Hebreus 7

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta Melquisedec yóꞌo ni̱ sa̱ kuu rey ñoo naní Salem, ta sa̱ kuu ra duti̱ noo̱ Ndios, na̱ ió induú. Ta kaá tuti ii̱ Ndios ña̱ iin kuu̱ ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ na̱tiin ra Abraham íchi̱ nda̱ no̱ó ko̱ndii na no̱ó ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ na̱á na̱ xíꞌín dao rey, ta ñoó ni̱ kemáni̱ ñaá Melquisedec xíꞌín to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n ra̱.
1 Este Melquisedec, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão quando este regressava da derrota dos reis e o abençoou,
2 Ta noo̱ mií rá ni̱ xi̱ꞌo Abraham uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ ni̱ xi̱o ndaa na̱ no̱ó ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ na̱á ná xíꞌín rey ñoó. Ta kuu̱ Melquisedec ñoó kóni̱ kaá “rey kéndaa̱”. Ta mií rá ni̱ sa̱ kuu rey ñoo Salem, ta to̱ꞌon yóꞌo kóni̱ kaa “rey náchíndei va̱ꞌa ña̱yuu”.
2 ao qual Abraão ofereceu o dízimo de todos os seus despojos, é, conforme seu nome indica, primeiramente "rei de justiça" e, depois, rei de Salém, isto é, "rei de paz".
3 Ko̱ íin náꞌá saꞌa̱ tatá ra̱, ni saꞌa̱ naná ra̱, ta ni ko̱ íin náꞌá ndá yoo ni̱ sa̱ kuu na̱ sáꞌano veꞌe ra, ta ni ko̱ íin náꞌá ndá oon ni̱ kaki ra, ta ni ko̱ íin náꞌá ndá oon ni̱ xiꞌi̱ ra̱. Ta ni̱ sa̱ kuu ra táto̱ꞌon ki̱ꞌo kúú de̱ꞌe Ndios, chi̱ iin ni̱ ka̱ndo̱o ra kúú rá duti̱.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, a sua vida não tem começo nem fim; comparável sob todos os pontos ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Taó kuendá mií ndó ña̱ káꞌano nda̱ꞌo choon ni̱ sa̱ neꞌe Melquisedec, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌa̱n Abraham, na̱ kúú tatá ñoo yo̱, ni̱ xi̱ꞌo na uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa noo̱ Melquisedec, ña̱ ni̱ ka̱ndeé ná ni̱ xi̱o ndaa na̱ ndáꞌa̱ dao ka̱ rey tu̱kú ñoó.
4 Considerai, pois, quão grande é aquele a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus mais ricos espólios.
5 Ta miía̱n ndaa̱ ni̱ ka̱xi Ndios ta̱a tein na̱ veꞌe Leví ña̱ kakuu ra duti̱, ña̱ kakomí rá choon ña̱ kiꞌin ya̱ꞌi ra uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa níꞌi̱ na̱ ñoo ra̱ noo̱ choon kée na, táto̱ꞌon ki̱ꞌo saꞌándá ley Ndios choon. Sa̱ꞌá ño̱ó kándaa̱ inio̱ ña̱ kánian kiꞌin ya̱ꞌi ra noo̱ ñani ra̱, va̱ꞌará iin tóꞌón dáá kúú tatá ra̱, chi̱ na̱ veꞌe Abraham kúú ndi ndiꞌi ra.
5 Os filhos de Levi, revestidos do sacerdócio, na qualidade de filhos de Abraão, têm por missão receber o dízimo legal do povo, isto é, de seus irmãos.
6 Ta va̱ꞌará ko̱ ní kíi Melquisedec tein na̱ veꞌe Leví, tído ni̱ na̱tiin ra uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ ió noo̱ Abraham, ta ni̱ kemáni̱ taꞌani ra Abraham xíꞌín to̱ꞌon va̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n ra̱. Ta Abraham kúú na̱ kánian natiin ña̱ va̱ꞌa ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na noo̱ ná.
6 Naquele caso, porém, foi um estrangeiro que recebeu os dízimos de Abraão e abençoou o detentor das promessas.
7 Ta náꞌá yó ña̱ na̱ lóꞌo̱ kúú na̱ nátiin to̱ꞌon va̱ꞌa kée na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱.
7 Ora, é indiscutível: é o inferior que recebe a. bênção do que é superior.
8 Ta kándaa̱ taꞌani inio̱ ña̱ xíꞌi̱ ta̱ veꞌe Leví, táꞌa̱n ra̱ kíꞌin ya̱ꞌi uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa ió no̱ó na̱ ñoo ra̱, tído káꞌa̱n to̱ꞌon Ndios saꞌa̱ Melquisedec ña̱ ta̱kí ii̱ vá rá.
