Lucas 16
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs BKJ
1 Dá ni̱ kaa taꞌani na xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kana ñaá satoꞌo ra̱, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá: “Ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ kéndava̱ꞌa yoꞌó xíꞌín ña̱ꞌi ñóꞌo ti̱xi ndáꞌo̱n. Naki̱ꞌo kíi̱ kuendá noo̱í sa̱ꞌán, dá chi̱ o̱ kúu ka̱ kechóon noo̱í.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ta̱ kéchóon ñoó nákani ini ra̱: “¿Ndí ku̱ú vía̱n keei viti, dá chi̱ táxí vá ñaá satoꞌi̱? Ta o̱ kándeé taꞌoin keei choon ndeé, ta xíkaꞌan ni noo̱í kuatii.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Tído sa̱ ni̱ ka̱ndaa̱ va inii̱ ndí ki̱án keei tá ná kasandaá kuu̱ taxí ñaá satoꞌi̱, dá ná natiin va̱ꞌa ña̱yuu yuꞌu̱ veꞌe na.”
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 ’Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá kána ra iin rá iin ta̱a tái̱ noo̱ satoꞌo ra̱, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ta̱a mií no̱ó: “¿Ndidaa tái̱ ní noo̱ satoꞌi̱?”
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó: “Iin ciento yoo náꞌano sití oliva tái̱ yuꞌu̱.” Dá ni̱ kaa ta̱ kéchóon ñoó xíꞌín rá: “Jóꞌon, tiin tuti noo̱ kánóo ña̱ tái̱ ní, ta kako̱o kíi̱ ní, ta chinóo ní nda̱dá uu̱ diko uxi̱ yoo sití.”
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín iin ka̱ ta̱a ñoó: “Ta mií ní, ¿ndidaa tái̱ ní noo̱ satoꞌo yuꞌu̱?” Dá ni̱ kaa ra̱: “Iin ciento maquila noni̱ tirió távi̱.” Dá ni̱ kaa ta̱ kéchóon ñoó xíꞌín rá: “Jóꞌon, tiin ní tuti noo̱ kánóo ña̱ tái̱ ní yóꞌo, ta nachinóo ní nda̱dá komi̱ díko ni maquila.”
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Dá ni̱ chi̱ndaya̱ꞌi satoꞌo ñoó ta̱ ko̱ kéchóon va̱ꞌa ñoó, chi̱ xíꞌín ña̱ ni̱ kee ra ni̱ naꞌa̱ ra̱ mií rá ña̱ kaon nda̱ꞌo ña̱xintóni̱ rá. Chi̱ ti̱ꞌa cháá ka̱ ña̱yuu kuendá ñayuú yóꞌo kando̱o va̱ꞌa na no̱ó ña̱yuu xi̱ꞌín ná o̱ du̱ú ña̱yuu kuendá Ndios.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Sa̱ꞌá ño̱ó káꞌa̱n yuꞌu̱ xíꞌín ndoꞌó ña̱ ndukú ndó niꞌi̱ ndo̱ ña̱yuu kaneꞌe táꞌan va̱ꞌa xíꞌín ndó sa̱ꞌá ña̱ kéva̱ꞌa ndó xíꞌín ná xíꞌín ña̱ kui̱ká ió ñayuú yóꞌo, dá kía̱n tá ni̱ ndiꞌi ña̱ va̱ꞌa kómí ndó ñayuú yóꞌo, kúú sa̱ ió va yoo natiin va̱ꞌa ndoꞌó noo̱ kandei chíchí ndó.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 ’Ta na̱ kéndaa̱ noo̱ lúꞌu̱ ña̱ꞌa, dión taꞌani kéndaa̱ na̱ noo̱ kuaꞌán. Tído na̱ ko̱ kéndaa̱ noo̱ lúꞌu̱ ña̱ꞌa kómí ná, dión ni o̱ kéndaa̱ taꞌon na noo̱ kuaꞌán.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Chi̱ tá ko̱ kéndaa̱ ndo̱ no̱ó ña̱ kui̱ká ió ñayuú yóꞌo, ¿ndá yoo kúú na̱ kandeé ini ndo̱ꞌó no̱ó ña̱ꞌa Ndios?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Tá ko̱ kéndaa̱ ndo̱ no̱ó ña̱ꞌa dao ka̱ ña̱yuu, ¿ndá yoo ki̱ꞌo ña̱ kánian niꞌi̱ ndo̱ kakuu ña̱ꞌa mií ndó?