi̱ kueé kueé ni̱ taó tóꞌon va̱ꞌi ndidaá kúú ña̱yuu ni̱ xini xíꞌín noo̱ ndidaá kúú ña̱ ni̱ sa̱ io nda̱ míí saꞌa̱, dá ni̱ na̱taa yíko̱i̱ ñá ko̱saa̱a̱n noo̱ mií ní, Teófilo, chi̱ kúú ní iin ta̱a ndáya̱ꞌi,
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 dá kanaꞌá va̱ꞌa ní sa̱ꞌá ña̱ ndaa̱, táꞌa̱n ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ noo̱ ní.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Tein kuu̱ nákaa̱ Herodes kúú rá rey chí kuendá Judea, ni̱ sa̱ io iin ta̱ duti̱ ni̱ sa̱ naní Zacarías, ta sa̱ káa̱ ra̱ tein ta̱ duti̱ kuendá Abías. Ta ñadiꞌí ra̱ ni̱ kixi tein na̱ veꞌe Aarón, ta ni̱ sa̱ naníán Elisabet.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Ta mií rá xíꞌín ñadiꞌí ra̱ ni̱ sa̱ kuu ña̱yuu ndaa̱ noo̱ Ndios, ta sa̱ seídóꞌo na ndidaá kúú choon saꞌándá ley satoꞌo yo̱ Ndios, ta ni lúꞌu̱ ko̱ ní ya̱ꞌa na noo̱án.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Tído ko̱ ta̱ꞌón de̱ꞌe na ní sá ndei, dá chi̱ Elisabet kúú iin ñáꞌa̱ daá o̱ kúu koo de̱ꞌe. Ta na̱ sa̱va̱ꞌa va kúú ndin nduú na̱.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 Iin kuu̱ nákaa̱ Zacarías kéchóon ra ña̱ kúú choon kée duti̱ noo̱ Ndios, chi̱ mií daá ñóó kéchóon ta̱ duti̱ kuendá mií rá.
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 Dá ni̱ kee ta̱ duti̱ ñoó táto̱ꞌon ni̱ ka̱an ra kée ra, chi̱ ni̱ sa̱dikí ra̱ suerte, dá ni̱ kanian ña̱ Zacarías kúú ra̱ chiñóꞌo̱ du̱sa noo̱ Ndios. Dá ni̱ ku̱ꞌu ra kuaꞌa̱n ra̱ ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano satoꞌo yo̱ Ndios.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios sata̱ véꞌe xía̱n nani nákaa̱ ra̱ chíñóꞌo̱ ra̱ du̱sa ñoó ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ñoó.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Kúú iin kuití vá ni̱ naꞌa̱ noo̱ iin ángel ni̱ kii noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios, íin na chí xoo kuáꞌa diꞌa noo̱ kéi̱ du̱sa ñoó.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Kúú ni̱ naá vá ini Zacarías tá ni̱ xini ñaá rá, ta ni̱ ndu̱káꞌano ra xiní ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ yu̱ꞌú ra̱.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Tído ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín rá:
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 Ta ndato nakutí yoꞌó xíꞌa̱n kadii̱ ino̱n saꞌa̱ xí. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu kadii̱ iní tá ná kaki xi,
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 chi̱ iin ta̱a ndáya̱ꞌi nda̱ꞌo kakuu xi noo̱ Ndios. O̱ kóꞌo taꞌon xi vino, ta ni ndutá dee̱n. Ta nakutí xí xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios nda̱ noo̱ kakaa̱ xi̱ ti̱xi naná xi̱.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 Ta mií xí kedaá xíꞌín kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ Israel, dá nandió kuéi na noo̱ satoꞌo na̱ Ndios.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 Ta sa̱ dinñóꞌó ka̱ kasaa̱ xi̱, dá kasaa̱ na̱ kúú satoꞌo yo̱. Ta kaneꞌe xi choon táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ sa̱ neꞌe Elías choon, ta koo ndeé iní xi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndeé sa̱ io ini Elías. Ta kandeé xí nandei va̱ꞌa na̱ kúú tatá xíꞌín de̱ꞌe na. Ta kandeé taꞌani xi xíꞌín na̱ saá ini, dá natiin na ña̱xintóni̱ va̱ꞌa táto̱ꞌon ki̱ꞌo kómí ña̱yuu ndaa̱ ña̱xintóni̱ va̱ꞌa noo̱ Ndios. Dión, dá kenduu xi̱ na̱ ñoo yóꞌo, dá kandei nduu na̱ natiin na na̱ kúú satoꞌo yo̱.
