João 4
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NAA
1 Kúú ni̱ ka̱ndaa̱ va ini satoꞌo yo̱ Jesús ña̱ ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ta̱ fariseo ña̱ kuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu ni̱ ka̱sáꞌá ndíko̱ ñaá, ta kuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu dákodo̱ ndúta̱ ná o̱ du̱ú Juan,
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 va̱ꞌará o̱ du̱ú mií Jesús dákodo̱ ndúta̱ ñaá, ta̱ xíonoo xíꞌín vá ná kée choon yóꞌo.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ keta na kuendá Judea kuaꞌa̱n tuku na chí Galilea diꞌa xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ta miía̱n ndúsa̱ kánian ya̱ꞌa na chí kuendá Samaria diꞌa, dá saa̱ na̱ Galilea.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saa̱ na̱ iin ñoo naní Sicar, ña̱ nákaa̱ chí Samaria ñoó. Ta yati néꞌe táꞌan ñoo yóꞌo xíꞌín ñóꞌo̱ ni̱ xi̱ꞌo oon Jacob no̱ó de̱ꞌe na José.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ta ñoó nákaa̱ iin pozo ni̱ ka̱va̱ꞌa Jacob. Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuitá Jesús ni̱ xika na, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ sa̱ ko̱o na yúꞌu̱ pozo ñoó ió na̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná. Ta kíán dao nduú.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱ kuendá Samaria taváa̱n ta̱kui̱í, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Ta ko̱ ta̱ꞌón ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó ndéi xíꞌín ná, chi̱ kuaꞌa̱n ra̱ ñoo nákaa̱ yati ñoó kuiin ra ña̱ꞌa kasáꞌan na.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Dá ni̱ kaa ñáꞌa̱ Samaria ñoó xíꞌín ná:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
10 Jesus respondeu:
11 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ta, ¿á ndáya̱ꞌi cháá ka̱ mií ní o̱ du̱ú Jacob, na̱ kúú na̱ sáꞌano veꞌe ndu? Dá chi̱ no̱ón vá ni̱ ka̱va̱ꞌa pozo yóꞌo, ta ta̱kui̱í kána yóꞌo sa̱ xiꞌi mií ná, xíꞌín de̱ꞌe na xíꞌín kíti̱ ni̱ sa̱ ndaka na.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
13 Jesus respondeu:
14 Tído ña̱yuu ná koꞌo ta̱kui̱í, kirá ki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ná, ni iin kuu̱ ka̱ o̱ nándió kuéi na ichi̱ ini na̱. Chi̱ ta̱kui̱í ki̱ꞌo yuꞌu̱ koꞌo na, kiróón kakuu ta̱kui̱í kana ndita ini na̱, ta ki̱ꞌo ra ña̱ kataki chíchí ná.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
16 Jesus disse:
17 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 dá chi̱ o̱ du̱ú ta̱ꞌón yíi̱o̱n kúú ta̱a ió xíꞌón viti, va̱ꞌará sa̱ oꞌo̱n ni̱ sa̱ kuu yíi̱o̱n. Sa̱ꞌá ño̱ó nda̱ni ña̱ ndaa̱ va káꞌo̱n.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Tído dini̱ yúku̱ yóꞌo va ni̱ sa̱ nda̱ño̱ꞌo na̱ sáꞌano veꞌe nduꞌu̱ Ndios, tído ndoꞌó, na̱ Israel, kaá ndo̱ ña̱ ñoo Jerusalén va kúú noo̱ kánian kandaño̱ꞌo yó na̱.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
21 Jesus respondeu:
22 Ta ndoꞌó, ndáño̱ꞌo ndava̱ꞌa va ndó Ndios, tído nduꞌu̱, náꞌá vá nduꞌu̱ ndá yoo kúú Ndios ndáño̱ꞌo ndu, dá chi̱ tein na̱ veꞌe nduꞌu̱, na̱ Israel, ve̱i na̱ dáka̱ki ñaá.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tído sa̱ kuaꞌa̱n kasandaá vá hora, ta viti sa̱ ni̱ kasa̱ndaáa̱n, chi̱ na̱ kandaño̱ꞌo ndisa Ndios kakuu na̱ kandaño̱ꞌo ñaá xíꞌín ndée̱ Espíritu ii̱, ta kandaño̱ꞌo ndisa ñaá ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ mií Ndios, dá chi̱ ki̱ꞌo dión kóni̱ mií tatá Ndios ña̱ kandaño̱ꞌo ñaá ná.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Chi̱ Espíritu vá kúú Ndios. Sa̱ꞌá ño̱ó na̱ kaꞌán kandaño̱ꞌo ñaá, kánian kandaño̱ꞌo ñaá ná xíꞌín ndée̱ Espíritu ii̱, ta kánian kandaño̱ꞌo ndisa ñaá ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ mií Ndios.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
26 Então Jesus disse:
