João 4
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Kúú ni̱ ka̱ndaa̱ va ini satoꞌo yo̱ Jesús ña̱ ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ta̱ fariseo ña̱ kuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu ni̱ ka̱sáꞌá ndíko̱ ñaá, ta kuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu dákodo̱ ndúta̱ ná o̱ du̱ú Juan,
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 va̱ꞌará o̱ du̱ú mií Jesús dákodo̱ ndúta̱ ñaá, ta̱ xíonoo xíꞌín vá ná kée choon yóꞌo.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ keta na kuendá Judea kuaꞌa̱n tuku na chí Galilea diꞌa xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ta miía̱n ndúsa̱ kánian ya̱ꞌa na chí kuendá Samaria diꞌa, dá saa̱ na̱ Galilea.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saa̱ na̱ iin ñoo naní Sicar, ña̱ nákaa̱ chí Samaria ñoó. Ta yati néꞌe táꞌan ñoo yóꞌo xíꞌín ñóꞌo̱ ni̱ xi̱ꞌo oon Jacob no̱ó de̱ꞌe na José.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ta ñoó nákaa̱ iin pozo ni̱ ka̱va̱ꞌa Jacob. Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuitá Jesús ni̱ xika na, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ sa̱ ko̱o na yúꞌu̱ pozo ñoó ió na̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná. Ta kíán dao nduú.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱ kuendá Samaria taváa̱n ta̱kui̱í, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ta ko̱ ta̱ꞌón ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó ndéi xíꞌín ná, chi̱ kuaꞌa̱n ra̱ ñoo nákaa̱ yati ñoó kuiin ra ña̱ꞌa kasáꞌan na.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Dá ni̱ kaa ñáꞌa̱ Samaria ñoó xíꞌín ná:
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ta, ¿á ndáya̱ꞌi cháá ka̱ mií ní o̱ du̱ú Jacob, na̱ kúú na̱ sáꞌano veꞌe ndu? Dá chi̱ no̱ón vá ni̱ ka̱va̱ꞌa pozo yóꞌo, ta ta̱kui̱í kána yóꞌo sa̱ xiꞌi mií ná, xíꞌín de̱ꞌe na xíꞌín kíti̱ ni̱ sa̱ ndaka na.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Tído ña̱yuu ná koꞌo ta̱kui̱í, kirá ki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ná, ni iin kuu̱ ka̱ o̱ nándió kuéi na ichi̱ ini na̱. Chi̱ ta̱kui̱í ki̱ꞌo yuꞌu̱ koꞌo na, kiróón kakuu ta̱kui̱í kana ndita ini na̱, ta ki̱ꞌo ra ña̱ kataki chíchí ná.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 dá chi̱ o̱ du̱ú ta̱ꞌón yíi̱o̱n kúú ta̱a ió xíꞌón viti, va̱ꞌará sa̱ oꞌo̱n ni̱ sa̱ kuu yíi̱o̱n. Sa̱ꞌá ño̱ó nda̱ni ña̱ ndaa̱ va káꞌo̱n.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Tído dini̱ yúku̱ yóꞌo va ni̱ sa̱ nda̱ño̱ꞌo na̱ sáꞌano veꞌe nduꞌu̱ Ndios, tído ndoꞌó, na̱ Israel, kaá ndo̱ ña̱ ñoo Jerusalén va kúú noo̱ kánian kandaño̱ꞌo yó na̱.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Ta ndoꞌó, ndáño̱ꞌo ndava̱ꞌa va ndó Ndios, tído nduꞌu̱, náꞌá vá nduꞌu̱ ndá yoo kúú Ndios ndáño̱ꞌo ndu, dá chi̱ tein na̱ veꞌe nduꞌu̱, na̱ Israel, ve̱i na̱ dáka̱ki ñaá.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tído sa̱ kuaꞌa̱n kasandaá vá hora, ta viti sa̱ ni̱ kasa̱ndaáa̱n, chi̱ na̱ kandaño̱ꞌo ndisa Ndios kakuu na̱ kandaño̱ꞌo ñaá xíꞌín ndée̱ Espíritu ii̱, ta kandaño̱ꞌo ndisa ñaá ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ mií Ndios, dá chi̱ ki̱ꞌo dión kóni̱ mií tatá Ndios ña̱ kandaño̱ꞌo ñaá ná.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Chi̱ Espíritu vá kúú Ndios. Sa̱ꞌá ño̱ó na̱ kaꞌán kandaño̱ꞌo ñaá, kánian kandaño̱ꞌo ñaá ná xíꞌín ndée̱ Espíritu ii̱, ta kánian kandaño̱ꞌo ndisa ñaá ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ mií Ndios.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Ta mií dáá ñóó ni̱ na̱ndió kuéi ta̱ xíonoo xíꞌín ná ni̱ na̱sáa̱ ra̱, ta kúú ni̱ naá ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ndátóꞌón ná xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó. Tído ni iin tóꞌón rá ko̱ ní ndáto̱ꞌón: “¿Ndí ki̱án ndátóꞌón ní xíꞌín ñáꞌa̱ xaa̱n?” o “¿Ndiva̱ꞌa ndátóꞌón ní xíꞌán?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Dá ni̱ da̱nkoo ñáꞌa̱ ñoó yoo ta̱kui̱ía̱n, dá ni̱ na̱ndió ko̱oán kuaꞌa̱n nóꞌa̱n ñoo ñoó. Tá ni̱ na̱sáa̱a̱n, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ña̱yuu ñoó:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 ―Nakíi̱ ndo̱ kande̱ꞌé ndó, chi̱ ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a, ta ni̱ kaꞌa̱n ndaa̱ ra̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ keei. Ndá ndi kuu kúú ná Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá.