8 De mais, aqui, os levitas que recebem os dízimos são homens mortais; lá, porém, se trata de alguém do qual é atestado que vive.
9 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ chi̱ya̱ꞌi Abraham uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa ñoó noo̱ Melquisedec, sa̱ꞌá ño̱ó kuu kaa yo̱ ña̱ nda̱ Leví xíꞌín ta̱ veꞌe ra ni̱ chi̱ya̱ꞌi taꞌani, va̱ꞌará mií rá kíꞌin ya̱ꞌi no̱ó na̱ ñoo ra̱.
9 Por fim, por assim dizer, também Levi, que recebe os dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão,
10 Dá chi̱ ñóꞌo ii̱ vá na̱ veꞌe Leví kúú ná nii̱ ini Abraham tá ni̱ na̱kiꞌin táꞌan na xíꞌín Melquisedec íchi̱ ñoó.
10 pois ele já estava em germe no íntimo deste, quando aconteceu o encontro com Melquisedec.
11 Tá kuu koo vii ña̱yuu noo̱ Ndios saꞌa̱ choon kée ta̱ duti̱ kuendá Leví, dá kía̱n, ¿ndiva̱ꞌa ni̱ chi̱kani Ndios iin ka̱ duti̱? Ta va̱ꞌará mií na̱ veꞌe Leví ni̱ na̱tiin ley Ndios, tído duti̱ ni̱ na̱chi̱kani Ndios tiempo viti kúú ná táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kuu Melquisedec, ta ko̱ ní taó taꞌon ñaá ná tein na̱ veꞌe Aarón.
11 Se a perfeição tivesse sido realizada pelo sacerdócio levítico {porque é sobre este que se funda a legislação dada ao povo}, que necessidade havia ainda de que surgisse outro sacerdote segundo a ordem de Melquisedec, e não segundo a ordem de Aarão?
12 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ nda̱ko̱o iin duti̱ sa̱á, sa̱ꞌá ño̱ó miía̱n ndúsa̱ kánian nada̱on taꞌani ley, chi̱ sa̱ díin va kée duti̱ sa̱á yóꞌo.
12 Pois, transferido o sacerdócio, forçoso é que se faça também a mudança da lei.
13 Táꞌa̱n duti̱ káꞌa̱n ndu̱ saꞌa̱, ko̱ ní kíi na tein na̱ veꞌe Leví, chi̱ ni̱ kii na tein na̱ veꞌe iin ka̱ ña̱yuu, ta ni iin taꞌon na̱ veꞌe yóꞌo ko̱ ní sá kuu duti̱ Ndios.
13 De fato, aquele ao qual se aplicam estas palavras é de outra tribo, da qual ninguém foi encarregado do serviço do altar.
14 Dá chi̱ náꞌá yó ña̱ ni̱ kii na̱ kúú satoꞌo yo̱ tein na̱ veꞌe Judá, ta ni iin tóꞌón na̱ veꞌe Judá ko̱ ní chíkani Moisés ña̱ kakuu na duti̱.
14 E é notório que nosso Senhor nasceu da tribo de Judá, tribo à qual Moisés nada encarregou ao falar do sacerdócio.
15 Ta kándaa̱ inio̱ ña̱ dión kíán, dá chi̱ ni̱ nda̱ko̱o iin duti̱ sa̱á, ta kúú ná táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kuu Melquisedec.
15 Isto se torna ainda mais evidente se se tem em conta que este outro sacerdote, que surge à semelhança de Melquisedec,
16 Chi̱ ko̱ kúú ná duti̱ saꞌa̱ ley, chi̱ kaá ley ña̱ sa̱va̱ꞌa na̱ veꞌe Leví kuu kakuu duti̱. Diꞌa kúú ná duti̱ sa̱ꞌá ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ ná ña̱ kataki kuií na̱.
16 foi constituído não por prescrição de uma lei humana, mas pela sua imortalidade.
17 Dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios saꞌa̱ ná:
17 Porque está escrito: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedec.
18 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ chi̱tuu Ndios ley yatá, chi̱ ko̱ ní kándeéán dáxi̱nko̱oan choon ni̱ sa̱ neꞌan, chi̱ ko̱ nda̱kí taꞌan vaan,
18 Com isso, está abolida a antiga legislação, por causa de sua ineficácia e inutilidade.
19 chi̱ ko̱ ní kándeé taꞌon ley ña̱ dánkoo viián ni iin tóꞌón ña̱yuu noo̱ Ndios. Tído viti ni̱ niꞌi̱ yo̱ iin ta̱ndeé iní va̱ꞌa cháá ka̱, dá kuu kuyati cháá ka̱ yo̱ noo̱ Ndios.
