Lucas 22

Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ka avaha Itouvuha Toneina vi‑maupwani. Ka toneina wayahina me Iudea ai palaua iapuni tunina, eha a pai vo‑vi‑nata nui ivo‑vine.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Ka tau vi‑nomu mata‑genai, kadu Mosese ya veimea a tau viwavenena yai nuanua ananina Iesu ipoyꞌ‑avini, ina‑nau‑vi‑anigi. Ka eha yai nuanua tomotau yoko inua‑goyo dewana wayahina, ka eha yai nuanua ivitana‑wahewahe.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Ka tuta aitamoata wayahina Satana omo Iudasa me Kariota wayahina, ka nuana inui, e veimeyei. Iudasa aitam Iesu a tau vi‑muni‑waiwai ai yau 12 wayahia.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Ka Iudasa omo tau vi‑nomu mata‑genai kadu Manua Vito‑pota a tau nau‑havia wayahia, e nui iaipupu medeina memeanina tauna Iesu na‑vauyei nimaia.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Ka tau eta‑naonao‑naia idewa‑haiawa Iudasa yana vona wayahina, ka ivonei kina tupwai ivenei a nau‑pata wayahina.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Ka Iudasa taui nui iawaehei aitamoata deina. Kadu iawaehei tauna potapota ka dunedune, ka aitam auyewa o kadi ioyoma wayahina tomotau yoko eha Iesu nui, ka avi tuta tauna avaha anamanei deina, akanai na‑mataedai, e taui ipoyꞌ‑avini.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Ka Itouvuha Toneina anꞌ auyewa vinꞌ‑omo, ka ioyomana me Iudea nau‑wawani Itouvuha vahitau sipiV ivunuvunui, ka palaua tunina nui ianiania.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Wayahina, Iesu Pita ka Ioni ainua vi‑nua‑dadanei, ka vi‑tunei, ine vivane ieta‑naoi, e yai Itouvuha Toneina inau‑vevewanei, ivo‑vi‑aiaia habuhabui wayahi.
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ka taui ivi‑tanaiei, ivona, “Aveta baina nuanuam wayahika avo‑vi‑aiaia?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Ka vona‑nau‑patei, ivona, “Avi tuta unuinu Ierusalem nihenina, onoto aitam ya pai goi daudau avavanei vaniahami. Ka onotona uvi‑muniei, e aitam manua na‑nui. Ka itomi kadue manua‑nana nihenina una‑nu.
10 Jesus lhes explicou:
11 Ka tau vi‑manua‑nana uvonei, una‑vona, ‘Yama Tau Viwavenena vi‑tanaiem, “Bubuna‑honota taua a tau vi‑muni‑waiwai nui Itouvuha Toneina anꞌ‑ania aveta?” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 E tauna aitam bubuna‑honota ananina manua hetana mamaei na‑viwavenemi, ka avaha ivo‑vi‑aiaia sita kadu vei wayahia, kadu gugua habuhabui deina. Ka bubuna‑honota‑nana nihenina anianina uvo‑vi‑aiaia wayahika.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Ka ainuai ine, ka dewaia aitamoata aitamoata ivaniahei Iesu yana vona wayahia deinake, ka Itouvuha Toneina anianina ivo‑vi‑aiaia wayahi.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Ka avaha babau ionu iakwa, e Iesu tauna a tau vi‑muni‑waiwai nui idaudauva, ka nui iamam.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Ka vonei, ivona, “Nuanuau ananina naona itomi nui Itouvuha Toneina anianina taina kanꞌ‑ania, e munina au viha ananina avaniahei.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Iuna, vona ahiahina, aniani taina vivane pai nau‑yehata wayahiu tanopia. Ka apaina Yaubada ya pai veimea nihenina tomotau Itouvuha Toneina anꞌ anamana tunutunuhina inꞌ‑anamanei, ka auyewana wayahina anꞌ‑ani‑havinei.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Wayahina, aitam vei na wainanaV epei, ka nau‑kaiwa Yaubada wayahina, ka vonei, ivona, “Vei taina unꞌ‑epei, ka aitamoata aitamoata wayahimia uvo‑patei una‑nimi.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Ka avonemi, tuta ataina a itoava Yaubada ya pai veimea a vinꞌ‑omana wayahina, eha kadu aitam tuta wainaV ana‑nim.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ka nimna iakwa, e palaua epei, ka nau‑kaiwa Yaubada wayahina, ka pakeui, ka venei, ka vonei, ivona, “Palaua taina ininiu, ka yauke awaehei wayahimi. Dewa taina unuanuani, ka udedewei pai nuana wayahiu.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Ka anianina iakwa, e kadu aitam vei na wainaV epei, ka venei, ka vonei, ivona,
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Kate onoto‑nana apaina na‑vauyeu, ataina tuta baina wayahina nui kamam.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Apaina yauke, Tauna Vi‑tomotau, anꞌ‑aniga Iginuma apa‑taputapu wayahiu deina, kate aioi onoto‑nana na‑vauyeu wayahina.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Ka a tau vi‑muni‑waiwai avaha ya vonana inononi, taui nuai vi‑tupatupa, ka matataui ivi‑tanatanaiei, ivonavona, “Kaiwadi, koiaka wayahikaia ana pata dewana na‑dewe?”
