Hebreus 7

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ta Melquisedec yóꞌo ni̱ sa̱ kuu rey ñoo naní Salem, ta sa̱ kuu ra duti̱ noo̱ Ndios, na̱ ió induú. Ta kaá tuti ii̱ Ndios ña̱ iin kuu̱ ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ na̱tiin ra Abraham íchi̱ nda̱ no̱ó ko̱ndii na no̱ó ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ na̱á na̱ xíꞌín dao rey, ta ñoó ni̱ kemáni̱ ñaá Melquisedec xíꞌín to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n ra̱.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, foi ao encontro de Abraão, quando este voltava da matança dos reis, e o abençoou.
2 Ta noo̱ mií rá ni̱ xi̱ꞌo Abraham uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ ni̱ xi̱o ndaa na̱ no̱ó ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ na̱á ná xíꞌín rey ñoó. Ta kuu̱ Melquisedec ñoó kóni̱ kaá “rey kéndaa̱”. Ta mií rá ni̱ sa̱ kuu rey ñoo Salem, ta to̱ꞌon yóꞌo kóni̱ kaa “rey náchíndei va̱ꞌa ña̱yuu”.
2 Foi para ele que Abraão separou o dízimo de tudo. Primeiramente o nome dele significa “rei da justiça”; depois também é “rei de Salém”, ou seja, “rei da paz”.
3 Ko̱ íin náꞌá saꞌa̱ tatá ra̱, ni saꞌa̱ naná ra̱, ta ni ko̱ íin náꞌá ndá yoo ni̱ sa̱ kuu na̱ sáꞌano veꞌe ra, ta ni ko̱ íin náꞌá ndá oon ni̱ kaki ra, ta ni ko̱ íin náꞌá ndá oon ni̱ xiꞌi̱ ra̱. Ta ni̱ sa̱ kuu ra táto̱ꞌon ki̱ꞌo kúú de̱ꞌe Ndios, chi̱ iin ni̱ ka̱ndo̱o ra kúú rá duti̱.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, ele não teve princípio de dias nem fim de existência, mas, feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Taó kuendá mií ndó ña̱ káꞌano nda̱ꞌo choon ni̱ sa̱ neꞌe Melquisedec, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌa̱n Abraham, na̱ kúú tatá ñoo yo̱, ni̱ xi̱ꞌo na uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa noo̱ Melquisedec, ña̱ ni̱ ka̱ndeé ná ni̱ xi̱o ndaa na̱ ndáꞌa̱ dao ka̱ rey tu̱kú ñoó.
4 Vejam como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.
5 Ta miía̱n ndaa̱ ni̱ ka̱xi Ndios ta̱a tein na̱ veꞌe Leví ña̱ kakuu ra duti̱, ña̱ kakomí rá choon ña̱ kiꞌin ya̱ꞌi ra uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa níꞌi̱ na̱ ñoo ra̱ noo̱ choon kée na, táto̱ꞌon ki̱ꞌo saꞌándá ley Ndios choon. Sa̱ꞌá ño̱ó kándaa̱ inio̱ ña̱ kánian kiꞌin ya̱ꞌi ra noo̱ ñani ra̱, va̱ꞌará iin tóꞌón dáá kúú tatá ra̱, chi̱ na̱ veꞌe Abraham kúú ndi ndiꞌi ra.
5 Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, de acordo com a lei, de recolher os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.
6 Ta va̱ꞌará ko̱ ní kíi Melquisedec tein na̱ veꞌe Leví, tído ni̱ na̱tiin ra uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ ió noo̱ Abraham, ta ni̱ kemáni̱ taꞌani ra Abraham xíꞌín to̱ꞌon va̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n ra̱. Ta Abraham kúú na̱ kánian natiin ña̱ va̱ꞌa ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na noo̱ ná.
6 Entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre os filhos de Levi recebeu dízimos de Abraão e abençoou aquele que havia recebido as promessas.
