Atos 11

Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka munia, Iesu a tau hae anani habuhabui, ka tau ekalesia habuhabui papani Iudea nihenina imamaei vaneana inononi vivane taui eha me Iudea avaha Yaubada yana vona iawaehei tunutunuhina, e ivitumahanei.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Wayahina, tutana Pita vane‑havine Ierusalem wayahina, tau ekalesia taui yai aidaba mamaei Pita inau‑vonuvonuei.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Ivona, “Wamke avaha aka veimea etana‑bwegei. Iuna taui eha yai aidaba yai manua nihenina enu, kadue nui uamam.”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Akaka Pita vi‑putu dewaia habuhabuna medeina ivinꞌ‑omo nau‑viviwavei, ivona,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Yaiau, nonova yauke meagai Iopa wayahina amamaei, ka aviama Yaubada wayahina. Ka yau dune‑yavava nihenina yau dune epau. Ka ino‑dunedune‑nana nihenina aitam amane adueyei kaleko ananina deina, ka mutuna na nau‑punina. Ka wahuma wayahina opu‑me wayahiua.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ka matau aonei amanena nihenina, ka vahitau tunina tunina adudueyei. Ka tupwai aei na nau‑punina, ka tupwai pono udaudana, ka tupwai mwata, ka kadu tupwai manua iyaveyaveha wahuma. Vahitau aitamoata aitamoata amanena nihenina vito‑potana itoka me Iudea wayahika.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ka movina anononi veimeyeu, ivona, ‘Pita, emini, ka vahitau‑naia evunu‑neiei, enꞌ‑ania.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Ka yauke vonana anau‑patei, avona, ‘Kauvea, eha‑ohota! Eha nau‑wawaniu adedewe deina. Iuna yau tupua a itoava ataina wayahina, eha aitam tuta vahitau vito‑potana deinake atꞌ‑ani.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Ka vonana wahuma wayahina vona‑havineu, ivona, ‘Yaubada avaha vahitau‑naia awa‑vidovidohei. Wayahina, eha nau‑wawanim enꞌ‑apa‑goyogoyoe.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Dewana vinꞌ‑omo wayahiua tuta aitonu wayahina, kadu movina ipupueu tuta aitonu wayahina deinake. Ka munia, amanena ivane wahuma, e maiova.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Ka tuta aitamoata wayahina, onoto aitonu ivinꞌ‑omo manua‑nana amamaei wayahina. Taui ai tau vi‑tune Sisarea wayahina mamaei, e taui meagaina ini‑tawanei iomo wayahiu.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ka Nuana Ahihinata ipupueu, ivona, ‘Emini, ka ena‑opu wayahia, ka nui una‑ne. Ka eha eva‑hamwahamwana dewana wayahina.’ Ka vavaneika ai yau 6 taina imimini matamia tuta ataina wayahina kadu nui aomo onotona ya manua wayahina, e anui.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ka onoto‑nana aviani vinꞌ‑omo tauna wayahina vo‑vi‑maheteai, ivona, ‘Nonova anelose aitam vinꞌ‑omo wayahiua, ka adueyei yau manua nihenina mimini mataua. Ka ivona, “Korineliusi, wamke yam tau paisewa tupwai evi‑tunei ine meagai Iopa wayahina. Ka aitam onoto ana wava Simoni mamaei, ka tauna ivi‑wahani Pita. Ka yam tau paisewa nau‑wawani Pita‑nana itua‑yauni imavinei baina wayahima.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Ka tauna wamke yam yoko nui nau‑wahemi, ka aituhu aviyaivia wayahimia nau‑wahe‑nana uvitumahanei, taumi ito‑yavuha Yaubada wayahina uvaniahei deina.” ’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Ka yauke avi‑putu anau‑wahei eha ta‑vi‑manamana, ka Nuana Ahihinata iopu wayahia, inu nihenia, tauna iopu wayahikaia ka inu nihenikaia tuta naona wayahina deina.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ka dewana iakwa, e yauke Kauvea yana vona anuani, ivona, ‘Naona Ioni tomotau daudau wayahina vi‑bapitaisoei, ka apaina Yaubada tauna Nuana Ahihinata wayahina vi‑bapitaisoemi.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Tutana itoka kamai‑vitumahana Kauvea Iesu Tau Ito‑yavuha wayahina, Yaubada tauna Nuana Ahihinata veneka, am‑venena‑kavovo deina, a? Udueyei! Yaubada avaha taui Nuana Ahihinata vene‑kavokavovoi, itoka aitamoata deina. Wayahina, yauke taua koiaka? Medeina Yaubada ya dewana avito‑pote? Eha au pata!”