João 4

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kúú ni̱ ka̱ndaa̱ va ini satoꞌo yo̱ Jesús ña̱ ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ta̱ fariseo ña̱ kuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu ni̱ ka̱sáꞌá ndíko̱ ñaá, ta kuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu dákodo̱ ndúta̱ ná o̱ du̱ú Juan,
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 va̱ꞌará o̱ du̱ú mií Jesús dákodo̱ ndúta̱ ñaá, ta̱ xíonoo xíꞌín vá ná kée choon yóꞌo.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ keta na kuendá Judea kuaꞌa̱n tuku na chí Galilea diꞌa xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ta miía̱n ndúsa̱ kánian ya̱ꞌa na chí kuendá Samaria diꞌa, dá saa̱ na̱ Galilea.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saa̱ na̱ iin ñoo naní Sicar, ña̱ nákaa̱ chí Samaria ñoó. Ta yati néꞌe táꞌan ñoo yóꞌo xíꞌín ñóꞌo̱ ni̱ xi̱ꞌo oon Jacob no̱ó de̱ꞌe na José.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ta ñoó nákaa̱ iin pozo ni̱ ka̱va̱ꞌa Jacob. Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuitá Jesús ni̱ xika na, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ sa̱ ko̱o na yúꞌu̱ pozo ñoó ió na̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná. Ta kíán dao nduú.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱ kuendá Samaria taváa̱n ta̱kui̱í, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ta ko̱ ta̱ꞌón ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó ndéi xíꞌín ná, chi̱ kuaꞌa̱n ra̱ ñoo nákaa̱ yati ñoó kuiin ra ña̱ꞌa kasáꞌan na.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Dá ni̱ kaa ñáꞌa̱ Samaria ñoó xíꞌín ná:
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ta, ¿á ndáya̱ꞌi cháá ka̱ mií ní o̱ du̱ú Jacob, na̱ kúú na̱ sáꞌano veꞌe ndu? Dá chi̱ no̱ón vá ni̱ ka̱va̱ꞌa pozo yóꞌo, ta ta̱kui̱í kána yóꞌo sa̱ xiꞌi mií ná, xíꞌín de̱ꞌe na xíꞌín kíti̱ ni̱ sa̱ ndaka na.
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Tído ña̱yuu ná koꞌo ta̱kui̱í, kirá ki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ná, ni iin kuu̱ ka̱ o̱ nándió kuéi na ichi̱ ini na̱. Chi̱ ta̱kui̱í ki̱ꞌo yuꞌu̱ koꞌo na, kiróón kakuu ta̱kui̱í kana ndita ini na̱, ta ki̱ꞌo ra ña̱ kataki chíchí ná.
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 dá chi̱ o̱ du̱ú ta̱ꞌón yíi̱o̱n kúú ta̱a ió xíꞌón viti, va̱ꞌará sa̱ oꞌo̱n ni̱ sa̱ kuu yíi̱o̱n. Sa̱ꞌá ño̱ó nda̱ni ña̱ ndaa̱ va káꞌo̱n.
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Tído dini̱ yúku̱ yóꞌo va ni̱ sa̱ nda̱ño̱ꞌo na̱ sáꞌano veꞌe nduꞌu̱ Ndios, tído ndoꞌó, na̱ Israel, kaá ndo̱ ña̱ ñoo Jerusalén va kúú noo̱ kánian kandaño̱ꞌo yó na̱.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ta ndoꞌó, ndáño̱ꞌo ndava̱ꞌa va ndó Ndios, tído nduꞌu̱, náꞌá vá nduꞌu̱ ndá yoo kúú Ndios ndáño̱ꞌo ndu, dá chi̱ tein na̱ veꞌe nduꞌu̱, na̱ Israel, ve̱i na̱ dáka̱ki ñaá.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Tído sa̱ kuaꞌa̱n kasandaá vá hora, ta viti sa̱ ni̱ kasa̱ndaáa̱n, chi̱ na̱ kandaño̱ꞌo ndisa Ndios kakuu na̱ kandaño̱ꞌo ñaá xíꞌín ndée̱ Espíritu ii̱, ta kandaño̱ꞌo ndisa ñaá ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ mií Ndios, dá chi̱ ki̱ꞌo dión kóni̱ mií tatá Ndios ña̱ kandaño̱ꞌo ñaá ná.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Chi̱ Espíritu vá kúú Ndios. Sa̱ꞌá ño̱ó na̱ kaꞌán kandaño̱ꞌo ñaá, kánian kandaño̱ꞌo ñaá ná xíꞌín ndée̱ Espíritu ii̱, ta kánian kandaño̱ꞌo ndisa ñaá ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ mií Ndios.
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ta mií dáá ñóó ni̱ na̱ndió kuéi ta̱ xíonoo xíꞌín ná ni̱ na̱sáa̱ ra̱, ta kúú ni̱ naá ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ndátóꞌón ná xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó. Tído ni iin tóꞌón rá ko̱ ní ndáto̱ꞌón: “¿Ndí ki̱án ndátóꞌón ní xíꞌín ñáꞌa̱ xaa̱n?” o “¿Ndiva̱ꞌa ndátóꞌón ní xíꞌán?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Dá ni̱ da̱nkoo ñáꞌa̱ ñoó yoo ta̱kui̱ía̱n, dá ni̱ na̱ndió ko̱oán kuaꞌa̱n nóꞌa̱n ñoo ñoó. Tá ni̱ na̱sáa̱a̱n, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ña̱yuu ñoó:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 ―Nakíi̱ ndo̱ kande̱ꞌé ndó, chi̱ ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a, ta ni̱ kaꞌa̱n ndaa̱ ra̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ keei. Ndá ndi kuu kúú ná Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá.