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Kadu, ivi‑putu inau‑vonuvonu, iuna ivi‑tanatanaiei, “Koiaka wayahikaia vivane ana wava ananina? Yauke, a?”
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Wayahina, Iesu vonei, ivona,
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Ka eha nau‑wawanimi udedewe deina. Aituhu koiaka wayahimia ya nuanua apaina anꞌ anamana na‑nata, tauna nau‑wawani na‑nua‑opu aitam tevana deina. Ka kadue yami tau eta‑naonao nau‑wawani tauna vi‑tau paisewa habuhabumi wayahimi.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Aituhu aitam onoto manuena amam, ka aituhu kadu aitam onoto paipaisewa, e aniani vo‑vi‑aiaia, koiaka ana wava ananina? Tau maꞌ tanopi medeina ivonavona? Vona ahiahina, ivoneka, ‘Tauna manuena amam ananina.’ Kate udueyeu. Yauke avinꞌ‑omo tanopia vivane avi‑tau paisewa habuhabumi wayahimi. Wayahina, yau dewa eha tau maꞌ tanopi yai kiniV yai dewa deina.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Vona ahiahina, itomi avaha umimini toyoina wayahiua yau tuta vitaia habuhabui wayahia.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Akaka, avi tuta Amau yau pai veimea veneu, akanai avo‑patami, e nui kaveimeyei kiniV deina.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Ka yau pai veimea nihenina nui kamam kadue kanimnim. Ka kadue aitamoata aitamoata wayahimia anꞌ‑awaehemi pai maꞌ ahiahina wayahina umanuena, kadu aitamoata aitamoata wayahimia aitam me Isiraeli yai dede ai yau 12 wayahia unau‑yanahi.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Ka Iesu ivona Simoni wayahina, “Simoni, Simoni enononi. Satana avaha anꞌ awaeha vaniahei Yaubada wayahina, e habuhabumi na‑nau‑dadanimi, e goyona nihenimia na‑vaniahei, aitam tau baguna witiV utuna pouna ka utuna wagana na‑tana‑vewani deina.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Ka Simoni, yauke avaha aviama wayahima, e yam vitumahana wayahiu eha evo‑haini. Apaina ena‑ihanua, ka kadu ena‑peu. Ka munia, avi tuta wayahina emavina wayahiua, ka evi‑muni‑havineu, wamke nau‑wawanim yam bagibagi vovouna vavaneim evo‑patai.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Ka Pita ivona, “Kauvea, yam vonana eha tunuhina, iuna ataina tuta yau ate‑vatu mamaei. Kadue aituhu ipoyꞌ‑avinim itainim manua yohona wayahina, akanai au pata itainiu manua yohona wayahina deinake, o kadi aituhu inau‑vi‑anigim, akanai yawaiu awaehem inau‑vi‑anigiu deinake.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ka Iesu vona‑nau‑patei, ivona, “Eha. Pita, avona ahiahina wayahima, ataina tuta a itoava mana‑putua wayahina evi‑ebueu tuta aitonu wayahia, ka ena‑vona wayahiu, ‘Eha onotona atꞌ‑anamane!’ Ka munia kamkam onotona yana tou kanononi.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ka ya vonana Pita wayahina iakwa, e tauna a tau vi‑muni‑waiwai habuhabui vi‑tanaiei, ivona, “Nonova habuhabumi awakabimi avi‑tunemi Vane Ahiahina unaunau‑wahei. Eha yami kina, ka eha ami kode, ka eha ami ae‑yapayapami. Ka medeina? Aviani wayahina uvi‑kutakuta?”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Ka Iesu vonei, “Ataina tuta wayahina avonemi tunina. Ataina aituhu ami kode na kinana wayahimia, nau‑wawanimi unꞌ‑epei, ka kadue aituhu yami kubukubu wayahimia, nau‑wawanimi unꞌ‑epei. Ka aituhu eha yami inama, nau‑wawanimi ami kwama tupwai una‑imwaneyei, e inama uvi‑maiei.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Iuna nonova aitam tau apa‑taputapu wayahiu iginumi deina, ivona,
