Lucas 24
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NVT
1 A vaɗ ye enjenjeni ga gosku nahəma, wál ni tòru dʉ ge miledʉ ke mindiviŋ ni. Tòru ti àna tersel gərgəri ya ti tàslamalakabu ni.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Tòru tìnjʉa ti tìpi belim ge mindiviŋ ni maɓəlaɗkiana.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Nahkay tə̀huriyu e mindiviŋ ni vu. Tàra tə̀huriyu nahəma, tə̀di ahàr ana kisim ga Bay geli Yezu ni ndo.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Eslini tə̀sər ere ye ti tagray ni do. Nday tə̀bu nahkay ti mis cʉ tàŋgazlivu ana tay, məbakabu azana maslaɗani.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Wál ni tàra tìpia tay a ti tàgra aŋgwaz a, tàhəŋgaroru eri gatay a haɗ. Eslini mis cʉeni ni tə̀hi ana wál ni : « Kə̀ɗəbum mis ya naŋ eri ni e kiɗiŋ ga nday məmətani ni bu ni ti kamam ?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Àŋgaba e kisim ba, naŋ àbi ahalay va bi. Lekʉlʉm kə̀sərumki ka pakama ya àhi ana kʉli ka ya ti naŋ e Gelili ni do aw ?
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Eslini àhi ana kʉli ahkado : “Ahàr àɗəm nu *Wur ge Mis ti tə̂gəsi nu ana ndam magudar zlam, ti tâkaɗ nu kà təndal, ti nâŋgaba a vaɗ ya mahkər a.” »
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Wál ni tàra tìcia nahkay ti tə̀sərki ka ma ga Yezu ya àhi ana tay ni.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Wál ni tàra tàsləkabiya ke mindiviŋ na ti tàŋgəhaɗi ma gani ɗek ana ndam *asak kru mahar bəlaŋani ni akaba ana ndam *maɗəbay Yezu ndahaŋ ni ɗek.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Wál ya tàŋgəhaɗ ma ni ti ata Mari ga kəsa Magədala ni, Zeni, Mari məŋ ge Zek akaba wál ndahaŋ. Ndam asak ni tàra tìci ma na ti
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 tə̀jalay a ahàr gatay bu ma ga wál ni ma masakani, nahkay tə̀gəsiki ma gatay ni ana tay ndo.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Ay zla ti Piyer àsləka, àcuhworu ke mindiviŋ ni. Òru ènjʉa ti àndəhaɗ ahàr, àmənjiyu e mindiviŋ ni vu, èpi gabaga duca ciliŋ. Eslini ti àsləkabiya, àra a magam a. Ere ye ti èpibiyu ni àgria ejep a dal-dal.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ka fat gani nani ndam *maɗəbay Yezu ndahaŋ cʉ tə̀bu takoru a kəsa nahaŋ vu, slimi ga kəsa gani Emeyʉs. Kəsa gani driŋ akaba Zerʉzalem, mis asawaɗay njemdi cʉ e divi bu day kwa ti enjiyu.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Nday nakəŋ tə̀bu təzlapakioru e kiɗiŋ gatay bu àki ka zlam ya àgravu ni ɗek.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Nday tə̀bu təzlapay e kiɗiŋ gatay bu, tagray gejewi nahkay ti Yezu nakəŋ àcay tay e divi bu mək tàrakaboru ka ahar bəlaŋ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Ay ti tə̀sərkaba naŋ a ndo, aɗaba akaɗa araŋa àsikia ke eri ana tay a.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Eslini Yezu àhi ana tay ahkado : « Kazlapumkibiyu ka mam e divi bu ni mam ? » Tàra tìcia ma gayaŋ na ti nday nakəŋ tìcika, ahàr àbu ahəli ana tay.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Eslini biliŋ gatay, slimi gayaŋ Kleyʉpes, àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Nak ti nak zal mirkwi aw ? Ere ye ti àgravu a Zerʉzalem a vaɗ nday ndani bu ni ti nak ciliŋ kìci ndo zla do aw ? »
