Hebreus 12
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT
1 Dión ví kuaꞌa̱ ni̱ sa̱ kuu ña̱yuu ni̱ sa̱ ka̱ndeé iní Ndios, ta xíꞌo na kuendá noo̱ yo̱, ta káo̱ noo na yó táto̱ꞌon ki̱ꞌo káo̱ noo ñaá viko̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ná taó xóo yó ndidaá táꞌa̱n ña̱ꞌa kétéin noo̱ yo̱ xíꞌín ndidaá kua̱chi ña̱ sadí noo̱ yo̱, ta ná koo ini yo̱ taxí táꞌan yó xíꞌín ta̱ndeé iní koꞌo̱n yo̱ chí noo̱. Ná dáꞌa ni katuu yó.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Ná kande̱ꞌé yó iin tóꞌón dini̱ Jesús, dá chi̱ mií ná kúú na̱ ni̱ xi̱ꞌo ña̱ kandeé iní yo̱ ná, ta mií ná dáxi̱nkuei yó nda̱ noo̱ kánian kasandaá yo̱ ña̱ kandeé iní yo̱ ná. Chi̱ sa̱ꞌá ña̱ náꞌá ná ña̱ niꞌi̱ ná ña̱ kadii̱ iní na̱ tá ná ndiꞌi, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ xi̱ꞌo na mií ná ni̱ ndoꞌo nío̱ ná ndi̱ka cruz, ta ko̱ ní sá neꞌe na ta̱ndíni ña̱ kíán iin ña̱ kaꞌan noo̱ kuu na̱ ndi̱ka cruz. Ndiꞌi daá, dá ni̱ na̱ko̱o na xoo kuáꞌa Ndios, noo̱ ió na̱ dándáki na.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Kande̱ꞌé ndó ña̱ ki̱ꞌo dión ni̱ ndoꞌo Jesús ni̱ kee ña̱yuu kíni xiní uꞌu̱ ñaá, dá kía̱n ná dáꞌa ni kuitá ndo̱, ta ná dáꞌa ni ndi̱ko ndó tá ndoꞌo nío̱ ndo̱.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Dá chi̱ va̱ꞌará ndóꞌo nío̱ ndo̱ sa̱ꞌá ña̱ ko̱ xi̱ín ndo̱ kee ndó kua̱chi, tído ko̱ ñáꞌa̱ taꞌon kaꞌání ná ndo̱ꞌó táto̱ꞌon ni̱ kee na xíꞌín Jesús.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 ¿Á sa̱ ni̱ na̱ndodó va ndó ña̱ káꞌa̱n niꞌini tuti ii̱ Ndios noo̱ yo̱? Ta táto̱ꞌon káꞌa̱n niꞌini iin tatá no̱ó de̱ꞌe ra, ki̱ꞌo dión káꞌa̱n niꞌinian noo̱ yo̱, dá chi̱ kaáa̱n:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 dá chi̱ ndidaá na̱ kúꞌu̱ ini satoꞌo yo̱ Ndios saꞌa̱, ndéndaa̱ ñaá ná,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Sa̱ꞌá ño̱ó ki̱ꞌo ndeé iní ndo̱ tá ndéndaa̱ ñaá Ndios, dá chi̱ ki̱ꞌo dión kée na xíꞌín ndó sa̱ꞌá ña̱ kúú ndó de̱ꞌe mií ná. Dá chi̱, ¿ndi káa iin de̱ꞌe ko̱ ndéndaa̱ ñaá tatá ra?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Tído tá ko̱ ndéndaa̱ Ndios ndo̱ꞌó táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndéndaa̱ na̱ dao ka̱ de̱ꞌe na, dá kía̱n ko̱ kúú taꞌon ndó de̱ꞌe na, de̱ꞌe ndaꞌí va kúú ndó.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Dión ni̱ ndoꞌo yó xíꞌín tatá yo̱ ñayuú yóꞌo tá ni̱ sa̱ kuu yó takuálí, ni̱ ndendaa̱ na̱ yó, ta ni̱ sa̱ io ña̱ñóꞌó yó noo̱ ná. Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿á ko̱ náꞌá taꞌon ndó ña̱ kánian ndi̱ꞌi cháá ka̱ ini yo̱ kueídóꞌo yó tatá yo̱ Ndios, na̱ ió induú, dá ná konio̱ kataki chíchí yó?
