Lucas 24

Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A vaɗ ye enjenjeni ga gosku nahəma, wál ni tòru dʉ ge miledʉ ke mindiviŋ ni. Tòru ti àna tersel gərgəri ya ti tàslamalakabu ni.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Tòru tìnjʉa ti tìpi belim ge mindiviŋ ni maɓəlaɗkiana.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Nahkay tə̀huriyu e mindiviŋ ni vu. Tàra tə̀huriyu nahəma, tə̀di ahàr ana kisim ga Bay geli Yezu ni ndo.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Eslini tə̀sər ere ye ti tagray ni do. Nday tə̀bu nahkay ti mis cʉ tàŋgazlivu ana tay, məbakabu azana maslaɗani.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Wál ni tàra tìpia tay a ti tàgra aŋgwaz a, tàhəŋgaroru eri gatay a haɗ. Eslini mis cʉeni ni tə̀hi ana wál ni : « Kə̀ɗəbum mis ya naŋ eri ni e kiɗiŋ ga nday məmətani ni bu ni ti kamam ?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Àŋgaba e kisim ba, naŋ àbi ahalay va bi. Lekʉlʉm kə̀sərumki ka pakama ya àhi ana kʉli ka ya ti naŋ e Gelili ni do aw ?
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Eslini àhi ana kʉli ahkado : “Ahàr àɗəm nu *Wur ge Mis ti tə̂gəsi nu ana ndam magudar zlam, ti tâkaɗ nu kà təndal, ti nâŋgaba a vaɗ ya mahkər a.” »
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Wál ni tàra tìcia nahkay ti tə̀sərki ka ma ga Yezu ya àhi ana tay ni.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Wál ni tàra tàsləkabiya ke mindiviŋ na ti tàŋgəhaɗi ma gani ɗek ana ndam *asak kru mahar bəlaŋani ni akaba ana ndam *maɗəbay Yezu ndahaŋ ni ɗek.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Wál ya tàŋgəhaɗ ma ni ti ata Mari ga kəsa Magədala ni, Zeni, Mari məŋ ge Zek akaba wál ndahaŋ. Ndam asak ni tàra tìci ma na ti
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 tə̀jalay a ahàr gatay bu ma ga wál ni ma masakani, nahkay tə̀gəsiki ma gatay ni ana tay ndo.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Ay zla ti Piyer àsləka, àcuhworu ke mindiviŋ ni. Òru ènjʉa ti àndəhaɗ ahàr, àmənjiyu e mindiviŋ ni vu, èpi gabaga duca ciliŋ. Eslini ti àsləkabiya, àra a magam a. Ere ye ti èpibiyu ni àgria ejep a dal-dal.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ka fat gani nani ndam *maɗəbay Yezu ndahaŋ cʉ tə̀bu takoru a kəsa nahaŋ vu, slimi ga kəsa gani Emeyʉs. Kəsa gani driŋ akaba Zerʉzalem, mis asawaɗay njemdi cʉ e divi bu day kwa ti enjiyu.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Nday nakəŋ tə̀bu təzlapakioru e kiɗiŋ gatay bu àki ka zlam ya àgravu ni ɗek.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Nday tə̀bu təzlapay e kiɗiŋ gatay bu, tagray gejewi nahkay ti Yezu nakəŋ àcay tay e divi bu mək tàrakaboru ka ahar bəlaŋ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ay ti tə̀sərkaba naŋ a ndo, aɗaba akaɗa araŋa àsikia ke eri ana tay a.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Eslini Yezu àhi ana tay ahkado : « Kazlapumkibiyu ka mam e divi bu ni mam ? » Tàra tìcia ma gayaŋ na ti nday nakəŋ tìcika, ahàr àbu ahəli ana tay.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Eslini biliŋ gatay, slimi gayaŋ Kleyʉpes, àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Nak ti nak zal mirkwi aw ? Ere ye ti àgravu a Zerʉzalem a vaɗ nday ndani bu ni ti nak ciliŋ kìci ndo zla do aw ? »
