Lucas 24
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs BKJ
1 A vaɗ ye enjenjeni ga gosku nahəma, wál ni tòru dʉ ge miledʉ ke mindiviŋ ni. Tòru ti àna tersel gərgəri ya ti tàslamalakabu ni.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Tòru tìnjʉa ti tìpi belim ge mindiviŋ ni maɓəlaɗkiana.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Nahkay tə̀huriyu e mindiviŋ ni vu. Tàra tə̀huriyu nahəma, tə̀di ahàr ana kisim ga Bay geli Yezu ni ndo.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Eslini tə̀sər ere ye ti tagray ni do. Nday tə̀bu nahkay ti mis cʉ tàŋgazlivu ana tay, məbakabu azana maslaɗani.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Wál ni tàra tìpia tay a ti tàgra aŋgwaz a, tàhəŋgaroru eri gatay a haɗ. Eslini mis cʉeni ni tə̀hi ana wál ni : « Kə̀ɗəbum mis ya naŋ eri ni e kiɗiŋ ga nday məmətani ni bu ni ti kamam ?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Àŋgaba e kisim ba, naŋ àbi ahalay va bi. Lekʉlʉm kə̀sərumki ka pakama ya àhi ana kʉli ka ya ti naŋ e Gelili ni do aw ?
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Eslini àhi ana kʉli ahkado : “Ahàr àɗəm nu *Wur ge Mis ti tə̂gəsi nu ana ndam magudar zlam, ti tâkaɗ nu kà təndal, ti nâŋgaba a vaɗ ya mahkər a.” »
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Wál ni tàra tìcia nahkay ti tə̀sərki ka ma ga Yezu ya àhi ana tay ni.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Wál ni tàra tàsləkabiya ke mindiviŋ na ti tàŋgəhaɗi ma gani ɗek ana ndam *asak kru mahar bəlaŋani ni akaba ana ndam *maɗəbay Yezu ndahaŋ ni ɗek.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Wál ya tàŋgəhaɗ ma ni ti ata Mari ga kəsa Magədala ni, Zeni, Mari məŋ ge Zek akaba wál ndahaŋ. Ndam asak ni tàra tìci ma na ti
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 tə̀jalay a ahàr gatay bu ma ga wál ni ma masakani, nahkay tə̀gəsiki ma gatay ni ana tay ndo.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ay zla ti Piyer àsləka, àcuhworu ke mindiviŋ ni. Òru ènjʉa ti àndəhaɗ ahàr, àmənjiyu e mindiviŋ ni vu, èpi gabaga duca ciliŋ. Eslini ti àsləkabiya, àra a magam a. Ere ye ti èpibiyu ni àgria ejep a dal-dal.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ka fat gani nani ndam *maɗəbay Yezu ndahaŋ cʉ tə̀bu takoru a kəsa nahaŋ vu, slimi ga kəsa gani Emeyʉs. Kəsa gani driŋ akaba Zerʉzalem, mis asawaɗay njemdi cʉ e divi bu day kwa ti enjiyu.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Nday nakəŋ tə̀bu təzlapakioru e kiɗiŋ gatay bu àki ka zlam ya àgravu ni ɗek.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Nday tə̀bu təzlapay e kiɗiŋ gatay bu, tagray gejewi nahkay ti Yezu nakəŋ àcay tay e divi bu mək tàrakaboru ka ahar bəlaŋ.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ay ti tə̀sərkaba naŋ a ndo, aɗaba akaɗa araŋa àsikia ke eri ana tay a.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Eslini Yezu àhi ana tay ahkado : « Kazlapumkibiyu ka mam e divi bu ni mam ? » Tàra tìcia ma gayaŋ na ti nday nakəŋ tìcika, ahàr àbu ahəli ana tay.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Eslini biliŋ gatay, slimi gayaŋ Kleyʉpes, àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Nak ti nak zal mirkwi aw ? Ere ye ti àgravu a Zerʉzalem a vaɗ nday ndani bu ni ti nak ciliŋ kìci ndo zla do aw ? »