7 Ta náꞌá yó ña̱ na̱ lóꞌo̱ kúú na̱ nátiin to̱ꞌon va̱ꞌa kée na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱.
7 Evidentemente, não há dúvida de que o inferior é abençoado pelo superior.
8 Ta kándaa̱ taꞌani inio̱ ña̱ xíꞌi̱ ta̱ veꞌe Leví, táꞌa̱n ra̱ kíꞌin ya̱ꞌi uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa ió no̱ó na̱ ñoo ra̱, tído káꞌa̱n to̱ꞌon Ndios saꞌa̱ Melquisedec ña̱ ta̱kí ii̱ vá rá.
8 Aliás, aqui os que recebem dízimos são homens mortais, porém ali o dízimo foi recebido por aquele de quem se testifica que vive.
9 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ chi̱ya̱ꞌi Abraham uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa ñoó noo̱ Melquisedec, sa̱ꞌá ño̱ó kuu kaa yo̱ ña̱ nda̱ Leví xíꞌín ta̱ veꞌe ra ni̱ chi̱ya̱ꞌi taꞌani, va̱ꞌará mií rá kíꞌin ya̱ꞌi no̱ó na̱ ñoo ra̱.
9 E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.
10 Dá chi̱ ñóꞌo ii̱ vá na̱ veꞌe Leví kúú ná nii̱ ini Abraham tá ni̱ na̱kiꞌin táꞌan na xíꞌín Melquisedec íchi̱ ñoó.
10 Porque Levi, por assim dizer, já estava no corpo de seu pai Abraão, quando Melquisedeque foi ao encontro deste.
11 Tá kuu koo vii ña̱yuu noo̱ Ndios saꞌa̱ choon kée ta̱ duti̱ kuendá Leví, dá kía̱n, ¿ndiva̱ꞌa ni̱ chi̱kani Ndios iin ka̱ duti̱? Ta va̱ꞌará mií na̱ veꞌe Leví ni̱ na̱tiin ley Ndios, tído duti̱ ni̱ na̱chi̱kani Ndios tiempo viti kúú ná táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kuu Melquisedec, ta ko̱ ní taó taꞌon ñaá ná tein na̱ veꞌe Aarón.
11 Portanto, se a perfeição fosse possível por meio do sacerdócio levítico — pois foi com base nele que o povo recebeu a lei —, que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e não segundo a ordem de Arão?
12 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ nda̱ko̱o iin duti̱ sa̱á, sa̱ꞌá ño̱ó miía̱n ndúsa̱ kánian nada̱on taꞌani ley, chi̱ sa̱ díin va kée duti̱ sa̱á yóꞌo.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente muda também a lei.
13 Táꞌa̱n duti̱ káꞌa̱n ndu̱ saꞌa̱, ko̱ ní kíi na tein na̱ veꞌe Leví, chi̱ ni̱ kii na tein na̱ veꞌe iin ka̱ ña̱yuu, ta ni iin taꞌon na̱ veꞌe yóꞌo ko̱ ní sá kuu duti̱ Ndios.
13 Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço diante do altar.
14 Dá chi̱ náꞌá yó ña̱ ni̱ kii na̱ kúú satoꞌo yo̱ tein na̱ veꞌe Judá, ta ni iin tóꞌón na̱ veꞌe Judá ko̱ ní chíkani Moisés ña̱ kakuu na duti̱.
14 Pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca falou nada a respeito de sacerdócio.
15 Ta kándaa̱ inio̱ ña̱ dión kíán, dá chi̱ ni̱ nda̱ko̱o iin duti̱ sa̱á, ta kúú ná táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kuu Melquisedec.
15 E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, surge outro sacerdote,
16 Chi̱ ko̱ kúú ná duti̱ saꞌa̱ ley, chi̱ kaá ley ña̱ sa̱va̱ꞌa na̱ veꞌe Leví kuu kakuu duti̱. Diꞌa kúú ná duti̱ sa̱ꞌá ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ ná ña̱ kataki kuií na̱.
16 constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida que não tem fim.
17 Dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios saꞌa̱ ná:
17 Porque dele se testifica: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.”
18 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ chi̱tuu Ndios ley yatá, chi̱ ko̱ ní kándeéán dáxi̱nko̱oan choon ni̱ sa̱ neꞌan, chi̱ ko̱ nda̱kí taꞌan vaan,
18 Portanto, por um lado, se revoga a ordenança anterior, por causa de sua fraqueza e inutilidade,
19 chi̱ ko̱ ní kándeé taꞌon ley ña̱ dánkoo viián ni iin tóꞌón ña̱yuu noo̱ Ndios. Tído viti ni̱ niꞌi̱ yo̱ iin ta̱ndeé iní va̱ꞌa cháá ka̱, dá kuu kuyati cháá ka̱ yo̱ noo̱ Ndios.
