Lucas 4

Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kúú ni̱ na̱kutí Jesús xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios. Dá ni̱ kana na yu̱ta Jordán ñoó kuaꞌa̱n na̱. Ta mií Espíritu ii̱ Ndios kúú na̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n noo̱ kúú yukú i̱chí.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Ta ñoó ni̱ sa̱ káa̱ na̱ uu̱ diko kuu̱, ta ni̱ xirndodó ñaá ña̱ uꞌu̱. Ta ni iin ña̱ꞌa taꞌon ko̱ ní seí na̱ tein kuu̱ dáá ñóó. Tá ni̱ ndiꞌi, kúú ndaꞌí nda̱ꞌo kuíko na.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Dá ni̱ kaa ña̱ uꞌu̱ xíꞌín ná: ―Tá miía̱n ndaa̱ ndisa de̱ꞌe Ndios kúú ní, dá kía̱n kaꞌanda ní choon no̱ó yuu̱ xaa̱n, dá ná nduuan pan kaxí ní.
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán: ―Diꞌa va kaá tuti ii̱ Ndios: “O̱ du̱ú ta̱ꞌón tóꞌón pan xínñóꞌó ña̱yuu keí ná, dá kataki na̱. Diꞌa to̱ꞌon Ndios taꞌani xínñóꞌó ná kueídóꞌo na, dá kataki ndisa na.”
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Dá ni̱ kee ña̱ uꞌu̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n nda̱ dini̱ iin yúku̱ di̱kó. Dá ni̱ da̱náꞌa̱n ndidaá kúú ñoo ñóꞌo iin níí kúú ñayuú yóꞌo noo̱ ná.
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná: ―Ió yuꞌu̱ ña̱ ki̱ꞌoi iin níí kúú ñoo káa dándákón, xíꞌín ña̱ kui̱ká kómíán, chi̱ yuꞌu̱ ni̱ na̱tiian kañoꞌan ti̱xi ndáꞌí. Sa̱ꞌá ño̱ó ndá yoo kaꞌán mií véí ki̱ꞌoi ña̱ noo̱.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Tá ná nakuii̱n xi̱tí ní noo̱í kandaño̱ꞌo ní yuꞌu̱, dá kía̱n ndidaá kúú ña̱ káa kakuu ña̱ꞌa mií ní.
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán: ―Kuya̱ꞌa kuaꞌán noo̱í, ña̱ uꞌu̱, chi̱ diꞌa va kaá tuti ii̱ Ndios: “Koo ini ndo̱ kandaño̱ꞌo ndó iin tóꞌón dini̱ Ndios, na̱ kúú satoꞌo ndo̱, ta sa̱va̱ꞌa noo̱ iin tóꞌón míí ná koni kuáchí ndó.”
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Dá ni̱ kee ña̱ uꞌu̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n ñoo Jerusalén. Dá ni̱ da̱káa ñaáán noo̱ dikó cháá ka̱ dini̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ñoó. Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná: ―Tá miía̱n ndaa̱ kuiti de̱ꞌe Ndios kúú míí ní, dá kía̱n dánkao ní mií ní nda̱ yóꞌo, ta nda̱ no̱ñóꞌo̱ káa,
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios:
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 — ausente —
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán: ―Diꞌa taꞌani kaá tuti ii̱ Ndios: “O̱ sa̱ kórndodó ndó Ndios, na̱ kúú satoꞌo ndo̱.”
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ xirndodóán Jesús, dá ni̱ kuxíká tóoan noo̱ ná.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús kuaꞌa̱n na̱ chí kuendá Galilea diꞌa. Ta ni̱ na̱kutí ná xíꞌín ndée̱ ni̱ xi̱ꞌo Espíritu ii̱ Ndios noo̱ ná. Ta iin níí kúú kuaꞌa̱n naka̱ꞌani ña̱ ndátóꞌón ña̱yuu saꞌa̱ ná.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 Ta dánaꞌa̱ na̱ ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndidaá kúú ñoo noo̱ kásandaá na̱. Ta ndidaá ña̱yuu káꞌa̱n va̱ꞌa saꞌa̱ ná.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Dá ni̱ ndi̱sáa̱ Jesús ñoo Nazaret no̱ó ni̱ saꞌano na. Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, dá ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ñoó táto̱ꞌon ki̱ꞌo sá kée na. Dá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi na̱ kaꞌi na tuti ii̱ Ndios.
