Atos 23
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Dá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé Pablo noo̱ ndidaá ta̱ néꞌe choon ni̱ na̱taka ndéi ñoó, dá ni̱ kaa na̱:
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Dá ni̱ saꞌanda ta̱ duti̱ kúú no̱ó naní Ananías choon no̱ó ta̱a ndíta yati noo̱ íin Pablo ña̱ ná kani ra daꞌa̱nda̱ yúꞌu̱ ná.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Dá ni̱ kaa Pablo:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Dá ni̱ kaa dao ka̱ ta̱a ndéi ñoó xíꞌín Pablo:
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Dá ni̱ kaa Pablo:
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Kúú ni̱ ka̱tóni̱ ini Pablo ña̱ dao ta̱a ni̱ na̱taka ñoó kúú ta̱a saduceo, ta dao ka̱ ra̱ kúú ta̱a fariseo. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá:
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Tá ni̱ kaꞌa̱n Pablo dión, dá ni̱ ka̱sáꞌá ta̱a fariseo xíꞌín ta̱a saduceo dándichi̱ táꞌan mií rá. Kúú ni̱ na̱taꞌa̱nda̱ táꞌan va ra ndéi ra.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Chi̱ ta̱a saduceo kúú ra̱ káꞌa̱n ña̱ o̱ nátaki taꞌon na̱ ni̱ xiꞌi̱, ta ni ángel ko̱ó, ta ni espíritu ko̱ó. Tído ta̱ fariseo kúú ra̱ kándísa ndidaá kúú ña̱ yóꞌo.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Ta ndidaá kúú rá ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú. Dá ni̱ nda̱kuei dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés, táꞌa̱n ra̱ kúú taꞌani kuendá ta̱ fariseo. Dá ni̱ kaa ra̱:
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Ta de̱én nda̱ꞌo ni̱ ka̱sáꞌá dándichi̱ táꞌan mií rá ndéi ra. Ta kúú ni̱ yu̱ꞌú va ta̱a dándáki soldado ñoó, chi̱ oon ni ví ndakuei ta̱a ñoó dákuáchi ra Pablo, káꞌán rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kixi soldado taó rá Pablo tein ña̱yuu ñoó, dá kandaka ñaá rá koꞌo̱n tuku ra ini veꞌe noo̱ ndéi mií soldado ñoó.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Ta kúú iin ka̱ sa̱kuaá ñoó, dá ni̱ naꞌa̱ noo̱ satoꞌo yo̱ Jesús noo̱ Pablo. Dá ni̱ kaa na̱:
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱ ñoó, dá ni̱ nda̱tóꞌón kueꞌé dao ta̱ Israel ña̱ kaꞌání rá Pablo. Ta ni̱ xi̱ꞌo ra mií rá ña̱ ni iin tóꞌón rá o̱ kásáꞌan, ta ni ta̱kui̱í o̱ kóꞌo ra nda̱ ná kandeé rá kaꞌání rá Pablo.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Ta uu̱ diko cháá ka̱ kúú ta̱a ni̱ ka̱ndo̱o kee dión.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano, dá ni̱ kaa ra̱:
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ta viti, koꞌo̱n mií ní xíꞌín ta̱ néꞌe choon ñoo yo̱ kaꞌa̱n ní xíꞌín ta̱a dándáki soldado ñoó ña̱ ná kandaka ra Pablo kii ra noo̱ ní taa̱n, ta kee ní ña̱ keyíko̱ cháá ka̱ ní saꞌa̱ rá, kaa ní xíꞌín rá. Ta nduꞌu̱ kúú ra̱ kandei nduu kaꞌání ñaá tá sa̱ kuaꞌa̱n kuyati ra kasandaá ra̱ ―kaá ra̱.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini daxi̱ Pablo ña̱ dión ndátóꞌón kueꞌé ta̱a ñoó, dá ni̱ kee xi kuaꞌa̱n xi̱ veꞌe noo̱ ndéi soldado. Dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon xi xíꞌín Pablo táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndátóꞌón rá.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Dá ni̱ kana Pablo iin soldado néꞌe choon ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Dá ndáka ñaá rá ni̱ saꞌa̱n ra̱ no̱ó ta̱a dándáki ñaá ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱:
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Dá ni̱ tiin ta̱a ñoó ndáꞌa̱ tayií lóꞌo̱ ñoó. Dá ni̱ taó xóo ñaá rá. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Dá ni̱ kaa xi̱:
