Lucas 2
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NVT
1 Ka sarta gani nani ti Egʉst *bay gəɗakani ga ndam Rom àɗəmva. Àɗəm tâcal mis ga haɗ ya naŋ agur ni ɗek, tə̂bəki slimi gatay ka wakita.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Macal mis nani ti ye enjenjeni. Àgravu ka ya ti Kiriniyʉs agur haɗ Siri ni.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Nahkay ku way way do ɗek akoru ka haɗ gayaŋ ti tâcal naŋ, tə̂bəki slimi gayaŋ eslini.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Ka sarta gani nani ti Zʉzef zal ga Mari ni naŋ àbu ka haɗ *Gelili a kəsa Nazaret bu. Àra ècia ma ga macal mis na ti àsləka òru ka haɗ *Zʉde, a kəsa Betlehem vu. Òru eslini ti aɗaba tìwi bay Devit bəŋ ga bəŋani ahaslani a kəsa gani nani bu.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Ka ya ti akoru ni ti àzəkivu wal gayaŋ Mari ju, ti tə̂bəki slimi gatay a kəsa ga ata bəŋ gatayani bu. Ka gani nani ti wal ni huɗ èsliliŋa.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Tòru tìnjʉa e Betlehem a nday tə̀bu eslini ti vaɗ ge miwi wur ni ènjʉa.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Nahkay naŋ nakəŋ èweya meykweya gayaŋ wur zalana. Àra èweya wur na ti àfiyu naŋ a azana vu mək àfəkaɗ naŋ a kulum vu. Tàfəkaɗ wur ni eslini ti aɗaba mis tìsliva a ahay ga ndam mirkwi ni va, məlaŋ àbi va bi palam.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ka haɗ nani nahəma, ndam majəgay zlam tə̀bu a huɗ gili bu, tanjəhaɗ eri ga majəgay zlam gatay ga məlavaɗ.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Nday tə̀bu eslini ti məslər ga Bay geli Melefit àŋgazlivu ana tay, maslaɗani ga Bay geli Melefit àhərkia ka tay a ka məlaŋ nana, àbəvù tay e kiɗiŋ vu. Tàra tìpia nahkay ti àbiva aŋgwaz ana tay a dal-dal.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Eslini *məslər ge Melefit ni àhi ana tay ahkado : « Kə̀grum aŋgwaz ba. Nihi nahəma, nə̀zibiya ma mʉweni sulumana ana kʉli a. Ndam *Izireyel ɗek eticia ma gana ti atəmərvu àna naŋ dal-dal.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Ma ya ti nə̀zibiyu ana kʉli ni ti nihi : Tìwieya bay mahəŋgay mis ana kʉli kana a kəsa ge Devit ba. Naŋ gani *Krist *Bay gəɗakani ya amara ni, naŋ Bay geli gəɗakani.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Ere ye ti akəsərum naŋ àna naŋ ni ti nihi : akədumi ahàr ana wur ndeɓ-ndeɓeni a azana bu a kulum bu. »
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Àra àɗəma nahkay ti ndam ga slaku ge Melefit dal-dal tə̀zlərəvaya a huɗ melefit va dekik hʉya, nday tə̀bu akaba naŋ, tazləbay Melefit, tə̀ɗəm :
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 « Tâzləbay Melefit driŋ agavəla ! Ka haɗ day ndam ya ti Melefit awayay tay ni tânjəhaɗkabu àna sulumani, araŋa àhəli ahàr ana tay ba ! »
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 *Məslər ge Melefit ni tàra tàzləba Melefit a nahkay ti tàsləkafəŋa kà ndam majəgay zlam na, tàŋgoru a huɗ melefit vu. Tàra tàsləkafəŋa kà tay a ti nday ti ni tə̀ɗəm e kiɗiŋ gatay bu : « Mədəgum bəɗak e Betlehem, makoru mipʉmbiyu ere ye ti àgravu, Bay Melefit àhi ana leli ni kwa. »
