Hebreus 11
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs BKJ
1 Vitumahana‑hoina deina. Avaha kanamanei aituhu aviani yaka nua‑vaniaha nui kapotapota tuta ataina wayahina, apaina dewana kadueyei, kavaniahei. Eha kava‑hamwahamwana. Vona ahiahina, tuta ataina wayahina eha aka pata yaka nua‑vaniaha pouna kadueye, kate kanamane‑yehai apaina kavaniahei.
1 Ora, a fé é a substância das coisas pelas quais esperamos, a evidência das coisas não vistas.
2 Tuta nonova wayahina Yaubada yaka tupua‑nenenehi apa‑vidovidohei taui yai vitumahana wayahina.
2 Porque por ela os antigos obtiveram um bom testemunho.
3 Itoka yaka vitumahana wayahina kanamanei Yaubada dewa habuhabuna vevewanei yana vona wayahina. Wayahina, dewaia eha ita‑vinꞌ‑omo mani dewai kadueyei wayahia. Eha‑ohota. Yaubada dewa habuhabuna kadueyei vevewane‑neiei dewaia eha kata‑dueye wayahia.
3 Através da fé entendemos que os mundos foram moldados pela palavra de Deus; de modo que as coisas que são vistas não foram feitas das coisas que aparecem.
4 Onoto ana wava Abeli ya vitumahana wayahina vi‑nomu ahiahina vi‑nomui Yaubada wayahina. Ka ya vi‑nomuna vaneina ana wava Kaini ya vi‑nomu vane‑tawanei Yaubada matana. Wayahina, Yaubada dewa‑haiawa Abeli ya vi‑nomuna wayahina, kadu apa‑tunutunuhi, iuna ya vitumahana wayahina vi‑nomui. Ka Abeli avaha tanopi taina ni‑tawanei, kate tauna ya vitumahana‑hoina itoka yaka pai dune ahiahina aitam.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que ele era justo, testificando Deus sobre os seus dons, e através disso, depois de morto, ainda fala.
5 Ka kadu onoto ana wava Enoki ya vitumahana wayahina eha tꞌ‑aniga. Yaubada tauna na yawaina epa‑vaneyei wahuma. Iuna Yaubada mai‑apa‑vidovidohei, ka wayahina ivona, “Tauna yana dewa wayahina adewa‑haiawa.” Ka Enoki avaha maiova, ka tau maꞌ tanopi inaunau‑nene‑wayohe, ka eha ai pata ivaniahe tanopia, iuna tauna wahuma mamaei.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte, e não foi achado, porque Deus o trasladara; porque antes de sua trasladação ele tinha testemunho de que agradara a Deus.
6 Vona ahiahina, aituhu aviyaivia yai nuanua Yaubada ivo‑vi‑dewa‑haiawi, taui nau‑wawani Yaubada ivitumahanei. Ka aituhu aviyaivia ivinꞌ‑omo Yaubada wayahina, taui nau‑wawani ivitumahanei tauna maꞌ‑vavaha, kadu nau‑wawani ivitumahanei aituhu inaunau‑nene bagibagina tauna wayahina, apaina tauna dewana na‑nau‑patei ahiahina wayahina.
6 Porém, sem fé é impossível agradar-lhe; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus acredite que ele existe, e que é galardoador daqueles que diligentemente o buscam.
7 Ka kadu onoto ana wava Noa ya vitumahana wayahina. Ka tutana Yaubada nau‑vi‑avini dewaia vitana inꞌ‑omo wayahi, Noa nononi ka vi‑ateteyei, ka wae ananina ana wava arikaV nau‑vevewanei, e tauna ya nuanua yana yoko na‑ito‑yavuhi deina. Tauna ya vitumahana mamaei, kate tau maꞌ tanopi eha ita‑vitumahane. Wayahina kadueyei, Noa ya vitumahana tau maꞌ tanopi yai dewa apa‑goyogoyoei, kadu Yaubada Noa apa‑tunutunuhi ya vitumahana wayahina.
7 Pela fé Noé, tendo sido avisado por Deus a respeito das coisas que ainda não se viam, comoveu-se com temor, preparou uma arca para salvação da sua casa, pela qual condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça, que é segundo a fé.
8 Ka kadu onoto ana wava Abaraham ya vitumahana wayahina. Ka tutana Yaubada honei, Abaraham vonana vi‑muniei, e ya meagai ni‑tawanei, e aitam meagai vovouna mani papania vaniahei. Yaubada vona‑dabedabei, apaina papani‑nana Abaraham ya papani. Wayahina, tauna mini, ine, kate avi papani wayahina omomo eha tꞌ‑anamane.
