João 11
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT
1 Ió iin ta̱a kúꞌu̱ naní Lázaro, ta kúú rá iin ta̱ ñoo Betania, ta ñoo ñoó ndéi ki̱ꞌo ra María xíꞌín Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Ta María, ñá kúú ki̱ꞌo Lázaro ñoó kúú ñá ni̱ kuei kirá támi sáꞌa̱n sata̱ sáꞌa̱ satoꞌo yo̱ Jesús, ta ni̱ na̱dáyaaán saꞌa̱ ná xíꞌín idí dini̱a̱n.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Ta miíán xíꞌín kuꞌa̱n ni̱ ta̱ndaꞌá choon ni̱ saꞌa̱n noo̱ nákaa̱ Jesús, ta kaáa̱n xíꞌín ná: “Tatá, kúꞌu̱ kaꞌí va na̱ kúꞌu̱ ini ní saꞌa̱.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Dá tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús, dá ni̱ kaa na̱:
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Ta kúꞌu̱ ini Jesús saꞌa̱ Marta, xíꞌín saꞌa̱ kuꞌu̱ lóꞌa̱n, xíꞌín saꞌa̱ Lázaro, ki̱ꞌoán.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ kúꞌu̱ Lázaro, dá ni̱ ka̱ndo̱o na ni̱ sa̱ io na̱ uu̱ ka̱ kuu̱ noo̱ nákaa̱ na̱ ñoó.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Dá ni̱ kaa ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó:
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Tído na̱ xíonoo sa̱kuaá káchiꞌi sáꞌá ná, dá chi̱ ko̱ tóo̱n noo̱ ná.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Dá ni̱ kaa ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Tído to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Jesús kía̱n kóni̱ kaa ña̱ ni̱ xiꞌi̱ va Lázaro, tído kídi̱ ndisa va ra ni̱ kaꞌán ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñoó.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon na ndi kóni̱ kaa ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱, ta kaá na̱:
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 ta kádii̱ nda̱ꞌo inii̱ ña̱ ko̱ ní sá iói̱ veꞌe ra tá ni̱ xiꞌi̱ ra̱, dá kía̱n ná kandeé cháá ka̱ ini ndo̱ yuꞌu̱ sa̱ꞌá ña̱ koꞌi̱n keei xíꞌín rá. Kóꞌo̱ kande̱ꞌá ra̱ ―kaá na̱.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Dá ni̱ kaa Tomás, ta̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Dídimo, xíꞌín dao ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús:
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Tá ni̱ ku̱yati Jesús ñoo ñoó, dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ sa̱ io komi̱ kuu̱ nákaa̱ yikí ko̱ño Lázaro ni̱ ndu̱xian ini káo̱.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Ta yati va néꞌe táꞌan ñoo Betania ñoó xíꞌín ñoo Jerusalén, ta kíán táto̱ꞌon oni̱ kilómetro.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Sa̱ꞌá ño̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ñoo Jerusalén ni̱ ka̱sáa̱ kandei tóo na xíꞌín Marta xíꞌín María, dá ki̱ꞌo na ta̱ndeé iní noo̱a̱n sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xiꞌi̱ ki̱ꞌoán.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Marta ña̱ ve̱i Jesús, dá ni̱ keeán kuaꞌa̱n niꞌi̱ ñaáán, tído ni̱ ka̱ndo̱o va María ióa̱n veꞌe.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Tá ni̱ na̱kiꞌin táꞌan Marta xíꞌín Jesús no̱ó ve̱i na ñoó, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tído náꞌá taꞌani yuꞌu̱ ña̱ ndi ndáa mií vá ña̱ꞌa ná kaka̱ ní noo̱ Ndios, ta kúú ki̱ꞌo va naa̱n noo̱ ní.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ta ndi ndáa mií na̱ kándéé iní na̱ yuꞌu̱ xía̱n nani ndéi takí na̱, ni iin kuu̱ ta̱ꞌón o̱ ku̱ú na̱. ¿Á kándísón ña̱ dión kíán?