27 Ta mií dáá ñóó ni̱ na̱ndió kuéi ta̱ xíonoo xíꞌín ná ni̱ na̱sáa̱ ra̱, ta kúú ni̱ naá ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ndátóꞌón ná xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó. Tído ni iin tóꞌón rá ko̱ ní ndáto̱ꞌón: “¿Ndí ki̱án ndátóꞌón ní xíꞌín ñáꞌa̱ xaa̱n?” o “¿Ndiva̱ꞌa ndátóꞌón ní xíꞌán?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Dá ni̱ da̱nkoo ñáꞌa̱ ñoó yoo ta̱kui̱ía̱n, dá ni̱ na̱ndió ko̱oán kuaꞌa̱n nóꞌa̱n ñoo ñoó. Tá ni̱ na̱sáa̱a̱n, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ña̱yuu ñoó:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 ―Nakíi̱ ndo̱ kande̱ꞌé ndó, chi̱ ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a, ta ni̱ kaꞌa̱n ndaa̱ ra̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ keei. Ndá ndi kuu kúú ná Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Dá ni̱ ka̱nkuei ñayuu ñoó kuaꞌa̱n na̱ kande̱ꞌé ná noo̱ ió Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ta mií hora daá ñóó ni̱ seí ndaꞌí ta̱ xíonoo xíꞌín ná noo̱ ná, chi̱ kaá ra̱:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
32 Mas ele lhes disse:
33 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndáto̱ꞌón táꞌan mií ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó, ta kaá ra̱:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
34 Jesus lhes declarou:
35 ¿Á ko̱ káꞌa̱n ndo̱ ña̱ kámani̱ komi̱ yoo̱, dá kasandaá kuu̱ dákée yó? Tído káꞌa̱n yuꞌu̱ xíꞌín ndó ña̱ dákáka noo̱ ndo̱ kande̱ꞌé ndó no̱ó ña̱ ni̱ xiti na, dá chi̱ sa̱ ni̱ ichi̱ vaan, sa̱ ni̱ kuu va dákée yóa̱n.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Dá chi̱ na̱ dákée natiin na ya̱ꞌi na, ta ña̱ dákée na kúú ña̱yuu natiin ña̱ kataki chíchí ná. Dión, dá kadii̱ nduú ini na̱ ni̱ xiti xíꞌín na̱ ni̱ da̱kée.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Ta ndaa̱ va káꞌa̱n ña̱yuu tá káꞌa̱n na̱ diꞌa: “Iin na̱ kúú na̱ xíti, ta iin ka̱ na̱ kúú na̱ dákée.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ta yuꞌu̱ kúú na̱ tandaꞌá ndoꞌó koꞌo̱n ndo̱ dákée ndó no̱ó ko̱ ní xíti ndó, chi̱ dao ka̱ va na ni̱ xiti, ta ndoꞌó kúú na̱ keva̱ꞌa no̱ó ni̱ ndoꞌo dao ka̱ na̱ ni̱ xiti na ―kaá na̱.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi chí kuendá Samaria ñoó ni̱ ka̱ndísa na Jesús sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ñáꞌa̱ ñoó saꞌa̱ ná, dá chi̱ kaáa̱n: “Ni̱ kaꞌa̱n ndaa̱ ta̱a ñoó xíꞌín yuꞌu̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱ꞌa ni̱ keei.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Dá ni̱ ka̱sáa̱ na̱ Samaria ñoó noo̱ nákaa̱ Jesús, dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ ná ña̱ ná kando̱o tóó na xíꞌín ná ñoo ñoó. Dá ni̱ ka̱ndo̱o na ni̱ sa̱ io na̱ xíꞌín ná uu̱ kuu̱.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ ka̱ndísa ñaá sa̱ꞌá to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ná,
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tá ni̱ ya̱ꞌa uu̱ kuu̱, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ chí kuendá Galilea diꞌa.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Ta ni̱ xi̱ꞌo Jesús kuendá ña̱ ni iin tóꞌón taꞌon profeta ko̱ nátiin ña̱ñóꞌó noo̱ na̱ ñoo mií ná.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Tído tá ni̱ saa̱ na̱ kuendá Galilea, ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá na̱ ndéi ñoó, dá chi̱ ni̱ xini xíꞌín noo̱ ná ña̱ náꞌano ni̱ kee na ñoo Jerusalén tein víko̱ pascua ñoó, dá chi̱ ni̱ sa̱ ñoꞌo taꞌani na ñoó.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús ni̱ na̱sáa̱ na̱ ñoo Caná, ña̱ nákaa̱ kuendá Galilea no̱ó ni̱ ndee na ta̱kui̱í ñoó vino.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ra ña̱ sa̱ ni̱ ndu̱sáa̱ Jesús ió na̱ Galilea, ni̱ ndee na kuendá Judea, dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná ña̱ ná koꞌo̱n na̱ veꞌe ra, ta ná nduva̱ꞌa na de̱ꞌe ra, dá chi̱ sa̱ ióa̱n kuu xi̱.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín ná:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Tá sa̱ kuaꞌa̱n xino̱ ra̱ noo̱ íin veꞌe ra, dá ni̱ kii ta̱ kéchóon noo̱ rá ni̱ niꞌi̱ ñaá rá. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá to̱ꞌon ndá hora ni̱ ndi̱ko̱ꞌon ini xi̱. Dá ni̱ kaa ta̱ kéchóon ñoó xíꞌín rá:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Dá ni̱ ndi̱sáa̱ ini tatá xi̱ ña̱ mií hora daá ñóó ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá: “Sa̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa de̱ꞌón.” Ta ni̱ ka̱ndísa rá Jesús, xíꞌín ndidaá na̱ veꞌe ra.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ta ña̱ yóꞌo kúú ña̱ káꞌano kúú uu̱ ni̱ kee Jesús chí kuendá Galilea tá ni̱ ndee na chí kuendá Judea diꞌa.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.