8 Pela fé Abraão, quando foi chamado a ir para um lugar que havia de receber posteriormente por herança, obedeceu e saiu, sem saber para onde ia.
9 Ka kadu ya vitumahana wayahina avaha papani‑nana vaniahei, inui, e mamaei aitam tau bwanibwani deina. Eha aitam manua ta‑yone, kate vahitau wagana wayahina ine nau‑vevewanei mamaei nihenia. Ka kadu munia, yana yoko Isaki kadu Iakobo imamaei ine nihenia aitamoata deina. Yaubada Abaraham vona‑dabedabeyei tano‑nana wayahina, kadu Isaki kadu Iakobo vona‑dabedabeyei aitamoata deina.
9 Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em uma terra estranha, habitando em tabernáculos com Isaque e Jacó, os herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Ka Abaraham mamaei tau bwanibwani deina, iuna ya nuanua tuta tepaia mani meagai na‑vaniahei, aitam meagai a tau vevewana kadu a tau yona vivane Yaubada.
10 Porque procurava por uma cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Ka Abaraham avaha vi‑nainai, ka ya vavine ana wava Sara gagana. Kate Abaraham ya vitumahana mamaei. Ka tutana Yaubada Abaraham vona‑dabedabeyei natuna wayahina, akanai Abaraham vonana vitumahanei. Iuna tauna nuanua Yaubada eha ana pata vitupu, kate vona tunutunuhina ana heta vonevonei.
11 Pela fé também a própria Sara recebeu vigor para conceber descendência, e deu à luz uma criança quando já de idade avançada; porquanto teve por fiel aquele que havia prometido.
12 Wayahina, Abaraham vi‑nainai, ka dewa vi‑natuna wayahina tauna onoto aninigana deina. Kate munia, Yaubada ya vona‑dabadabana wayahina Abaraham yana yoko ivinꞌ‑omo, ka yana yoko ivi‑habu‑vainei, e tuta munia wayahina yana yoko ai yau wadima wahuma imamaei ai yau deinake, ka kadu magama tania ai yau deina.
12 Por isso também de um, e esse já considerado como quase morto, descenderam tantos como as estrelas do céu em multidão, e como a areia inumerável da praia.
13 Tau vitumahanaia habuhabui ai wava avaha atomani nonova ianiga. Ka tutana ianiga, taui yai vitumahana pouna eha ita‑vaniahe. Taui Yaubada ya vona‑dabadabaia ivitumahanei, ka vona‑dabadabaia poui iawaehei aitam aviani bana mamanaina ai pata idueyei deina. Ka tutana dewaia vaneana inononi, akanai idewa‑haiawa wayahi. Wayahina, taui yawai tanopia nihenina iawaehei aitamoata taui yai papani‑hoina eha tanopi. Kate baina taui imamaei tau bwanibwani deina.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas; mas vendo-as de longe, foram persuadidos a respeito delas, e abraçaram-nas, e confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Vona ahiahina, aituhu aviyaivia iawaehei aitamoata deina, akanai iviwaveneka yai nuanua papani tunina wayahina inaunau‑nene, vivane yai papani‑hoina.
14 Porque aqueles que dizem tais coisas declaram abertamente que procuram por um país.
15 Ka aituhu tau vitumahana‑naia inuanua ananina yai meagai tanopia avaha ini‑tawanei wayahia, akanai, taui ai pata imavina meagai‑naia wayahia.
15 E verdadeiramente, se lembrassem daquele país de onde haviam saído, teriam tido a oportunidade de retornar.
16 Kate tau vitumahana‑naia yai nuanua tunina. Yai nuanua ananina papani tunina ivaniahei. Ka papani tunina, vivane papani wahuma, baina tanopia vidoha‑tawanei. Wayahina, avi tuta tomotaui ihaehaeyei tauna yai Yaubada, akanai Yaubada eha na‑ini‑yauyau yai dewana wayahina. Iuna Yaubada avaha yai meagai vo‑vi‑aiaia wayahi.
16 Mas agora eles desejam um país melhor, isto é, um celestial. Por isso também Deus não se envergonha de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé Abraão, quando foi provado, ofereceu a Isaque, e aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 — ausente —
18 Dele foi dito: Em Isaque será chamada a tua descendência.
19 Ka Abaraham ana pata na‑dewei deina, iuna tauna anamanei Yaubada ana pata tau aninigai na‑si‑vi‑mini‑havinei. Ka kana‑vona Abaraham ya dewana iakwa, dewana ana dune natuna aniga wayahina mavi‑havine deina.
