Atos 23

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Dá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé Pablo noo̱ ndidaá ta̱ néꞌe choon ni̱ na̱taka ndéi ñoó, dá ni̱ kaa na̱:
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Dá ni̱ saꞌanda ta̱ duti̱ kúú no̱ó naní Ananías choon no̱ó ta̱a ndíta yati noo̱ íin Pablo ña̱ ná kani ra daꞌa̱nda̱ yúꞌu̱ ná.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Dá ni̱ kaa Pablo:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Dá ni̱ kaa dao ka̱ ta̱a ndéi ñoó xíꞌín Pablo:
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Dá ni̱ kaa Pablo:
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Kúú ni̱ ka̱tóni̱ ini Pablo ña̱ dao ta̱a ni̱ na̱taka ñoó kúú ta̱a saduceo, ta dao ka̱ ra̱ kúú ta̱a fariseo. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá:
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Tá ni̱ kaꞌa̱n Pablo dión, dá ni̱ ka̱sáꞌá ta̱a fariseo xíꞌín ta̱a saduceo dándichi̱ táꞌan mií rá. Kúú ni̱ na̱taꞌa̱nda̱ táꞌan va ra ndéi ra.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Chi̱ ta̱a saduceo kúú ra̱ káꞌa̱n ña̱ o̱ nátaki taꞌon na̱ ni̱ xiꞌi̱, ta ni ángel ko̱ó, ta ni espíritu ko̱ó. Tído ta̱ fariseo kúú ra̱ kándísa ndidaá kúú ña̱ yóꞌo.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ta ndidaá kúú rá ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú. Dá ni̱ nda̱kuei dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés, táꞌa̱n ra̱ kúú taꞌani kuendá ta̱ fariseo. Dá ni̱ kaa ra̱:
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Ta de̱én nda̱ꞌo ni̱ ka̱sáꞌá dándichi̱ táꞌan mií rá ndéi ra. Ta kúú ni̱ yu̱ꞌú va ta̱a dándáki soldado ñoó, chi̱ oon ni ví ndakuei ta̱a ñoó dákuáchi ra Pablo, káꞌán rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kixi soldado taó rá Pablo tein ña̱yuu ñoó, dá kandaka ñaá rá koꞌo̱n tuku ra ini veꞌe noo̱ ndéi mií soldado ñoó.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Ta kúú iin ka̱ sa̱kuaá ñoó, dá ni̱ naꞌa̱ noo̱ satoꞌo yo̱ Jesús noo̱ Pablo. Dá ni̱ kaa na̱:
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱ ñoó, dá ni̱ nda̱tóꞌón kueꞌé dao ta̱ Israel ña̱ kaꞌání rá Pablo. Ta ni̱ xi̱ꞌo ra mií rá ña̱ ni iin tóꞌón rá o̱ kásáꞌan, ta ni ta̱kui̱í o̱ kóꞌo ra nda̱ ná kandeé rá kaꞌání rá Pablo.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ta uu̱ diko cháá ka̱ kúú ta̱a ni̱ ka̱ndo̱o kee dión.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano, dá ni̱ kaa ra̱:
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ta viti, koꞌo̱n mií ní xíꞌín ta̱ néꞌe choon ñoo yo̱ kaꞌa̱n ní xíꞌín ta̱a dándáki soldado ñoó ña̱ ná kandaka ra Pablo kii ra noo̱ ní taa̱n, ta kee ní ña̱ keyíko̱ cháá ka̱ ní saꞌa̱ rá, kaa ní xíꞌín rá. Ta nduꞌu̱ kúú ra̱ kandei nduu kaꞌání ñaá tá sa̱ kuaꞌa̱n kuyati ra kasandaá ra̱ ―kaá ra̱.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini daxi̱ Pablo ña̱ dión ndátóꞌón kueꞌé ta̱a ñoó, dá ni̱ kee xi kuaꞌa̱n xi̱ veꞌe noo̱ ndéi soldado. Dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon xi xíꞌín Pablo táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndátóꞌón rá.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Dá ni̱ kana Pablo iin soldado néꞌe choon ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Dá ndáka ñaá rá ni̱ saꞌa̱n ra̱ no̱ó ta̱a dándáki ñaá ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱:
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Dá ni̱ tiin ta̱a ñoó ndáꞌa̱ tayií lóꞌo̱ ñoó. Dá ni̱ taó xóo ñaá rá. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Dá ni̱ kaa xi̱:
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Tído, o̱ sa̱ kándísa ní, chi̱ uu̱ diko cháá ka̱ ta̱a kañoꞌo de̱ꞌé íchi̱ kandati ra kaꞌání rá Pablo, chi̱ ni̱ xi̱ꞌo ra mií rá ña̱ o̱ kásáꞌan ra ta ni ta̱kui̱í o̱ kóꞌo ra nda̱ kandeé rá kaꞌání ñaá rá. Ta viti ndéi nduu ra̱ ndáti ra ná kande̱ꞌá ndi kaa mií ní ―kaá xi̱.