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n dión, dá ni̱ keeán kuaꞌa̱n kuakaán kuꞌa̱n María ñoó. Tá ni̱ saa̱a̱n, dá ni̱ kaꞌa̱n kayáa̱n xíꞌín María:
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Dá tá ni̱ seídóꞌo María to̱ꞌon yóꞌo, ta kúú kaon nda̱ꞌo ni̱ na̱kuíi̱n ndichia̱n, kúú ni̱ keeán kuaꞌa̱n niꞌa̱n Jesús.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Ta ko̱ ñáꞌa̱ taꞌon ku̱ꞌu Jesús ñoo ñoó, chi̱ ió i̱í vá ná noo̱ ni̱ na̱kiꞌin táꞌan Marta xíꞌín ná.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Dá tá ni̱ xini na̱ ñoo Jerusalén, na̱ ndéi xíꞌo ta̱ndeé iní noo̱ María, ña̱ kaon nda̱ꞌo ni̱ nda̱kuíi̱n ndichia̱n ni̱ ketaán kuaꞌa̱n, dá ni̱ kee na tákuei ñaá ná kuaꞌa̱n na̱, ta kaá na̱:
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Tá ni̱ saa̱ María noo̱ íin Jesús, dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán noo̱ sáꞌa̱ ná, ta kaáa̱n:
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ ndaꞌí nda̱ꞌo ndéíꞌi̱ ña̱, ta ndéíꞌi̱ taꞌani na̱ ñoo Jerusalén néꞌe táꞌan xíꞌán ni̱ ka̱sáa̱a̱n, ñoó, dá ni̱ kixia̱n ni̱ ku̱ndaꞌí ini na̱, ta nda̱ nío̱ ná ni̱ taꞌuꞌu̱, xiní na̱.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Dá ni̱ kaa na̱:
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Dá ni̱ ndeiꞌi̱ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Dá ni̱ kaa na̱ ñoo Jerusalén:
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Dá ni̱ kaa dao ka̱ na̱:
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Kúú ni̱ kixi tukua̱n ni̱ ku̱ndaꞌí ini Jesús tá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ nákaa̱ yikí ko̱ño Lázaro. Ta kíán ini iin káo̱, ta ndadí iin yuu̱ káꞌano yéꞌán.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Dá ni̱ kaa Jesús:
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Dá ni̱ di̱tá rá yuu̱ ndadí yéꞌé káo̱ noo̱ nákaa̱ ndi̱i ñoó. Dá ni̱ na̱nde̱ꞌé Jesús chí induú, dá ni̱ kaa na̱:
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ta daá kuití vá seídóꞌo ní ña̱ xíka̱i̱ noo̱ ní, tído ni̱ kaꞌi̱n dión, dá ná kueídóꞌo ndidaá táꞌa̱n ña̱yuu ndíta yóꞌo, dá ná kandísa na ña̱ miía̱n ndaa̱ kuiti mií ní ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ve̱ii.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión xíꞌín Ndios, kúú ni̱ ka̱yuꞌú ná:
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ta kúú ni̱ keta ta̱a ni̱ xiꞌi̱ ñoó, ta ni̱ kao̱ noo iin táꞌí dáꞌo̱n ndáꞌa̱ rá xíꞌín saꞌa̱ rá ndíko̱a̱n. Ta ni̱ kao̱ noo iin ka̱ táꞌí dáꞌo̱n ndadía̱n noo̱ rá. Dá ni̱ kaa Jesús:
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ñoo Jerusalén, táꞌa̱n na̱ ni̱ kii ni̱ xi̱ꞌo ta̱ndeé iní noo̱ María, ni̱ xini ña̱ ni̱ kee Jesús, ta ni̱ ka̱ndísa ñaá ná.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Tído dao ka̱ na̱ ni̱ saꞌa̱n noo̱ ndéi ta̱ fariseo, ta ni̱ na̱kani na sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Jesús.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Dá ni̱ da̱taká ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ fariseo ndidaá ka̱ ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Tá ná konó yó noo̱ rá kanoo ni ra, dá kía̱n ndidaá ña̱yuu kandísa ñaá. Ndiꞌi, dá ndakuei ta̱ néꞌe choon romano, ta dáko̱on ndiꞌi ra veꞌe ño̱ꞌo ii̱ yo̱, ta dánaá ra̱ ñoo yo̱.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Dá ni̱ kaa Caifás, ta̱ kúú duti̱ kúú no̱ó kuia̱ dáá ñóó:
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 ¿Á ko̱ náꞌá taꞌon ndó ña̱ va̱ꞌa ka̱a̱n ná kuu iin ta̱a noo̱ ndidaá na̱ ñoo yo̱ o̱ du̱ú ka̱a̱n naá ndíꞌi na̱ ñoo yo̱? ―kaá ra̱.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ta to̱ꞌon yóꞌo ko̱ ní kíi ña̱xintóni̱ mií rá. Dión ni̱ kaꞌa̱n ra̱, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kúú rá duti̱ kúú no̱ó kuia̱ dáá, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ xi̱ꞌo Ndios to̱ꞌon yóꞌo noo̱ rá ña̱ kánian kuu Jesús sa̱ꞌá na̱ ñoo Israel.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ta o̱ du̱ú sa̱va̱ꞌa sa̱ꞌá na̱ ñoo Israel kuu na̱, kuu taꞌani na saꞌa̱ ndidaá ka̱ ña̱yuu Ndios ni̱ xita̱ noo ndéi dao ka̱ xíán, dá nduu na iin tóꞌón ñoo.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ta nda̱ kuu̱ dáá ñóó ni̱ ka̱ndo̱o ra ña̱ kaꞌání rá Jesús.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní xíonoo túu ka̱ Jesús no̱ó ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel. Diꞌa ni̱ kuxíká ná kuaꞌa̱n na̱, ta ni̱ saa̱ na̱ iin ñoo naní Efraín noo̱ néꞌe táꞌan yati xíꞌín no̱ñóꞌo̱ i̱chí. Ñoó ni̱ sa̱ io na̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ta sa̱ yati va koo víko̱ pascua ña̱ kékáꞌano na̱ Israel. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi ñoo ñóꞌo yati ñoó ni̱ xi̱nkuei ñoo Jerusalén tá ko̱ ñáꞌa̱ kasáꞌá víko̱ ñoó, dá nduvii ná mií ná noo̱ Ndios.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Ta xíonoo ña̱yuu ñoó nándukú ná Jesús. Ta noo̱ kúú yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano ñoó ndáto̱ꞌón táꞌan mií ná saꞌa̱ Jesús:
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ta ni̱ saꞌanda ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ fariseo choon ña̱ ndi ndáa mií ña̱yuu ni̱ ka̱ndaa̱ ini ndeí xíonoo Jesús, ná naki̱ꞌo na kuendá noo̱ rá, dá ná koꞌo̱n ra̱ tiin ñaá rá, kaá ra̱.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.