Lucas 4
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs NTLH
1 Kúú ni̱ na̱kutí Jesús xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios. Dá ni̱ kana na yu̱ta Jordán ñoó kuaꞌa̱n na̱. Ta mií Espíritu ii̱ Ndios kúú na̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n noo̱ kúú yukú i̱chí.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Ta ñoó ni̱ sa̱ káa̱ na̱ uu̱ diko kuu̱, ta ni̱ xirndodó ñaá ña̱ uꞌu̱. Ta ni iin ña̱ꞌa taꞌon ko̱ ní seí na̱ tein kuu̱ dáá ñóó. Tá ni̱ ndiꞌi, kúú ndaꞌí nda̱ꞌo kuíko na.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Dá ni̱ kaa ña̱ uꞌu̱ xíꞌín ná: ―Tá miía̱n ndaa̱ ndisa de̱ꞌe Ndios kúú ní, dá kía̱n kaꞌanda ní choon no̱ó yuu̱ xaa̱n, dá ná nduuan pan kaxí ní.
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán: ―Diꞌa va kaá tuti ii̱ Ndios: “O̱ du̱ú ta̱ꞌón tóꞌón pan xínñóꞌó ña̱yuu keí ná, dá kataki na̱. Diꞌa to̱ꞌon Ndios taꞌani xínñóꞌó ná kueídóꞌo na, dá kataki ndisa na.”
4 Jesus respondeu:
5 Dá ni̱ kee ña̱ uꞌu̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n nda̱ dini̱ iin yúku̱ di̱kó. Dá ni̱ da̱náꞌa̱n ndidaá kúú ñoo ñóꞌo iin níí kúú ñayuú yóꞌo noo̱ ná.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná: ―Ió yuꞌu̱ ña̱ ki̱ꞌoi iin níí kúú ñoo káa dándákón, xíꞌín ña̱ kui̱ká kómíán, chi̱ yuꞌu̱ ni̱ na̱tiian kañoꞌan ti̱xi ndáꞌí. Sa̱ꞌá ño̱ó ndá yoo kaꞌán mií véí ki̱ꞌoi ña̱ noo̱.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Tá ná nakuii̱n xi̱tí ní noo̱í kandaño̱ꞌo ní yuꞌu̱, dá kía̱n ndidaá kúú ña̱ káa kakuu ña̱ꞌa mií ní.
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán: ―Kuya̱ꞌa kuaꞌán noo̱í, ña̱ uꞌu̱, chi̱ diꞌa va kaá tuti ii̱ Ndios: “Koo ini ndo̱ kandaño̱ꞌo ndó iin tóꞌón dini̱ Ndios, na̱ kúú satoꞌo ndo̱, ta sa̱va̱ꞌa noo̱ iin tóꞌón míí ná koni kuáchí ndó.”
8 Jesus respondeu:
9 Dá ni̱ kee ña̱ uꞌu̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n ñoo Jerusalén. Dá ni̱ da̱káa ñaáán noo̱ dikó cháá ka̱ dini̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ñoó. Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná: ―Tá miía̱n ndaa̱ kuiti de̱ꞌe Ndios kúú míí ní, dá kía̱n dánkao ní mií ní nda̱ yóꞌo, ta nda̱ no̱ñóꞌo̱ káa,
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios:
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 — ausente —
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán: ―Diꞌa taꞌani kaá tuti ii̱ Ndios: “O̱ sa̱ kórndodó ndó Ndios, na̱ kúú satoꞌo ndo̱.”
12 Então Jesus respondeu:
13 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ xirndodóán Jesús, dá ni̱ kuxíká tóoan noo̱ ná.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús kuaꞌa̱n na̱ chí kuendá Galilea diꞌa. Ta ni̱ na̱kutí ná xíꞌín ndée̱ ni̱ xi̱ꞌo Espíritu ii̱ Ndios noo̱ ná. Ta iin níí kúú kuaꞌa̱n naka̱ꞌani ña̱ ndátóꞌón ña̱yuu saꞌa̱ ná.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Ta dánaꞌa̱ na̱ ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndidaá kúú ñoo noo̱ kásandaá na̱. Ta ndidaá ña̱yuu káꞌa̱n va̱ꞌa saꞌa̱ ná.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Dá ni̱ ndi̱sáa̱ Jesús ñoo Nazaret no̱ó ni̱ saꞌano na. Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, dá ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ñoó táto̱ꞌon ki̱ꞌo sá kée na. Dá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi na̱ kaꞌi na tuti ii̱ Ndios.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Ta ni̱ xi̱ꞌo ta̱a dándáki veꞌe ñoó tuti ni̱ taa profeta Isaías noo̱ ná. Ta ni̱ na̱ndika̱ na̱ noo̱ tuti ñoó. Dá ni̱ na̱níꞌi̱ ná noo̱ tándaa to̱ꞌon káꞌa̱n diꞌa:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 — ausente —
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 — ausente —
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Dá ni̱ na̱kadi Jesús noo̱ tuti ñoó. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a dándáki veꞌe ñoó. Dá ni̱ sa̱ ko̱o na ió na̱. Ta kúú ndidaá vá ña̱yuu ñoó ndéꞌé káxí ñaá ndéi na.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―Kanaꞌá ndó ña̱ kuu̱ víti ni̱ xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios yóꞌo noo̱ ndidaá ní ndó.
