Marcos 6
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs VC
1 Yezu àra àsləka kà məlaŋ nana, òru a kəsa gayaŋ vu, ka məlaŋ ya ti àɗək ni. Tòru akaba ndam maɗəbay naŋ ni ɗek.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Eslini vaɗ *məpəsabana ènjia nahəma, òru a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit ni vu, àcahi ma ge Melefit ana mis. Mis ya təbi slimi ni vir-vir. Tàra tìcia ma gayaŋ ya àcahi ana tay na ti àgria ejep ana tay a dal-dal. Tə̀ɗəm ahkado : « Àŋgət ma gani hini eley ? Məsər zlam weley hini weley ? Way àvi njəɗa ga magray ere ye ti ɗay-ɗay mis tìpi ndo ni way ? Yezu acahi zlam ana mis a ahay ga mahəŋgalavù Melefit bu |src="Jesus_in_the_Synagogue(ed).tif" size="col" copy="Barbara Alber" ref="6.2"
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Naŋ bay madar zlam, wur ga Mari ni do waw ? Bəza ga məŋani ata Zek, Zoze, Zʉd, Simu ni do waw ? Bəza ga məŋani walani nday tə̀bu akaba leli ahalay ni do waw ? » Azuhva nani ti mis nday nani tàwayay məfəki ahàr ka Yezu ndo.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Eslini Yezu àɗəm : « Bay məhəŋgri *pakama ge Melefit ana mis ni ti tàwayay naŋ a kəsa gayaŋ bu do. Ata bəŋani akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ day tàwayay naŋ do, si a kəsa ndahaŋ bu kwa ti mis ndahaŋ tawayay naŋ. »
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ka məlaŋ gani nani ti Yezu èsliki magray zlam ndahaŋ ya ti mis tìpi ɗay-ɗay ndo ni ndo hʉya, si àbəki *ahar ke mis ndahaŋ ɓal, àhəŋgaraba tay a ciliŋ.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Nahkay ndam ga kəsa gayaŋ ni tə̀fəki ahàr ndo. Gatay ya ti tə̀fəki ahàr ndo ni ti àgria ejep a, mək naŋ nakəŋ àsləka, àsawaɗoru a kəsa ndahaŋ vu kà gəvay ga kəsa gayaŋ ni, àcahi zlam ana mis.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Eslini Yezu nakəŋ àzalay ndam gayaŋ kru mahar cʉeni ni, ànjəki ka məsləroru tay cʉ cʉ. Wuɗaka tàsləka ti àvia njəɗa ana tay a ga magariaba seteni ana mis a,
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 àhi ana tay ahkado : « Kədəgum nihi nahəma, kə̀zum zlam a ahar vu ba, ku zlam məzumani, ku mbolu, ku siŋgu day kə̀həlum e zlembi vu ba. Zum aday a ahar vu,
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 bumvu kimaka a asak vu ciliŋ. Kə̀bumkabu endʉwi cʉ cʉ ba daya. »
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Àhi ana tay keti : « Ka ya ti akəhurumiya a ahay va afa ge mis a nahəma, njəhaɗuma eslina ; kàmbatum ahay nahaŋ ba duk abivoru ana vaɗ gekʉli ya akəsləkuma ni.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ay ka məlaŋ ya ti kədəgum ni, tamal ti tə̀gəskabu kʉli do, tàwayay miciki pakama gekʉli ni ana kʉli do nahəma, sləkuma eslina. Ka ya ti kəsləkuma ni ti təkumkaba haɗ ga kəsa gatay na kà asak gekʉli a. Nahkay ti atəsərki ka magudar zlam gatay ni. »
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Eslini nday nakəŋ tə̀həlvu hurum, tòru, tə̀hioru ma ge Melefit ana mis, tə̀ɗəm ahkado : « Ahàr àɗəm kâmbatumkaba majalay ahàr gekʉli a kwa. »
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Tàgariaba seteni ana mis a kay daya ; tàgrakia amal ka ndam ga arməwər a kay, tàhəŋgaraba tay a.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Nahkay mis tə̀bu təzlapaki ka Yezu gwar eley gwar eley do ɗek. Tə̀bu təzlapaki nahəma, bay *Erot ècia pakama gatay ya ti tə̀ɗəm na. Aɗaba mis ndahaŋ tə̀ɗəm Yezu ti naŋ Zeŋ bay məbaray mis ni, àməta mək àŋgaba e kisim ba. Tə̀ɗəm agray zlam magray ejep tata ti aɗaba àŋgaba e kisim ba.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Mis ndahaŋ ti ni tə̀ɗəm naŋ Eli bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit ni. Mis ndahaŋ keti tə̀ɗəm naŋ bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit akaɗa ga nday ya ti ahaslani ni.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Erot àra ècia pakama nana zla nahəma, àɗəm ahkado : « Naŋ ti Zeŋ bay məbaray mis ni. Nèkelkia ahàr a, nihi ti àŋgaba e kisim ba. »