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Yezu nakəŋ àhi ana tay : « Mam àgravu mam ? » Tə̀hi : « Ere ye ti àgrakivu ka Yezu zal Nazaret ni. Naŋ gani nani ti bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit ; pakama gayaŋ ya àɗəm ni ɗek akaba tʉwi gayaŋ ya àgray ni ɗek ti àgray àna njəɗa ge Melefit. Nahkay àɓəlafəŋa kè Melefit a, àɓəlafəŋa kè mis a ɗek daya.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Ay ti ndam geli gəɗákani ya taŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba gəɗákani geli ndahaŋ ni tə̀gəsi naŋ ana ndam *Rom ti tâgrafəŋa seriya ge kisim a, mək *tàdarfəŋ naŋ kà təndal.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Leli ti ni mə̀ɗəm amal naŋ àhəŋgay ndam *Izireyel. Akaba nani ɗek, nihi tegi vaɗ mahkər kani, zlam gani àgravu ni.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ay ti wál ya tə̀bu akaba leli ni ndahaŋ tə̀hia pakama ga məgri ejep ana leli a. Tòru kè mindiviŋ dʉ ge miledʉ ti
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 tə̀diviyu ahàr ana kisim ga Yezu ni ndo, mək tàsləkabiya, tə̀hi ana leli tìpibiya *məslər ge Melefit a. Məslər ge Melefit ni tə̀hibiyu ana tay Yezu naŋ àbu àna sifa gayaŋ.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Nahkay ndam geli ndahaŋ day tòra ke mindiviŋ na. Tìnjʉa ti tə̀di ahàr ana mindiviŋ ni akaɗa ga wál ya tàŋgəhaɗi ana leli ni. Ay ti tìpibiyu Yezu ndo. »
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Yezu àra ècia pakama gatay na ti àhi ana tay ahkado : « Lekʉlʉm ti endisl àniviyu ana kʉli bi aw ? Kìcʉmaba ma ga ndam mahəŋgaray *pakama ge Melefit àna weceweci do ni ti kamam ?
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Ŋgay ahàr àɗəm si *Bay gəɗakani ya amara ni àcaka daliya nahkay day kwa, mək kwa ti Melefit amazləbay naŋ ti mîgi gəɗakani kè eri ge mis ɗek ti kìcʉm do waw ? »
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Eslini Yezu nakəŋ àɗəfiaba pakama ge Melefit ya àɗəmki ka naŋ a Wakita ge Melefit bu na ɗek ana tay a. Ànjiki ana tay ka ge Mʉwiz ni, àɗafaba ga ndam ndahaŋ ya tàhəŋgaray pakama ge Melefit na ɗek daya.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Tòru tìnjʉa a kəsa ya takoru ni va wuɗak nahəma, Yezu akoru zlam gayaŋ akaɗa asafəŋa divi kà kəsa na.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Eslini nday nani tə̀hi : « Ɓesa day, kòru ba, njəhaɗa akaba leli a, aɗaba tegi fat àdiya, məlaŋ naŋ àbu eɗizi timey. » Nahkay tə̀huriyu tànjəhaɗ a kəsa ni vu akaba tay.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Tàra tə̀həliaya zlam məzumani ana tay a ti Yezu àzay *dipeŋ ni, àgri sʉsi ana Melefit, èsekaba, àvi ana tay.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Nday nakəŋ tàra tìpia gayaŋ ya àgray nahkay na ti eri gatay ni ègia kweleŋ-kweleŋ, tə̀sər naŋ. Ay tàra tə̀səra naŋ a ti tìpi naŋ va do, naŋ àbi.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Eslini tə̀ɗəm e kiɗiŋ gatay bu ahkado : « Zlam ya ti àhi ana leli e divi bu, àɗəmki ka Wakita ge Melefit ni ti mîciaba ni ti àməria məɓəruv ana leli a do waw ? »
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Nday nakəŋ tìcikaba hʉya, tàŋgoru a Zerʉzalem. Tòru tìnjʉa ti tə̀di ahàr ana ndam asak ga Yezu kru mahar bəlaŋani ni macakalavani akaba mis ndahaŋ.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Eslini nday ndahaŋ ni tə̀hi ana mis cʉeni nakəŋ ahkado : « Bay geli àŋgaba e kisim ba eɗeɗiŋ eɗeɗiŋena ! Simu èpi naŋ a. »
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Nday cʉeni ni day tàŋgəhaɗ ere ya àgrakivu ka tay e divi bu ka ya ti takoru e Emeyʉs ni akaba gatay ya tə̀sər Yezu ka ya ti esekaba dipeŋ a ni.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Nday cʉeni ni tə̀bu təzlapay nahkay ti mis ni ɗek tìpi Yezu nakəŋ naŋ jika e kiɗiŋ gatay bu. Àhi ana tay ahkado : « Melefit mə̂gri sulum gayaŋ ana kʉli. »