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Yezu nakəŋ àhi ana tay : « Mam àgravu mam ? » Tə̀hi : « Ere ye ti àgrakivu ka Yezu zal Nazaret ni. Naŋ gani nani ti bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit ; pakama gayaŋ ya àɗəm ni ɗek akaba tʉwi gayaŋ ya àgray ni ɗek ti àgray àna njəɗa ge Melefit. Nahkay àɓəlafəŋa kè Melefit a, àɓəlafəŋa kè mis a ɗek daya.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ay ti ndam geli gəɗákani ya taŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba gəɗákani geli ndahaŋ ni tə̀gəsi naŋ ana ndam *Rom ti tâgrafəŋa seriya ge kisim a, mək *tàdarfəŋ naŋ kà təndal.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Leli ti ni mə̀ɗəm amal naŋ àhəŋgay ndam *Izireyel. Akaba nani ɗek, nihi tegi vaɗ mahkər kani, zlam gani àgravu ni.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ay ti wál ya tə̀bu akaba leli ni ndahaŋ tə̀hia pakama ga məgri ejep ana leli a. Tòru kè mindiviŋ dʉ ge miledʉ ti
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 tə̀diviyu ahàr ana kisim ga Yezu ni ndo, mək tàsləkabiya, tə̀hi ana leli tìpibiya *məslər ge Melefit a. Məslər ge Melefit ni tə̀hibiyu ana tay Yezu naŋ àbu àna sifa gayaŋ.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Nahkay ndam geli ndahaŋ day tòra ke mindiviŋ na. Tìnjʉa ti tə̀di ahàr ana mindiviŋ ni akaɗa ga wál ya tàŋgəhaɗi ana leli ni. Ay ti tìpibiyu Yezu ndo. »
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Yezu àra ècia pakama gatay na ti àhi ana tay ahkado : « Lekʉlʉm ti endisl àniviyu ana kʉli bi aw ? Kìcʉmaba ma ga ndam mahəŋgaray *pakama ge Melefit àna weceweci do ni ti kamam ?
25 Então ele lhes disse:
26 Ŋgay ahàr àɗəm si *Bay gəɗakani ya amara ni àcaka daliya nahkay day kwa, mək kwa ti Melefit amazləbay naŋ ti mîgi gəɗakani kè eri ge mis ɗek ti kìcʉm do waw ? »
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Eslini Yezu nakəŋ àɗəfiaba pakama ge Melefit ya àɗəmki ka naŋ a Wakita ge Melefit bu na ɗek ana tay a. Ànjiki ana tay ka ge Mʉwiz ni, àɗafaba ga ndam ndahaŋ ya tàhəŋgaray pakama ge Melefit na ɗek daya.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Tòru tìnjʉa a kəsa ya takoru ni va wuɗak nahəma, Yezu akoru zlam gayaŋ akaɗa asafəŋa divi kà kəsa na.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Eslini nday nani tə̀hi : « Ɓesa day, kòru ba, njəhaɗa akaba leli a, aɗaba tegi fat àdiya, məlaŋ naŋ àbu eɗizi timey. » Nahkay tə̀huriyu tànjəhaɗ a kəsa ni vu akaba tay.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Tàra tə̀həliaya zlam məzumani ana tay a ti Yezu àzay *dipeŋ ni, àgri sʉsi ana Melefit, èsekaba, àvi ana tay.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Nday nakəŋ tàra tìpia gayaŋ ya àgray nahkay na ti eri gatay ni ègia kweleŋ-kweleŋ, tə̀sər naŋ. Ay tàra tə̀səra naŋ a ti tìpi naŋ va do, naŋ àbi.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Eslini tə̀ɗəm e kiɗiŋ gatay bu ahkado : « Zlam ya ti àhi ana leli e divi bu, àɗəmki ka Wakita ge Melefit ni ti mîciaba ni ti àməria məɓəruv ana leli a do waw ? »
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Nday nakəŋ tìcikaba hʉya, tàŋgoru a Zerʉzalem. Tòru tìnjʉa ti tə̀di ahàr ana ndam asak ga Yezu kru mahar bəlaŋani ni macakalavani akaba mis ndahaŋ.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Eslini nday ndahaŋ ni tə̀hi ana mis cʉeni nakəŋ ahkado : « Bay geli àŋgaba e kisim ba eɗeɗiŋ eɗeɗiŋena ! Simu èpi naŋ a. »
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Nday cʉeni ni day tàŋgəhaɗ ere ya àgrakivu ka tay e divi bu ka ya ti takoru e Emeyʉs ni akaba gatay ya tə̀sər Yezu ka ya ti esekaba dipeŋ a ni.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Nday cʉeni ni tə̀bu təzlapay nahkay ti mis ni ɗek tìpi Yezu nakəŋ naŋ jika e kiɗiŋ gatay bu. Àhi ana tay ahkado : « Melefit mə̂gri sulum gayaŋ ana kʉli. »
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Nday ɗek məɓəruv àtikaba ana tay a, aŋgwaz àwəra tay a dal-dal, aɗaba tə̀ɗəm maslaŋa àmbavakiva ka tay a.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Eslini Yezu àhi ana tay ahkado : « Kəgrum aŋgwaz ti kamam ? Ŋgay hini nu ti kə̀gəsumkabu do ni ti kamam ?