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Yezu nakəŋ àhi ana tay : « Mam àgravu mam ? » Tə̀hi : « Ere ye ti àgrakivu ka Yezu zal Nazaret ni. Naŋ gani nani ti bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit ; pakama gayaŋ ya àɗəm ni ɗek akaba tʉwi gayaŋ ya àgray ni ɗek ti àgray àna njəɗa ge Melefit. Nahkay àɓəlafəŋa kè Melefit a, àɓəlafəŋa kè mis a ɗek daya.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ay ti ndam geli gəɗákani ya taŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba gəɗákani geli ndahaŋ ni tə̀gəsi naŋ ana ndam *Rom ti tâgrafəŋa seriya ge kisim a, mək *tàdarfəŋ naŋ kà təndal.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Leli ti ni mə̀ɗəm amal naŋ àhəŋgay ndam *Izireyel. Akaba nani ɗek, nihi tegi vaɗ mahkər kani, zlam gani àgravu ni.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ay ti wál ya tə̀bu akaba leli ni ndahaŋ tə̀hia pakama ga məgri ejep ana leli a. Tòru kè mindiviŋ dʉ ge miledʉ ti
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 tə̀diviyu ahàr ana kisim ga Yezu ni ndo, mək tàsləkabiya, tə̀hi ana leli tìpibiya *məslər ge Melefit a. Məslər ge Melefit ni tə̀hibiyu ana tay Yezu naŋ àbu àna sifa gayaŋ.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Nahkay ndam geli ndahaŋ day tòra ke mindiviŋ na. Tìnjʉa ti tə̀di ahàr ana mindiviŋ ni akaɗa ga wál ya tàŋgəhaɗi ana leli ni. Ay ti tìpibiyu Yezu ndo. »
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Yezu àra ècia pakama gatay na ti àhi ana tay ahkado : « Lekʉlʉm ti endisl àniviyu ana kʉli bi aw ? Kìcʉmaba ma ga ndam mahəŋgaray *pakama ge Melefit àna weceweci do ni ti kamam ?
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Ŋgay ahàr àɗəm si *Bay gəɗakani ya amara ni àcaka daliya nahkay day kwa, mək kwa ti Melefit amazləbay naŋ ti mîgi gəɗakani kè eri ge mis ɗek ti kìcʉm do waw ? »
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Eslini Yezu nakəŋ àɗəfiaba pakama ge Melefit ya àɗəmki ka naŋ a Wakita ge Melefit bu na ɗek ana tay a. Ànjiki ana tay ka ge Mʉwiz ni, àɗafaba ga ndam ndahaŋ ya tàhəŋgaray pakama ge Melefit na ɗek daya.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Tòru tìnjʉa a kəsa ya takoru ni va wuɗak nahəma, Yezu akoru zlam gayaŋ akaɗa asafəŋa divi kà kəsa na.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Eslini nday nani tə̀hi : « Ɓesa day, kòru ba, njəhaɗa akaba leli a, aɗaba tegi fat àdiya, məlaŋ naŋ àbu eɗizi timey. » Nahkay tə̀huriyu tànjəhaɗ a kəsa ni vu akaba tay.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Tàra tə̀həliaya zlam məzumani ana tay a ti Yezu àzay *dipeŋ ni, àgri sʉsi ana Melefit, èsekaba, àvi ana tay.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Nday nakəŋ tàra tìpia gayaŋ ya àgray nahkay na ti eri gatay ni ègia kweleŋ-kweleŋ, tə̀sər naŋ. Ay tàra tə̀səra naŋ a ti tìpi naŋ va do, naŋ àbi.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Eslini tə̀ɗəm e kiɗiŋ gatay bu ahkado : « Zlam ya ti àhi ana leli e divi bu, àɗəmki ka Wakita ge Melefit ni ti mîciaba ni ti àməria məɓəruv ana leli a do waw ? »
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Nday nakəŋ tìcikaba hʉya, tàŋgoru a Zerʉzalem. Tòru tìnjʉa ti tə̀di ahàr ana ndam asak ga Yezu kru mahar bəlaŋani ni macakalavani akaba mis ndahaŋ.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Eslini nday ndahaŋ ni tə̀hi ana mis cʉeni nakəŋ ahkado : « Bay geli àŋgaba e kisim ba eɗeɗiŋ eɗeɗiŋena ! Simu èpi naŋ a. »
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Nday cʉeni ni day tàŋgəhaɗ ere ya àgrakivu ka tay e divi bu ka ya ti takoru e Emeyʉs ni akaba gatay ya tə̀sər Yezu ka ya ti esekaba dipeŋ a ni.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Nday cʉeni ni tə̀bu təzlapay nahkay ti mis ni ɗek tìpi Yezu nakəŋ naŋ jika e kiɗiŋ gatay bu. Àhi ana tay ahkado : « Melefit mə̂gri sulum gayaŋ ana kʉli. »