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Ka taui ivona‑nau‑pata, ivona, “Kauvea, edueyei. Yama inama ainua taina.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Ka Itouvuha Toneina iakwa, tauna a tau vi‑muni‑waiwai nui bubuna‑honota hetana ini‑tawanei, ka yana dewa deina omo Oya Olive wayahina.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ka avaha ivinꞌ‑omo, wayahia ivona, “Tuta eha ani‑hoina na‑iakwa wayahina, e Satana na‑nau‑dadanimi. Wayahina, nau‑wawanimi uviama Yaubada wayahina, e bagibagi na‑venemi, ami pata utoha‑vi‑anaimi.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ka vonana iakwa, e tauna a tau vi‑muni‑waiwai ni‑tawanei, ine tupwana, onoto ana pata hanu na‑one wayahina deina, ka aena vi‑tupa‑gum, e viama. Ka yana vona deina, ivona,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “Amau, aituhu yam nuanua, aviamem hidahida tepaua potapotau ebou‑potei wayahiua. Ka yau nuanua ananina yam nuanua vinꞌ‑omo, eha yauke yau nuanua.”
42 dizendo:
43 Ka aitam anelose wahuma opu‑me, e vo‑vi‑vatui.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ka nuana ivita ani‑vainena, wayahina viama bagibagina, ka a mweahau opuopu tanopia dayaha bunuvina peupeu deina.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Ka Iesu ya viamana nau‑yehai, e mini, mavina a tau vi‑muni‑waiwai wayahia, ka vaniahei vivane iaino‑ainei, iuna yai nua‑vita ananina wayahina iaihanua.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Ka vonei, ivona, “Ia! Uaino‑ainemi! Umini, ka uviama Yaubada wayahina, iuna apaina ami nau‑dadana na‑omo, ka aituhu eha uviama, apaina goyona udewei.”
46 E disse:
47 Ka Iesu ya vonana eha ta‑nau‑yehai, ka yoko avaha ivinꞌ‑omo, ka Iudasa eta‑naonaoi. Tauna Iesu a tau vi‑muni‑waiwai ai yau 12 wayahia aitam. Ka Iudasa omo Iesu nepena, e nevanuana na‑maoi.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Ka Iesu vi‑tanaiei, “Iudasa, eha ena‑ini‑yauyau eomo yauke, Tauna Vi‑tomotau, wayahiua, ka evauyeu aitam mao wayahina, a?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Ka avaha a tau vi‑muni‑waiwai aviani vinꞌ‑omo ianamanei, ivi‑tanaiei, ivona, “Kauvea, medeina? Nau‑wawaniai inama wayahia avi‑naua?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Ka aitam wayahia eha ta‑potapota Iesu ya vona‑nau‑pata wayahina, ka yana inama si‑naia, ka tau vi‑nomu ananina a tau paisewa aitam tanihana ateina tana‑honoi.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ka Iesu ivona, “Ia! Ugenuana!” Ka Iesu onotona tanihana vo‑dadani, e vo‑vi‑aiaia.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Iakwa, Iesu magigino tau vi‑nomu mata‑genai, ka Manua Vito‑pota a tau nau‑havia, ka kadu ononotoi anani wayahia, taui avaha ivinꞌ‑omo ipoyꞌ‑avini, ka vi‑tanaiei, ivona, “Yau dewa medeina? Aviani unuanua? Taua vivane havia a tau vi‑putu aitam, o medeina? Aviani iuna na inamami ka na punumaimi uvinꞌ‑omo wayahiua upoyꞌ‑aviniu?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Avaha uanamanei, auyewa aitamoata aitamoata wayahina nui kamamaei Manua Vito‑pota nihenina, kate auyewaia nihenina eha uta‑vo‑vi‑aviniu. Ka ataina tuta udedewei taina deinake, iuna ataina tuta Satana ya veimea bagibagina.