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Tatá yo̱ ñayuú yóꞌo ni̱ ndendaa̱ ra̱ yó cháá tiempo táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌán mií rá. Tído tatá yo̱ Ndios kúú na̱ ndéndaa̱ na̱ yó, dá keva̱ꞌa yó noo̱ ná, dá kati̱ꞌa yó koo vii yo̱ noo̱ ná táto̱ꞌon vii mií ná.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Ta ko̱ íin taꞌon nátaꞌan ini tá ndéndaa̱ ñaá tatá xi̱, diꞌa táꞌuꞌu̱ ini xi̱ tá ndóꞌo xi dión. Tído ña̱ va̱ꞌa mií vá xí kíán, dá chi̱ cháá ka̱ chí noo̱ kasandaá xi̱ koo va̱ꞌa ini xi̱, ta kati̱ꞌa xi kakuu xi ña̱yuu kendísáꞌano sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ndoꞌo nío̱ xí.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Ta viti ndaneꞌe ndó ndáꞌa̱ ndo̱ xíꞌín ndée̱, ta ná chikata ndakí ndo̱ kondo̱ ndo̱. Ná dáꞌa ni ndi̱ko ndó.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Ná konó ndó iin íchi̱ ndaa̱ noo̱ kaka ndó, dá kía̱n ná dáꞌa ni natani̱ cháá ka̱ saꞌa̱ ndo̱, ña̱ ni̱ xió kodo̱, dá kía̱n ná ndaꞌaan.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Ta koo ini ndo̱ kandei va̱ꞌa ndó xíꞌín ndidaá ña̱yuu, ta koo ini ndo̱ koo vii ndo̱ noo̱ Ndios, dá chi̱ na̱ ko̱ kée dión, ni iin kuu̱ ta̱ꞌón o̱ ko̱ní na̱ satoꞌo yo̱ Ndios.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Koo ini ndo̱ kandaa táꞌan ndó, dá kía̱n ni iin ndó ná o̱ kána xoo no̱ó ña̱ mani̱ ni̱ kee Ndios saꞌa̱ ndo̱. Chi̱ oon ni ví kakuu iin káa mií ndó táto̱ꞌon iin yo̱ꞌo ova̱, dá dátu̱ú ndó dao ka̱ ndo̱, dá kasáꞌá ndi̱ko dao ka̱ na̱ kee ndó.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Ta kaon koo ndó, dá ná dáꞌa ni kee iin káa ndoꞌó kua̱chi xíꞌín na̱ ko̱ kúú ñadiꞌí ndo̱ o yíi̱ ndo̱. Ta ná dáꞌa ni kenóo ndó ña̱ꞌa Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kee Esaú, dá chi̱ saꞌa̱ iin koꞌo̱ ndéi̱ ni̱ da̱on táꞌan ra ña̱ kánian natiin ra sa̱ꞌá ña̱ kúú rá de̱ꞌe no̱ó.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Ta sa̱ náꞌá vá mií ndó ña̱ tá ni̱ ndiꞌi daá, dá ni̱ ka̱sáꞌá ndaꞌí sáki ra xíka̱ ra̱ taꞌi̱ rá noo̱ tatá ra̱, ña̱ kía̱n ve̱i noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kúú rá de̱ꞌe no̱ó, tído ko̱ ní kándeé taꞌon ra natiin ra ña̱, ta ko̱ ní kúu taꞌon nada̱on ra ña̱ ni̱ kee ra, va̱ꞌará ni̱ saki ra xíꞌín ndirá noo̱ rá.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Ta ko̱ ní kasandaá ndo̱ noo̱ íin iin yúku̱, ña̱ kía̱n kuu dákoꞌo̱n ndáꞌa̱ ndo̱ táto̱ꞌon ni̱ ndoꞌo na̱ sáꞌano veꞌe yó tá sata̱, chi̱ tá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ íin yúku̱ ñoó, de̱én nda̱ꞌo kéi̱ ita̱a̱n, íin naá nda̱ꞌo noo̱ íian, ta ñoꞌo̱ma̱ tóón ndúchí ni̱ na̱ka̱ꞌani dini̱án, ta níꞌi xído̱ oon kána tachi̱ dée̱n ñoó.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Tá ni̱ seídóꞌo na̱ sáꞌano veꞌe yó ña̱ ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ tuu trompeta, ña̱ ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n tachi̱ Ndios, dá ni̱ seí ndaꞌí ña̱yuu ñoó ña̱ ná dáꞌa ka̱ ni kaꞌa̱n na̱,
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 dá chi̱ ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo na tá ni̱ seídóꞌo na choon ni̱ taꞌa̱nda̱ noo̱ ná, chi̱ ni̱ kaꞌa̱n ña̱ ni mií ná, ta ni iin tóꞌón kíti̱ ndáka na o̱ kúu kako̱ꞌon yúku̱ ñoó, dá chi̱ tá ko̱ó, dá kánian kuu na̱ xíꞌín yuu̱, o xíꞌín iin yúchi̱.