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Erodiyat nakəŋ àra ècia ma ge Zeŋ na ti àwayay ti epi Zeŋ kè eri do simiteni, awayay akaɗ naŋ. Ay ti èsliki do,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 aɗaba bay Erot agrafəŋa aŋgwaz kè Zeŋ a, àsəra Zeŋ ti mis jireni, àgudar zlam do. Nahkay Erot awayay ti maslaŋa àgri araŋa ba. Awayay məbi slimi ana pakama ge Zeŋ ya ti àɗəm ni ; àra ècia ti ahəli ahàr sawaŋ.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 A vaɗ nahaŋ Erodiyat nakəŋ àŋgətfəŋa eviɗ a. Ka fat nani Erot àgray wuməri ge miwivu gayaŋ ; àzalakabu ndam ga ŋgumna gəɗákani, gəɗákani ga ndam slewja gayaŋ akaba ndam ge elimeni ga haɗ *Gelili ni.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ka ya ti nday tə̀bu təzum zlam nahəma, wur ga Erodiyat dahalayani àhurkiviyu ka tay, mək àhəɓay kè meleher gatay. Àhəɓay nahkay ti, həɓay gayaŋ ni ègia eri ana bay Erot a, ègia eri ana mis ya ti àzalakabu tay na daya. Ègia eri ana tay a nahkay ti bay ni àhi ana wur dahalay ni : « Hindifua ere ye ti nak kawayay na ti nəvuk. »
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Àmbaɗi dək, àhi ahkado : « Ere ye ti kihindifua ni, ku tamal kawayay telma ga haɗ ya nəgur ni day nəŋgu ni, nəvuk. »
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Eslini wur dahalay ni àhəraya, àrəkioru ka məŋani Erodiyat, àhi ahkado : « Nihindifiŋa mam ? » Məŋani nakəŋ àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Ru kə̂hi nahəma : “Nawayay ahàr ge Zeŋ bay məbaray mis ni.” »
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nahkay wur dahalay ni àcuhwakibiyu ka bay nakəŋ, àhi ahkado : « Nawayay ti kə̂vu ahàr ge Zeŋ bay məbaray mis ni nihi hʉya, tə̂fukibiya ka paranti a ! »
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Bay ni àra ècia pakama ga wur na ti àhəlia ahàr a. Akaba nani ɗek, àwayay mekeli ere ye ti èhindiliŋ ni do, aɗaba àmbaɗia ana wur na kè meleher ge mis na.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Nahkay àslər bəlaŋ ga ndam slewja gayaŋ ni hʉya ti môru mêkelkibiya ahàr ge Zeŋ nakəŋ a. Eslini zal slewja ni òru a ahay ga daŋgay ni vu, èkelkibiya ahàr na,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 àzibiyu ka paranti, àvi ana wur dahalay ni. Wur dahalay ni mək àzikaboru ana məŋani.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Ndam maɗəbay Zeŋ ni tàra tìcia ma gana ti tòru tàzay kisim gani, tə̀fiyu e mindiviŋ vu.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 A vaɗ nahaŋ ndam *asak ga Yezu ni tàsləkabiya ka məlaŋ ya ti Yezu àsləroru tay na. Tàra tàsləkabiya ti tàŋgəhaɗiaba ere ye ti tàgrabiyu na, akaba ere ye ti tə̀cahibiyu ana mis na ɗek.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ka ya ti nday tə̀bu eslini ni ti mis ya ti tərəkia ka tay a ni akaba ya ti tasləka ni dal-dal àsaɓay ; nahkay Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni zlam məzumani tekeɗi tə̀ŋgətfəŋ ahar ndo. Eslini Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni : « Dəguma mədəgum a huɗ gili vu, ti kə̂pəsumaba gʉzit, do ni ti ahəmamam. »
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Nahkay tə̀cəliyu a *slalah ga yam vu, tə̀bu tasləka takoru a huɗ gili ni vu ti
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 mis dal-dalani ni tìpia tay a, tə̀sərikia zuh ana tay a, mək mis ga kəsa ga haɗ ni ɗek tàcuhworu àna asak ka məlaŋ ya ti nday takoru ni. Wuɗaka Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tìnjiyu ti mis ni tàŋgasva eslina àndava.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ka ya ti Yezu àhəraya a slalah ga yam ni ba nahəma, èpi ti mis ni eslini vir-vir. Naŋ nakəŋ mis ni tə̀sia cicihi a, aɗaba èpi tay ti àhi ana ahàr nday akaɗa ga təmbəmbak ya ti bay majəgay tay àbi ni. Nahkay ti èzliri ana macahi zlam ana tay kay.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Àra àpəskia kay ti ndam maɗəbay naŋ ni tə̀rəkia, tə̀hi ahkado : « Leli hi ti a huɗ gili bu, sarta day àbi va bi.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Hi ana mis ni tâsləka, tôru a kəsa gərgərani ni vu ahkay do ni tôru a ahay ge mis ye e gili ni vu, tâɗəboru zlam məzumani. »
