Atos 21
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NVT
1 Ka ya ti mə̀cəliya a *slalah ga yam va, mèdeva akaba tay a nahəma, mòru suwwa a Kos. Màra màsləka eslina ti hajəŋ gani mìnjia a Rot a. Kələŋ gani màsləka eslina, mòru a Patara. Slalah ga yam ga ndam Gres|src="lb00217c.tif" size="col" ref="21.1"
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Eslini mə̀di ahàr ana slalah ga yam ga moroni e Fenisi, mə̀cəlviyu mək màsləka.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Màra mìnjia e kiɗiŋ ga dəluv ni ba nahəma, màcoru Sipir gwar ka ahar ga gəjar geli, mòru suwwa ka haɗ Siri. Màra mìnjia eslina ti mìcik e Tir ka məlaŋ ga slalah ga yam ya ticik ti mis təhəlaba zlam a ni.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Eslini mə̀di ahàr ana ndam maɗəbay divi ga Yezu ni, mànjəhaɗ gosku sekw akaba tay. Nday nakəŋ *Məsuf Njəlatani àɗəfikia ere ye ti amagrakivu ka Pol a Zerʉzalem na ana tay a, nahkay tə̀hi ana Pol : « Kòru ba. »
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Màra mə̀zuma gosku sekweni na akaba tay a ti mə̀hi ana tay leli masləka, nahkay nday ɗek akaba wál gatay akaba bəza gatay tə̀zoru leli e divi bu, màsləkaba a kəsa ni ba, màra mìnjia kà gəvay ga dəluv a ti màbəhaɗ mirdim, màhəŋgalay Melefit.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Mara medevu akaba tay wuɗak nahəma, màgravu sa akaba tay. Kələŋ gani leli mə̀cəlviyu a slalah ga yam vu, nday ti ni tàsləka, tàŋgoru a magam gatay.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Leli nakəŋ màsləka e Tir a ti mòru a Petlemayʉs. Eslini mòru mə̀di ahàr ana ndam məfəki ahàr ka Yezu, mə̀gri sa ana tay, mànjəhaɗ akaba tay ruk mək màndəhaɗbu.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Məlaŋ àra àsla ti mòru a Sezare afa ge Filip bay macahi ma ge Melefit ana mis ni, mək mànjəhaɗ eslini. Ka ya ti tə̀daba mis a adəskəlana a Zerʉzalem a ni ti naŋ àkibu ka tay.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Bəza dahalay gayaŋ tə̀bu faɗ, tə̀sər zawal do, tə̀bu təhəŋgri pakama ge Melefit ya awayay ahi ana mis ni ana mis.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Leli mə̀bu eslini vaɗ ehimeya nahəma, zal nahaŋ slimi gani Agabus àsləkabiya e Zʉde a, àdi ahàr ana leli. Naŋ gani ti bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Àra ènjia ti àzay maslpara ga Pol mək àwəlkabu asak akaba ahar gayaŋ àna naŋ. Nahkay àɗəm : « Ere ye ti Məsuf Njəlatani àɗəm ni nihi : “Bay ga maslpara hini ti ndam *Zʉde atoru təwəl naŋ a Zerʉzalem akaɗa goro hini ya nə̀wəlkabu asak akaba ahar ni. Atəgria nahkay ti atəvi naŋ ana ndam ya ti nday ndam Zʉde do ni.” »
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Leli nakəŋ màra mìcia ma gayaŋ na nahkay ti, leli akaba bəza ga məŋ geli ya eslini a Sezare ni màhəŋgalay Pol, mə̀hi : « Kam-kam kòru a Zerʉzalem ni ba ti. »
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ay ti Pol àhi ana leli ahkado : « Kitʉwʉm ti kamam ? Kawayum kəbumuvù aŋgwaz ti kamam ? Nu ti ku takoru takaɗ nu a Zerʉzalem azuhva Bay geli Yezu tekeɗi araŋa gani goro do. Tamal ti takoru təwəl nu ciliŋ ti ma gani goro mam ; nàgray aŋgwaz do, nəgəskabu nahkay. »
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Mìsliki mekelikaba ma gayaŋ na ndo ni ti mə̀mbrəŋ naŋ, mə̀ɗəm ere ye ti Bay geli Yezu awayay ni mâgravu ciliŋ.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Màra mə̀pəsa eslina vaɗ a ɓal nahəma, màslamalavu mək mòru a Zerʉzalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ka ya ti mòru ni ti, akaba ndam Sezare ya taɗəbay divi ga Yezu ni. Mòru mìnjʉa ti tə̀zoru leli afa ga zal Sipir nahaŋ slimi gani Mənasoŋ ka məlaŋ ya ti makoru manjəhaɗ ni. Naŋ gani ti àfəkia ahàr ka Yezu a àpəsa.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Leli nakəŋ mòru mìnjʉa a Zerʉzalem a ti bəza ga məŋ geli ye eslini ni tə̀gəskabu leli àna məmərani.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Hajəŋ gani ti mòru akaba Pol afa ge Zek. Mòru mìnjʉa ti mə̀di ahàr ana gəɗákani ga ndam məfəki ahàr ka Yezu ni ɗek macakalavani eslini.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pol àgri sa ana tay mək àŋgəhaɗ tʉwi gayaŋ, àŋgəhaɗi zlam ya ti Melefit àgray e kiɗiŋ ga ndam ya ti nday ndam *Zʉde do ni bu ni ɗek ana tay.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Tàra tìcia ma gayaŋ na ti tàzləbay Melefit, mək tə̀hi ahkado : « Kìci ndo waw wur ga məŋ geli ni ? E kiɗiŋ ga ndam Zʉde bu ni ti ndam ya tə̀fəki ahàr ka Yezu ni ti tagray dəbu ehimeya. Nday ɗek tə̀gəskabá *Divi ge Melefit ya àbu məbəkiani a wakita ge Mʉwiz ni ba lala.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Tìcia nak kə̀bu kəhi ma ana ndam Zʉde ya tə̀bu tanjəhaɗ e kiɗiŋ ga ndam ya nday ndam Zʉde do ni bu ni, kəhi ana tay tə̂mbrəŋ Divi ge Melefit gani nani, *tèkeli kʉɗi ana bəza gatay va ba akaba tàɗəbay manjəhaɗ ya ahaslani ga ndam Zʉde ya taɗəbay ni va ba ferera.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ay nihi ti magray ahəmamam ? Tara tici nak kə̀bu ahalay ni.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Nihi nahəma, gray ere ye ti məhuk ni : mis tə̀bu faɗ ahalay, tə̀hi ana Melefit : “Tamal kə̀gria zlam ya mihindilʉk na ana leli a ti məwəskaba ahàr a.”
