Lucas 4

Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kúú ni̱ na̱kutí Jesús xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios. Dá ni̱ kana na yu̱ta Jordán ñoó kuaꞌa̱n na̱. Ta mií Espíritu ii̱ Ndios kúú na̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n noo̱ kúú yukú i̱chí.
1 E Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Ta ñoó ni̱ sa̱ káa̱ na̱ uu̱ diko kuu̱, ta ni̱ xirndodó ñaá ña̱ uꞌu̱. Ta ni iin ña̱ꞌa taꞌon ko̱ ní seí na̱ tein kuu̱ dáá ñóó. Tá ni̱ ndiꞌi, kúú ndaꞌí nda̱ꞌo kuíko na.
2 E quarenta dias foi tentado pelo diabo, e, naqueles dias, não comeu coisa alguma, e, terminados eles, teve fome.
3 Dá ni̱ kaa ña̱ uꞌu̱ xíꞌín ná: ―Tá miía̱n ndaa̱ ndisa de̱ꞌe Ndios kúú ní, dá kía̱n kaꞌanda ní choon no̱ó yuu̱ xaa̱n, dá ná nduuan pan kaxí ní.
3 E disse-lhe o diabo: Se tu és o Filho de Deus, dize a esta pedra que se transforme em pão.
4 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán: ―Diꞌa va kaá tuti ii̱ Ndios: “O̱ du̱ú ta̱ꞌón tóꞌón pan xínñóꞌó ña̱yuu keí ná, dá kataki na̱. Diꞌa to̱ꞌon Ndios taꞌani xínñóꞌó ná kueídóꞌo na, dá kataki ndisa na.”
4 E Jesus lhe respondeu, dizendo: Escrito está que nem só de pão viverá o homem, mas de toda palavra de Deus.
5 Dá ni̱ kee ña̱ uꞌu̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n nda̱ dini̱ iin yúku̱ di̱kó. Dá ni̱ da̱náꞌa̱n ndidaá kúú ñoo ñóꞌo iin níí kúú ñayuú yóꞌo noo̱ ná.
5 E o diabo, levando-o a um alto monte, mostrou-lhe, num momento de tempo, todos os reinos do mundo.
6 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná: ―Ió yuꞌu̱ ña̱ ki̱ꞌoi iin níí kúú ñoo káa dándákón, xíꞌín ña̱ kui̱ká kómíán, chi̱ yuꞌu̱ ni̱ na̱tiian kañoꞌan ti̱xi ndáꞌí. Sa̱ꞌá ño̱ó ndá yoo kaꞌán mií véí ki̱ꞌoi ña̱ noo̱.
6 E disse-lhe o diabo: Dar-te-ei a ti todo este poder e a sua glória, porque a mim me foi entregue, e dou-o a quem quero.
7 Tá ná nakuii̱n xi̱tí ní noo̱í kandaño̱ꞌo ní yuꞌu̱, dá kía̱n ndidaá kúú ña̱ káa kakuu ña̱ꞌa mií ní.
7 Portanto, se tu me adorares, tudo será teu.
8 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán: ―Kuya̱ꞌa kuaꞌán noo̱í, ña̱ uꞌu̱, chi̱ diꞌa va kaá tuti ii̱ Ndios: “Koo ini ndo̱ kandaño̱ꞌo ndó iin tóꞌón dini̱ Ndios, na̱ kúú satoꞌo ndo̱, ta sa̱va̱ꞌa noo̱ iin tóꞌón míí ná koni kuáchí ndó.”
8 E Jesus, respondendo, disse-lhe: Vai-te, Satanás, porque está escrito: Adorarás o Senhor, teu Deus, e só a ele servirás.
9 Dá ni̱ kee ña̱ uꞌu̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n ñoo Jerusalén. Dá ni̱ da̱káa ñaáán noo̱ dikó cháá ka̱ dini̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ñoó. Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná: ―Tá miía̱n ndaa̱ kuiti de̱ꞌe Ndios kúú míí ní, dá kía̱n dánkao ní mií ní nda̱ yóꞌo, ta nda̱ no̱ñóꞌo̱ káa,
9 Levou-o também a Jerusalém, e pô-lo sobre o pináculo do templo, e disse-lhe: Se tu és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo,
10 chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios:
10 porque está escrito: Mandará aos seus anjos, acerca de ti, que te guardem
11 — ausente —
11 e que te sustenham nas mãos, para que nunca tropeces com o teu pé em alguma pedra.
