Lucas 14

Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aitam tapanono wayahina Iesu omo am wayahina aitam tau veimea ya manua nihenina. Ka tau vi‑manua‑nana aitam Parisi. Ka tupwai Parisi yai yoko nui imamaei, ka taui Iesu idune‑vi‑anai, iuna yai nuanua Iesu ya dewa goyona ivaniahei.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ka avaha ianamanei aitam tau kwanakwanaha nui imamaei, ka nimana ka aena nononei. Ka tau kwanakwanahana Iesu matana mamaei.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Wayahina, Iesu ya vi‑tanai Parisi yai yoko wayahia, kadu veimea a tau anamana wayahia deina, ivona, “Medeina unuanua? Aka veimea awaeheka tomotau kavo‑vi‑aiaiei ividoha auyewa tapanono wayahina, o kadi veimea dewana vito‑potaka?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Ka taui eha ita‑nau‑pate ya vi‑tanai‑nana wayahina. Wayahina, Iesu tau kwanakwanahana tana‑wapia, ka a kwanaha vo‑vi‑aiaiei. Akaka vi‑tunei ine ya megeia.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Iakwa, e Iesu magigino Parisi wayahia, e vonei, ivona, “Itomi yami dewa medeina? Aituhu aitam natunatumi ipeu gubana auyewa tapanono wayahina, nau‑wawanimi uvo‑kwayavoni una‑ivaitei, utaini, a? O aituhu aitam yami vahitau, aseV deina, o bulumakauV, ipeu gubana auyewa tapanono wayahina, kadu nau‑wawanimi uvo‑kwayavoni una‑ivaitei, utaini, a?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ka eha aitam Parisi taui yai yoko wayahia ana pata na‑nau‑pata Iesu ya vonana wayahina. Iuna avaha ianamanei yana vona vivane tunutunuhina.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ka am‑nana nihenina Iesu tupwai tomotau yai dewa dueyei, vivane tuta tuta yai nuanua pai manuena ahiahina wayahina imanuena, ka yaiai pai manuena goyona wayahina imanuena. Wayahina, aitam vona tana‑minikuna venei, e viwavenei, ivona,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Aituhu aitam koiaka honem pai am kanibutu wayahina, eha nau‑wawanim ena‑vane pai manuena ahiahina tomotau mataia wayahina, e tau toniwaga kanibutu nepena emanuena. Iuna eha etꞌ‑anamane‑vidoha. Kaiwadi, munia, aitam onoto ananina na‑omo, ka aituhu tauna ana wava wamke am wava vane‑tawanei, aviani edewei?
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Tuta eha ani‑hoina na‑iakwa wayahina, e tau toniwagana kanibutu veimeyem ena‑novo, e tauna onoto ananina nꞌ‑awaehei nepena na‑manuena, ka taum ena‑opu pai manuena ononotoi vovoui wayahia, ka ini‑yauyau evaniahei tomotau habuhabui mataia deinake.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Wayahina, aituhu aitam koiaka honem kanibutu wayahina, nau‑wawanim pai manuena pai nau‑yehata evi‑nua‑dadani wayahim, eha pai manuena naona. Ka munia, aituhu tau toniwaga kanibutu vaniaham, e tauna vonem, ‘O, au niau, kaiwa ananina! Emini ena‑vane pai manuena ahiahina nepeua.’ Ka yam dewa‑haiawa nui awa‑vidovidoha evaniahei tomotau habuhabui mataia deinake.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Avonemi deina iuna aituhu aviyaivia inua‑vane, apaina ini‑yauyau ivaniahei mani tomotau mataia. Kate aituhu aviyaivia inua‑opu, apaina awa‑vidovidoha ivaniahei mani tomotau mataia.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Vonana iakwa, e Iesu tau vi‑manua‑nana honei, e vonei, ivona,
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Kate avonem, aituhu avi tuta aniani enau‑vevewanei, nau‑wawanim taui payapayayai, ka tau bwanubwanui, ka tau penapena, ka kadu tau mata‑goyogoyo ehonehonei iomomo, e nui uamam.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Baina tanopia taui eha ai pata ina‑nau‑patam. Wayahina, apaina, auyewana tau tunutunuhina imini‑havine wayahina, akanai Yaubada ana heta na‑nau‑patam yam dewa ahiahina wayahina.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Ka aitam onoto nui iamam avaha Iesu ya vonana nononi, e tauna Iesu vonei, ivona, “Aituhu aviyaivia ai pata inu Yaubada ya pai veimea nihenina, ka aituhu Yaubada awaehei nui iamam, akanai tomotaui nau‑iaiava ananina ivaniahei deina.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Wayahina, Iesu onoto‑nana ya vonana vona‑nau‑patei aitam vona tana‑minikuna wayahina, e ivona,