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Ta kúú ndidaá ña̱yuu ñoó káꞌa̱n va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús. Ta ni̱ naá vá iní na̱ xiní na̱ sa̱ꞌá to̱ꞌon ndato ni̱ kaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ kaa na̱: ―¿Á o̱ du̱ú de̱ꞌe José vá kúú ta̱a káa?
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Dá ni̱ kaa Jesús: ―Sa̱ náꞌá véí ña̱ diꞌa kóni̱ ndo̱ kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌíi̱n: “Tá miía̱n ndaa̱ kúúón ta̱a kétátá, dá kía̱n ketátá kíi̱ miíón, ná kande̱ꞌá. Chi̱ ni̱ seídóꞌo nduꞌu̱ ña̱ ni̱ keeón kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ ndato ñoo Capernaum, sa̱ꞌá ño̱ó kee taꞌánón ña̱ no̱ó nduꞌu̱, na̱ kúú na̱ ñoo miíón, ná kande̱ꞌá” ―kaá na̱.
23 Então Jesus disse:
24 Dá ni̱ kaa taꞌani Jesús: ―Ta miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ni iin tóꞌón taꞌon profeta ko̱ nátiin va̱ꞌa ñaá na̱ kúú na̱ ñoo mií ná.
24 E continuou:
25 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ni̱ sa̱ ndei nda̱ꞌo na̱ kuáa̱n Israel tá tiempo profeta Elías. Ta tiempo daá ko̱ ní kóon dai̱ oni̱ kuia̱ dao, ta de̱én nda̱ꞌo ni̱ sa̱ io tama̱ iin níí kúú no̱ñóꞌo̱.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Tído ko̱ ní tándaꞌá taꞌon Ndios Elías ña̱ koꞌo̱n na̱ chindeé ná ni iin tóꞌón na̱ kuáa̱n ndéi Israel. Diꞌa ni̱ chi̱ndaꞌá ñaá ná ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ chi̱ndeé ná iin ñá kuáa̱n ió ñoo naní Sarepta, ña̱ nákaa̱ yati noo̱ nákaa̱ ñoo káꞌano naní Sidón.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Ta dión taꞌani kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndóꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱ ñíi̱ ni̱ sa̱ ndei Israel tiempo ni̱ sa̱ kuu Eliseo profeta. Tído ni iin tóꞌón ná ko̱ ní saꞌa̱n na̱ nduva̱ꞌa na. Sa̱va̱ꞌa iin tóꞌón ta̱a naní Naamán vá, táꞌa̱n ra̱ kúú kuendá Siria, ni̱ ndu̱va̱ꞌa na ―kaá Jesús.
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ña̱yuu ñóꞌo ini veꞌe ñoó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús dión, kúú ndidaá vá ná ni̱ xido̱ nda̱ꞌo ini.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Dá ni̱ nda̱kuei na ni̱ tiin na Jesús. Dá ni̱ taó ñaá ná sata̱ véꞌe. Dá ni̱ kee na ndáka ñaá ná kuaꞌa̱n na̱ nda̱ dini̱ yúku̱ íin noo̱ nákaa̱ ñoo ñoó. Ta nda̱ ñoó dákuió tuú na̱ Jesús, dá naxino̱ na̱ nda̱ saꞌa̱ yúku̱, káꞌán ná.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Tído ni̱ chi̱kaꞌanda Jesús tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ndíta ñoó, ta kúú kuaꞌa̱n va na.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Dá ni̱ na̱xino̱ na̱ ñoo Capernaum, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Galilea. Ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Kúú ni̱ naá vá iní ña̱yuu ñoó sa̱ꞌá ña̱ dánaꞌa̱ Jesús, chi̱ dánaꞌa̱ na̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée iin na̱ néꞌe choon.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Ta ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ñoó nákaa̱ iin ta̱a nákaa̱ iin espíritu kini. Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú espíritu kini ñoó,
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 ta kaáa̱n xíꞌín Jesús: ―¡Dánkoo ní nduꞌu̱, kuaꞌán ní! ¿Ndí ki̱án ndóꞌo ní xíꞌín nduꞌu̱, Jesús, na̱ ñoo Nazaret? ¿Á ve̱i ní dánaá ní nduꞌu̱? Sa̱ náꞌá vá yuꞌu̱ ndá yoo kúú mií ní, chi̱ mií ní kúú na̱ ii̱ ni̱ kii noo̱ Ndios.