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Ta ni̱ xi̱ꞌo ta̱a dándáki veꞌe ñoó tuti ni̱ taa profeta Isaías noo̱ ná. Ta ni̱ na̱ndika̱ na̱ noo̱ tuti ñoó. Dá ni̱ na̱níꞌi̱ ná noo̱ tándaa to̱ꞌon káꞌa̱n diꞌa:
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 — ausente —
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Dá ni̱ na̱kadi Jesús noo̱ tuti ñoó. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a dándáki veꞌe ñoó. Dá ni̱ sa̱ ko̱o na ió na̱. Ta kúú ndidaá vá ña̱yuu ñoó ndéꞌé káxí ñaá ndéi na.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―Kanaꞌá ndó ña̱ kuu̱ víti ni̱ xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios yóꞌo noo̱ ndidaá ní ndó.
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Ta kúú ndidaá ña̱yuu ñoó káꞌa̱n va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús. Ta ni̱ naá vá iní na̱ xiní na̱ sa̱ꞌá to̱ꞌon ndato ni̱ kaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ kaa na̱: ―¿Á o̱ du̱ú de̱ꞌe José vá kúú ta̱a káa?
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Dá ni̱ kaa Jesús: ―Sa̱ náꞌá véí ña̱ diꞌa kóni̱ ndo̱ kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌíi̱n: “Tá miía̱n ndaa̱ kúúón ta̱a kétátá, dá kía̱n ketátá kíi̱ miíón, ná kande̱ꞌá. Chi̱ ni̱ seídóꞌo nduꞌu̱ ña̱ ni̱ keeón kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ ndato ñoo Capernaum, sa̱ꞌá ño̱ó kee taꞌánón ña̱ no̱ó nduꞌu̱, na̱ kúú na̱ ñoo miíón, ná kande̱ꞌá” ―kaá na̱.
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 Dá ni̱ kaa taꞌani Jesús: ―Ta miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ni iin tóꞌón taꞌon profeta ko̱ nátiin va̱ꞌa ñaá na̱ kúú na̱ ñoo mií ná.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ni̱ sa̱ ndei nda̱ꞌo na̱ kuáa̱n Israel tá tiempo profeta Elías. Ta tiempo daá ko̱ ní kóon dai̱ oni̱ kuia̱ dao, ta de̱én nda̱ꞌo ni̱ sa̱ io tama̱ iin níí kúú no̱ñóꞌo̱.
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 Tído ko̱ ní tándaꞌá taꞌon Ndios Elías ña̱ koꞌo̱n na̱ chindeé ná ni iin tóꞌón na̱ kuáa̱n ndéi Israel. Diꞌa ni̱ chi̱ndaꞌá ñaá ná ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ chi̱ndeé ná iin ñá kuáa̱n ió ñoo naní Sarepta, ña̱ nákaa̱ yati noo̱ nákaa̱ ñoo káꞌano naní Sidón.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Ta dión taꞌani kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndóꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱ ñíi̱ ni̱ sa̱ ndei Israel tiempo ni̱ sa̱ kuu Eliseo profeta. Tído ni iin tóꞌón ná ko̱ ní saꞌa̱n na̱ nduva̱ꞌa na. Sa̱va̱ꞌa iin tóꞌón ta̱a naní Naamán vá, táꞌa̱n ra̱ kúú kuendá Siria, ni̱ ndu̱va̱ꞌa na ―kaá Jesús.
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ña̱yuu ñóꞌo ini veꞌe ñoó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús dión, kúú ndidaá vá ná ni̱ xido̱ nda̱ꞌo ini.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Dá ni̱ nda̱kuei na ni̱ tiin na Jesús. Dá ni̱ taó ñaá ná sata̱ véꞌe. Dá ni̱ kee na ndáka ñaá ná kuaꞌa̱n na̱ nda̱ dini̱ yúku̱ íin noo̱ nákaa̱ ñoo ñoó. Ta nda̱ ñoó dákuió tuú na̱ Jesús, dá naxino̱ na̱ nda̱ saꞌa̱ yúku̱, káꞌán ná.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Tído ni̱ chi̱kaꞌanda Jesús tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ndíta ñoó, ta kúú kuaꞌa̱n va na.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Dá ni̱ na̱xino̱ na̱ ñoo Capernaum, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Galilea. Ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Kúú ni̱ naá vá iní ña̱yuu ñoó sa̱ꞌá ña̱ dánaꞌa̱ Jesús, chi̱ dánaꞌa̱ na̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée iin na̱ néꞌe choon.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Ta ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ñoó nákaa̱ iin ta̱a nákaa̱ iin espíritu kini. Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú espíritu kini ñoó,
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 ta kaáa̱n xíꞌín Jesús: ―¡Dánkoo ní nduꞌu̱, kuaꞌán ní! ¿Ndí ki̱án ndóꞌo ní xíꞌín nduꞌu̱, Jesús, na̱ ñoo Nazaret? ¿Á ve̱i ní dánaá ní nduꞌu̱? Sa̱ náꞌá vá yuꞌu̱ ndá yoo kúú mií ní, chi̱ mií ní kúú na̱ ii̱ ni̱ kii noo̱ Ndios.