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Nday nakəŋ tə̀zoru asak kirim-kirim, tòru tə̀di ahàr ana Mari nday ata Zʉzef akaba wur ndeɓ-ndeɓeni ni, naŋ mandəhaɗani a kulum bu.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Tàra tìpia wur na ti tàŋgəhaɗ pakama ga məslər ge Melefit ya àhiki ana tay ka wur ni.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Mis ya tìcia ma ga ndam majəgay zlam ya tàŋgəhaɗi ana tay na ti àgria ejep ana tay a ɗek.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Mari ti ni àgəskabá ma na ɗek a ahàr gayaŋ va, naŋ àbu aɗəgəzlki ahàr dal-dal.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Kələŋ gani ndam majəgay zlam ni tàsləka. Nday àna məmərani, tàzləbay Melefit azuhva zlam ya tìci akaba tìpi ni ɗek. Zlam gani nani ɗek àgrava akaɗa ga məslər ge Melefit ya àhi ana tay na.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Wur ni àra àzuma vaɗ a azlalahkər nahəma, *tèkeli kʉɗi, tə̀di slimi Yezu. Slimi nani ti slimi ya ti *məslər ge Melefit àdi mənjəɗ mazay huɗ gayaŋ ni.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Wal ni àra àsaya ɗaf e mite va ti si ndam *maŋgalabakabu mis akaba Melefit ni tə̂ɗəm naŋ ègia njəlatana keti kwa akaɗa ge *Divi ge Melefit ya Mʉwiz àbəki a wakita gayaŋ ni bu ni. Nahkay tòru nday ata zal gayaŋ Zʉzef a Zerʉzalem ga maŋgazli wur ni ana Bay geli Melefit,
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 aɗaba àbu məbəkiani e Divi ga Bay geli Melefit bu, Melefit àɗəm ahkado : « Meykweya zalani lu emigi njəlata, naŋ ga Bay geli Melefit. »
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Nahkay si təbi kurkoduk cʉ ahkay do ni bəza ga guɗuk-guɗuk cʉ ana Bay Melefit akaɗa ya àbu məbəkiani e Divi ga Bay Melefit bu ni kwa.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Eslini zal nahaŋ naŋ àbu a Zerʉzalem, slimi gayaŋ Simeyoŋ, naŋ gani mis jireni, ahəŋgrioru ahàr a haɗ ana Melefit, naŋ àbu ajəgay bay ya ti Melefit aməslərbiyu ga mahəŋgay ndam *Izireyel ni. Simeyoŋ gani *Məsuf Njəlatani naŋ àbu akaba naŋ.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 A vaɗ nahaŋ Məsuf Njəlatani àhiaba, àhi : « Wuɗaka kəmət nahəma, ekipia *Krist *Bay gəɗakani ya Bay Melefit aməslərbiyu ni day kwa. »
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Nahkay ka fat ya ti ata bəŋ ga Yezu nday ata məŋ ga Yezu tə̀zoru Yezu wur gatay ni a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni vu ga maɗəbay *Divi ge Melefit ya Mʉwiz àbəki a wakita gayaŋ ni bu ni ti, tə̀di ahàr ana Simeyoŋ nakəŋ. Naŋ eslini àndava, aɗaba Məsuf ge Melefit àzoya naŋ a.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Simeyoŋ nakəŋ àra èpia wur na ti àzay naŋ a ahar vu, àgri sʉsi ana Melefit, àɗəm :
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 « Nihi nahəma, Bay goro ni, ere ye ti kə̀hu ni ti kàgra àndava.
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 Aɗaba nìpia bay ya ti kə̀slərbiyu ga mahəŋgay mis na àna eri goro a,
30 Vi a tua salvação,
31 maslaŋa ya ti kàzaba naŋ kè meleher ge mis ga məlaŋ na ɗek ni.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Naŋ gani amaslaɗi məlaŋ ana mis, ti mis ya ti nday ndam *Zʉde do ni ɗek day tə̂sər kur.
