Lucas 19
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NVT
1 Yezu ènjʉa a Zeriko a. Naŋ àbu asawaɗay a huɗ ga kəsa bu.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 A kəsa gani nani bu ni ti zal nahaŋ àbu, slimi gayaŋ Zese, naŋ gəɗakani ga ndam *məhəl hadam, elimeni gayaŋ àbu dal-dal.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Àra ècia ti Yezu naŋ àbu ara nahəma, awayay ti mîpi naŋ. Ay ti èsliki mipi naŋ do, aɗaba àhəca àna zəbal a, mis dal-dal tìmbiva e eri va.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Nahkay naŋ nakəŋ àcuhworu gwar kama ka məlaŋ ga Yezu ya akoru ni, àcəliyu a məŋ ga akram vu ti mîpi Yezu.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Yezu àra ènjia ka məlaŋ nana ti àmənjoru agavəla, àhi ana Zese nakəŋ ahkado : « Zese, həraya weceweci, aɗaba kani ti si nakoru nanjəhaɗ afa gayak kwa. »
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Nahkay Zese nakəŋ àhəraya weceweci, tòru a magam afa gayaŋ. Tòru tìnjʉa ti àgəskabu Yezu àna məmərani.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Mis tàra tìpia Yezu àdoru afa ge Zese ti tə̀ŋguzay ma, tə̀ɗəm ahkado : « Maslaŋa ya ti àdoru anjəhaɗ afa gani ni ti bay magudar zlam timey ! »
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Ay Zese nakəŋ ècik jik, àhi ana Bay geli ahkado : « Ci day Bay goro, nihi ti nidi telma ga zlam goro ana ndam talaga. Tamal nə̀həlfəŋa siŋgu kà maslaŋa, àtamkia ka ya akal apəl na ti anəpəlivù huɗ faɗ. »
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yezu àra ècia pakama nana ti àhi ana Zese ahkado : « Kani ti nàra a huɗ ahay gayak va ti ga mahəŋgay mis. Aɗaba mam, nak day wur huɗ ga Abraham :
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 nu *Wur ge Mis nàra ti ga maɗəbay ndam ya tə̀sər Melefit do ni, ti nâhəŋgay tay. »
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Ka ya ti mis tə̀bu təbi slimi ana ma ga Yezu ya àɗəm ni ti àhi ma nahaŋ ana tay àna ma *gozogul. Àhi ma gani nani ana tay ti aɗaba ènjʉa a Zerʉzalem a wuɗak, mis day tə̀hi ana ahàr hi ti Melefit ara anjəki ka Məgur gayaŋ hʉya.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Àhi ana tay nahəma : « Mis nahaŋ àbu gəɗakani a kəsa nahaŋ bu. Awayay akoru ka haɗ driŋeni ti tə̂vibiyu bay ga mara məgur kəsa gayaŋ.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ara asləka wuɗak nahəma, àzalakabu mis kru e kiɗiŋ ga ndam məgri tʉwi gayaŋ ni bu, èdeki siŋgu ga gru bəlaŋ bəlaŋ ka tay, àhi ana tay ahkado : “Nu nə̀bi ti mbatumvu àna naŋ hayaŋ.” Mək naŋ nakəŋ àsləka, òru e mirkwi gayaŋ ni.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Zal nani ti ndam ga kəsa gayaŋ tàwayay naŋ do. Naŋ nakəŋ àra àsləka ti tə̀sləroru mis ndahaŋ kələŋ gayaŋ ga məhi ana maslaŋa ya akoru afiyu naŋ a bay vu ni ahkado : “Naŋ hini egi bay geli ti leli màwayay do.”
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Akaba nani ɗek tə̀fiya naŋ a bay ni va sawaŋ. Kələŋ gani àsləkabiya. Àra ènjia ti àzalakabu ndam məgri tʉwi gayaŋ ya èdi siŋgu ana tay ni keti. Awayay asərkaba tàmbatva àna siŋgu na akaɗa gayaŋ ya àhi ana tay na waw.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Nahkay maslaŋa ya ti enjenjeni ni àrəkia àhi ahkado : “Bay goro, àna siŋgu ya kə̀vu bəlaŋani ni ti nàmbatva àna naŋ a, nə̀ŋgətkia ndahaŋ a kru.”