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 Dá ni̱ kaa Zacarías xíꞌín ángel ñoó:
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 Dá ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín rá:
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Ta viti kía̱n kando̱o ñíꞌo̱n, ta o̱ kúu ka̱ kaꞌo̱n nda̱ ná xi̱nko̱o no̱ó ni̱ kaꞌi̱n xíꞌón, chi̱ ko̱ ní xíión kandísón to̱ꞌon ni̱ kaꞌi̱n, tído miía̱n ndaa̱ xi̱nko̱o ña̱ ni̱ kaꞌi̱n xíꞌón tá ná kasandaá kuu̱ ni̱ ka̱xi mií Ndios ―kaá na̱ xíꞌín rá.
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Ta ndáti na̱ ñoo ñoó ña̱ keta Zacarías sata̱ véꞌe. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá nákani ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ku̱naꞌá nákaa̱ ra̱ ini veꞌe ño̱ꞌo ñoó.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Tído tá ni̱ keta ra, kúú sa̱ ko̱ ku̱ú ka̱ va kaꞌa̱n ra̱. Dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ñoó ña̱ ni̱ xini ra̱ iin ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Ndios ini veꞌe ño̱ꞌo ñoó, dá chi̱ nda̱ ndáꞌa̱ óon ra kúu xíꞌo ra kuendá sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱. Ta ni̱ ka̱ndo̱o ñíꞌi̱ va ra.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kee Zacarías choon kánian kee ra sa̱ꞌá ña̱ kúú rá ta̱ duti̱, dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá veꞌe ra.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Ta ni̱ ya̱ꞌa dao kuu̱ ña̱ ni̱ kuu dión, ta kúú ni̱ tu̱u va ñadiꞌí ra̱ Elisabet ñóꞌo de̱ꞌán. Ta kúú ni̱ sa̱ káa̱ tóoán veꞌán oꞌo̱n yoo̱, ta ni̱ kaaa̱n diꞌa xíꞌín miíán:
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 “Diꞌa ni̱ kee satoꞌi̱ Ndios xíꞌíín, chi̱ tein kuu̱ víti ni̱ naꞌa̱ na̱ ña̱ kúꞌu̱ ini na̱ sa̱ꞌí, ta ni̱ di̱tá ná ña̱ kía̱n kénóo ña̱yuu yuꞌu̱.”
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 Tá ni̱ xi̱no iño̱ yoo̱ ñóꞌo de̱ꞌe Elisabet, dá ni̱ ta̱ndaꞌá Ndios ángel naní Gabriel kuaꞌa̱n na̱ iin ñoo naní Nazaret, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Galilea,
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 dá koto niꞌini na iin tadiꞌí tákí, táꞌa̱n ra sa̱ ni̱ xi̱ꞌo to̱ꞌon ña̱ koo xi xíꞌín ta̱a naní José, ra̱ kúú kuendá na̱ veꞌe rey David. Ta tadiꞌí tákí ñoó naní María.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 Tá ni̱ ku̱ꞌu ángel ñoó noo̱ ió María, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín xí:
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Tá ni̱ xini xi̱ ángel ñoó, ta ni̱ seídóꞌo xi ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín xí, kúú ni̱ naá vá iní xi̱, chi̱ ko̱ kándaa̱ taꞌon ini xi̱ ndi kóni̱ kaa ndisáꞌán ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín xí.
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 Dá ni̱ kaa tuku na xíꞌín xí:
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Chi̱ viti kía̱n kañoꞌo de̱ꞌón. Ta dátu̱u noo̱o̱n iin tayií, ta chinanón xi̱ Jesús.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Ta kakuu xi iin na̱ ndáya̱ꞌi, ta kananí xí de̱ꞌe mií Ndios, na̱ kómí ndidaá choon. Ta mií Ndios, na̱ kúú satoꞌo yo̱, no̱ón kúú na̱ ki̱ꞌo choon noo̱ ndáꞌa̱ xí ña̱ kakuu xi rey, táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kuu David, na̱ sáꞌano veꞌe xi.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 Ta kaneꞌe xi choon no̱ó na̱ veꞌe Jacob, ta ni iin kuu̱ o̱ ndíꞌi ña̱ dándáki xi.