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Ata bəŋ ga Yezu nday ata məŋ ga Yezu tàra tìcia ma ga Simeyoŋ ya àɗəmki ka wur na ti àgria ejep ana tay a dal-dal.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Eslini Simeyoŋ nakəŋ àhəŋgalay Melefit ti mə̂gri sulum gayaŋ ana tay, mək àhi ana Mari məŋ ga wur ni : « Azuhva wur hini nahəma, ndam Izireyel ndahaŋ kay ataŋgoru kələŋ, nday ndahaŋ kay ti ni atoru kama. Melefit amaŋgazlay naŋ, ay ti mis atəgəskabu naŋ do ;
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 nahkay amaŋgazlaya zlam ya mis kay təjalay a ahàr gatay bu na vay-vay. Nak Mari ti ni, akacakay daliya, ekitʉwi akaɗa ge mis ya tàtəhaɗa àna maslalam a gək ni. »
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 — ausente —
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 — ausente —
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Ka ya ti Simeyoŋ naŋ àbu azlapaki ka Yezu nahəma, wal madakway ni ènjia bilegeni. Àra ènjia ti àgri sʉsi ana Melefit. Mis ndahaŋ tə̀bu eslini tajəgay vaɗ ya ti Melefit amahəŋgay Zerʉzalem ni. Eslini wal nakəŋ àhəŋgri pakama ge Melefit ya àɗəmki ka wur ni ana tay ɗek.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ka ya ti ata Zʉzef nday ata Mari tàɗəba *Divi ga Bay Melefit ya àbu məbəkiani a wakita ge Mʉwiz ni bu na ɗek ti tàsləka àna wur na, tàŋgoru a kəsa gatay vu a Nazaret ka haɗ *Gelili.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Nday tə̀bu eslini ti wur ni naŋ àbu aɗək, njəɗa gayaŋ day asagay. Zlam day àsəra kay ; Melefit awayay naŋ, naŋ àbu agri sulum gayaŋ.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Ata Zʉzef nday ata Mari takoru a Zerʉzalem tagrabiyu wuməri ga *Pak kilevi.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Yezu àra àzuma vi a kru mahar cʉ ti tòru akaba ata bəŋani ata məŋani a Zerʉzalem akaɗa gatay ya tagray kilevi ni.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Tàra tàgraba wuməri na àndava ti mis ɗek tàsləka tàŋgoru a magam gatay. Ka ya ti mis ni tàsləka ni ti Yezu àsləka ndo. Ànjəhaɗ a Zerʉzalem ka məsər ga ata bəŋani nday ata məŋani do.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Nday tə̀ɗəm bi naŋ àbu asləka akaba ndam gatay ya təsawaɗay akaba tay na. Nahkay tə̀sawaɗay ruk, day kwa ti tàɗəbay naŋ àkibu ka ndam gatay ni,
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 ay tə̀di ahàr ndo. Tàra tə̀di ahàr ndo ni ti tàŋgoru a Zerʉzalem, tàɗəboru naŋ.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 A vaɗ ya mahkər gani day kwa ti tə̀di ahàr a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni bu. Naŋ àbu manjəhaɗani digʉsa e kiɗiŋ ge mʉsisi gəɗákani gatay ni bu, abi slimi ana ma gatay ya təɗəm ni, ehindifiŋa ma kà tay a daya.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Eslini mis ya tə̀bi slimi ana ma gayaŋ ni ɗek tàgra ejep a, aɗaba àsəra zlam a kay, àhəŋgarfəŋ kà pakama lala.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Ata bəŋani nday ata məŋani tàra tə̀dia ahàr a ti tàgra ejep a dal-dal àsaɓay. Eslini məŋani àhi ahkado : « Kə̀gri ere hini ana leli ti kamam, wur goro ? Nihi ahàr àhəliaba ana leli ata buk a dal-dal ga maɗəbay kur a. »
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Àra ècia ma ga məŋani na ti àhi ana tay ahkado : « Kə̀ɗəbum nu ti kamam ? Ŋgay ananjəhaɗ a dalaka ga ahay ga Baba bu ni ti kəsərumki do aw ? »
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Ay ti ata bəŋani ata məŋani tìciaba ma gayaŋ ya àhi ana tay na ndo ferera.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Kələŋ gani tàsləka akaba Yezu a, tòru a Nazaret. Naŋ àbu agəsiki ma ga ata bəŋani ata məŋani. Məŋani zla nahəma ajalakioru ahàr ka zlam gani nani ya àgravu ni ɗek.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Yezu nakəŋ ka ya ti aɗək ni asərkivu zlam àkivu. Àɓəlafəŋa kè Melefit a àkiva, mis day àɓəlafəŋa kà tay a àkiva.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.