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Nday ɗek məɓəruv àtikaba ana tay a, aŋgwaz àwəra tay a dal-dal, aɗaba tə̀ɗəm maslaŋa àmbavakiva ka tay a.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Eslini Yezu àhi ana tay ahkado : « Kəgrum aŋgwaz ti kamam ? Ŋgay hini nu ti kə̀gəsumkabu do ni ti kamam ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Mənjumki ahar goro ni akaba asak goro ni. Hini nu timey ! Njʉmfu, mənjumlu lala. Kìpʉma nu nə̀bu àna aslu akaba aslat ga vu goro. Mis məmbavani ti nahkay hi do. »
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ka ya ti naŋ àbu ahi ma ana tay nahkay ni ti àŋgazli ahar gayaŋ ni akaba asak gayaŋ ni ana tay.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Tàra tìcia ma gayaŋ na ti àgria ejep ana tay a, tə̀mərva àsaɓay, ay kekileŋa tə̀gəskabu ŋgay naŋ eɗeɗiŋ faŋ ndo. Nahkay Yezu nakəŋ àhi ana tay : « Zlam məzumani àfəŋ kè kʉli ahalay bi aw ? »
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Nday nakəŋ tə̀ziaya telma ge kilif mətusana,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 mək àzay, àzum kè eri gatay.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Eslini Yezu àhi ana tay ahkado : « Ere ye ti àgrakuvu ni ti nə̀hia ana kʉli a ahaslana ka ya ti nu nə̀bu akaba kʉli na. Nə̀hi ana kʉli ahkado tə̀ɗəmkua pakama, tə̀bəkia ma gana e *Divi ge Melefit ya àɗəfiki ana Mʉwiz ni ba akaba a wakita ga ndam mahəŋgaray *pakama ge Melefit ba akaba a wakita ge Limis ba. Pakama nani ya tə̀ɗəmku ni ɗek ti si agravu kwa. »
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Eslini naŋ nakəŋ àvi məsər zlam ana tay ga miciaba zlam ya a Wakita ge Melefit bu na.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Àhi ana tay ahkado : « Àbu məbəkiani a Wakita ge Melefit bu nahkay hi : “*Bay gəɗakani ya amara ni ti si àcaka daliya kwa, tàkaɗa naŋ a, mək a vaɗ ya mahkər aŋgaba e kisim ba kwa.”
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Kələŋ gani zla nahəma, atəhi ma ana mis ga haɗ ga məlaŋ ni ɗek àna slimi gayaŋ, si tâmbatkaba majalay ahàr gatay a, day kwa ti Melefit ambərfəŋa zlam magudarani gatay ni kà tay a. Atənjəki ka məɗəm ma gani a Zerʉzalem.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Pakama gani nani tə̀ɗəmki ti ka nu. Ndam sedi gani ti lekʉlʉm.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Nu ti anəsləribiyu Məsuf ya ti Baba goro àɗəm aməvibiyu ana kʉli ni ana kʉli. Ay lekʉlʉm ti ni njəhaɗuma a Zerʉzalem a duk abivoru ana vaɗ ya ti Məsuf gani nani amərəkia ke kʉli a, aməvi njəɗa ge Melefit ɗek ana kʉli ni. »
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Yezu àra àhia pakama nana ana tay a ti òru àna tay gwar a Betani. Òru ènjʉa eslina ti àhəlkioru ahar ka tay agavəla, àgri *sulum ge Melefit ana tay.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ka ya ti naŋ àbu agri sulum ge Melefit ana tay ni ti àsləkafəŋa kà tay a, Melefit àzoru naŋ agavəla a huɗ melefit vu.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Naŋ àbu asləkafəŋa kà tay a ti nday nakəŋ tə̀həŋgrioru ahàr a haɗ, meleher ndiɓa ndiɓa ana haɗ. Kələŋ gani tàŋga a Zerʉzalem àna məmərana dal-dal.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Kəlavaɗ təhuriyu a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni vu, tanjəhaɗ eslini ruk, tazləbay Melefit.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.