19 Considerando que Deus sendo poderoso para levantá-lo até mesmo dentre os mortos; e então também figuradamente ele o recebeu.
20 Ka Abaraham natuna ana wava Isaki kadu ya vitumahana wayahina. Wayahina, tauna natunatuna Iakobo ka Esau ainua nau‑iaiavei yai tuta omomo wayahina.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú, concernente às coisas futuras.
21 Ka kadu Iakobo ya vitumahana wayahina. Ka tutana tauna eha ani‑hoina nꞌ‑aniga, yana guna hetana nau‑vana ka Yaubada awa‑davei, e Iosepa natunatuna ainua vi‑honei iomo, e tauna nau‑iaiavei.
21 Pela fé Jacó, quando estava próximo da morte, abençoou ambos os filhos de José, e adorou, reclinando-se sobre o seu cajado.
22 Ka kadu Iosepa ya vitumahana wayahina. Ka tutana tauna eha ani‑hoina nꞌ‑aniga, akanai me Isiraeli yai opu papani Egipita wayahina mai‑haeyei. Ka tauna veimea boui vivane yanꞌ aniga munina, me Isiraeli tauna numanumana ipoyꞌ‑avini. Ka aituhu avi tuta papani Egipita ini‑tawanei, akanai, taui nau‑wawani tauna numanumana wayahia iopu, e munia yai papani nihenina itavuni.
22 Pela fé José, ao morrer, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Ka kadu Mosese ayo‑amana yai vitumahana wayahia. Ka avaha Mosese tupua, taui ainuai ibou‑hivei wahava aitonu nihenia. Iuna ana dune ahiahina, ka avaha ianamanei, tauna mani tevana vane‑tawanei. Ka eha KiniV ParaoV ya veimea panina ita‑mataute.
23 Pela fé Moisés, quando nasceu, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 — ausente —
24 Pela fé Moisés, sendo já crescido, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 — ausente —
25 escolhendo antes ser afligido com o povo de Deus, do que por um período desfrutar do gozo do pecado.
26 Mosese yana dewa deina, iuna tauna Yaubada ya vona‑dabadabana nau‑pata maꞌ‑vavaha wayahina vitumahanei. Wayahina, tauna dewa ainua bou‑viwavei, vivane papani Egipita a kaikaiwabo ananina, ka ini‑yauyau kadu awa‑viaoha Tau Ito‑yavuha wayahina. Ka tauna vitumahanei aituhu ini‑yauyau na‑vaniahei iuna tauna Yaubada vi‑muniei, akanai munia nau‑pata ahiahina na‑vaniahei Yaubada wayahina, ka nau‑patana kaikaiwabo‑naia vane‑tawanei.
26 Considerando a desonra de Cristo como riqueza maior do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa do galardão.
27 Ka kadu ya vitumahana wayahina papani Egipita na‑ni‑tawanei, eha KiniV ParaoV ya nua‑goyo ta‑mataute. Itoka tomotau eha aka pata Yaubada kadueye matakaia. Ka Mosese toha‑vi‑anai, iuna ya vitumahana wayahina tauna Yaubada dudueyei deina.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque perseverou como que vendo aquele que está invisível.
28 Ka kadu Mosese ya vitumahana wayahina Itouvuha Toneina dewei tunuhina. Ka me Isiraeli dayaha wayahina yai manua inau‑pesipesia, e ununu‑taui ai tau nau‑vi‑aniga ibou‑potei yai manua wayahia deina.
28 Pela fé ele celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, a fim de que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.
29 Ka kadu me Isiraeli yokoia yai vitumahana wayahia. Wayahina, taui Hawana Yabebenina iaubo‑tamana tanopi ayayana wayahina. Kate tutana me Egipita ivitapewa ivi‑munie, kadu idewa‑dadana iaubo‑tamana, taui eha ai pata, e habuhabui igavivina.
29 Pela fé passaram o mar Vermelho como por terra seca; e os egípcios que o mesmo fizeram, afogaram-se.
30 Ka me Isiraeli yokoia yai vitumahana wayahia, ka tutana taui meagai Ieriko itutu‑vivini auyewa ai yau 7 nihenia, akanai meagaina a tutu‑gana ananina ipeu iopu.