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Ka avaha ya tau paisewa aniani ivo‑vi‑aiaia, tauna ya tau mataeda vi‑tunei ine tomotaui wayahia, e mataedai deina, ‘Unꞌ‑omo, ka aninina unꞌ‑am. Iuna avaha ivo‑vi‑aiaia, ka tauna potapotami.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Kate habuhabui ivona ikoi. Wayahina, mani vona ka mani vona ivonevonei. Aitam wayahia tau mataeda‑nana vonei, ivona, ‘O, ataina yauke tano vovouna avi‑maiei, ka nau‑wawaniu ataina ana‑ne, e tano‑nana adueyei medeina. Wayahina, eha au pata aninina wayahina anꞌ‑omo.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ka kadu aitam wayahia tau mataeda‑nana vonei, ivona, ‘O, ataina yauke bulumakauV ai yau 10 avi‑maiei, ka nau‑wawaniu ataina ana‑nei, e apaisewa‑dadani. Wayahina eha au pata anꞌ‑omo.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ka kadu aitam wayahia tau mataeda‑nana vonei, ivona, ‘O, ataina yauke vovou atavine. Wayahina eha au pata anꞌ‑omo.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Wayahina, tau mataeda‑nana mavina ya kauvea wayahina, ka mataedei, ivona, ‘Bada, habuhabui ivona ikoi. Eha yai nuanua.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Akaka ya tau mataeda‑nana ine dewei deinake, ka munia mavina omo ka ivona, ‘Bada, avaha tomotau‑naia ahonei iomoi, ka yam manua eha ita‑nau‑vi‑anai. Pai manuena tupwai imamaei ataina.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Wayahina, kauvea‑nana kadu ivona, ‘Ena‑ne meagai kikitui wayahia, ka etawana aitamoata aitamoata nihenia enaunau‑nene, ka aituhu aviyaivia edueyei, enau‑vi‑nehanehai inꞌ‑omo aninina wayahina. Iuna yau nuanua yau manua inau‑vi‑anai.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Ka vona ahiahina, tomotaui naona ahonei, eha aitam wayahia nui anꞌ‑am. Iuna taui ivihahaieu.’”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ka aitam auyewa wayahina yoko ananina ivi‑muniei. Wayahina, Iesu magigino, e yokoia vonei, ivona,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Aituhu aviyaivia wayahimia yami nuanua uvi‑muni‑waiwaieu, akanai taumi nau‑wawanimi yami dune‑nuanuai wayahiu yami dune‑nuanuai mani tomotau wayahi vane‑tawanei. Ka aituhu amamami, o ayoyomi, o awawami, o natunatumi, o vavaneimi, o novunovumi, o kadi itomi yawaimi udune‑nuanuaiei ananina, eha ami pata uvi‑muni‑waiwaieu. Aituhu yami nuanua uvi‑muni‑waiwaieu, akanai nau‑wawanimi taua au heta udune‑nuanuaieu ananina.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ka aituhu avi vita, o avi viha avenemi uvihahaiei, taumi eha ami pata uvi‑muni‑waiwaieu. Ka aituhu yami nuanua uvi‑muni‑waiwaieu, akanai nau‑wawanimi yawaimi habuhabuna unꞌ‑awaeheu a itoava yami aniga wayahina.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Yami vi‑nua‑dadana tanoi wayahiu abou‑viwavei deina. Aituhu aitam wayahimia yam nuanua manua mamanaina eyonei pai dune‑vi‑avini wayahina, naona nau‑wawanim emanuena, ka enuanua tunuhina yoana patana wayahina. Iuna aituhu patana eha wayahima, akanai eha nau‑wawanim evi‑putu manua‑nana eyoneyone.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Aituhu patana eha wayahima, ka aituhu evi‑putu eyoneyone, apaina tomotau ivinepam, ivi‑waipoem. Iuna wamke eha am pata yam manua enau‑yehai.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Ka tomotaui yai pai vinepa wayahina ivonavona, ‘Ia! Onoto taina udueyei vivane mwagemwagena. Iuna tauna vi‑putu ya manua yoneyone, ka eha ana pata na‑nau‑yehai.’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Ka aitamoata deina, aituhu aitam kiniV ya nuanua tauna a havia vi‑nauei, tauna nau‑wawani naona manuena ka nuanua tunuhina ya tau nau‑havia ai yau wayahina. Ka aituhu ya tau nau‑havia ai yau 10,000 ka aituhu a havia ya tau nau‑havia ai yau 20,000, akanai eha nau‑wawani havia‑nana vi‑putu ivi‑naua. Iuna a havia bagibagi‑tawanei.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Tauna eha ana pata na‑vane. Wayahina, tauna nau‑wawani tuyeha ya tau mataeda na‑venei, vi‑tunei ine a havia bana mamanaina wayahina. Ka nau‑wawani tuyehana nihenina a havia viamei aituhu memeanina taui wayahia, tuta gomagomanina inꞌ‑awaehei, eha ivi‑naua.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Wayahina avonemi deina. Aituhu yami nuanua uvi‑muni‑waiwaieu, akanai taumi nau‑wawanimi naona umanuena, ka unuanua tunuhina patana wayahina. Nau‑wawanimi naona yami gugua habuhabuna, kadu yami nuanua habuhabuna uni‑tawanei, e munia ami pata uvi‑muni‑waiwaieu. Aituhu eha ami pata deina, eha nau‑wawanimi uvi‑putu uvi‑munieu.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Hawana a uta‑dadana ahiahina aniani wayahina. Ka aituhu hawana bagibagina iakwa, eha ana pata aniani na‑vo‑vi‑aiai. A paisewa avaha iakwa.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Ka itomi nau‑wawanimi hawana goyona uhapone‑kavokavovo tanopia, haina deina.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.