19 pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma; e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.
20 Ta dión ni̱ kuu, dá chi̱ ni̱ chi̱naꞌá Ndios mií ná ña̱ dión koo.
20 E isto não se deu sem juramento. Porque os outros são feitos sacerdotes sem juramento,
21 Tído ko̱ ní kée taꞌon Ndios dión tá ni̱ chi̱kata na ta̱ duti̱, ta̱ kúú kuendá Leví. Tído miía̱n ndaa̱ ni̱ chi̱naꞌá ná mií ná tá ni̱ chi̱kani na iin duti̱ sa̱á, dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ ná:
21 mas este foi feito sacerdote com juramento, por aquele que lhe disse: “O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Você é sacerdote para sempre.’”
22 Ta Jesús kúú na̱ ni̱ ka̱ndo̱o saꞌa̱ yo̱ noo̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o Ndios kee na ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ xíꞌín yó o̱ du̱ú ley ni̱ xi̱ꞌo na noo̱ Moisés.
22 Por isso mesmo, Jesus se tornou fiador de superior aliança.
23 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ni̱ sa̱ kuu dao ka̱ duti̱ ñoó, dá chi̱ tá ni̱ xiꞌi̱ iin ra, dá ni̱ na̱kuíi̱n iin ka̱ ra̱.
23 Ora, os outros são feitos sacerdotes em maior número, porque a morte os impede de continuar;
24 Tído Jesús kúú na̱ ni̱ ka̱ndo̱o kakuu kuií duti̱, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ xínñóꞌó ka̱ nakuii̱n iin ka̱ duti̱ noo̱ ná.
24 Jesus, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.
25 Sa̱ꞌá ño̱ó ndá hora kúú mií vá kuu dáka̱ki na ña̱yuu, na̱ nónó natuu yati noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní ñaá ná, dá chi̱ daá takí kuií na̱ ió na̱ seí ndaꞌí na̱ saꞌa̱ yo̱ noo̱ Ndios.
25 Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se aproximam de Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 Ta iin duti̱ kúú no̱ó kée dión kúú na̱ xínñóꞌó yó, chi̱ kúú ná iin na̱ vii, iin na̱ ko̱ó kua̱chi, iin na̱ ko̱ó yáko̱, iin na̱ ko̱ xíonoo íchi̱ na̱ kée kua̱chi, iin na̱ ni̱ chi̱ko̱o dikó cháá ka̱ Ndios nda̱ induú.
26 Porque nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e exaltado acima dos céus,
27 Ta ko̱ xínñóꞌó taꞌon na kee na táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée ta̱ duti̱ kúú no̱ó, chi̱ iin rá iin kuu̱ kuu̱ dóko̱ rá kíti̱ noo̱ Ndios sa̱ꞌá kua̱chi mií rá, ndiꞌi, dá dóko̱ rá kíti̱ sa̱ꞌá kua̱chi na̱ ñoo ra̱. Tído Jesús, iin tóꞌón vá taꞌándá ni̱ doko̱ ná mií ná ni̱ xiꞌi̱ na̱ saꞌa̱ yó, ta daá kuití vá ndáya̱ꞌi ña.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo ofereceu.
28 Ta ley Moisés chíkataan ta̱a, táꞌa̱n ra̱ vitá ini no̱ó kua̱chi, kakuu ra duti̱ kúú no̱ó. Tído tá ni̱ ndiꞌi ni̱ xi̱ꞌo Ndios ley yóꞌo, dá ni̱ na̱chi̱naꞌá ná mií ná ña̱ chikani na de̱ꞌe mií ná ña̱ daá kuití vá kakuu na duti̱ kúú no̱ó, chi̱ ni̱ da̱xínko̱o ndiꞌi na choon Ndios.
28 Porque a lei constitui homens sujeitos a fraquezas como sumos sacerdotes, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.