Atos 23

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé Pablo noo̱ ndidaá ta̱ néꞌe choon ni̱ na̱taka ndéi ñoó, dá ni̱ kaa na̱:
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Dá ni̱ saꞌanda ta̱ duti̱ kúú no̱ó naní Ananías choon no̱ó ta̱a ndíta yati noo̱ íin Pablo ña̱ ná kani ra daꞌa̱nda̱ yúꞌu̱ ná.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Dá ni̱ kaa Pablo:
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Dá ni̱ kaa dao ka̱ ta̱a ndéi ñoó xíꞌín Pablo:
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Dá ni̱ kaa Pablo:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Kúú ni̱ ka̱tóni̱ ini Pablo ña̱ dao ta̱a ni̱ na̱taka ñoó kúú ta̱a saduceo, ta dao ka̱ ra̱ kúú ta̱a fariseo. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá:
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Tá ni̱ kaꞌa̱n Pablo dión, dá ni̱ ka̱sáꞌá ta̱a fariseo xíꞌín ta̱a saduceo dándichi̱ táꞌan mií rá. Kúú ni̱ na̱taꞌa̱nda̱ táꞌan va ra ndéi ra.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Chi̱ ta̱a saduceo kúú ra̱ káꞌa̱n ña̱ o̱ nátaki taꞌon na̱ ni̱ xiꞌi̱, ta ni ángel ko̱ó, ta ni espíritu ko̱ó. Tído ta̱ fariseo kúú ra̱ kándísa ndidaá kúú ña̱ yóꞌo.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Ta ndidaá kúú rá ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú. Dá ni̱ nda̱kuei dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés, táꞌa̱n ra̱ kúú taꞌani kuendá ta̱ fariseo. Dá ni̱ kaa ra̱:
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ta de̱én nda̱ꞌo ni̱ ka̱sáꞌá dándichi̱ táꞌan mií rá ndéi ra. Ta kúú ni̱ yu̱ꞌú va ta̱a dándáki soldado ñoó, chi̱ oon ni ví ndakuei ta̱a ñoó dákuáchi ra Pablo, káꞌán rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kixi soldado taó rá Pablo tein ña̱yuu ñoó, dá kandaka ñaá rá koꞌo̱n tuku ra ini veꞌe noo̱ ndéi mií soldado ñoó.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ta kúú iin ka̱ sa̱kuaá ñoó, dá ni̱ naꞌa̱ noo̱ satoꞌo yo̱ Jesús noo̱ Pablo. Dá ni̱ kaa na̱:
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱ ñoó, dá ni̱ nda̱tóꞌón kueꞌé dao ta̱ Israel ña̱ kaꞌání rá Pablo. Ta ni̱ xi̱ꞌo ra mií rá ña̱ ni iin tóꞌón rá o̱ kásáꞌan, ta ni ta̱kui̱í o̱ kóꞌo ra nda̱ ná kandeé rá kaꞌání rá Pablo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ta uu̱ diko cháá ka̱ kúú ta̱a ni̱ ka̱ndo̱o kee dión.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano, dá ni̱ kaa ra̱:
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ta viti, koꞌo̱n mií ní xíꞌín ta̱ néꞌe choon ñoo yo̱ kaꞌa̱n ní xíꞌín ta̱a dándáki soldado ñoó ña̱ ná kandaka ra Pablo kii ra noo̱ ní taa̱n, ta kee ní ña̱ keyíko̱ cháá ka̱ ní saꞌa̱ rá, kaa ní xíꞌín rá. Ta nduꞌu̱ kúú ra̱ kandei nduu kaꞌání ñaá tá sa̱ kuaꞌa̱n kuyati ra kasandaá ra̱ ―kaá ra̱.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini daxi̱ Pablo ña̱ dión ndátóꞌón kueꞌé ta̱a ñoó, dá ni̱ kee xi kuaꞌa̱n xi̱ veꞌe noo̱ ndéi soldado. Dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon xi xíꞌín Pablo táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndátóꞌón rá.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Dá ni̱ kana Pablo iin soldado néꞌe choon ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Dá ndáka ñaá rá ni̱ saꞌa̱n ra̱ no̱ó ta̱a dándáki ñaá ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱:
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Dá ni̱ tiin ta̱a ñoó ndáꞌa̱ tayií lóꞌo̱ ñoó. Dá ni̱ taó xóo ñaá rá. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Dá ni̱ kaa xi̱:
