Hebreus 7
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Ta Melquisedec yóꞌo ni̱ sa̱ kuu rey ñoo naní Salem, ta sa̱ kuu ra duti̱ noo̱ Ndios, na̱ ió induú. Ta kaá tuti ii̱ Ndios ña̱ iin kuu̱ ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ na̱tiin ra Abraham íchi̱ nda̱ no̱ó ko̱ndii na no̱ó ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ na̱á na̱ xíꞌín dao rey, ta ñoó ni̱ kemáni̱ ñaá Melquisedec xíꞌín to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n ra̱.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Ta noo̱ mií rá ni̱ xi̱ꞌo Abraham uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ ni̱ xi̱o ndaa na̱ no̱ó ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ na̱á ná xíꞌín rey ñoó. Ta kuu̱ Melquisedec ñoó kóni̱ kaá “rey kéndaa̱”. Ta mií rá ni̱ sa̱ kuu rey ñoo Salem, ta to̱ꞌon yóꞌo kóni̱ kaa “rey náchíndei va̱ꞌa ña̱yuu”.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Ko̱ íin náꞌá saꞌa̱ tatá ra̱, ni saꞌa̱ naná ra̱, ta ni ko̱ íin náꞌá ndá yoo ni̱ sa̱ kuu na̱ sáꞌano veꞌe ra, ta ni ko̱ íin náꞌá ndá oon ni̱ kaki ra, ta ni ko̱ íin náꞌá ndá oon ni̱ xiꞌi̱ ra̱. Ta ni̱ sa̱ kuu ra táto̱ꞌon ki̱ꞌo kúú de̱ꞌe Ndios, chi̱ iin ni̱ ka̱ndo̱o ra kúú rá duti̱.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Taó kuendá mií ndó ña̱ káꞌano nda̱ꞌo choon ni̱ sa̱ neꞌe Melquisedec, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌa̱n Abraham, na̱ kúú tatá ñoo yo̱, ni̱ xi̱ꞌo na uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa noo̱ Melquisedec, ña̱ ni̱ ka̱ndeé ná ni̱ xi̱o ndaa na̱ ndáꞌa̱ dao ka̱ rey tu̱kú ñoó.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Ta miía̱n ndaa̱ ni̱ ka̱xi Ndios ta̱a tein na̱ veꞌe Leví ña̱ kakuu ra duti̱, ña̱ kakomí rá choon ña̱ kiꞌin ya̱ꞌi ra uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa níꞌi̱ na̱ ñoo ra̱ noo̱ choon kée na, táto̱ꞌon ki̱ꞌo saꞌándá ley Ndios choon. Sa̱ꞌá ño̱ó kándaa̱ inio̱ ña̱ kánian kiꞌin ya̱ꞌi ra noo̱ ñani ra̱, va̱ꞌará iin tóꞌón dáá kúú tatá ra̱, chi̱ na̱ veꞌe Abraham kúú ndi ndiꞌi ra.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Ta va̱ꞌará ko̱ ní kíi Melquisedec tein na̱ veꞌe Leví, tído ni̱ na̱tiin ra uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ ió noo̱ Abraham, ta ni̱ kemáni̱ taꞌani ra Abraham xíꞌín to̱ꞌon va̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n ra̱. Ta Abraham kúú na̱ kánian natiin ña̱ va̱ꞌa ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na noo̱ ná.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Ta náꞌá yó ña̱ na̱ lóꞌo̱ kúú na̱ nátiin to̱ꞌon va̱ꞌa kée na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Ta kándaa̱ taꞌani inio̱ ña̱ xíꞌi̱ ta̱ veꞌe Leví, táꞌa̱n ra̱ kíꞌin ya̱ꞌi uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa ió no̱ó na̱ ñoo ra̱, tído káꞌa̱n to̱ꞌon Ndios saꞌa̱ Melquisedec ña̱ ta̱kí ii̱ vá rá.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ chi̱ya̱ꞌi Abraham uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa ñoó noo̱ Melquisedec, sa̱ꞌá ño̱ó kuu kaa yo̱ ña̱ nda̱ Leví xíꞌín ta̱ veꞌe ra ni̱ chi̱ya̱ꞌi taꞌani, va̱ꞌará mií rá kíꞌin ya̱ꞌi no̱ó na̱ ñoo ra̱.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Dá chi̱ ñóꞌo ii̱ vá na̱ veꞌe Leví kúú ná nii̱ ini Abraham tá ni̱ na̱kiꞌin táꞌan na xíꞌín Melquisedec íchi̱ ñoó.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Tá kuu koo vii ña̱yuu noo̱ Ndios saꞌa̱ choon kée ta̱ duti̱ kuendá Leví, dá kía̱n, ¿ndiva̱ꞌa ni̱ chi̱kani Ndios iin ka̱ duti̱? Ta va̱ꞌará mií na̱ veꞌe Leví ni̱ na̱tiin ley Ndios, tído duti̱ ni̱ na̱chi̱kani Ndios tiempo viti kúú ná táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kuu Melquisedec, ta ko̱ ní taó taꞌon ñaá ná tein na̱ veꞌe Aarón.