12 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán: ―Diꞌa taꞌani kaá tuti ii̱ Ndios: “O̱ sa̱ kórndodó ndó Ndios, na̱ kúú satoꞌo ndo̱.”
12 E Jesus, respondendo, disse-lhe: Dito está: Não tentarás ao Senhor, teu Deus.
13 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ xirndodóán Jesús, dá ni̱ kuxíká tóoan noo̱ ná.
13 E, acabando o diabo toda a tentação, ausentou-se dele por algum tempo.
14 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús kuaꞌa̱n na̱ chí kuendá Galilea diꞌa. Ta ni̱ na̱kutí ná xíꞌín ndée̱ ni̱ xi̱ꞌo Espíritu ii̱ Ndios noo̱ ná. Ta iin níí kúú kuaꞌa̱n naka̱ꞌani ña̱ ndátóꞌón ña̱yuu saꞌa̱ ná.
14 Então, pela virtude do Espírito, voltou Jesus para a Galileia, e a sua fama correu por todas as terras em derredor.
15 Ta dánaꞌa̱ na̱ ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndidaá kúú ñoo noo̱ kásandaá na̱. Ta ndidaá ña̱yuu káꞌa̱n va̱ꞌa saꞌa̱ ná.
15 E ensinava nas suas sinagogas e por todos era louvado.
16 Dá ni̱ ndi̱sáa̱ Jesús ñoo Nazaret no̱ó ni̱ saꞌano na. Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, dá ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ñoó táto̱ꞌon ki̱ꞌo sá kée na. Dá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi na̱ kaꞌi na tuti ii̱ Ndios.
16 E, chegando a Nazaré, onde fora criado, entrou num dia de sábado, segundo o seu costume, na sinagoga e levantou-se para ler.
17 Ta ni̱ xi̱ꞌo ta̱a dándáki veꞌe ñoó tuti ni̱ taa profeta Isaías noo̱ ná. Ta ni̱ na̱ndika̱ na̱ noo̱ tuti ñoó. Dá ni̱ na̱níꞌi̱ ná noo̱ tándaa to̱ꞌon káꞌa̱n diꞌa:
17 E foi-lhe dado o livro do profeta Isaías; e, quando abriu o livro, achou o lugar em que estava escrito:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor é sobre mim, pois que me ungiu para evangelizar os pobres, enviou-me a curar os quebrantados do coração,
19 — ausente —
19 a apregoar liberdade aos cativos, a dar vista aos cegos, a pôr em liberdade os oprimidos, a anunciar o ano aceitável do Senhor.
20 Dá ni̱ na̱kadi Jesús noo̱ tuti ñoó. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a dándáki veꞌe ñoó. Dá ni̱ sa̱ ko̱o na ió na̱. Ta kúú ndidaá vá ña̱yuu ñoó ndéꞌé káxí ñaá ndéi na.
20 E, cerrando o livro e tornando a dá- lo ao ministro, assentou-se; e os olhos de todos na sinagoga estavam fitos nele.
21 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―Kanaꞌá ndó ña̱ kuu̱ víti ni̱ xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios yóꞌo noo̱ ndidaá ní ndó.
21 Então, começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu esta Escritura em vossos ouvidos.
22 Ta kúú ndidaá ña̱yuu ñoó káꞌa̱n va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús. Ta ni̱ naá vá iní na̱ xiní na̱ sa̱ꞌá to̱ꞌon ndato ni̱ kaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ kaa na̱: ―¿Á o̱ du̱ú de̱ꞌe José vá kúú ta̱a káa?
22 E todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que saíam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Dá ni̱ kaa Jesús: ―Sa̱ náꞌá véí ña̱ diꞌa kóni̱ ndo̱ kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌíi̱n: “Tá miía̱n ndaa̱ kúúón ta̱a kétátá, dá kía̱n ketátá kíi̱ miíón, ná kande̱ꞌá. Chi̱ ni̱ seídóꞌo nduꞌu̱ ña̱ ni̱ keeón kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ ndato ñoo Capernaum, sa̱ꞌá ño̱ó kee taꞌánón ña̱ no̱ó nduꞌu̱, na̱ kúú na̱ ñoo miíón, ná kande̱ꞌá” ―kaá na̱.
23 E ele lhes disse: Sem dúvida, me direis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; faze também aqui na tua pátria tudo o que ouvimos ter sido feito em Cafarnaum.
24 Dá ni̱ kaa taꞌani Jesús: ―Ta miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ni iin tóꞌón taꞌon profeta ko̱ nátiin va̱ꞌa ñaá na̱ kúú na̱ ñoo mií ná.