19 Pois a lei nada levou à perfeição. Apenas foi portadora de uma esperança melhor que nos leva a Deus.
20 Ta dión ni̱ kuu, dá chi̱ ni̱ chi̱naꞌá Ndios mií ná ña̱ dión koo.
20 E isso não foi feito sem juramento. Os outros sacerdotes foram instituídos sem juramento.
21 Tído ko̱ ní kée taꞌon Ndios dión tá ni̱ chi̱kata na ta̱ duti̱, ta̱ kúú kuendá Leví. Tído miía̱n ndaa̱ ni̱ chi̱naꞌá ná mií ná tá ni̱ chi̱kani na iin duti̱ sa̱á, dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ ná:
21 Para ele, ao contrário, interveio o juramento daquele que disse: Jurou o Senhor e não se arrependerá: tu és sacerdote eternamente.
22 Ta Jesús kúú na̱ ni̱ ka̱ndo̱o saꞌa̱ yo̱ noo̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o Ndios kee na ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ xíꞌín yó o̱ du̱ú ley ni̱ xi̱ꞌo na noo̱ Moisés.
22 E esta aliança da qual Jesus é o Senhor, é-lhe muito superior.
23 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ni̱ sa̱ kuu dao ka̱ duti̱ ñoó, dá chi̱ tá ni̱ xiꞌi̱ iin ra, dá ni̱ na̱kuíi̱n iin ka̱ ra̱.
23 Além disso, os primeiros sacerdotes deviam suceder-se em grande número, porquanto a morte não permitia que permanecessem sempre.
24 Tído Jesús kúú na̱ ni̱ ka̱ndo̱o kakuu kuií duti̱, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ xínñóꞌó ka̱ nakuii̱n iin ka̱ duti̱ noo̱ ná.
24 Este, porque vive para sempre, possui um sacerdócio eterno.
25 Sa̱ꞌá ño̱ó ndá hora kúú mií vá kuu dáka̱ki na ña̱yuu, na̱ nónó natuu yati noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní ñaá ná, dá chi̱ daá takí kuií na̱ ió na̱ seí ndaꞌí na̱ saꞌa̱ yo̱ noo̱ Ndios.
25 É por isso que lhe é possível levar a termo a salvação daqueles que por ele vão a Deus, porque vive sempre para interceder em seu favor.
26 Ta iin duti̱ kúú no̱ó kée dión kúú na̱ xínñóꞌó yó, chi̱ kúú ná iin na̱ vii, iin na̱ ko̱ó kua̱chi, iin na̱ ko̱ó yáko̱, iin na̱ ko̱ xíonoo íchi̱ na̱ kée kua̱chi, iin na̱ ni̱ chi̱ko̱o dikó cháá ka̱ Ndios nda̱ induú.
26 Tal é, com efeito, o Pontífice que nos convinha: santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores e elevado além dos céus,
27 Ta ko̱ xínñóꞌó taꞌon na kee na táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée ta̱ duti̱ kúú no̱ó, chi̱ iin rá iin kuu̱ kuu̱ dóko̱ rá kíti̱ noo̱ Ndios sa̱ꞌá kua̱chi mií rá, ndiꞌi, dá dóko̱ rá kíti̱ sa̱ꞌá kua̱chi na̱ ñoo ra̱. Tído Jesús, iin tóꞌón vá taꞌándá ni̱ doko̱ ná mií ná ni̱ xiꞌi̱ na̱ saꞌa̱ yó, ta daá kuití vá ndáya̱ꞌi ña.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer todos os dias sacrifícios, primeiro pelos pecados próprios, depois pelos do povo; pois isto o fez de uma só vez para sempre, oferecendo-se a si mesmo.
28 Ta ley Moisés chíkataan ta̱a, táꞌa̱n ra̱ vitá ini no̱ó kua̱chi, kakuu ra duti̱ kúú no̱ó. Tído tá ni̱ ndiꞌi ni̱ xi̱ꞌo Ndios ley yóꞌo, dá ni̱ na̱chi̱naꞌá ná mií ná ña̱ chikani na de̱ꞌe mií ná ña̱ daá kuití vá kakuu na duti̱ kúú no̱ó, chi̱ ni̱ da̱xínko̱o ndiꞌi na choon Ndios.
28 Enquanto a lei elevava ao sacerdócio homens sujeitos às fraquezas, o juramento, que sucedeu à lei, constitui o Filho, que é eternamente perfeito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.