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 Chi̱ ni iin tóꞌón ña̱yuu o̱ kúu kéchóon no̱ó uu̱ satoꞌo, dá chi̱ iin na koni uꞌu̱ na̱, ta iin na koni̱ na̱, o chindaya̱ꞌi na iin na, ta kenóo na iin ka̱ na̱. Ta dión taꞌani o̱ kúu taꞌon ndiko̱ ndo̱ Ndios, ta ndiko̱ taꞌani ndó ña̱ kui̱ká ―kaá Jesús.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Tá ni̱ seídóꞌo ta̱ fariseo ndidaá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱, kúú ni̱ saki̱ ndaa ñaá rá, chi̱ ndóꞌo nda̱ꞌo ra sa̱ꞌá di̱ꞌón.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 ’Ni̱ sa̱ ñoꞌo ndó ti̱xi ndáꞌa̱ ley Moisés, xíꞌín ti̱xi ndáꞌa̱ ña̱ ni̱ taa profeta nda̱ tiempo ni̱ kii Juan. Nda̱ daá káꞌa̱n yuꞌu̱ saꞌa̱ ndi kee ña̱yuu ndu̱ꞌu na ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios. Ta kuaꞌa̱ ná ndúndéé ndu̱ꞌu na.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Kuáchi̱ cháá ka̱ ndañóꞌó iin tóꞌón dini̱ to̱ꞌon káꞌa̱n ley Moisés, o̱ du̱ú ka̱ ña̱ naá induú xíꞌín no̱ñóꞌo̱ yóꞌo.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 ’Sa̱ꞌá ño̱ó ndi ndáa mií vá ta̱a ni̱ da̱nkoo ñadiꞌí ra̱, ta ni̱ ta̱ndáꞌa̱ rá xíꞌín iin ka̱ ñáꞌa̱, ro̱ón kúú ra̱ yáꞌa kée kua̱chi xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó noo̱ Ndios. Ta ndi ndáa mií vá ta̱a ná tandaꞌa̱ xíꞌín ñáꞌa̱, ñá ni̱ saꞌanda táꞌan xíꞌín yíi̱a̱n, ro̱ón kúú ra̱ yáꞌa kée kua̱chi xíꞌán noo̱ Ndios.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 Dá ni̱ kaa taꞌani na:
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Ta ni̱ sa̱ io taꞌani iin ta̱a sa̱tí ni̱ sa̱ naní Lázaro daá ñóó, ta ió niꞌini ra no̱ñóꞌo̱ saꞌa̱ yéꞌé ta̱a kui̱ká ñoó. Ta ni̱ taꞌan ñíi̱ rá káa ndi̱ꞌi téíꞌi̱.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Ta ndaꞌí kóni̱ ra̱ ndinoo ini ra̱ keí rá yúchi̱ ña̱ꞌa kuéi yúꞌu̱ mesa ta̱a kui̱ká ñoó. Ta ve̱i ti̱na yakó ndaa ri̱ ñíi̱ rá no̱ó téíꞌi̱ ñoó.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 ’Iin kuu̱, dá ni̱ xiꞌi̱ ta̱a kúndaꞌí ñoó. Dá ni̱ kii ángel néꞌe ñaá ná kuaꞌa̱n na̱ induú koo ra xíꞌín Abraham. Ta ni̱ xiꞌi̱ taꞌani ta̱ kui̱ká ñoó, kúú ni̱ ndu̱xi va ra.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Ta noo̱ nákaa̱ ra̱ ndóꞌo naní nío̱ rá indayá, ni̱ nda̱neꞌe noo̱ rá. Ta kúú nda̱ xíká ñóó ni̱ xini ra̱ noo̱ ió Abraham, ta ió Lázaro díi̱n ná.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Dá ni̱ ka̱yuꞌú ta̱ kui̱ká ñoó, ta kaá ra̱: “Tatá Abraham, kuꞌu̱ ini ní sa̱ꞌí, ta kaꞌanda ní choon noo̱ Lázaro xaa̱n ná dándáxi ra, sa̱ va̱ꞌará dini̱ ndáꞌa̱ rá ini ta̱kui̱í, ta ná kii ra dándáxi ra noo̱ yáa̱í, chi̱ ndaꞌí nda̱ꞌo ndóꞌo naní nío̱í nákaa̱i̱ noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱ yóꞌo.”