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 Dá ni̱ da̱náni ñaá Jesús, ta kaá na̱ xíꞌán: ―¡Kadi yúꞌo̱n! ¡Kuaꞌán keta kíi̱ ini ta̱a xaa̱n! Dá ni̱ da̱nkao espíritu kini ta̱a ñoó nda̱ no̱ñóꞌo̱ no̱ó ña̱yuu ndéi ñoó. Dá ni̱ ketaan kuaꞌa̱n, ta ni iin ka̱ ña̱ꞌa kini ko̱ ní kéean xíꞌín rá.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Ta kúú ni̱ naá vá iní ndidaá ña̱yuu ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná ndátóꞌón táꞌan na: ―¿Ndá to̱ꞌon kúú vía̱n káꞌa̱n ta̱a káa, chi̱ xíꞌín choon néꞌe ra, ta xíꞌín ndée̱ kómí rá saꞌándá ra̱ choon noo̱ espíritu kini, ta kúú seídóꞌo ñaáán? ―kaá na̱.
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Ta ni̱ na̱ka̱ꞌani ña̱ ndato ni̱ kee Jesús noo̱ ndidaá ña̱yuu ndéi yati ñoó.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Dá ni̱ keta Jesús veꞌe ñoó kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ saa̱ na̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe Simón. Ta kaꞌí nda̱ꞌo ndóꞌo xi̱do ra̱ kée kueꞌe̱ dáa̱. Dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná nduva̱ꞌa ñaá ná.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 Dá ni̱ na̱kuíi̱n ndei Jesús noo̱ kánduꞌu̱ ñáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ saꞌanda na̱ choon no̱ó kueꞌe̱ dáa̱ ñoó, ta kúú ni̱ ya̱ꞌa vaan. Ta kúú vitíꞌón vá ni̱ nda̱ko̱o ñáꞌa̱ ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá kénduua̱n ña̱ kasáꞌan na.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Dá tá ni̱ sa̱ noo ndi̱ndii kuu̱ dáá ñóó, dá ndáka ña̱yuu ndidaá na̱ ndóꞌo no̱ó ni kueꞌe̱ ni̱ ka̱sáa̱ na̱ noo̱ Jesús. Dá ni̱ chi̱nóo na ndáꞌa̱ ná sata̱ iin rá iin ña̱yuu kúꞌu̱ ñoó, kúú ni̱ ndu̱va̱ꞌa va ñaá ná.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Ta ni̱ ka̱nkuei taꞌani espíritu kini ini kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ñoó, ta ni̱ ka̱yuꞌán: ―¡Mií ní kúú de̱ꞌe Ndios! Tído ni̱ da̱náni ñaá Jesús, ta ko̱ ní sónó ná ña̱ kaꞌa̱n saꞌa̱ ná. Chi̱ náꞌá váán ña̱ mií ná kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ keta Jesús ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ iin ka̱ xíán no̱ó ko̱ íin ndéi. Tído ni̱ kee ña̱yuu ndéi ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ nandukú ñaá ná. Dá tá ni̱ na̱níꞌi̱ ñaá ná, ni̱ kaꞌán ná chituu ñaá ná, dá ná dáꞌa ni kana xoo na noo̱ ná.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Tído ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―Miía̱n kánian koꞌo̱n taꞌani yuꞌu̱ dánaꞌi̱ noo̱ dao ka̱ ña̱yuu ndéi dao ka̱ ñoo sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu na ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, dá chi̱ saꞌa̱ choon yóꞌo ve̱i yuꞌu̱ ―kaá na̱.
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa yóꞌo ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel chí kuendá Galilea diꞌa.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.