24 E disse: Em verdade vos digo que nenhum profeta é bem-recebido na sua pátria.
25 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ni̱ sa̱ ndei nda̱ꞌo na̱ kuáa̱n Israel tá tiempo profeta Elías. Ta tiempo daá ko̱ ní kóon dai̱ oni̱ kuia̱ dao, ta de̱én nda̱ꞌo ni̱ sa̱ io tama̱ iin níí kúú no̱ñóꞌo̱.
25 Em verdade vos digo que muitas viúvas existiam em Israel nos dias de Elias, quando o céu se cerrou por três anos e seis meses, de sorte que em toda a terra houve grande fome;
26 Tído ko̱ ní tándaꞌá taꞌon Ndios Elías ña̱ koꞌo̱n na̱ chindeé ná ni iin tóꞌón na̱ kuáa̱n ndéi Israel. Diꞌa ni̱ chi̱ndaꞌá ñaá ná ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ chi̱ndeé ná iin ñá kuáa̱n ió ñoo naní Sarepta, ña̱ nákaa̱ yati noo̱ nákaa̱ ñoo káꞌano naní Sidón.
26 e a nenhuma delas foi enviado Elias, senão a Sarepta de Sidom, a uma mulher viúva.
27 Ta dión taꞌani kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndóꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱ ñíi̱ ni̱ sa̱ ndei Israel tiempo ni̱ sa̱ kuu Eliseo profeta. Tído ni iin tóꞌón ná ko̱ ní saꞌa̱n na̱ nduva̱ꞌa na. Sa̱va̱ꞌa iin tóꞌón ta̱a naní Naamán vá, táꞌa̱n ra̱ kúú kuendá Siria, ni̱ ndu̱va̱ꞌa na ―kaá Jesús.
27 E muitos leprosos havia em Israel no tempo do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ña̱yuu ñóꞌo ini veꞌe ñoó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús dión, kúú ndidaá vá ná ni̱ xido̱ nda̱ꞌo ini.
28 E todos, na sinagoga, ouvindo essas coisas, se encheram de ira.
29 Dá ni̱ nda̱kuei na ni̱ tiin na Jesús. Dá ni̱ taó ñaá ná sata̱ véꞌe. Dá ni̱ kee na ndáka ñaá ná kuaꞌa̱n na̱ nda̱ dini̱ yúku̱ íin noo̱ nákaa̱ ñoo ñoó. Ta nda̱ ñoó dákuió tuú na̱ Jesús, dá naxino̱ na̱ nda̱ saꞌa̱ yúku̱, káꞌán ná.
29 E, levantando-se, o expulsaram da cidade e o levaram até ao cume do monte em que a cidade deles estava edificada, para dali o precipitarem.
30 Tído ni̱ chi̱kaꞌanda Jesús tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ndíta ñoó, ta kúú kuaꞌa̱n va na.
30 Ele, porém, passando pelo meio deles, retirou-se.
31 Dá ni̱ na̱xino̱ na̱ ñoo Capernaum, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Galilea. Ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava nos sábados.
32 Kúú ni̱ naá vá iní ña̱yuu ñoó sa̱ꞌá ña̱ dánaꞌa̱ Jesús, chi̱ dánaꞌa̱ na̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée iin na̱ néꞌe choon.
32 E admiravam-se da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Ta ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ñoó nákaa̱ iin ta̱a nákaa̱ iin espíritu kini. Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú espíritu kini ñoó,
33 E estava na sinagoga um homem que tinha um espírito de um demônio imundo, e este exclamou em alta voz,
34 ta kaáa̱n xíꞌín Jesús: ―¡Dánkoo ní nduꞌu̱, kuaꞌán ní! ¿Ndí ki̱án ndóꞌo ní xíꞌín nduꞌu̱, Jesús, na̱ ñoo Nazaret? ¿Á ve̱i ní dánaá ní nduꞌu̱? Sa̱ náꞌá vá yuꞌu̱ ndá yoo kúú mií ní, chi̱ mií ní kúú na̱ ii̱ ni̱ kii noo̱ Ndios.
34 dizendo: Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste a destruir-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus.
35 Dá ni̱ da̱náni ñaá Jesús, ta kaá na̱ xíꞌán: ―¡Kadi yúꞌo̱n! ¡Kuaꞌán keta kíi̱ ini ta̱a xaa̱n! Dá ni̱ da̱nkao espíritu kini ta̱a ñoó nda̱ no̱ñóꞌo̱ no̱ó ña̱yuu ndéi ñoó. Dá ni̱ ketaan kuaꞌa̱n, ta ni iin ka̱ ña̱ꞌa kini ko̱ ní kéean xíꞌín rá.