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Dá ni̱ kaa María xíꞌín ángel ñoó:
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Dá ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín xí:
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 Ta dión taꞌani sa̱ ñóꞌo de̱ꞌe táꞌón naní Elisabet, va̱ꞌará na̱ sa̱va̱ꞌa kúú ná. Ta sa̱ ni̱ xi̱no iño̱ yoo̱ ñóꞌo de̱ꞌe na, va̱ꞌará sa̱ kaꞌa̱n ña̱yuu xíꞌín ná ña̱ kúú ná iin ñáꞌa̱ o̱ kóo de̱ꞌe,
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 chi̱ ni iin ña̱ꞌa ko̱ kía̱n kuáchi̱ noo̱ Ndios.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Dá ni̱ kaa María xíꞌín ná:
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Tein kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ ndi̱ꞌi nda̱ꞌo ini María ni̱ kee xi kuaꞌa̱n xi̱ yukú ñóꞌó noo̱ nákaa̱ iin ñoo chí kuendá Judá.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Tá ni̱ saa̱ xi̱, ni̱ ku̱ꞌu xi veꞌe Zacarías. Dá ni̱ kaꞌa̱n xi̱ ndisáꞌán xíꞌín Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Elisabet ndisáꞌán ni̱ kaꞌa̱n María xíꞌán, kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱ndita taleé ini ti̱xián. Ta kúú ni̱ na̱kutíán xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌán:
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 ¿Ndá yoo ví kúú yuꞌu̱ ña̱ kii naná na̱ kúú satoꞌi̱ koto niꞌini na yuꞌu̱?
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ kaꞌo̱n ndisáꞌán xíꞌíín, kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱ndita taleé nákaa̱ ini ti̱xii xíꞌa̱n kádii̱ iní xi̱.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Ndikáꞌán ndi kúu ví yoꞌó ña̱ ni̱ ka̱ndísón ña̱ miía̱n ndaa̱ xi̱nko̱o ña̱ ni̱ kaꞌa̱n satoꞌo yo̱ Ndios kee na xíꞌón ―kaáa̱n xíꞌín xí.
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 Dá ni̱ kaa María:
46 Então Maria disse:
47 Kádii̱ nda̱ꞌo ini nío̱í sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Ndios, na̱ dáka̱ki ñaá.
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 Chi̱ ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná ña̱ kúúí iin tadiꞌí kúndaꞌí kéchóon noo̱ ná.
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 Dá chi̱ náꞌano nda̱ꞌo ña̱ꞌa kée Ndios, na̱ kómí ndidaá kúú ndée̱, xíꞌíi̱n.
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 Daá kuití kúꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱yuu yuꞌú niꞌini ñaá.
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 Sa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa náꞌano ni̱ kee na xíꞌín ndáꞌa̱ ná.
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 Ta ni̱ di̱tá ná choon noo̱ ndaꞌá ta̱ néꞌe choon náꞌano,
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 Ta no̱ó na̱ ko̱ó ña̱ꞌa keí, kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa ni̱ xi̱ꞌo Ndios.