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Ka tau ekalesia‑naia, avaha Pita ya vonana inononi, nuai vidoha, ka eha kadu aitam yai vi‑tanai. Ka Yaubada iapa‑vidovidohei, ivona, “Vona ahiahina, Yaubada avaha awaehei taui eha me Iudea kadu inua‑vinana ka yawai‑vavaha ivaniahei.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Nonova me Iudea Sitiveni inau‑vi‑anigi. Iakwa, ivi‑putu tau ekalesia habuhabui ivunuvunu‑neiei. Wayahina, tau ekalesia‑naia inovo ine mani meagai mani meagai bana mamanaina wayahia. Ka tupwai ine papania Poenisia wayahina, ka tupwai ine bonabona Sipirusi wayahina, ka tupwai ine meagai Anitioki wayahina. Ka habuhabui yai meagai vovouna nihenina vavanei me Iudea ai heta inaunau‑wahei. Kate taui eha me Iudea Vaneana Ahiahina eha ita‑nononi.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Ka munia, tupwai tau ekalesia yai tupua bonabona Sipirusi wayahina, ka tupwai yai tupua meagai Sirene wayahina iomo meagai Anitioki wayahina. Ka ivi‑putu Kauvea Iesu Vaneana Ahiahina inaunau‑waheyei me Girisi wayahia.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ka Kauvea ivaitei, e yai nau‑wahe‑nana vo‑vi‑bagibagi. Ka tomotau ai yau ani‑vainena yai nau‑wahe‑nana inononi, ivitumahanei, inua‑vinana, e ivi‑putu Kauvea ivi‑muni‑waiwaiei.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Ka dewana vaneana omo meagai Ierusalem wayahina. Ka tau hae anani avaha inononi, Banabasi ivi‑nua‑dadanei ivi‑tunei ine meagai Anitioki wayahina, e tauna na‑nau‑vi‑taui.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Ka tutana Banabasi omo Anitioki wayahina, tau ekalesia‑naia yai dewa tunutunuhi dueyei, e tauna dewa‑haiawa ananina. Iuna tauna anamanei yai dewa‑naia tunutunuhi ivinꞌ‑omo Yaubada yanꞌ ate‑nuanuai wayahina. Wayahina, Banabasi naunau‑wahei kadue vo‑vi‑vatui, nau‑wawani ivenavenau Yaubada ya etawana ana heta wayahina, eha imagigino yai etawana tutuaina wayahina.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Banabasi onoto ahiahina, ka Nuana Ahihinata nau‑vi‑anai, ka ya vitumahana Iesu wayahina vivane toyoina. Ka tomotau habuhabui tauna ya nau‑wahe inononi, ivitumahanei, e ivi‑putu Kauvea ivi‑muni‑waiwaiei.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Ka aitam tuta Banabasi omo meagai Tasusi wayahina, e Saulo nenenei.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Ka avaha vaniahei, ainuai imavina Anitioki wayahina, ka ponimana aitamoata nihenina ekalesia nui itapatapanono, ka tuta tuta tomotau habu‑vainei meagai Anitioki nihenina iviwavenei. Akaka, meagai‑nana nihenina taui ekalesia upuna wayahina imamaei ivi‑putu tau vi‑muni‑waiwai ivi‑wahani KirisitianiV.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Ka ponimanana nihenina tau apa‑taputapu tupwai yai meagai Ierusalem ini‑tawanei, iomo meagai Anitioki wayahina.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ka aitam wayahia ana wava Agabusi. Ka aitam tuta tau ekalesia inau‑hohona, ka Nuana Ahihinata onotona nau‑vi‑anai. Wayahina, tauna mini, ka apa‑taputapuei gomana ananina omomo papani aitamoata aitamoata wayahina, aveta baina me Rom iveimeyei. (Ka munia, SisaV Kalaudiusi yana tuta Rom veimeyei nihenina, gomanana ananina vinꞌ‑omo, Agabusi yanꞌ apa‑taputapu aitamoata deina.)
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Ka tau ekalesia, avaha Agabusi yanꞌ apa‑taputapu‑nana inononi, inuanua ananina medeina vavanei papani Iudea wayahina ina‑ivaitei. Ka aitamoata aitamoata wayahia ivi‑nua‑dadani medeina yai bagibagi, akanai am‑venena‑kavovo me Iudea ivenei deina.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Akaka, tau ekalesia Anitioki ivo‑vi‑aiaia deina, e am‑venena‑kavovo‑nana imai‑vituei. Ka Banabasi kadu Saulo ainua ivenei, e yai nuanua ainuai ineiei papani Iudea wayahina, ka ekalesia Ierusalem nihenina a tau dune‑vi‑avina ivenei.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.