João 11
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARIB
1 Ió iin ta̱a kúꞌu̱ naní Lázaro, ta kúú rá iin ta̱ ñoo Betania, ta ñoo ñoó ndéi ki̱ꞌo ra María xíꞌín Marta.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ta María, ñá kúú ki̱ꞌo Lázaro ñoó kúú ñá ni̱ kuei kirá támi sáꞌa̱n sata̱ sáꞌa̱ satoꞌo yo̱ Jesús, ta ni̱ na̱dáyaaán saꞌa̱ ná xíꞌín idí dini̱a̱n.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ta miíán xíꞌín kuꞌa̱n ni̱ ta̱ndaꞌá choon ni̱ saꞌa̱n noo̱ nákaa̱ Jesús, ta kaáa̱n xíꞌín ná: “Tatá, kúꞌu̱ kaꞌí va na̱ kúꞌu̱ ini ní saꞌa̱.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Dá tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús, dá ni̱ kaa na̱:
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ta kúꞌu̱ ini Jesús saꞌa̱ Marta, xíꞌín saꞌa̱ kuꞌu̱ lóꞌa̱n, xíꞌín saꞌa̱ Lázaro, ki̱ꞌoán.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ kúꞌu̱ Lázaro, dá ni̱ ka̱ndo̱o na ni̱ sa̱ io na̱ uu̱ ka̱ kuu̱ noo̱ nákaa̱ na̱ ñoó.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Dá ni̱ kaa ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó:
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Tído na̱ xíonoo sa̱kuaá káchiꞌi sáꞌá ná, dá chi̱ ko̱ tóo̱n noo̱ ná.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Dá ni̱ kaa ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Tído to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Jesús kía̱n kóni̱ kaa ña̱ ni̱ xiꞌi̱ va Lázaro, tído kídi̱ ndisa va ra ni̱ kaꞌán ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñoó.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon na ndi kóni̱ kaa ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱, ta kaá na̱:
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ta kádii̱ nda̱ꞌo inii̱ ña̱ ko̱ ní sá iói̱ veꞌe ra tá ni̱ xiꞌi̱ ra̱, dá kía̱n ná kandeé cháá ka̱ ini ndo̱ yuꞌu̱ sa̱ꞌá ña̱ koꞌi̱n keei xíꞌín rá. Kóꞌo̱ kande̱ꞌá ra̱ ―kaá na̱.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Dá ni̱ kaa Tomás, ta̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Dídimo, xíꞌín dao ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús:
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Tá ni̱ ku̱yati Jesús ñoo ñoó, dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ sa̱ io komi̱ kuu̱ nákaa̱ yikí ko̱ño Lázaro ni̱ ndu̱xian ini káo̱.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Ta yati va néꞌe táꞌan ñoo Betania ñoó xíꞌín ñoo Jerusalén, ta kíán táto̱ꞌon oni̱ kilómetro.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Sa̱ꞌá ño̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ñoo Jerusalén ni̱ ka̱sáa̱ kandei tóo na xíꞌín Marta xíꞌín María, dá ki̱ꞌo na ta̱ndeé iní noo̱a̱n sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xiꞌi̱ ki̱ꞌoán.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Marta ña̱ ve̱i Jesús, dá ni̱ keeán kuaꞌa̱n niꞌi̱ ñaáán, tído ni̱ ka̱ndo̱o va María ióa̱n veꞌe.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Tá ni̱ na̱kiꞌin táꞌan Marta xíꞌín Jesús no̱ó ve̱i na ñoó, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Tído náꞌá taꞌani yuꞌu̱ ña̱ ndi ndáa mií vá ña̱ꞌa ná kaka̱ ní noo̱ Ndios, ta kúú ki̱ꞌo va naa̱n noo̱ ní.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ta ndi ndáa mií na̱ kándéé iní na̱ yuꞌu̱ xía̱n nani ndéi takí na̱, ni iin kuu̱ ta̱ꞌón o̱ ku̱ú na̱. ¿Á kándísón ña̱ dión kíán?