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Ta sa̱ꞌá ña̱ xíxi nda̱ꞌo kúu ña̱ ni̱ xini na̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa Moisés: “Ndéi̱ ni̱no oon ví yuꞌu̱ ña̱ yuꞌíi̱”, kaá ra̱.
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Tído ndoꞌó, sa̱ ni̱ ku̱yati ndó noo̱ íin yúku̱ Sion noo̱ nákaa̱ ñoo Ndios ta̱kí, ña̱ kúú ñoo Jerusalén nákaa̱ induú, noo̱ ndéi kua̱ꞌá nda̱ꞌo mil ángel.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Ta ñoó kúú noo̱ ndítútí ndiꞌi na̱ mií no̱ó ni̱ kana Ndios, ta kándodó kuu̱ ná induú. Ta ñoó ió mií Ndios, na̱ kéyíko̱ ndaa̱ saꞌa̱ ndidaá táꞌa̱n ña̱yuu. Ta ñoó ndéi taꞌani nío̱ na̱ ni̱ ka̱ndo̱o vii noo̱ Ndios, chi̱ ni̱ niꞌi̱ ná ña̱ kakuu na táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ Ndios.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Ta sa̱ ni̱ ku̱yati taꞌani ndó noo̱ Jesús, na̱ ni̱ kaꞌa̱n saꞌa̱ yo̱ noo̱ Ndios, dá ni̱ ka̱ndo̱o na kee na iin ña̱ sa̱á xíꞌín yó. Ta ió taꞌani kuendá ndo̱ xíꞌín nii̱ ná, kirá ni̱ xita̱ saꞌa̱ ndo̱. Ta nii̱ va̱ꞌa cháá ka̱ kúú rá o̱ du̱ú nii̱ Abel, chi̱ ko̱ xíka̱ ya̱ꞌi ra sa̱ꞌá kua̱chi táto̱ꞌon ni̱ kee nii̱ Abel.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Ta ná dáꞌa ni kedóꞌó ndó mií ndó noo̱ káꞌa̱n Ndios. Dá chi̱ ko̱ ní ka̱ki taꞌon na̱ sáꞌano ñoo yo̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kedóꞌó ná mií ná no̱ó ni̱ kaꞌa̱n Ndios no̱ñóꞌo̱ yóꞌo. Ta víꞌí ka̱ ví ndoꞌo yó tá ná kedóꞌó yó mií yó noo̱ káꞌa̱n Ndios nda̱ induú.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Ta xíꞌín to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n mií ná ni̱ da̱kídi niꞌini na sa̱va̱ꞌa no̱ñóꞌo̱ yóꞌo tá sata̱, tído viti kaá na̱ diꞌa: “Koꞌo̱n tukui keei dión, tído o̱ du̱ú no̱ñóꞌo̱ yóꞌo oon ni koꞌi̱n dákídi niꞌinii, nda̱ induú dákídi niꞌini taꞌanii.”
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaa na̱ “koꞌo̱n tukui keei dión”, sa̱ꞌá ño̱ó kándaa̱ inio̱ ña̱ koꞌo̱n na̱ di̱tá ná ndidaá ña̱ kuu kidi niꞌini, ña̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa na ñayuú yóꞌo, dá kando̱o ndidaá ña̱ o̱ kúu kidi niꞌini.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Ta viti, sa̱ꞌá ña̱ ni̱ niꞌi̱ yo̱ noo̱ Ndios iin ñayuú sa̱á noo̱ dándáki na, ña̱ kía̱n ni iin kuu̱ o̱ kídi niꞌini, sa̱ꞌá ño̱ó daá kuití ná naki̱ꞌo yó ndivéꞌe noo̱ Ndios. Ta ki̱ꞌo dión ná koni kuáchí yó noo̱ ná, ta ná kayu̱ꞌú niꞌini yó na̱, ta ná koo ña̱ñóꞌó yó noo̱ ná, dá ná nataꞌan ini na̱ koni na̱ yó.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Dá chi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kúú ñoꞌó ita̱ chíñóꞌo̱ ndidaá ña̱ꞌa, ki̱ꞌo dión kúú tatá yo̱ Ndios.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.