30 Pela fé, os muros de Jericó caíram, após serem rodeados durante sete dias.
31 Ka kadu tau kenekenene vavinena ana wava Rahaba ya vitumahana wayahina. Ka tutana me Isiraeli imavina eha ani‑hoina tomotaui eha Yaubada ita‑vi‑ateteye ivita‑vovoni, eha Rahaba nui ita‑nau‑vi‑anigi, kate iaito‑yavuhi. Iuna tutana tau dune hivahivana naona iomo meagaina idune‑nau‑nene, Rahaba nau‑kaiwei kadu ivaitei.
31 Pela fé a prostituta Raabe não pereceu com os incrédulos, porque havia acolhido em paz os espias.
32 Ka medeina au pata tau vitumahana habuhabui ai viviwava anau‑viviwava‑yehai? Eha aka pata Gideoni, ka Baraka, ka Samsoni, ka Iepita, ka Davida, ka Samuela kadu tau apa‑taputapu habuhabui ai viviwava kanononi.
32 E que mais direi? Porque não haveria tempo para falar de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel e dos profetas:
33 Taui yai vitumahana wayahina dewa tunina tunina idedewei. Tupwai papani inau‑havia ka ivane. Ka tupwai yai tomotau iveimeyei tunuhina. Ka tupwai Yaubada yana vona tunutunuhina ivi‑muniei, e iakwa, aviani Yaubada vona‑dabedabeyei ivaniahei aitamoata deinake. Tupwai vahitau manimanini ana wava lioniV awai ibou‑potei.
33 Os quais pela fé subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 Ka kadu tupwai ai yabeyabena anani ikweu‑neiei, e tupwai havia ana tuta wayahina inama nihona inovo‑tawanei. Tupwai iaihanua, kate Yaubada ivaitei ibagibagi. Ka kadue tupwai havia ana tuta wayahina iate‑vatu‑vaine, e tau bwanibwani ai tau nau‑havia ivita‑vovoni‑neiei.
34 apagaram a violência do fogo, escaparam do fio da espada, foram feitos fortes na fraqueza, foram valentes em batalha, puseram em fuga os exércitos dos estranhos.
35 Ka kadu tupwai vaivine yai vitumahana wayahia. Ka taui yai yoko avaha aninigai imini‑havine ivaniahe‑havinei.
35 As mulheres receberam os seus mortos trazidos novamente à vida; e outros foram torturados, não aceitando o seu livramento, para que pudessem alcançar uma melhor ressurreição.
36 Ka tau vitumahana ai havia imamaei, ka ivi‑waipoei, ka yavunai wayahia ivunuvunui. Ka tupwai ai havia ipoyꞌ‑avini, iyohoni, e manua yohona nihenina ibouni, imamaei.
36 E outros foram testados com escárnios e açoites cruéis, de fato, e além de cadeias e prisões.
37 Tupwai ai havia itutu‑hanuhanu‑neiei ianiga, ka tupwai ai havia iaupwa‑nuei, ka tupwai inama wayahia inau‑vi‑anigi‑neiei. Ka tupwai eha ai kwama ahiahina. Wayahina, sipiV wagana o kadi gotiV wagana wayahina ivivi‑kwama ka yai maꞌ vita tau payapayaya deina, iuna tomotau ivi‑goyo‑neiei.
37 Eles foram apedrejados, serrados ao meio, tentados, mortos ao fio da espada; vaguearam sem destino vestidos em peles de ovelhas e de cabras, sendo destituídos, afligidos e atormentados,
38 Tau maꞌ tanopi‑naia goyona, ka tau vitumahanaia ahihi‑vainena. Eha nau‑wawani taui tau maꞌ tanopi nui imamae! Tupwai ini‑awana‑kavokavovo papani anata nihenia, kadu papani oyaoyana wayahia. Ka tupwai yai pai maꞌ guba o guni tanopia.
38 (dos quais o mundo não era digno), eles peregrinaram errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Ka Yaubada dewa‑haiawa tau vitumahanaia habuhabui wayahi, iuna taui yai dewa yai vitumahana si‑vinꞌ‑omanei! Kate unononi. Taui habuhabui eha Yaubada ya vona‑dabadaba pouna ita‑vaniahe tanopia. Taui inononi ana heta.
39 E todos estes, tendo obtido um bom testemunho através da fé, não receberam a promessa,
40 Yaubada ya nuanua awaeha vovouna awaeha tutuaina vane‑tawanei. Ka kadueyei Yaubada ya nuanua itoka tau ekalesia tau vitumahana tuta nonova wayahina nui kavi‑yoko aitamoata, e taui nui kavi‑tau ahihikata.
40 tendo Deus preparado alguma coisa melhor para nós, para que eles sem nós não fossem ser aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.