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ nda̱ko̱o iin duti̱ sa̱á, sa̱ꞌá ño̱ó miía̱n ndúsa̱ kánian nada̱on taꞌani ley, chi̱ sa̱ díin va kée duti̱ sa̱á yóꞌo.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Táꞌa̱n duti̱ káꞌa̱n ndu̱ saꞌa̱, ko̱ ní kíi na tein na̱ veꞌe Leví, chi̱ ni̱ kii na tein na̱ veꞌe iin ka̱ ña̱yuu, ta ni iin taꞌon na̱ veꞌe yóꞌo ko̱ ní sá kuu duti̱ Ndios.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Dá chi̱ náꞌá yó ña̱ ni̱ kii na̱ kúú satoꞌo yo̱ tein na̱ veꞌe Judá, ta ni iin tóꞌón na̱ veꞌe Judá ko̱ ní chíkani Moisés ña̱ kakuu na duti̱.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Ta kándaa̱ inio̱ ña̱ dión kíán, dá chi̱ ni̱ nda̱ko̱o iin duti̱ sa̱á, ta kúú ná táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kuu Melquisedec.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Chi̱ ko̱ kúú ná duti̱ saꞌa̱ ley, chi̱ kaá ley ña̱ sa̱va̱ꞌa na̱ veꞌe Leví kuu kakuu duti̱. Diꞌa kúú ná duti̱ sa̱ꞌá ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ ná ña̱ kataki kuií na̱.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios saꞌa̱ ná:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ chi̱tuu Ndios ley yatá, chi̱ ko̱ ní kándeéán dáxi̱nko̱oan choon ni̱ sa̱ neꞌan, chi̱ ko̱ nda̱kí taꞌan vaan,
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 chi̱ ko̱ ní kándeé taꞌon ley ña̱ dánkoo viián ni iin tóꞌón ña̱yuu noo̱ Ndios. Tído viti ni̱ niꞌi̱ yo̱ iin ta̱ndeé iní va̱ꞌa cháá ka̱, dá kuu kuyati cháá ka̱ yo̱ noo̱ Ndios.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Ta dión ni̱ kuu, dá chi̱ ni̱ chi̱naꞌá Ndios mií ná ña̱ dión koo.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Tído ko̱ ní kée taꞌon Ndios dión tá ni̱ chi̱kata na ta̱ duti̱, ta̱ kúú kuendá Leví. Tído miía̱n ndaa̱ ni̱ chi̱naꞌá ná mií ná tá ni̱ chi̱kani na iin duti̱ sa̱á, dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ ná:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Ta Jesús kúú na̱ ni̱ ka̱ndo̱o saꞌa̱ yo̱ noo̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o Ndios kee na ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ xíꞌín yó o̱ du̱ú ley ni̱ xi̱ꞌo na noo̱ Moisés.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ni̱ sa̱ kuu dao ka̱ duti̱ ñoó, dá chi̱ tá ni̱ xiꞌi̱ iin ra, dá ni̱ na̱kuíi̱n iin ka̱ ra̱.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Tído Jesús kúú na̱ ni̱ ka̱ndo̱o kakuu kuií duti̱, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ xínñóꞌó ka̱ nakuii̱n iin ka̱ duti̱ noo̱ ná.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Sa̱ꞌá ño̱ó ndá hora kúú mií vá kuu dáka̱ki na ña̱yuu, na̱ nónó natuu yati noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní ñaá ná, dá chi̱ daá takí kuií na̱ ió na̱ seí ndaꞌí na̱ saꞌa̱ yo̱ noo̱ Ndios.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Ta iin duti̱ kúú no̱ó kée dión kúú na̱ xínñóꞌó yó, chi̱ kúú ná iin na̱ vii, iin na̱ ko̱ó kua̱chi, iin na̱ ko̱ó yáko̱, iin na̱ ko̱ xíonoo íchi̱ na̱ kée kua̱chi, iin na̱ ni̱ chi̱ko̱o dikó cháá ka̱ Ndios nda̱ induú.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Ta ko̱ xínñóꞌó taꞌon na kee na táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée ta̱ duti̱ kúú no̱ó, chi̱ iin rá iin kuu̱ kuu̱ dóko̱ rá kíti̱ noo̱ Ndios sa̱ꞌá kua̱chi mií rá, ndiꞌi, dá dóko̱ rá kíti̱ sa̱ꞌá kua̱chi na̱ ñoo ra̱. Tído Jesús, iin tóꞌón vá taꞌándá ni̱ doko̱ ná mií ná ni̱ xiꞌi̱ na̱ saꞌa̱ yó, ta daá kuití vá ndáya̱ꞌi ña.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Ta ley Moisés chíkataan ta̱a, táꞌa̱n ra̱ vitá ini no̱ó kua̱chi, kakuu ra duti̱ kúú no̱ó. Tído tá ni̱ ndiꞌi ni̱ xi̱ꞌo Ndios ley yóꞌo, dá ni̱ na̱chi̱naꞌá ná mií ná ña̱ chikani na de̱ꞌe mií ná ña̱ daá kuití vá kakuu na duti̱ kúú no̱ó, chi̱ ni̱ da̱xínko̱o ndiꞌi na choon Ndios.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.