Marcos 6
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs ARIB
1 Yezu àra àsləka kà məlaŋ nana, òru a kəsa gayaŋ vu, ka məlaŋ ya ti àɗək ni. Tòru akaba ndam maɗəbay naŋ ni ɗek.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Eslini vaɗ *məpəsabana ènjia nahəma, òru a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit ni vu, àcahi ma ge Melefit ana mis. Mis ya təbi slimi ni vir-vir. Tàra tìcia ma gayaŋ ya àcahi ana tay na ti àgria ejep ana tay a dal-dal. Tə̀ɗəm ahkado : « Àŋgət ma gani hini eley ? Məsər zlam weley hini weley ? Way àvi njəɗa ga magray ere ye ti ɗay-ɗay mis tìpi ndo ni way ? Yezu acahi zlam ana mis a ahay ga mahəŋgalavù Melefit bu |src="Jesus_in_the_Synagogue(ed).tif" size="col" copy="Barbara Alber" ref="6.2"
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Naŋ bay madar zlam, wur ga Mari ni do waw ? Bəza ga məŋani ata Zek, Zoze, Zʉd, Simu ni do waw ? Bəza ga məŋani walani nday tə̀bu akaba leli ahalay ni do waw ? » Azuhva nani ti mis nday nani tàwayay məfəki ahàr ka Yezu ndo.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Eslini Yezu àɗəm : « Bay məhəŋgri *pakama ge Melefit ana mis ni ti tàwayay naŋ a kəsa gayaŋ bu do. Ata bəŋani akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ day tàwayay naŋ do, si a kəsa ndahaŋ bu kwa ti mis ndahaŋ tawayay naŋ. »
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ka məlaŋ gani nani ti Yezu èsliki magray zlam ndahaŋ ya ti mis tìpi ɗay-ɗay ndo ni ndo hʉya, si àbəki *ahar ke mis ndahaŋ ɓal, àhəŋgaraba tay a ciliŋ.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Nahkay ndam ga kəsa gayaŋ ni tə̀fəki ahàr ndo. Gatay ya ti tə̀fəki ahàr ndo ni ti àgria ejep a, mək naŋ nakəŋ àsləka, àsawaɗoru a kəsa ndahaŋ vu kà gəvay ga kəsa gayaŋ ni, àcahi zlam ana mis.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Eslini Yezu nakəŋ àzalay ndam gayaŋ kru mahar cʉeni ni, ànjəki ka məsləroru tay cʉ cʉ. Wuɗaka tàsləka ti àvia njəɗa ana tay a ga magariaba seteni ana mis a,
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 àhi ana tay ahkado : « Kədəgum nihi nahəma, kə̀zum zlam a ahar vu ba, ku zlam məzumani, ku mbolu, ku siŋgu day kə̀həlum e zlembi vu ba. Zum aday a ahar vu,
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 bumvu kimaka a asak vu ciliŋ. Kə̀bumkabu endʉwi cʉ cʉ ba daya. »
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Àhi ana tay keti : « Ka ya ti akəhurumiya a ahay va afa ge mis a nahəma, njəhaɗuma eslina ; kàmbatum ahay nahaŋ ba duk abivoru ana vaɗ gekʉli ya akəsləkuma ni.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ay ka məlaŋ ya ti kədəgum ni, tamal ti tə̀gəskabu kʉli do, tàwayay miciki pakama gekʉli ni ana kʉli do nahəma, sləkuma eslina. Ka ya ti kəsləkuma ni ti təkumkaba haɗ ga kəsa gatay na kà asak gekʉli a. Nahkay ti atəsərki ka magudar zlam gatay ni. »
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Eslini nday nakəŋ tə̀həlvu hurum, tòru, tə̀hioru ma ge Melefit ana mis, tə̀ɗəm ahkado : « Ahàr àɗəm kâmbatumkaba majalay ahàr gekʉli a kwa. »
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Tàgariaba seteni ana mis a kay daya ; tàgrakia amal ka ndam ga arməwər a kay, tàhəŋgaraba tay a.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Nahkay mis tə̀bu təzlapaki ka Yezu gwar eley gwar eley do ɗek. Tə̀bu təzlapaki nahəma, bay *Erot ècia pakama gatay ya ti tə̀ɗəm na. Aɗaba mis ndahaŋ tə̀ɗəm Yezu ti naŋ Zeŋ bay məbaray mis ni, àməta mək àŋgaba e kisim ba. Tə̀ɗəm agray zlam magray ejep tata ti aɗaba àŋgaba e kisim ba.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Mis ndahaŋ ti ni tə̀ɗəm naŋ Eli bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit ni. Mis ndahaŋ keti tə̀ɗəm naŋ bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit akaɗa ga nday ya ti ahaslani ni.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Erot àra ècia pakama nana zla nahəma, àɗəm ahkado : « Naŋ ti Zeŋ bay məbaray mis ni. Nèkelkia ahàr a, nihi ti àŋgaba e kisim ba. »