35 E Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai dele. E o demônio, lançando-o por terra no meio do povo, saiu dele, sem lhe fazer mal.
36 Ta kúú ni̱ naá vá iní ndidaá ña̱yuu ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná ndátóꞌón táꞌan na: ―¿Ndá to̱ꞌon kúú vía̱n káꞌa̱n ta̱a káa, chi̱ xíꞌín choon néꞌe ra, ta xíꞌín ndée̱ kómí rá saꞌándá ra̱ choon noo̱ espíritu kini, ta kúú seídóꞌo ñaáán? ―kaá na̱.
36 E veio espanto sobre todos, e falavam uns e outros, dizendo: Que palavra é esta, que até aos espíritos imundos manda com autoridade e poder, e eles saem?
37 Ta ni̱ na̱ka̱ꞌani ña̱ ndato ni̱ kee Jesús noo̱ ndidaá ña̱yuu ndéi yati ñoó.
37 E a sua fama divulgava-se por todos os lugares, em redor daquela comarca.
38 Dá ni̱ keta Jesús veꞌe ñoó kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ saa̱ na̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe Simón. Ta kaꞌí nda̱ꞌo ndóꞌo xi̱do ra̱ kée kueꞌe̱ dáa̱. Dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná nduva̱ꞌa ñaá ná.
38 Ora, levantando-se Jesus da sinagoga, entrou em casa de Simão; e a sogra de Simão estava enferma com muita febre; e rogaram-lhe por ela.
39 Dá ni̱ na̱kuíi̱n ndei Jesús noo̱ kánduꞌu̱ ñáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ saꞌanda na̱ choon no̱ó kueꞌe̱ dáa̱ ñoó, ta kúú ni̱ ya̱ꞌa vaan. Ta kúú vitíꞌón vá ni̱ nda̱ko̱o ñáꞌa̱ ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá kénduua̱n ña̱ kasáꞌan na.
39 E, inclinando-se para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou. E ela, levantando-se logo, servia-os.
40 Dá tá ni̱ sa̱ noo ndi̱ndii kuu̱ dáá ñóó, dá ndáka ña̱yuu ndidaá na̱ ndóꞌo no̱ó ni kueꞌe̱ ni̱ ka̱sáa̱ na̱ noo̱ Jesús. Dá ni̱ chi̱nóo na ndáꞌa̱ ná sata̱ iin rá iin ña̱yuu kúꞌu̱ ñoó, kúú ni̱ ndu̱va̱ꞌa va ñaá ná.
40 E, ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de várias doenças lhos traziam; e, impondo as mãos sobre cada um deles, os curava.
41 Ta ni̱ ka̱nkuei taꞌani espíritu kini ini kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ñoó, ta ni̱ ka̱yuꞌán: ―¡Mií ní kúú de̱ꞌe Ndios! Tído ni̱ da̱náni ñaá Jesús, ta ko̱ ní sónó ná ña̱ kaꞌa̱n saꞌa̱ ná. Chi̱ náꞌá váán ña̱ mií ná kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá.
41 E também de muitos saíam demônios, clamando e dizendo: Tu és o Cristo, o Filho de Deus. E ele, repreendendo- os, não os deixava falar, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ keta Jesús ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ iin ka̱ xíán no̱ó ko̱ íin ndéi. Tído ni̱ kee ña̱yuu ndéi ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ nandukú ñaá ná. Dá tá ni̱ na̱níꞌi̱ ñaá ná, ni̱ kaꞌán ná chituu ñaá ná, dá ná dáꞌa ni kana xoo na noo̱ ná.
42 E, sendo já dia, saiu e foi para um lugar deserto; e a multidão o procurava e chegou junto dele; e o detinham, para que não se ausentasse deles.
43 Tído ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―Miía̱n kánian koꞌo̱n taꞌani yuꞌu̱ dánaꞌi̱ noo̱ dao ka̱ ña̱yuu ndéi dao ka̱ ñoo sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu na ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, dá chi̱ saꞌa̱ choon yóꞌo ve̱i yuꞌu̱ ―kaá na̱.
43 Ele, porém, lhes disse: Também é necessário que eu anuncie a outras cidades o evangelho do Reino de Deus, porque para isso fui enviado.
44 Ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa yóꞌo ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel chí kuendá Galilea diꞌa.
44 E pregava nas sinagogas da Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.