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Eslini bay ni àhi : “Àɓəlay, nak bay magray tʉwi sulumani. Nihi ti nəfiyu kur a bay vu, kəgur kəsa kru, aɗaba kə̀grua tʉwi sulumana àna zlam gʉziteni hini ya nə̀vuk na.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Naŋ ye cʉ ni day àrəkia àhi ahkado : “Bay goro, àna siŋgu ya kə̀vu bəlaŋani ni ti nàmbatva àna naŋ a, nə̀ŋgətkia ndahaŋ a zlam.”
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Nahkay bay ni àhi ahkado : “Nak ti ni kəgur kəsa zlam.”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Mək bay məgri tʉwi nahaŋ àrəkia, àhi ahkado : “Bay goro, siŋgu ya kə̀vu ni ti nihi. Nə̀wəlki ke kece-kece, nàŋgahukkaba.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Nàgray nahkay ti aɗaba nàgrafuka aŋgwaz a. Nə̀səra manjəhaɗ gayak a, nak mis zləzlaɗani, kə̀mbrəŋ mis do. Zlam ya ti nak kàfəkaɗ ndo ni day kazay, zlam ya ti kìzligi ndo ni day kabaz.”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Eslini bay ni àhi ahkado : “Nak ti kàgray tʉwi sulumani do. Nihi ti nagrafuka seriya akaɗa ga pakama gayak ya kə̀ɗəmaya na. Kə̀səra manjəhaɗ goro a, nu mis zləzlaɗani, nə̀mbrəŋ mis do, zlam ya ti nàfəkaɗ ndo ni day nazay, zlam ya ti nìzligi ndo ni day nabaz zla do aw ?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Tamal kə̀səra nahkay ti kə̀vi siŋgu goro ni ana ndam macakalani ndo ni ti kamam ? Nihi nàsləkabiya ti amal nə̀dia ahàr a èwikia.”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Mək àhi ana nday ye eslini ni ahkado : “Zumfəŋa siŋgu na, kə̂vumikivu ana maslaŋa ya ti gayaŋ kruani ni.”
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Nday nakəŋ tə̀həŋgrifəŋ, tə̀hi ahkado : “Siŋgu tə̀fəŋ kru àndava timey, bay geli !”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Eslini àhi ana tay : “Nəhi ana kʉli nahəma, maslaŋa ya ti zlam gayaŋ àbu ni ti atəvikivu. Ay maslaŋa ya ti zlam gayaŋ àbi ni ti ku ere ye ti àfəŋ ni day atəzafəŋa.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Yaw ndam ya tizirey nu, tawayay ti nə̀gur tay do ni ti gəsumubiya tay a, sliŋʉm tay kè eri goro pat pat.” »
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Yezu àra àɗəm ma *gozogul na nahkay ti òru kama, tə̀cəloru a Zerʉzalem akaba mis ya ti taɗəbay naŋ ni.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Ka ya ti tòru tìnjʉa a kəsa Betfazi ata Betani a gwar ka həma *Oliviye ni va wuɗak nahəma, Yezu àslər ndam maɗəbay naŋ ni cʉ,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 àhi ana tay ahkado : « Dəgum a kəsa tegʉni ya kama gekʉli ni vu. Ekinjʉmiya nahəma, akədumi ahàr ana wur ga azoŋgu məwəlani. Wur ga azoŋgu nani ti maslaŋa àcəlkiyu ɗay-ɗay faŋ ndo. Picehʉmbiya, zumubiya.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ay tamal maslaŋa èhindifiŋa ma kè kʉli a, àhi ana kʉli : “Kepicehʉm ti kamam ?” ti humi ahkado : “Bay geli awayay.” »
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Nahkay nday ya ti Yezu àslər tay ni tàsləka, tòru. Tòru tìnjʉa ti tə̀di ahàr ana zlam ni ɗek akaɗa ga pakama gayaŋ ya àhi ana tay ni.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Ka ya ti nday tə̀bu tepiceh wur ga azoŋgu ni ti ndam ga azoŋgu ni tə̀hi ana tay : « Kepicehʉm wur ga azoŋgu ni ti kamam ? »