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n dión, dá ni̱ keeán kuaꞌa̱n kuakaán kuꞌa̱n María ñoó. Tá ni̱ saa̱a̱n, dá ni̱ kaꞌa̱n kayáa̱n xíꞌín María:
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Dá tá ni̱ seídóꞌo María to̱ꞌon yóꞌo, ta kúú kaon nda̱ꞌo ni̱ na̱kuíi̱n ndichia̱n, kúú ni̱ keeán kuaꞌa̱n niꞌa̱n Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Ta ko̱ ñáꞌa̱ taꞌon ku̱ꞌu Jesús ñoo ñoó, chi̱ ió i̱í vá ná noo̱ ni̱ na̱kiꞌin táꞌan Marta xíꞌín ná.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Dá tá ni̱ xini na̱ ñoo Jerusalén, na̱ ndéi xíꞌo ta̱ndeé iní noo̱ María, ña̱ kaon nda̱ꞌo ni̱ nda̱kuíi̱n ndichia̱n ni̱ ketaán kuaꞌa̱n, dá ni̱ kee na tákuei ñaá ná kuaꞌa̱n na̱, ta kaá na̱:
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Tá ni̱ saa̱ María noo̱ íin Jesús, dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán noo̱ sáꞌa̱ ná, ta kaáa̱n:
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ ndaꞌí nda̱ꞌo ndéíꞌi̱ ña̱, ta ndéíꞌi̱ taꞌani na̱ ñoo Jerusalén néꞌe táꞌan xíꞌán ni̱ ka̱sáa̱a̱n, ñoó, dá ni̱ kixia̱n ni̱ ku̱ndaꞌí ini na̱, ta nda̱ nío̱ ná ni̱ taꞌuꞌu̱, xiní na̱.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Dá ni̱ kaa na̱:
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Dá ni̱ ndeiꞌi̱ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Dá ni̱ kaa na̱ ñoo Jerusalén:
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Dá ni̱ kaa dao ka̱ na̱:
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Kúú ni̱ kixi tukua̱n ni̱ ku̱ndaꞌí ini Jesús tá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ nákaa̱ yikí ko̱ño Lázaro. Ta kíán ini iin káo̱, ta ndadí iin yuu̱ káꞌano yéꞌán.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Dá ni̱ kaa Jesús:
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Dá ni̱ di̱tá rá yuu̱ ndadí yéꞌé káo̱ noo̱ nákaa̱ ndi̱i ñoó. Dá ni̱ na̱nde̱ꞌé Jesús chí induú, dá ni̱ kaa na̱:
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ta daá kuití vá seídóꞌo ní ña̱ xíka̱i̱ noo̱ ní, tído ni̱ kaꞌi̱n dión, dá ná kueídóꞌo ndidaá táꞌa̱n ña̱yuu ndíta yóꞌo, dá ná kandísa na ña̱ miía̱n ndaa̱ kuiti mií ní ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ve̱ii.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión xíꞌín Ndios, kúú ni̱ ka̱yuꞌú ná:
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ta kúú ni̱ keta ta̱a ni̱ xiꞌi̱ ñoó, ta ni̱ kao̱ noo iin táꞌí dáꞌo̱n ndáꞌa̱ rá xíꞌín saꞌa̱ rá ndíko̱a̱n. Ta ni̱ kao̱ noo iin ka̱ táꞌí dáꞌo̱n ndadía̱n noo̱ rá. Dá ni̱ kaa Jesús:
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ñoo Jerusalén, táꞌa̱n na̱ ni̱ kii ni̱ xi̱ꞌo ta̱ndeé iní noo̱ María, ni̱ xini ña̱ ni̱ kee Jesús, ta ni̱ ka̱ndísa ñaá ná.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tído dao ka̱ na̱ ni̱ saꞌa̱n noo̱ ndéi ta̱ fariseo, ta ni̱ na̱kani na sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Dá ni̱ da̱taká ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ fariseo ndidaá ka̱ ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Tá ná konó yó noo̱ rá kanoo ni ra, dá kía̱n ndidaá ña̱yuu kandísa ñaá. Ndiꞌi, dá ndakuei ta̱ néꞌe choon romano, ta dáko̱on ndiꞌi ra veꞌe ño̱ꞌo ii̱ yo̱, ta dánaá ra̱ ñoo yo̱.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Dá ni̱ kaa Caifás, ta̱ kúú duti̱ kúú no̱ó kuia̱ dáá ñóó:
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 ¿Á ko̱ náꞌá taꞌon ndó ña̱ va̱ꞌa ka̱a̱n ná kuu iin ta̱a noo̱ ndidaá na̱ ñoo yo̱ o̱ du̱ú ka̱a̱n naá ndíꞌi na̱ ñoo yo̱? ―kaá ra̱.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Ta to̱ꞌon yóꞌo ko̱ ní kíi ña̱xintóni̱ mií rá. Dión ni̱ kaꞌa̱n ra̱, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kúú rá duti̱ kúú no̱ó kuia̱ dáá, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ xi̱ꞌo Ndios to̱ꞌon yóꞌo noo̱ rá ña̱ kánian kuu Jesús sa̱ꞌá na̱ ñoo Israel.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ta o̱ du̱ú sa̱va̱ꞌa sa̱ꞌá na̱ ñoo Israel kuu na̱, kuu taꞌani na saꞌa̱ ndidaá ka̱ ña̱yuu Ndios ni̱ xita̱ noo ndéi dao ka̱ xíán, dá nduu na iin tóꞌón ñoo.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ta nda̱ kuu̱ dáá ñóó ni̱ ka̱ndo̱o ra ña̱ kaꞌání rá Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní xíonoo túu ka̱ Jesús no̱ó ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel. Diꞌa ni̱ kuxíká ná kuaꞌa̱n na̱, ta ni̱ saa̱ na̱ iin ñoo naní Efraín noo̱ néꞌe táꞌan yati xíꞌín no̱ñóꞌo̱ i̱chí. Ñoó ni̱ sa̱ io na̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Ta sa̱ yati va koo víko̱ pascua ña̱ kékáꞌano na̱ Israel. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi ñoo ñóꞌo yati ñoó ni̱ xi̱nkuei ñoo Jerusalén tá ko̱ ñáꞌa̱ kasáꞌá víko̱ ñoó, dá nduvii ná mií ná noo̱ Ndios.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ta xíonoo ña̱yuu ñoó nándukú ná Jesús. Ta noo̱ kúú yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano ñoó ndáto̱ꞌón táꞌan mií ná saꞌa̱ Jesús:
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ta ni̱ saꞌanda ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ fariseo choon ña̱ ndi ndáa mií ña̱yuu ni̱ ka̱ndaa̱ ini ndeí xíonoo Jesús, ná naki̱ꞌo na kuendá noo̱ rá, dá ná koꞌo̱n ra̱ tiin ñaá rá, kaá ra̱.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.