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Dá ni̱ ka̱nkuei ñayuu ñoó kuaꞌa̱n na̱ kande̱ꞌé ná noo̱ ió Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Ta mií hora daá ñóó ni̱ seí ndaꞌí ta̱ xíonoo xíꞌín ná noo̱ ná, chi̱ kaá ra̱:
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndáto̱ꞌón táꞌan mií ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó, ta kaá ra̱:
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 ¿Á ko̱ káꞌa̱n ndo̱ ña̱ kámani̱ komi̱ yoo̱, dá kasandaá kuu̱ dákée yó? Tído káꞌa̱n yuꞌu̱ xíꞌín ndó ña̱ dákáka noo̱ ndo̱ kande̱ꞌé ndó no̱ó ña̱ ni̱ xiti na, dá chi̱ sa̱ ni̱ ichi̱ vaan, sa̱ ni̱ kuu va dákée yóa̱n.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Dá chi̱ na̱ dákée natiin na ya̱ꞌi na, ta ña̱ dákée na kúú ña̱yuu natiin ña̱ kataki chíchí ná. Dión, dá kadii̱ nduú ini na̱ ni̱ xiti xíꞌín na̱ ni̱ da̱kée.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Ta ndaa̱ va káꞌa̱n ña̱yuu tá káꞌa̱n na̱ diꞌa: “Iin na̱ kúú na̱ xíti, ta iin ka̱ na̱ kúú na̱ dákée.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ta yuꞌu̱ kúú na̱ tandaꞌá ndoꞌó koꞌo̱n ndo̱ dákée ndó no̱ó ko̱ ní xíti ndó, chi̱ dao ka̱ va na ni̱ xiti, ta ndoꞌó kúú na̱ keva̱ꞌa no̱ó ni̱ ndoꞌo dao ka̱ na̱ ni̱ xiti na ―kaá na̱.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi chí kuendá Samaria ñoó ni̱ ka̱ndísa na Jesús sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ñáꞌa̱ ñoó saꞌa̱ ná, dá chi̱ kaáa̱n: “Ni̱ kaꞌa̱n ndaa̱ ta̱a ñoó xíꞌín yuꞌu̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱ꞌa ni̱ keei.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Dá ni̱ ka̱sáa̱ na̱ Samaria ñoó noo̱ nákaa̱ Jesús, dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ ná ña̱ ná kando̱o tóó na xíꞌín ná ñoo ñoó. Dá ni̱ ka̱ndo̱o na ni̱ sa̱ io na̱ xíꞌín ná uu̱ kuu̱.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ ka̱ndísa ñaá sa̱ꞌá to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ná,
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó:
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Tá ni̱ ya̱ꞌa uu̱ kuu̱, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ chí kuendá Galilea diꞌa.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Ta ni̱ xi̱ꞌo Jesús kuendá ña̱ ni iin tóꞌón taꞌon profeta ko̱ nátiin ña̱ñóꞌó noo̱ na̱ ñoo mií ná.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Tído tá ni̱ saa̱ na̱ kuendá Galilea, ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá na̱ ndéi ñoó, dá chi̱ ni̱ xini xíꞌín noo̱ ná ña̱ náꞌano ni̱ kee na ñoo Jerusalén tein víko̱ pascua ñoó, dá chi̱ ni̱ sa̱ ñoꞌo taꞌani na ñoó.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús ni̱ na̱sáa̱ na̱ ñoo Caná, ña̱ nákaa̱ kuendá Galilea no̱ó ni̱ ndee na ta̱kui̱í ñoó vino.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ra ña̱ sa̱ ni̱ ndu̱sáa̱ Jesús ió na̱ Galilea, ni̱ ndee na kuendá Judea, dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná ña̱ ná koꞌo̱n na̱ veꞌe ra, ta ná nduva̱ꞌa na de̱ꞌe ra, dá chi̱ sa̱ ióa̱n kuu xi̱.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín ná:
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Tá sa̱ kuaꞌa̱n xino̱ ra̱ noo̱ íin veꞌe ra, dá ni̱ kii ta̱ kéchóon noo̱ rá ni̱ niꞌi̱ ñaá rá. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá to̱ꞌon ndá hora ni̱ ndi̱ko̱ꞌon ini xi̱. Dá ni̱ kaa ta̱ kéchóon ñoó xíꞌín rá:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Dá ni̱ ndi̱sáa̱ ini tatá xi̱ ña̱ mií hora daá ñóó ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá: “Sa̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa de̱ꞌón.” Ta ni̱ ka̱ndísa rá Jesús, xíꞌín ndidaá na̱ veꞌe ra.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ta ña̱ yóꞌo kúú ña̱ káꞌano kúú uu̱ ni̱ kee Jesús chí kuendá Galilea tá ni̱ ndee na chí kuendá Judea diꞌa.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.