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Erodiyat nakəŋ àra ècia ma ge Zeŋ na ti àwayay ti epi Zeŋ kè eri do simiteni, awayay akaɗ naŋ. Ay ti èsliki do,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 aɗaba bay Erot agrafəŋa aŋgwaz kè Zeŋ a, àsəra Zeŋ ti mis jireni, àgudar zlam do. Nahkay Erot awayay ti maslaŋa àgri araŋa ba. Awayay məbi slimi ana pakama ge Zeŋ ya ti àɗəm ni ; àra ècia ti ahəli ahàr sawaŋ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 A vaɗ nahaŋ Erodiyat nakəŋ àŋgətfəŋa eviɗ a. Ka fat nani Erot àgray wuməri ge miwivu gayaŋ ; àzalakabu ndam ga ŋgumna gəɗákani, gəɗákani ga ndam slewja gayaŋ akaba ndam ge elimeni ga haɗ *Gelili ni.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Ka ya ti nday tə̀bu təzum zlam nahəma, wur ga Erodiyat dahalayani àhurkiviyu ka tay, mək àhəɓay kè meleher gatay. Àhəɓay nahkay ti, həɓay gayaŋ ni ègia eri ana bay Erot a, ègia eri ana mis ya ti àzalakabu tay na daya. Ègia eri ana tay a nahkay ti bay ni àhi ana wur dahalay ni : « Hindifua ere ye ti nak kawayay na ti nəvuk. »
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Àmbaɗi dək, àhi ahkado : « Ere ye ti kihindifua ni, ku tamal kawayay telma ga haɗ ya nəgur ni day nəŋgu ni, nəvuk. »
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Eslini wur dahalay ni àhəraya, àrəkioru ka məŋani Erodiyat, àhi ahkado : « Nihindifiŋa mam ? » Məŋani nakəŋ àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Ru kə̂hi nahəma : “Nawayay ahàr ge Zeŋ bay məbaray mis ni.” »
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Nahkay wur dahalay ni àcuhwakibiyu ka bay nakəŋ, àhi ahkado : « Nawayay ti kə̂vu ahàr ge Zeŋ bay məbaray mis ni nihi hʉya, tə̂fukibiya ka paranti a ! »
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Bay ni àra ècia pakama ga wur na ti àhəlia ahàr a. Akaba nani ɗek, àwayay mekeli ere ye ti èhindiliŋ ni do, aɗaba àmbaɗia ana wur na kè meleher ge mis na.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Nahkay àslər bəlaŋ ga ndam slewja gayaŋ ni hʉya ti môru mêkelkibiya ahàr ge Zeŋ nakəŋ a. Eslini zal slewja ni òru a ahay ga daŋgay ni vu, èkelkibiya ahàr na,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 àzibiyu ka paranti, àvi ana wur dahalay ni. Wur dahalay ni mək àzikaboru ana məŋani.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Ndam maɗəbay Zeŋ ni tàra tìcia ma gana ti tòru tàzay kisim gani, tə̀fiyu e mindiviŋ vu.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 A vaɗ nahaŋ ndam *asak ga Yezu ni tàsləkabiya ka məlaŋ ya ti Yezu àsləroru tay na. Tàra tàsləkabiya ti tàŋgəhaɗiaba ere ye ti tàgrabiyu na, akaba ere ye ti tə̀cahibiyu ana mis na ɗek.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ka ya ti nday tə̀bu eslini ni ti mis ya ti tərəkia ka tay a ni akaba ya ti tasləka ni dal-dal àsaɓay ; nahkay Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni zlam məzumani tekeɗi tə̀ŋgətfəŋ ahar ndo. Eslini Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni : « Dəguma mədəgum a huɗ gili vu, ti kə̂pəsumaba gʉzit, do ni ti ahəmamam. »
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Nahkay tə̀cəliyu a *slalah ga yam vu, tə̀bu tasləka takoru a huɗ gili ni vu ti
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 mis dal-dalani ni tìpia tay a, tə̀sərikia zuh ana tay a, mək mis ga kəsa ga haɗ ni ɗek tàcuhworu àna asak ka məlaŋ ya ti nday takoru ni. Wuɗaka Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tìnjiyu ti mis ni tàŋgasva eslina àndava.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Ka ya ti Yezu àhəraya a slalah ga yam ni ba nahəma, èpi ti mis ni eslini vir-vir. Naŋ nakəŋ mis ni tə̀sia cicihi a, aɗaba èpi tay ti àhi ana ahàr nday akaɗa ga təmbəmbak ya ti bay majəgay tay àbi ni. Nahkay ti èzliri ana macahi zlam ana tay kay.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Àra àpəskia kay ti ndam maɗəbay naŋ ni tə̀rəkia, tə̀hi ahkado : « Leli hi ti a huɗ gili bu, sarta day àbi va bi.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Hi ana mis ni tâsləka, tôru a kəsa gərgərani ni vu ahkay do ni tôru a ahay ge mis ye e gili ni vu, tâɗəboru zlam məzumani. »