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ xí kuaꞌa̱n nóꞌo̱ xí, ta ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín xí ña̱ o̱ sa̱ kóo ini xi̱ kaꞌa̱n xi̱ xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu ña̱ ni̱ na̱kani xi xíꞌín rá.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Dá ni̱ kana ra uu̱ soldado néꞌe choon. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ ro̱ón ña̱ ná kenduu ra̱ uu̱ ciento soldado koꞌo̱n sáꞌá, xíꞌín oni̱ diko uxi̱ ka̱ ra̱ ná kakuu ta̱ kandodó kuéi̱, xíꞌín uu̱ ciento ka̱ ra̱ ná kakuu ta̱ kaneꞌe kúxi̱ koꞌo̱n ra̱, ta ná kana ra ka̱ ii̱n sa̱kuaá koꞌo̱n ra̱ ñoo Cesarea.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Dá ni̱ saꞌanda taꞌani ra choon ña̱ ná kenduu taꞌani ro̱ón iin kuéi̱ kanóo Pablo koꞌo̱n na̱, ta ná kandaka ñaá rá koꞌo̱n ra̱ noo̱ iin ta̱ néꞌe choon káꞌano naní Félix, kaá ra̱.
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Dá ni̱ taa ra iin tuti kaneꞌe soldado koꞌo̱n ra̱, ta diꞌa kaáa̱n:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Yuꞌu̱ kúú Claudio Lisias, ta táai tuti yóꞌo ko̱saa̱ noo̱ ní, Félix. Mií ní kúú iin ta̱a ndáya̱ꞌi, ta káꞌi̱n ndisáꞌán xíꞌín ní.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Ta̱a yóꞌo kúú ra̱ ni̱ tiin ta̱ Israel, ta kuaꞌa̱n ra̱ kaꞌání ñaá rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌi̱n xíꞌín soldadoi̱, ta ni̱ da̱káki ñaáí, chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ ta̱ romano kúú rá.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Ta sa̱ꞌá ña̱ kóni̱i̱ kandaa̱ inii̱ ndí ki̱án kúú kua̱chi ta̱a yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó ndákai ra̱ ni̱ saꞌi̱n no̱ó ta̱ néꞌe choon ta̱ Israel.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Dá ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ saꞌa̱ ley mií vá rá dákuío kua̱chi ra̱ ta̱a yóꞌo. Tído ni iin ña̱ꞌa kini ko̱ ní kée ra sa̱ꞌá ña̱ kánian kuu ra̱ o kakaa̱ ra̱ veꞌe ka̱a.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ ni̱ nda̱tóꞌón kueꞌé dao ta̱ Israel kaꞌání ñaá rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ta̱ndaꞌí ta̱a yóꞌo ko̱saa̱ ra̱ noo̱ ní. Ta ni̱ saꞌanda taꞌani yuꞌu̱ choon no̱ó ta̱a káꞌa̱n kua̱chi saꞌa̱ rá ña̱ ná kakui̱ta ra noo̱ mií ní, dá ná kaꞌa̱n ra̱, ná kande̱ꞌá ndí ki̱án kúú ña̱ kini ni̱ kee ta̱a yóꞌo. Ná kukueé ní.” Dión kuaꞌa̱n ña̱ ni̱ taa ra.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Dá ni̱ kee soldado ndáka ra Pablo kuaꞌa̱n ra̱ táto̱ꞌon ni̱ taꞌa̱nda̱ choon noo̱ rá iin ñoo naní Antípatris sa̱kuaá dáá ñóó.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱ ñoó, dá nda̱dá ta̱ kándodó kuéi̱ ñoó kuaꞌa̱n xíꞌín Pablo, dá ni̱ na̱ndió kuéi soldado xíka sáꞌá ñoó kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá veꞌe noo̱ ndéi ra ñoó.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Dá tá ni̱ saa̱ soldado kándodó kuéi̱ ñoo naní Cesarea, dá ni̱ xi̱ꞌo ra tuti ñoó no̱ó ta̱ néꞌe choon káꞌano naní Félix. Ta ni̱ na̱ki̱ꞌo taꞌani ra Pablo noo̱ rá.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌi ra tuti ñoó, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá ndeí ni̱ kaki Pablo. Dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ra̱ ña̱ kúú ná ta̱ kuendá Cilicia.
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.