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ay Yezu àhəŋgrifəŋ ana tay, àɗəm : « Lekʉlʉm lekʉlʉmeni vumi zlam məzumani ana tay. » Nday nakəŋ tə̀həŋgrifəŋ, tə̀hi ahkado : « Kawayay ti môru mə̂səkumibiyu *dipeŋ ana mis dambas-dambasani ni ti tə̂zum aw ? Siŋgu gani agray jik diŋ diŋ cʉ emiteni ti àsaɓay do waw ? »
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Eslini Yezu àhi ana tay : « Ŋgakaday, dipeŋ àfəŋ kè kʉli ti ehimey ? Dəgum, kəmənjumiyu day. » Nday nakəŋ tə̀mənjiyu. Tàra tə̀mənjiya ti tə̀hi ahkado : « Dipeŋ àbu nday zlam tàkivu kilif cʉ ciliŋ. »
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Yezu àhi ana tay : « Humi ana mis ni ti têdevu tânjəhaɗa njəlukluk ke kʉzir míɗeni hina. »
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Nahkay ti tànjəhaɗkabá njəlukluk : mis diŋ diŋ, ndahaŋ ti ni kru kru zlam kru kru zlam.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Eslini Yezu nakəŋ àhəl dipeŋ zlamani ni tàkivu kilif cʉeni ni, àmənjoru e melefit vu, àgri sʉsi ana Melefit. Àra àgria sʉsi a ti èsekaba dipeŋ na, mək àbi ana ndam maɗəbay naŋ ni ti tîdi ana mis ni ɗek. Èdikivu kilif cʉeni ni ana tay ɗek daya.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Mis nakəŋ ɗek tə̀zum, tə̀zum, tə̀rəhkaba.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Kələŋ gani tə̀cakalakabu məgəjəni ge dipeŋ ni akaba ge kilif ni, tə̀rəhvù hətək kru mahar cʉ àna naŋ.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Mis zawalani ya ti tə̀zum zlam eslini ni ti agray dəbu zlam.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ka gani nani ti Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni tə̂cəliyu a *slalah ga yam vu, tôru kama gayaŋ hayaŋ ke ledi ga dəluv ni gwar a Beceyda, day kwa ti naŋ naŋani aməhi ana mis ni ti têdevu, tâsləka.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Tàra tèdeva akaba mis na ti Yezu nakəŋ àcəloru a həma vu ga mahəŋgalay Melefit.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Məlaŋ àra èɗiza ti ndam *maɗəbay Yezu ni nday tə̀bu ka ahàr gatay a slalah ga yam ni bu e kiɗiŋ ga dəluv ni bu. Yezu ti ni naŋ ka dəŋ-dəŋ naŋ bəlaŋ.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Àmənjoru ti ndam maɗəbay naŋ ni tə̀bu tagaroru slalah ga yam ni ga njəɗa, təcakoru daliya àsaɓay aɗaba aməɗ àbu ahəŋgarbiyu tay kələŋ. Dʉ gwendeli-gwendeli ti naŋ nakəŋ àrəkioru ka tay, asawaɗakioru ka ahàr ga yam ni njuwaŋ-njuwaŋ. Awayay asafəŋa divi kà tay a wuɗak.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Nday nakəŋ tàra tìpia naŋ a, naŋ àbu asawaɗaki ka ahàr ga yam nahkay ti, tə̀ɗəm maslaŋa àmbavakiva ka tay a, tə̀dəgi ana zlahay.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Nday ɗek tìpia naŋ a ti tàgra aŋgwaz a àsaɓay. Ay naŋ nakəŋ àhi ma ana tay hʉya, àɗəm : « Zum njəɗa, nu timey. Aŋgwaz àwər kʉli ba. »
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Eslini àhurkiviyu ka tay a slalah ga yam ni vu. Àra àhurkiviya ka tay a ti aməɗ ni day àmbrəŋ makəzlani hʉya. Ere ye ti àgravu ni ɗek ti àgria ejep ana ndam maɗəbay naŋ na dal-dal.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Zlam ga Yezu ya àgray àna *dipeŋ ni aɗafaki njəɗa gayaŋ gəɗakani, ay ndam maɗəbay naŋ ni tə̀sər do ; majalay ahàr gatay àhəciyu.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ka ya ti tàsləka tə̀həra dəluv na àndava ni ti, nday ka dəŋ-dəŋ ka haɗ Zenizaret.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Eslini tàhəraya a *slalah ga yam ni ba. Tàra tàhəraya ti mis ga haɗ nani tə̀səra Yezu a hʉya.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Tàra tə̀səra naŋ a ti tàcuhworu a kəsa ga haɗ ni vu ɗek, tə̀həlibiyu ndam ga arməwər ka slalah ka məlaŋ ya tə̀ɗəm naŋ naŋ àvu ni.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ka məlaŋ ya ti Yezu ènjʉa ni lu, ku e gili, ku a kəsa ciɓ-ciɓeni bu, ku a kəsa gəɗákani bu ni ti mis təhəlibiyu ndam ga arməwər, tabəhaɗi e mite bu. Təgri kam-kam ti mis nday nani ya tèɓesey do ni tînjifiŋ kà ma ga azana gayaŋ ni ciliŋ. Nday ya ti tìnjifiŋa ni ɗek tàŋgaba.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.