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Nday ɗek məɓəruv àtikaba ana tay a, aŋgwaz àwəra tay a dal-dal, aɗaba tə̀ɗəm maslaŋa àmbavakiva ka tay a.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Eslini Yezu àhi ana tay ahkado : « Kəgrum aŋgwaz ti kamam ? Ŋgay hini nu ti kə̀gəsumkabu do ni ti kamam ?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Mənjumki ahar goro ni akaba asak goro ni. Hini nu timey ! Njʉmfu, mənjumlu lala. Kìpʉma nu nə̀bu àna aslu akaba aslat ga vu goro. Mis məmbavani ti nahkay hi do. »
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Ka ya ti naŋ àbu ahi ma ana tay nahkay ni ti àŋgazli ahar gayaŋ ni akaba asak gayaŋ ni ana tay.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Tàra tìcia ma gayaŋ na ti àgria ejep ana tay a, tə̀mərva àsaɓay, ay kekileŋa tə̀gəskabu ŋgay naŋ eɗeɗiŋ faŋ ndo. Nahkay Yezu nakəŋ àhi ana tay : « Zlam məzumani àfəŋ kè kʉli ahalay bi aw ? »
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Nday nakəŋ tə̀ziaya telma ge kilif mətusana,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 mək àzay, àzum kè eri gatay.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Eslini Yezu àhi ana tay ahkado : « Ere ye ti àgrakuvu ni ti nə̀hia ana kʉli a ahaslana ka ya ti nu nə̀bu akaba kʉli na. Nə̀hi ana kʉli ahkado tə̀ɗəmkua pakama, tə̀bəkia ma gana e *Divi ge Melefit ya àɗəfiki ana Mʉwiz ni ba akaba a wakita ga ndam mahəŋgaray *pakama ge Melefit ba akaba a wakita ge Limis ba. Pakama nani ya tə̀ɗəmku ni ɗek ti si agravu kwa. »
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Eslini naŋ nakəŋ àvi məsər zlam ana tay ga miciaba zlam ya a Wakita ge Melefit bu na.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Àhi ana tay ahkado : « Àbu məbəkiani a Wakita ge Melefit bu nahkay hi : “*Bay gəɗakani ya amara ni ti si àcaka daliya kwa, tàkaɗa naŋ a, mək a vaɗ ya mahkər aŋgaba e kisim ba kwa.”
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Kələŋ gani zla nahəma, atəhi ma ana mis ga haɗ ga məlaŋ ni ɗek àna slimi gayaŋ, si tâmbatkaba majalay ahàr gatay a, day kwa ti Melefit ambərfəŋa zlam magudarani gatay ni kà tay a. Atənjəki ka məɗəm ma gani a Zerʉzalem.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Pakama gani nani tə̀ɗəmki ti ka nu. Ndam sedi gani ti lekʉlʉm.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Nu ti anəsləribiyu Məsuf ya ti Baba goro àɗəm aməvibiyu ana kʉli ni ana kʉli. Ay lekʉlʉm ti ni njəhaɗuma a Zerʉzalem a duk abivoru ana vaɗ ya ti Məsuf gani nani amərəkia ke kʉli a, aməvi njəɗa ge Melefit ɗek ana kʉli ni. »
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Yezu àra àhia pakama nana ana tay a ti òru àna tay gwar a Betani. Òru ènjʉa eslina ti àhəlkioru ahar ka tay agavəla, àgri *sulum ge Melefit ana tay.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Ka ya ti naŋ àbu agri sulum ge Melefit ana tay ni ti àsləkafəŋa kà tay a, Melefit àzoru naŋ agavəla a huɗ melefit vu.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Naŋ àbu asləkafəŋa kà tay a ti nday nakəŋ tə̀həŋgrioru ahàr a haɗ, meleher ndiɓa ndiɓa ana haɗ. Kələŋ gani tàŋga a Zerʉzalem àna məmərana dal-dal.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Kəlavaɗ təhuriyu a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni vu, tanjəhaɗ eslini ruk, tazləbay Melefit.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.