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Eslini tə̀hi ana tay ahkado : « Bay geli awayay. »
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Nahkay tə̀zibiyu wur ga azoŋgu ni ana Yezu, tə̀bəki azana ti Yezu mə̂cəlkiyu, mək àcəlkiyu.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Ka ya ti Yezu naŋ àbu akoru ni ti mis tàpaɓivoru azana gatay e divi vu.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Tòru tìnjʉa ka məlaŋ ya təndəkia ahàr ka həma Oliviye ga moroni a Zerʉzalem a nahəma, mis ya ti taɗəboru naŋ ni ɗek tə̀dəgiki ka mazləbay Melefit àna məmərani azuhva zlam ya nday tìpi, mis ndahaŋ tìpi ɗay-ɗay ndo ni. Tə̀zlah,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 tə̀ɗəm : « Bay Melefit mə̂gri sulum gayaŋ ana *bay gəɗakani ya ara àna slimi gayaŋ a ni ! Melefit naŋ agavəla àvia manjəhaɗ sulumana ana mis a. Tâzləbay naŋ a huɗ melefit bu ! »
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ndam *Feriziyeŋ ndahaŋ tə̀bu eslini e kiɗiŋ ge mis dal-dalani ni bu. Tə̀hi ana Yezu ahkado : « Mʉsi, hi ma ana ndam maɗəbay kur ni ti tə̂lakakaba, tə̀zlah ba. »
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Yezu àra ècia pakama gatay na ti àhi ana tay ahkado : « Nəhi ana kʉli nahəma, tamal nday tə̀lakakabá ti akur atəzlah. »
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Ka ya ti Yezu ènjʉa a Zerʉzalem a wuɗak, èpia kəsa na ti ètʉwi ndam ga kəsa nani.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Àɗəm ahkado : « Tamal ti lekʉlʉm day kə̀səruma ahəmamam kəŋgətum manjəhaɗ sulumani akaba Melefit kana nahəma, akal kə̀ŋgətuma àndava. Ay nihi ti maŋgahkiani ke kʉli, kìpʉm do.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Nahkay nihi ti vaɗ gani amara, ndam ezir gekʉli atara teveliŋ kəsa gekʉli ni tekesl, atəbivu zlam ana kʉli e divi bu ɗek ga macafəŋa kʉli ga mahərana, atəhurkiyu ke kʉli àna silik.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Atabazl kʉli ɗek, etembeɗkaba ahay gekʉli a ɗek besek-besek, atəmbərki akur ka ahàr ga akur nahaŋ do. Aɗaba mam, kə̀sərum sarta ya Melefit àra àmənjaya kʉli a ni ndo. »
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Tòru tìnjʉa a Zerʉzalem a ti Yezu àhuriyu a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni vu. Eslini àdi ahàr ana ndam məsəkumoru zlam, mək ànjəki ka magaraya tay e mite va.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Àhi ana tay ahkado : « Àbu məbəkiani a Wakita ge Melefit bu, Melefit àɗəm : “Ahay goro nahəma, emigi ahay ga *mahəŋgalavù Melefit.” Ay lekʉlʉm ti kàmbatumkaba, ègia ahuzl ga ndam akal a. »
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Kələŋ gani naŋ àbu a dalaka ga ahay ge Melefit ni bu, acahi zlam ana mis kəlavaɗ. Eslini gəɗákani ga ndam *maŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba ndam *məsər Wakita ge Melefit ni tàɗəbafəŋ divi ge mijiŋ naŋ. Gəɗákani ga ndam *Zʉde ni day tawayay mijiŋ naŋ.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ay ti tə̀ŋgətfəŋa divi gana ndo, aɗaba ndam Zʉde ɗek tawayay ma ga Yezu, tə̀bu təbi slimi ana ma gayaŋ ya aɗəm ni lala.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.