Marcos 6
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NTLH
1 Yezu àra àsləka kà məlaŋ nana, òru a kəsa gayaŋ vu, ka məlaŋ ya ti àɗək ni. Tòru akaba ndam maɗəbay naŋ ni ɗek.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Eslini vaɗ *məpəsabana ènjia nahəma, òru a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit ni vu, àcahi ma ge Melefit ana mis. Mis ya təbi slimi ni vir-vir. Tàra tìcia ma gayaŋ ya àcahi ana tay na ti àgria ejep ana tay a dal-dal. Tə̀ɗəm ahkado : « Àŋgət ma gani hini eley ? Məsər zlam weley hini weley ? Way àvi njəɗa ga magray ere ye ti ɗay-ɗay mis tìpi ndo ni way ? Yezu acahi zlam ana mis a ahay ga mahəŋgalavù Melefit bu |src="Jesus_in_the_Synagogue(ed).tif" size="col" copy="Barbara Alber" ref="6.2"
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Naŋ bay madar zlam, wur ga Mari ni do waw ? Bəza ga məŋani ata Zek, Zoze, Zʉd, Simu ni do waw ? Bəza ga məŋani walani nday tə̀bu akaba leli ahalay ni do waw ? » Azuhva nani ti mis nday nani tàwayay məfəki ahàr ka Yezu ndo.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Eslini Yezu àɗəm : « Bay məhəŋgri *pakama ge Melefit ana mis ni ti tàwayay naŋ a kəsa gayaŋ bu do. Ata bəŋani akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ day tàwayay naŋ do, si a kəsa ndahaŋ bu kwa ti mis ndahaŋ tawayay naŋ. »
4 Mas Jesus disse:
5 Ka məlaŋ gani nani ti Yezu èsliki magray zlam ndahaŋ ya ti mis tìpi ɗay-ɗay ndo ni ndo hʉya, si àbəki *ahar ke mis ndahaŋ ɓal, àhəŋgaraba tay a ciliŋ.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Nahkay ndam ga kəsa gayaŋ ni tə̀fəki ahàr ndo. Gatay ya ti tə̀fəki ahàr ndo ni ti àgria ejep a, mək naŋ nakəŋ àsləka, àsawaɗoru a kəsa ndahaŋ vu kà gəvay ga kəsa gayaŋ ni, àcahi zlam ana mis.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Eslini Yezu nakəŋ àzalay ndam gayaŋ kru mahar cʉeni ni, ànjəki ka məsləroru tay cʉ cʉ. Wuɗaka tàsləka ti àvia njəɗa ana tay a ga magariaba seteni ana mis a,
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 àhi ana tay ahkado : « Kədəgum nihi nahəma, kə̀zum zlam a ahar vu ba, ku zlam məzumani, ku mbolu, ku siŋgu day kə̀həlum e zlembi vu ba. Zum aday a ahar vu,
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 bumvu kimaka a asak vu ciliŋ. Kə̀bumkabu endʉwi cʉ cʉ ba daya. »
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Àhi ana tay keti : « Ka ya ti akəhurumiya a ahay va afa ge mis a nahəma, njəhaɗuma eslina ; kàmbatum ahay nahaŋ ba duk abivoru ana vaɗ gekʉli ya akəsləkuma ni.
10 Disse ainda:
11 Ay ka məlaŋ ya ti kədəgum ni, tamal ti tə̀gəskabu kʉli do, tàwayay miciki pakama gekʉli ni ana kʉli do nahəma, sləkuma eslina. Ka ya ti kəsləkuma ni ti təkumkaba haɗ ga kəsa gatay na kà asak gekʉli a. Nahkay ti atəsərki ka magudar zlam gatay ni. »
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Eslini nday nakəŋ tə̀həlvu hurum, tòru, tə̀hioru ma ge Melefit ana mis, tə̀ɗəm ahkado : « Ahàr àɗəm kâmbatumkaba majalay ahàr gekʉli a kwa. »
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Tàgariaba seteni ana mis a kay daya ; tàgrakia amal ka ndam ga arməwər a kay, tàhəŋgaraba tay a.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Nahkay mis tə̀bu təzlapaki ka Yezu gwar eley gwar eley do ɗek. Tə̀bu təzlapaki nahəma, bay *Erot ècia pakama gatay ya ti tə̀ɗəm na. Aɗaba mis ndahaŋ tə̀ɗəm Yezu ti naŋ Zeŋ bay məbaray mis ni, àməta mək àŋgaba e kisim ba. Tə̀ɗəm agray zlam magray ejep tata ti aɗaba àŋgaba e kisim ba.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Mis ndahaŋ ti ni tə̀ɗəm naŋ Eli bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit ni. Mis ndahaŋ keti tə̀ɗəm naŋ bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit akaɗa ga nday ya ti ahaslani ni.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Erot àra ècia pakama nana zla nahəma, àɗəm ahkado : « Naŋ ti Zeŋ bay məbaray mis ni. Nèkelkia ahàr a, nihi ti àŋgaba e kisim ba. »
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Erodiyat nakəŋ àra ècia ma ge Zeŋ na ti àwayay ti epi Zeŋ kè eri do simiteni, awayay akaɗ naŋ. Ay ti èsliki do,