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Dá ni̱ kaa Abraham xíꞌín rá: “De̱ꞌe lóꞌo̱, ndisaa̱ ino̱n ña̱ va̱ꞌa nda̱ꞌo ni̱ sa̱ ioo̱n ñayuú, ta Lázaro yóꞌo, ndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ sa̱ ndoꞌo xi. Tído viti ni̱ niꞌi̱ xí ta̱ndeé iní ió va̱ꞌa xi. Ta yoꞌó, nákaa̱ ndóꞌo naní nío̱o̱n noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱ xaa̱n.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Ta iin daꞌo̱ konó nda̱ꞌo kía̱n sadí noo̱ ndo̱ꞌó xíꞌín noo̱ ndúꞌu̱. Sa̱ꞌá ño̱ó o̱ kúu taꞌon saa̱ na̱ ndéi yóꞌo chí xaa̱n, ta ni na̱ ndéi xaa̱n o̱ kúu kii chí yóꞌo.”
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Dá ni̱ kaa ta̱a kui̱ká ñoó: “Seí ndaꞌíi̱ noo̱ ní, tatá Abraham, ña̱ tandaꞌá ní Lázaro xaa̱n ná koꞌo̱n ra̱ veꞌe tatái̱,
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 chi̱ ñoó ndéi oꞌo̱n ñanii̱, ta ná kaꞌa̱n ra̱ to̱ꞌon Ndios xíꞌín xí, dá kía̱n ná dáꞌa ni kii xi yóꞌo, chi̱ ndóꞌo naní nda̱ꞌo nío̱í nákaa̱i̱.”
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Dá ni̱ kaa Abraham xíꞌín rá: “Sa̱ ió va ley ni̱ taa Moisés noo̱ xí, xíꞌín ña̱ ni̱ taa dao ka̱ profeta. Sa̱ꞌá ño̱ó ná kueídóꞌo ra choon saꞌándáa̱n.”
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Dá ni̱ kaa ta̱ kui̱ká ñoó: “Ko̱ó, tatá Abraham, o̱ kándísa taꞌon xia̱n. Tído tá ná nataki iin na̱ ni̱ xiꞌi̱, ta koꞌo̱n na̱ noo̱ ndéi xi, dá ví nandikó iní xi̱ sa̱ꞌá kua̱chi kée xi.”
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Dá ni̱ kaa Abraham xíꞌín rá: “Tá ko̱ xíꞌo ra mií rá kueídóꞌo ra ley Moisés xíꞌín ña̱ ni̱ kaꞌa̱n dao ka̱ profeta, dá kía̱n, va̱ꞌará ná nataki iin na̱ ni̱ xiꞌi̱ koꞌo̱n na̱ noo̱ ndéi ra, ta o̱ kándísa taꞌon ra”, kaá na̱ xíꞌín rá ―kaá Jesús.
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.