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Dá ni̱ ka̱nkuei ñayuu ñoó kuaꞌa̱n na̱ kande̱ꞌé ná noo̱ ió Jesús.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ta mií hora daá ñóó ni̱ seí ndaꞌí ta̱ xíonoo xíꞌín ná noo̱ ná, chi̱ kaá ra̱:
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndáto̱ꞌón táꞌan mií ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó, ta kaá ra̱:
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 ¿Á ko̱ káꞌa̱n ndo̱ ña̱ kámani̱ komi̱ yoo̱, dá kasandaá kuu̱ dákée yó? Tído káꞌa̱n yuꞌu̱ xíꞌín ndó ña̱ dákáka noo̱ ndo̱ kande̱ꞌé ndó no̱ó ña̱ ni̱ xiti na, dá chi̱ sa̱ ni̱ ichi̱ vaan, sa̱ ni̱ kuu va dákée yóa̱n.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Dá chi̱ na̱ dákée natiin na ya̱ꞌi na, ta ña̱ dákée na kúú ña̱yuu natiin ña̱ kataki chíchí ná. Dión, dá kadii̱ nduú ini na̱ ni̱ xiti xíꞌín na̱ ni̱ da̱kée.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Ta ndaa̱ va káꞌa̱n ña̱yuu tá káꞌa̱n na̱ diꞌa: “Iin na̱ kúú na̱ xíti, ta iin ka̱ na̱ kúú na̱ dákée.”
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Ta yuꞌu̱ kúú na̱ tandaꞌá ndoꞌó koꞌo̱n ndo̱ dákée ndó no̱ó ko̱ ní xíti ndó, chi̱ dao ka̱ va na ni̱ xiti, ta ndoꞌó kúú na̱ keva̱ꞌa no̱ó ni̱ ndoꞌo dao ka̱ na̱ ni̱ xiti na ―kaá na̱.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi chí kuendá Samaria ñoó ni̱ ka̱ndísa na Jesús sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ñáꞌa̱ ñoó saꞌa̱ ná, dá chi̱ kaáa̱n: “Ni̱ kaꞌa̱n ndaa̱ ta̱a ñoó xíꞌín yuꞌu̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱ꞌa ni̱ keei.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Dá ni̱ ka̱sáa̱ na̱ Samaria ñoó noo̱ nákaa̱ Jesús, dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ ná ña̱ ná kando̱o tóó na xíꞌín ná ñoo ñoó. Dá ni̱ ka̱ndo̱o na ni̱ sa̱ io na̱ xíꞌín ná uu̱ kuu̱.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ ka̱ndísa ñaá sa̱ꞌá to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ná,
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó:
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tá ni̱ ya̱ꞌa uu̱ kuu̱, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ chí kuendá Galilea diꞌa.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Ta ni̱ xi̱ꞌo Jesús kuendá ña̱ ni iin tóꞌón taꞌon profeta ko̱ nátiin ña̱ñóꞌó noo̱ na̱ ñoo mií ná.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Tído tá ni̱ saa̱ na̱ kuendá Galilea, ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá na̱ ndéi ñoó, dá chi̱ ni̱ xini xíꞌín noo̱ ná ña̱ náꞌano ni̱ kee na ñoo Jerusalén tein víko̱ pascua ñoó, dá chi̱ ni̱ sa̱ ñoꞌo taꞌani na ñoó.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús ni̱ na̱sáa̱ na̱ ñoo Caná, ña̱ nákaa̱ kuendá Galilea no̱ó ni̱ ndee na ta̱kui̱í ñoó vino.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ra ña̱ sa̱ ni̱ ndu̱sáa̱ Jesús ió na̱ Galilea, ni̱ ndee na kuendá Judea, dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná ña̱ ná koꞌo̱n na̱ veꞌe ra, ta ná nduva̱ꞌa na de̱ꞌe ra, dá chi̱ sa̱ ióa̱n kuu xi̱.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín ná:
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Tá sa̱ kuaꞌa̱n xino̱ ra̱ noo̱ íin veꞌe ra, dá ni̱ kii ta̱ kéchóon noo̱ rá ni̱ niꞌi̱ ñaá rá. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá to̱ꞌon ndá hora ni̱ ndi̱ko̱ꞌon ini xi̱. Dá ni̱ kaa ta̱ kéchóon ñoó xíꞌín rá:
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Dá ni̱ ndi̱sáa̱ ini tatá xi̱ ña̱ mií hora daá ñóó ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá: “Sa̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa de̱ꞌón.” Ta ni̱ ka̱ndísa rá Jesús, xíꞌín ndidaá na̱ veꞌe ra.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ta ña̱ yóꞌo kúú ña̱ káꞌano kúú uu̱ ni̱ kee Jesús chí kuendá Galilea tá ni̱ ndee na chí kuendá Judea diꞌa.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.