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Tído, o̱ sa̱ kándísa ní, chi̱ uu̱ diko cháá ka̱ ta̱a kañoꞌo de̱ꞌé íchi̱ kandati ra kaꞌání rá Pablo, chi̱ ni̱ xi̱ꞌo ra mií rá ña̱ o̱ kásáꞌan ra ta ni ta̱kui̱í o̱ kóꞌo ra nda̱ kandeé rá kaꞌání ñaá rá. Ta viti ndéi nduu ra̱ ndáti ra ná kande̱ꞌá ndi kaa mií ní ―kaá xi̱.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ xí kuaꞌa̱n nóꞌo̱ xí, ta ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín xí ña̱ o̱ sa̱ kóo ini xi̱ kaꞌa̱n xi̱ xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu ña̱ ni̱ na̱kani xi xíꞌín rá.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Dá ni̱ kana ra uu̱ soldado néꞌe choon. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ ro̱ón ña̱ ná kenduu ra̱ uu̱ ciento soldado koꞌo̱n sáꞌá, xíꞌín oni̱ diko uxi̱ ka̱ ra̱ ná kakuu ta̱ kandodó kuéi̱, xíꞌín uu̱ ciento ka̱ ra̱ ná kakuu ta̱ kaneꞌe kúxi̱ koꞌo̱n ra̱, ta ná kana ra ka̱ ii̱n sa̱kuaá koꞌo̱n ra̱ ñoo Cesarea.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Dá ni̱ saꞌanda taꞌani ra choon ña̱ ná kenduu taꞌani ro̱ón iin kuéi̱ kanóo Pablo koꞌo̱n na̱, ta ná kandaka ñaá rá koꞌo̱n ra̱ noo̱ iin ta̱ néꞌe choon káꞌano naní Félix, kaá ra̱.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Dá ni̱ taa ra iin tuti kaneꞌe soldado koꞌo̱n ra̱, ta diꞌa kaáa̱n:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Yuꞌu̱ kúú Claudio Lisias, ta táai tuti yóꞌo ko̱saa̱ noo̱ ní, Félix. Mií ní kúú iin ta̱a ndáya̱ꞌi, ta káꞌi̱n ndisáꞌán xíꞌín ní.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ta̱a yóꞌo kúú ra̱ ni̱ tiin ta̱ Israel, ta kuaꞌa̱n ra̱ kaꞌání ñaá rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌi̱n xíꞌín soldadoi̱, ta ni̱ da̱káki ñaáí, chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ ta̱ romano kúú rá.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ta sa̱ꞌá ña̱ kóni̱i̱ kandaa̱ inii̱ ndí ki̱án kúú kua̱chi ta̱a yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó ndákai ra̱ ni̱ saꞌi̱n no̱ó ta̱ néꞌe choon ta̱ Israel.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Dá ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ saꞌa̱ ley mií vá rá dákuío kua̱chi ra̱ ta̱a yóꞌo. Tído ni iin ña̱ꞌa kini ko̱ ní kée ra sa̱ꞌá ña̱ kánian kuu ra̱ o kakaa̱ ra̱ veꞌe ka̱a.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ ni̱ nda̱tóꞌón kueꞌé dao ta̱ Israel kaꞌání ñaá rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ta̱ndaꞌí ta̱a yóꞌo ko̱saa̱ ra̱ noo̱ ní. Ta ni̱ saꞌanda taꞌani yuꞌu̱ choon no̱ó ta̱a káꞌa̱n kua̱chi saꞌa̱ rá ña̱ ná kakui̱ta ra noo̱ mií ní, dá ná kaꞌa̱n ra̱, ná kande̱ꞌá ndí ki̱án kúú ña̱ kini ni̱ kee ta̱a yóꞌo. Ná kukueé ní.” Dión kuaꞌa̱n ña̱ ni̱ taa ra.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Dá ni̱ kee soldado ndáka ra Pablo kuaꞌa̱n ra̱ táto̱ꞌon ni̱ taꞌa̱nda̱ choon noo̱ rá iin ñoo naní Antípatris sa̱kuaá dáá ñóó.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱ ñoó, dá nda̱dá ta̱ kándodó kuéi̱ ñoó kuaꞌa̱n xíꞌín Pablo, dá ni̱ na̱ndió kuéi soldado xíka sáꞌá ñoó kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá veꞌe noo̱ ndéi ra ñoó.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Dá tá ni̱ saa̱ soldado kándodó kuéi̱ ñoo naní Cesarea, dá ni̱ xi̱ꞌo ra tuti ñoó no̱ó ta̱ néꞌe choon káꞌano naní Félix. Ta ni̱ na̱ki̱ꞌo taꞌani ra Pablo noo̱ rá.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌi ra tuti ñoó, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá ndeí ni̱ kaki Pablo. Dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ra̱ ña̱ kúú ná ta̱ kuendá Cilicia.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.