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 aɗaba bay Erot agrafəŋa aŋgwaz kè Zeŋ a, àsəra Zeŋ ti mis jireni, àgudar zlam do. Nahkay Erot awayay ti maslaŋa àgri araŋa ba. Awayay məbi slimi ana pakama ge Zeŋ ya ti àɗəm ni ; àra ècia ti ahəli ahàr sawaŋ.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 A vaɗ nahaŋ Erodiyat nakəŋ àŋgətfəŋa eviɗ a. Ka fat nani Erot àgray wuməri ge miwivu gayaŋ ; àzalakabu ndam ga ŋgumna gəɗákani, gəɗákani ga ndam slewja gayaŋ akaba ndam ge elimeni ga haɗ *Gelili ni.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ka ya ti nday tə̀bu təzum zlam nahəma, wur ga Erodiyat dahalayani àhurkiviyu ka tay, mək àhəɓay kè meleher gatay. Àhəɓay nahkay ti, həɓay gayaŋ ni ègia eri ana bay Erot a, ègia eri ana mis ya ti àzalakabu tay na daya. Ègia eri ana tay a nahkay ti bay ni àhi ana wur dahalay ni : « Hindifua ere ye ti nak kawayay na ti nəvuk. »
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Àmbaɗi dək, àhi ahkado : « Ere ye ti kihindifua ni, ku tamal kawayay telma ga haɗ ya nəgur ni day nəŋgu ni, nəvuk. »
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Eslini wur dahalay ni àhəraya, àrəkioru ka məŋani Erodiyat, àhi ahkado : « Nihindifiŋa mam ? » Məŋani nakəŋ àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Ru kə̂hi nahəma : “Nawayay ahàr ge Zeŋ bay məbaray mis ni.” »
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Nahkay wur dahalay ni àcuhwakibiyu ka bay nakəŋ, àhi ahkado : « Nawayay ti kə̂vu ahàr ge Zeŋ bay məbaray mis ni nihi hʉya, tə̂fukibiya ka paranti a ! »
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Bay ni àra ècia pakama ga wur na ti àhəlia ahàr a. Akaba nani ɗek, àwayay mekeli ere ye ti èhindiliŋ ni do, aɗaba àmbaɗia ana wur na kè meleher ge mis na.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Nahkay àslər bəlaŋ ga ndam slewja gayaŋ ni hʉya ti môru mêkelkibiya ahàr ge Zeŋ nakəŋ a. Eslini zal slewja ni òru a ahay ga daŋgay ni vu, èkelkibiya ahàr na,
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 àzibiyu ka paranti, àvi ana wur dahalay ni. Wur dahalay ni mək àzikaboru ana məŋani.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Ndam maɗəbay Zeŋ ni tàra tìcia ma gana ti tòru tàzay kisim gani, tə̀fiyu e mindiviŋ vu.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 A vaɗ nahaŋ ndam *asak ga Yezu ni tàsləkabiya ka məlaŋ ya ti Yezu àsləroru tay na. Tàra tàsləkabiya ti tàŋgəhaɗiaba ere ye ti tàgrabiyu na, akaba ere ye ti tə̀cahibiyu ana mis na ɗek.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ka ya ti nday tə̀bu eslini ni ti mis ya ti tərəkia ka tay a ni akaba ya ti tasləka ni dal-dal àsaɓay ; nahkay Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni zlam məzumani tekeɗi tə̀ŋgətfəŋ ahar ndo. Eslini Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni : « Dəguma mədəgum a huɗ gili vu, ti kə̂pəsumaba gʉzit, do ni ti ahəmamam. »
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Nahkay tə̀cəliyu a *slalah ga yam vu, tə̀bu tasləka takoru a huɗ gili ni vu ti
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 mis dal-dalani ni tìpia tay a, tə̀sərikia zuh ana tay a, mək mis ga kəsa ga haɗ ni ɗek tàcuhworu àna asak ka məlaŋ ya ti nday takoru ni. Wuɗaka Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tìnjiyu ti mis ni tàŋgasva eslina àndava.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Ka ya ti Yezu àhəraya a slalah ga yam ni ba nahəma, èpi ti mis ni eslini vir-vir. Naŋ nakəŋ mis ni tə̀sia cicihi a, aɗaba èpi tay ti àhi ana ahàr nday akaɗa ga təmbəmbak ya ti bay majəgay tay àbi ni. Nahkay ti èzliri ana macahi zlam ana tay kay.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Àra àpəskia kay ti ndam maɗəbay naŋ ni tə̀rəkia, tə̀hi ahkado : « Leli hi ti a huɗ gili bu, sarta day àbi va bi.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Hi ana mis ni tâsləka, tôru a kəsa gərgərani ni vu ahkay do ni tôru a ahay ge mis ye e gili ni vu, tâɗəboru zlam məzumani. »