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Wayahina, Iesu ipoyꞌ‑avini, ka itaini ineiei tau vi‑nomu ananina ya manua wayahina. Ka Pita enoma vi‑muniei.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Ka manua upuna wayahina taui Iesu ipoyꞌ‑avini inau‑hohona ka avaha ai ipoui. Ka Pita omo ka nui imanuena.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Ka aitam tau paisewa vavinena avaha Pita manuena dueyei, e habuhabui wayahia ivona, “Onoto taina Iesu nui adueyei.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Ka Pita vi‑ebua, ivona, “Vavinem, eha tauna atꞌ‑anamane.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Ka munia, tuta eha ani‑hoina iakwa wayahina, aitam onoto Pita dueyei, e vonei, ivona, “Kadu wamke aitam a tau vi‑muni‑waiwai wayahia!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ka babau aitamoata munia, e kadu aitam onoto yaiana wayahia ivona, “Eha vitupu, onoto taina tauna nui ini‑awana. Iuna ya ponaitu vivane me Galili yai ponaitu!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Ka Pita vonei, ivona, “Eha! Avonem eha atꞌ‑anamane aviani wayahina evonavona!” Ka Pita ya vonana eha ta‑iakwa, ka kamkam onotona toutou.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Ka Kauvea magigino, e matana onei Pita matana wayahina, ka dune‑vi‑anai. Ka Pita Iesu yana vona nuani tutana Kauvea ivona, “Ataina naona evi‑ebueu tuta aitonu wayahia, ka munina kamkam onotona yana tou.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Wayahina, Pita nuana ivita ananina, e iopu vuvunaha ka tou vi‑mohai, iuna ya ini‑yauyau ani‑vainena.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Ka tau nau‑havia‑naia Iesu idune‑vi‑avini ivi‑putu ivi‑waipoei ka ivunuvunui.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ka kadu matana ana bwaꞌ iyohoni, ka yai vi‑waipo wayahina ivunuvunui, ka ivi‑tanatanaiei, ivona, “Wamke tau apa‑taputapu aitam, a? Akanai ka, koiaka vunum?”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Ka kadu vona goyona habuhabuna wayahina imana‑giboei deina.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ka waganai gininia wayahina, me Iudea ai tau veimea inau‑hohona, vivane ononotoi anani, ka tau vi‑nomu mata‑genai, ka kadu veimea a tau viwavenena. Ka Iesu iomanei niwania ivi‑au‑mini.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Ka ivonei, ivona, “Aituhu wamke vivane Tau Ito‑yavuha‑nana, akanai evoneai deina.”
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 ka aituhu avi‑tanaiemi, ‘Aviani wayahina eha uvitumahaneu, vivane yauke Tau Ito‑yavuha?’, eha uvona‑nau‑patau tunuhina.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Ka tuta tepakaia eha a ito‑vewana wayahina, yauke, Tauna Vi‑tomotau, amanuena Yaubada Bagibagi‑vainena ateina wayahina.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Wayahina, habuhabui ivi‑tanai‑havine, ivona, “Kaiwadi, wamke vivane Yaubada Natu‑hoina, a?”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Wayahina, taui matataui ivona, “Akanai. Eha nau‑wawanika mani tomotau kavaniahei ya goyona ihaeyei wayahikaia. Iuna avaha yana vona vitupu kanononi, ka vonana ana heta wayahina nau‑wawanika kadewa‑yaiyaiei.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.