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Dá ni̱ da̱náni ñaá Jesús, ta kaá na̱ xíꞌán: ―¡Kadi yúꞌo̱n! ¡Kuaꞌán keta kíi̱ ini ta̱a xaa̱n! Dá ni̱ da̱nkao espíritu kini ta̱a ñoó nda̱ no̱ñóꞌo̱ no̱ó ña̱yuu ndéi ñoó. Dá ni̱ ketaan kuaꞌa̱n, ta ni iin ka̱ ña̱ꞌa kini ko̱ ní kéean xíꞌín rá.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Ta kúú ni̱ naá vá iní ndidaá ña̱yuu ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná ndátóꞌón táꞌan na: ―¿Ndá to̱ꞌon kúú vía̱n káꞌa̱n ta̱a káa, chi̱ xíꞌín choon néꞌe ra, ta xíꞌín ndée̱ kómí rá saꞌándá ra̱ choon noo̱ espíritu kini, ta kúú seídóꞌo ñaáán? ―kaá na̱.
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Ta ni̱ na̱ka̱ꞌani ña̱ ndato ni̱ kee Jesús noo̱ ndidaá ña̱yuu ndéi yati ñoó.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Dá ni̱ keta Jesús veꞌe ñoó kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ saa̱ na̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe Simón. Ta kaꞌí nda̱ꞌo ndóꞌo xi̱do ra̱ kée kueꞌe̱ dáa̱. Dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná nduva̱ꞌa ñaá ná.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Dá ni̱ na̱kuíi̱n ndei Jesús noo̱ kánduꞌu̱ ñáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ saꞌanda na̱ choon no̱ó kueꞌe̱ dáa̱ ñoó, ta kúú ni̱ ya̱ꞌa vaan. Ta kúú vitíꞌón vá ni̱ nda̱ko̱o ñáꞌa̱ ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá kénduua̱n ña̱ kasáꞌan na.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Dá tá ni̱ sa̱ noo ndi̱ndii kuu̱ dáá ñóó, dá ndáka ña̱yuu ndidaá na̱ ndóꞌo no̱ó ni kueꞌe̱ ni̱ ka̱sáa̱ na̱ noo̱ Jesús. Dá ni̱ chi̱nóo na ndáꞌa̱ ná sata̱ iin rá iin ña̱yuu kúꞌu̱ ñoó, kúú ni̱ ndu̱va̱ꞌa va ñaá ná.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Ta ni̱ ka̱nkuei taꞌani espíritu kini ini kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ñoó, ta ni̱ ka̱yuꞌán: ―¡Mií ní kúú de̱ꞌe Ndios! Tído ni̱ da̱náni ñaá Jesús, ta ko̱ ní sónó ná ña̱ kaꞌa̱n saꞌa̱ ná. Chi̱ náꞌá váán ña̱ mií ná kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ keta Jesús ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ iin ka̱ xíán no̱ó ko̱ íin ndéi. Tído ni̱ kee ña̱yuu ndéi ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ nandukú ñaá ná. Dá tá ni̱ na̱níꞌi̱ ñaá ná, ni̱ kaꞌán ná chituu ñaá ná, dá ná dáꞌa ni kana xoo na noo̱ ná.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Tído ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―Miía̱n kánian koꞌo̱n taꞌani yuꞌu̱ dánaꞌi̱ noo̱ dao ka̱ ña̱yuu ndéi dao ka̱ ñoo sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu na ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, dá chi̱ saꞌa̱ choon yóꞌo ve̱i yuꞌu̱ ―kaá na̱.
43 Mas Jesus disse:
44 Ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa yóꞌo ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel chí kuendá Galilea diꞌa.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.