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Ay Yezu àhəŋgrifəŋ ana tay, àɗəm : « Lekʉlʉm lekʉlʉmeni vumi zlam məzumani ana tay. » Nday nakəŋ tə̀həŋgrifəŋ, tə̀hi ahkado : « Kawayay ti môru mə̂səkumibiyu *dipeŋ ana mis dambas-dambasani ni ti tə̂zum aw ? Siŋgu gani agray jik diŋ diŋ cʉ emiteni ti àsaɓay do waw ? »
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Eslini Yezu àhi ana tay : « Ŋgakaday, dipeŋ àfəŋ kè kʉli ti ehimey ? Dəgum, kəmənjumiyu day. » Nday nakəŋ tə̀mənjiyu. Tàra tə̀mənjiya ti tə̀hi ahkado : « Dipeŋ àbu nday zlam tàkivu kilif cʉ ciliŋ. »
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Yezu àhi ana tay : « Humi ana mis ni ti têdevu tânjəhaɗa njəlukluk ke kʉzir míɗeni hina. »
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Nahkay ti tànjəhaɗkabá njəlukluk : mis diŋ diŋ, ndahaŋ ti ni kru kru zlam kru kru zlam.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Eslini Yezu nakəŋ àhəl dipeŋ zlamani ni tàkivu kilif cʉeni ni, àmənjoru e melefit vu, àgri sʉsi ana Melefit. Àra àgria sʉsi a ti èsekaba dipeŋ na, mək àbi ana ndam maɗəbay naŋ ni ti tîdi ana mis ni ɗek. Èdikivu kilif cʉeni ni ana tay ɗek daya.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Mis nakəŋ ɗek tə̀zum, tə̀zum, tə̀rəhkaba.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Kələŋ gani tə̀cakalakabu məgəjəni ge dipeŋ ni akaba ge kilif ni, tə̀rəhvù hətək kru mahar cʉ àna naŋ.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mis zawalani ya ti tə̀zum zlam eslini ni ti agray dəbu zlam.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Ka gani nani ti Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni tə̂cəliyu a *slalah ga yam vu, tôru kama gayaŋ hayaŋ ke ledi ga dəluv ni gwar a Beceyda, day kwa ti naŋ naŋani aməhi ana mis ni ti têdevu, tâsləka.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Tàra tèdeva akaba mis na ti Yezu nakəŋ àcəloru a həma vu ga mahəŋgalay Melefit.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Məlaŋ àra èɗiza ti ndam *maɗəbay Yezu ni nday tə̀bu ka ahàr gatay a slalah ga yam ni bu e kiɗiŋ ga dəluv ni bu. Yezu ti ni naŋ ka dəŋ-dəŋ naŋ bəlaŋ.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Àmənjoru ti ndam maɗəbay naŋ ni tə̀bu tagaroru slalah ga yam ni ga njəɗa, təcakoru daliya àsaɓay aɗaba aməɗ àbu ahəŋgarbiyu tay kələŋ. Dʉ gwendeli-gwendeli ti naŋ nakəŋ àrəkioru ka tay, asawaɗakioru ka ahàr ga yam ni njuwaŋ-njuwaŋ. Awayay asafəŋa divi kà tay a wuɗak.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Nday nakəŋ tàra tìpia naŋ a, naŋ àbu asawaɗaki ka ahàr ga yam nahkay ti, tə̀ɗəm maslaŋa àmbavakiva ka tay a, tə̀dəgi ana zlahay.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Nday ɗek tìpia naŋ a ti tàgra aŋgwaz a àsaɓay. Ay naŋ nakəŋ àhi ma ana tay hʉya, àɗəm : « Zum njəɗa, nu timey. Aŋgwaz àwər kʉli ba. »
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Eslini àhurkiviyu ka tay a slalah ga yam ni vu. Àra àhurkiviya ka tay a ti aməɗ ni day àmbrəŋ makəzlani hʉya. Ere ye ti àgravu ni ɗek ti àgria ejep ana ndam maɗəbay naŋ na dal-dal.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Zlam ga Yezu ya àgray àna *dipeŋ ni aɗafaki njəɗa gayaŋ gəɗakani, ay ndam maɗəbay naŋ ni tə̀sər do ; majalay ahàr gatay àhəciyu.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Ka ya ti tàsləka tə̀həra dəluv na àndava ni ti, nday ka dəŋ-dəŋ ka haɗ Zenizaret.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Eslini tàhəraya a *slalah ga yam ni ba. Tàra tàhəraya ti mis ga haɗ nani tə̀səra Yezu a hʉya.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Tàra tə̀səra naŋ a ti tàcuhworu a kəsa ga haɗ ni vu ɗek, tə̀həlibiyu ndam ga arməwər ka slalah ka məlaŋ ya tə̀ɗəm naŋ naŋ àvu ni.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Ka məlaŋ ya ti Yezu ènjʉa ni lu, ku e gili, ku a kəsa ciɓ-ciɓeni bu, ku a kəsa gəɗákani bu ni ti mis təhəlibiyu ndam ga arməwər, tabəhaɗi e mite bu. Təgri kam-kam ti mis nday nani ya tèɓesey do ni tînjifiŋ kà ma ga azana gayaŋ ni ciliŋ. Nday ya ti tìnjifiŋa ni ɗek tàŋgaba.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.