38 Mas ele lhes disse:
39 Mənjumki ahar goro ni akaba asak goro ni. Hini nu timey ! Njʉmfu, mənjumlu lala. Kìpʉma nu nə̀bu àna aslu akaba aslat ga vu goro. Mis məmbavani ti nahkay hi do. »
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Ka ya ti naŋ àbu ahi ma ana tay nahkay ni ti àŋgazli ahar gayaŋ ni akaba asak gayaŋ ni ana tay.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Tàra tìcia ma gayaŋ na ti àgria ejep ana tay a, tə̀mərva àsaɓay, ay kekileŋa tə̀gəskabu ŋgay naŋ eɗeɗiŋ faŋ ndo. Nahkay Yezu nakəŋ àhi ana tay : « Zlam məzumani àfəŋ kè kʉli ahalay bi aw ? »
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Nday nakəŋ tə̀ziaya telma ge kilif mətusana,
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 mək àzay, àzum kè eri gatay.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Eslini Yezu àhi ana tay ahkado : « Ere ye ti àgrakuvu ni ti nə̀hia ana kʉli a ahaslana ka ya ti nu nə̀bu akaba kʉli na. Nə̀hi ana kʉli ahkado tə̀ɗəmkua pakama, tə̀bəkia ma gana e *Divi ge Melefit ya àɗəfiki ana Mʉwiz ni ba akaba a wakita ga ndam mahəŋgaray *pakama ge Melefit ba akaba a wakita ge Limis ba. Pakama nani ya tə̀ɗəmku ni ɗek ti si agravu kwa. »
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Eslini naŋ nakəŋ àvi məsər zlam ana tay ga miciaba zlam ya a Wakita ge Melefit bu na.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Àhi ana tay ahkado : « Àbu məbəkiani a Wakita ge Melefit bu nahkay hi : “*Bay gəɗakani ya amara ni ti si àcaka daliya kwa, tàkaɗa naŋ a, mək a vaɗ ya mahkər aŋgaba e kisim ba kwa.”
46 E disse-lhes:
47 Kələŋ gani zla nahəma, atəhi ma ana mis ga haɗ ga məlaŋ ni ɗek àna slimi gayaŋ, si tâmbatkaba majalay ahàr gatay a, day kwa ti Melefit ambərfəŋa zlam magudarani gatay ni kà tay a. Atənjəki ka məɗəm ma gani a Zerʉzalem.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Pakama gani nani tə̀ɗəmki ti ka nu. Ndam sedi gani ti lekʉlʉm.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Nu ti anəsləribiyu Məsuf ya ti Baba goro àɗəm aməvibiyu ana kʉli ni ana kʉli. Ay lekʉlʉm ti ni njəhaɗuma a Zerʉzalem a duk abivoru ana vaɗ ya ti Məsuf gani nani amərəkia ke kʉli a, aməvi njəɗa ge Melefit ɗek ana kʉli ni. »
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Yezu àra àhia pakama nana ana tay a ti òru àna tay gwar a Betani. Òru ènjʉa eslina ti àhəlkioru ahar ka tay agavəla, àgri *sulum ge Melefit ana tay.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Ka ya ti naŋ àbu agri sulum ge Melefit ana tay ni ti àsləkafəŋa kà tay a, Melefit àzoru naŋ agavəla a huɗ melefit vu.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Naŋ àbu asləkafəŋa kà tay a ti nday nakəŋ tə̀həŋgrioru ahàr a haɗ, meleher ndiɓa ndiɓa ana haɗ. Kələŋ gani tàŋga a Zerʉzalem àna məmərana dal-dal.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Kəlavaɗ təhuriyu a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni vu, tanjəhaɗ eslini ruk, tazləbay Melefit.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.