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
54 Ta ni̱ chi̱ndeé ná na̱ ñoo Israel, na̱ kéchóon noo̱ ná,
54 — ausente —
55 chi̱ ki̱ꞌo dión ni̱ xi̱ꞌo na to̱ꞌon na no̱ó na̱ sáꞌano veꞌe yó,
55 — ausente —
56 Táto̱ꞌon oni̱ yoo̱ ni̱ sa̱ io María xíꞌín Elisabet, dá ni̱ kee xi kuaꞌa̱n nóꞌo̱ xi veꞌe xi.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ kaki de̱ꞌe Elisabet, ta kúú iin tayií lóꞌo̱ ni̱ da̱kákián.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ndéi yati xíꞌán xíꞌín na̱ kúú táꞌa̱n ña̱ káꞌano nda̱ꞌo ña̱ mani̱ ni̱ kee Ndios xíꞌán, kúú ni̱ kadii̱ dáó ini na̱ xíꞌán.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Tá ni̱ xi̱no ona̱ kuu̱ ni̱ kaki xi, dá ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ xí táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée na̱ Israel xíꞌín de̱ꞌe na. Ta ni̱ kaꞌán ná chinaní ñaá ná Zacarías táto̱ꞌon naní tatá xi̱.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 Dá ni̱ kaa naná xi̱:
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Dá ni̱ ka̱sáꞌá kúu ndáꞌa̱ ná ndáto̱ꞌón ná tatá xi̱ ndi kananí xí, kóni̱ ra̱.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 Dá ni̱ xika̱ ra̱ iin táꞌí yíto̱ yádí, ta noo̱ yíto̱ ñoó ni̱ taa ra kuu̱ xí. “Juan va kananí xí”, kaá ña̱ ni̱ taa ra. Ta kúú ndidaá vá ná ni̱ naá iní.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 Ta kúú vitíꞌón diꞌa va ni̱ na̱kaꞌa̱n ra̱. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá rá kékáꞌano ra Ndios.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Ta ndidaá kúú na̱ ndéi yati xíꞌín ná ñóó ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo na. Ta ndidaá na̱ ndéi noo̱ kúú yukú ñóꞌó ndíta chí kuendá Judea ni̱ ka̱sáꞌá ná ndátóꞌón ná saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ kuu.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ta ña̱yuu ni̱ seídóꞌo ña̱ ni̱ kuu dión, ni̱ ka̱sáꞌá nákani ini na̱, ta kaá na̱:
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Ta kúú Zacarías, ra̱ kúú tatá xi̱, ni̱ na̱kutí xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ sa̱ io xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ koo chí noo̱:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 Na̱ káꞌano kúú satoꞌo yo̱ Ndios, na̱ ndáño̱ꞌo yóó, na̱ Israel,
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 Chi̱ ni̱ ta̱ndaꞌá ná iin na̱ kómí choon ve̱i dáka̱ki ñaá.
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaa Ndios kee na xíꞌín yúꞌu̱ profeta na̱ nda̱ míí saꞌa̱.
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 Chi̱ dáka̱ki na yó no̱ó na̱ naá xíꞌá, ta taó xóo na yó ti̱xi ndáꞌa̱ na̱ xiní uꞌu̱ ñaá.
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 Ta ni̱ kaꞌa̱n na̱ ña̱ kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ ndidaá na̱ sáꞌano veꞌe yó.
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
73 táꞌa̱n ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o na kee na xíꞌín Abraham, na̱ kúú ta̱ sáꞌano veꞌá.
73 — ausente —
74 taó xóo na yó ti̱xi ndáꞌa̱ na̱ xiní uꞌu̱ ñaá,
74 — ausente —
75 Ta koo vii yo̱, ta kee yó ña̱ ndaa̱ noo̱ mií ná ndidaá táꞌa̱n kuu̱ ni̱ saki na̱ kandei yó.
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 Ta yoꞌó, de̱ꞌe lóꞌo̱ miíi̱, yoꞌó kakuu iin profeta, na̱ kásto̱ꞌon xíꞌín ña̱yuu ña̱ ni̱ kaꞌa̱n mií Ndios, na̱ ió noo̱ dikó.
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 Chi̱ kasto̱ꞌon yoꞌó xíꞌín na̱ ñoo Israel, dá ná kandaa̱ ini na̱ ndi kee Ndios, dá dáka̱ki ñaá ná,
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 Chi̱ kúꞌu̱ nda̱ꞌo ini Ndios saꞌa̱ yo̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáa̱ na̱ chindeé ná yó,
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 dá ki̱ꞌoan ña̱ katoo̱n no̱ó ña̱yuu xíonoo íchi̱ noo̱ íin naá, xíꞌín no̱ó na̱ ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ ña̱ kuu na̱.
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 Ta sa̱ saꞌano tayií ñoó kuaꞌa̱n xi̱. Ta sa̱ kundeé ini xi̱ xíꞌín ña̱xintóni̱ xí. Ta ni̱ sa̱ io xi̱ noo̱ kúú yukú i̱chí nda̱ no̱ó ni̱ xi̱nko̱o kuu̱ ni̱ naꞌa̱ xi̱ mií xí no̱ó na̱ Israel.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.