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ay Yezu àhəŋgrifəŋ ana tay, àɗəm : « Lekʉlʉm lekʉlʉmeni vumi zlam məzumani ana tay. » Nday nakəŋ tə̀həŋgrifəŋ, tə̀hi ahkado : « Kawayay ti môru mə̂səkumibiyu *dipeŋ ana mis dambas-dambasani ni ti tə̂zum aw ? Siŋgu gani agray jik diŋ diŋ cʉ emiteni ti àsaɓay do waw ? »
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Eslini Yezu àhi ana tay : « Ŋgakaday, dipeŋ àfəŋ kè kʉli ti ehimey ? Dəgum, kəmənjumiyu day. » Nday nakəŋ tə̀mənjiyu. Tàra tə̀mənjiya ti tə̀hi ahkado : « Dipeŋ àbu nday zlam tàkivu kilif cʉ ciliŋ. »
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Yezu àhi ana tay : « Humi ana mis ni ti têdevu tânjəhaɗa njəlukluk ke kʉzir míɗeni hina. »
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nahkay ti tànjəhaɗkabá njəlukluk : mis diŋ diŋ, ndahaŋ ti ni kru kru zlam kru kru zlam.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Eslini Yezu nakəŋ àhəl dipeŋ zlamani ni tàkivu kilif cʉeni ni, àmənjoru e melefit vu, àgri sʉsi ana Melefit. Àra àgria sʉsi a ti èsekaba dipeŋ na, mək àbi ana ndam maɗəbay naŋ ni ti tîdi ana mis ni ɗek. Èdikivu kilif cʉeni ni ana tay ɗek daya.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Mis nakəŋ ɗek tə̀zum, tə̀zum, tə̀rəhkaba.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Kələŋ gani tə̀cakalakabu məgəjəni ge dipeŋ ni akaba ge kilif ni, tə̀rəhvù hətək kru mahar cʉ àna naŋ.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Mis zawalani ya ti tə̀zum zlam eslini ni ti agray dəbu zlam.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ka gani nani ti Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni tə̂cəliyu a *slalah ga yam vu, tôru kama gayaŋ hayaŋ ke ledi ga dəluv ni gwar a Beceyda, day kwa ti naŋ naŋani aməhi ana mis ni ti têdevu, tâsləka.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tàra tèdeva akaba mis na ti Yezu nakəŋ àcəloru a həma vu ga mahəŋgalay Melefit.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Məlaŋ àra èɗiza ti ndam *maɗəbay Yezu ni nday tə̀bu ka ahàr gatay a slalah ga yam ni bu e kiɗiŋ ga dəluv ni bu. Yezu ti ni naŋ ka dəŋ-dəŋ naŋ bəlaŋ.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Àmənjoru ti ndam maɗəbay naŋ ni tə̀bu tagaroru slalah ga yam ni ga njəɗa, təcakoru daliya àsaɓay aɗaba aməɗ àbu ahəŋgarbiyu tay kələŋ. Dʉ gwendeli-gwendeli ti naŋ nakəŋ àrəkioru ka tay, asawaɗakioru ka ahàr ga yam ni njuwaŋ-njuwaŋ. Awayay asafəŋa divi kà tay a wuɗak.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Nday nakəŋ tàra tìpia naŋ a, naŋ àbu asawaɗaki ka ahàr ga yam nahkay ti, tə̀ɗəm maslaŋa àmbavakiva ka tay a, tə̀dəgi ana zlahay.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Nday ɗek tìpia naŋ a ti tàgra aŋgwaz a àsaɓay. Ay naŋ nakəŋ àhi ma ana tay hʉya, àɗəm : « Zum njəɗa, nu timey. Aŋgwaz àwər kʉli ba. »
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Eslini àhurkiviyu ka tay a slalah ga yam ni vu. Àra àhurkiviya ka tay a ti aməɗ ni day àmbrəŋ makəzlani hʉya. Ere ye ti àgravu ni ɗek ti àgria ejep ana ndam maɗəbay naŋ na dal-dal.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Zlam ga Yezu ya àgray àna *dipeŋ ni aɗafaki njəɗa gayaŋ gəɗakani, ay ndam maɗəbay naŋ ni tə̀sər do ; majalay ahàr gatay àhəciyu.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ka ya ti tàsləka tə̀həra dəluv na àndava ni ti, nday ka dəŋ-dəŋ ka haɗ Zenizaret.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Eslini tàhəraya a *slalah ga yam ni ba. Tàra tàhəraya ti mis ga haɗ nani tə̀səra Yezu a hʉya.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Tàra tə̀səra naŋ a ti tàcuhworu a kəsa ga haɗ ni vu ɗek, tə̀həlibiyu ndam ga arməwər ka slalah ka məlaŋ ya tə̀ɗəm naŋ naŋ àvu ni.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ka məlaŋ ya ti Yezu ènjʉa ni lu, ku e gili, ku a kəsa ciɓ-ciɓeni bu, ku a kəsa gəɗákani bu ni ti mis təhəlibiyu ndam ga arməwər, tabəhaɗi e mite bu. Təgri kam-kam ti mis nday nani ya tèɓesey do ni tînjifiŋ kà ma ga azana gayaŋ ni ciliŋ. Nday ya ti tìnjifiŋa ni ɗek tàŋgaba.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.