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Tído, o̱ sa̱ kándísa ní, chi̱ uu̱ diko cháá ka̱ ta̱a kañoꞌo de̱ꞌé íchi̱ kandati ra kaꞌání rá Pablo, chi̱ ni̱ xi̱ꞌo ra mií rá ña̱ o̱ kásáꞌan ra ta ni ta̱kui̱í o̱ kóꞌo ra nda̱ kandeé rá kaꞌání ñaá rá. Ta viti ndéi nduu ra̱ ndáti ra ná kande̱ꞌá ndi kaa mií ní ―kaá xi̱.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ xí kuaꞌa̱n nóꞌo̱ xí, ta ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín xí ña̱ o̱ sa̱ kóo ini xi̱ kaꞌa̱n xi̱ xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu ña̱ ni̱ na̱kani xi xíꞌín rá.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Dá ni̱ kana ra uu̱ soldado néꞌe choon. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ ro̱ón ña̱ ná kenduu ra̱ uu̱ ciento soldado koꞌo̱n sáꞌá, xíꞌín oni̱ diko uxi̱ ka̱ ra̱ ná kakuu ta̱ kandodó kuéi̱, xíꞌín uu̱ ciento ka̱ ra̱ ná kakuu ta̱ kaneꞌe kúxi̱ koꞌo̱n ra̱, ta ná kana ra ka̱ ii̱n sa̱kuaá koꞌo̱n ra̱ ñoo Cesarea.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Dá ni̱ saꞌanda taꞌani ra choon ña̱ ná kenduu taꞌani ro̱ón iin kuéi̱ kanóo Pablo koꞌo̱n na̱, ta ná kandaka ñaá rá koꞌo̱n ra̱ noo̱ iin ta̱ néꞌe choon káꞌano naní Félix, kaá ra̱.
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Dá ni̱ taa ra iin tuti kaneꞌe soldado koꞌo̱n ra̱, ta diꞌa kaáa̱n:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Yuꞌu̱ kúú Claudio Lisias, ta táai tuti yóꞌo ko̱saa̱ noo̱ ní, Félix. Mií ní kúú iin ta̱a ndáya̱ꞌi, ta káꞌi̱n ndisáꞌán xíꞌín ní.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Ta̱a yóꞌo kúú ra̱ ni̱ tiin ta̱ Israel, ta kuaꞌa̱n ra̱ kaꞌání ñaá rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌi̱n xíꞌín soldadoi̱, ta ni̱ da̱káki ñaáí, chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ ta̱ romano kúú rá.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Ta sa̱ꞌá ña̱ kóni̱i̱ kandaa̱ inii̱ ndí ki̱án kúú kua̱chi ta̱a yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó ndákai ra̱ ni̱ saꞌi̱n no̱ó ta̱ néꞌe choon ta̱ Israel.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Dá ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ saꞌa̱ ley mií vá rá dákuío kua̱chi ra̱ ta̱a yóꞌo. Tído ni iin ña̱ꞌa kini ko̱ ní kée ra sa̱ꞌá ña̱ kánian kuu ra̱ o kakaa̱ ra̱ veꞌe ka̱a.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ ni̱ nda̱tóꞌón kueꞌé dao ta̱ Israel kaꞌání ñaá rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ta̱ndaꞌí ta̱a yóꞌo ko̱saa̱ ra̱ noo̱ ní. Ta ni̱ saꞌanda taꞌani yuꞌu̱ choon no̱ó ta̱a káꞌa̱n kua̱chi saꞌa̱ rá ña̱ ná kakui̱ta ra noo̱ mií ní, dá ná kaꞌa̱n ra̱, ná kande̱ꞌá ndí ki̱án kúú ña̱ kini ni̱ kee ta̱a yóꞌo. Ná kukueé ní.” Dión kuaꞌa̱n ña̱ ni̱ taa ra.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Dá ni̱ kee soldado ndáka ra Pablo kuaꞌa̱n ra̱ táto̱ꞌon ni̱ taꞌa̱nda̱ choon noo̱ rá iin ñoo naní Antípatris sa̱kuaá dáá ñóó.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱ ñoó, dá nda̱dá ta̱ kándodó kuéi̱ ñoó kuaꞌa̱n xíꞌín Pablo, dá ni̱ na̱ndió kuéi soldado xíka sáꞌá ñoó kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá veꞌe noo̱ ndéi ra ñoó.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Dá tá ni̱ saa̱ soldado kándodó kuéi̱ ñoo naní Cesarea, dá ni̱ xi̱ꞌo ra tuti ñoó no̱ó ta̱ néꞌe choon káꞌano naní Félix. Ta ni̱ na̱ki̱ꞌo taꞌani ra Pablo noo̱ rá.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌi ra tuti ñoó, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá ndeí ni̱ kaki Pablo. Dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ra̱ ña̱ kúú ná ta̱ kuendá Cilicia.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.