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Ka ya ti takoru tagray zlam ge migi *njəlatani ni ti dəgum akaba tay. Siŋgu gatay ya ahàr àɗəm təpəl ni ti pəlkia ka tay a : nahkay ti etisliki məwəskaba ahàr a. Kàgra nahkay ti ma ya mis tə̀ɗəmkuk ni ti, mis ɗek atəsər ma gatay ni ma ga malfaɗa. Atəsər nak nakani kə̀mbrəŋ Divi ge Melefit ya àbu məbəkiani a wakita ge Mʉwiz ni bu ni ndo, kə̀bu kaɗəbay àna divi gani lala.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Ay nday ndahaŋ ya nday ndam Zʉde do təfəki ahàr ka Yezu ni ti mə̀bikioya wakita ana tay a àndava. Ere ye ti mazlapaki ni, mə̀hi ana tay ahkado : “Kàhəpəɗum aslu ga pəra ba, kə̀zumum mimiz ba, kàhəpəɗum aslu ga zlam ya tə̀mərɗay məmərɗani ni ba, kə̀grum mesʉwehvu ba daya.” »
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Nahkay hajəŋ gani Pol nakəŋ tàsləka akaba mis faɗani na, tàgray zlam gatay ge migi njəlatani. Kələŋ gani Pol nakəŋ àhuriyu a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni vu. Àhi ana ndam *maŋgalabakabu mis akaba Melefit ni ahkado : « Amagra vaɗ adəskəla ti migi njəlatani, nahkay ti ku way way do geli amaŋga ga məvi sədaga ana Melefit a. »
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 — ausente —
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 — ausente —
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Tə̀ɗəm Pol àgudarkabá ahay na ti, aɗaba tìpikaba tay ata Trofim zal Efez na tə̀bu təsawaɗakabu a kəsa bu. Nahkay tə̀hi ana ahàr ahkado Pol naŋ àbu afiyu naŋ a ahay gəɗakani ge Melefit ni vu.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Mis ga kəsa ɗek tàra tìcia ma na ti tə̀rəkia ka Pol nakəŋ ke wecewecena a ahay gəɗakani ge Melefit ni va. Tə̀gəsaya naŋ a yaw, tàgəjahaya e mite va mək tə̀zləkvù mahay ga ahay ni ɗek hʉya.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Tawayay takaɗ naŋ wuɗak nahəma, ma gani ènjʉa afa bay ga ndam slewja ga ndam *Rom a. Tə̀hi ahkado : « Tuwər àgrava ahalay a kəsa Zerʉzalem ba ɗek. »
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Eslini bay ga ndam slewja ni àday ndam slewja akaba gəɗákani gatay ndahaŋ ke weceweceni, tàcuhwakioru ke mis dal-dalani ni. Mis ni tə̀bu təzləɓ Pol, ay tàra tìpia bay ga ndam slewja akaba ndam slewja gayaŋ na ti tə̀mbrəŋ məzləɓ naŋ hʉya.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Eslini bay ga ndam slewja ni àhəɗakfəŋiyu ka Pol, àgəs naŋ mək àhi ana ndam slewja gayaŋ ni tə̂wəla naŋ àna jejirɓi a cʉ. Èhindifiŋa ma kè mis na, àhi ana tay ahkado : « Naŋ way ? Àgudar mam ? »
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Ay ti mis ya ti eslini ni ku way way do azlah, aɗəm ma gayaŋ nahaŋ. Nday tə̀bu təzlah nahkay ti bay ga ndam slewja ni ècikaba ere ye ti mis tə̀ɗəm na do. Eslini àhi ana ndam slewja gayaŋ ni tə̂zoru Pol ka məlaŋ ga ahay gatay ya tanjəhaɗvù ni.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Tòru tìnjʉa àna naŋ a, tə̀bu təcəl dava ga ahay ni ti tàzay naŋ mazani kwa, aɗaba mis ni tə̀mbrəŋ naŋ do, tawayay təzləɓ naŋ keti,
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 nday ɗek tə̀zlahləŋoru, tə̀ɗəm : « Kâɗuma ! »
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Ka ya ti tawayay təziyu Pol nakəŋ a dalaka ga ahay ni vu nahəma, àhi ana bay ga ndam slewja ni ahkado : « Nawayay nəhuk ma ti kəvu divi gani aw ? » Bay ga ndam slewja ni àhəŋgrifəŋ, àhi : « Kə̀səra ma Gres a waw ?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Tata zal Ezip ya ti àgəskabu ma ga ngumna ndo, àgray ti mis dəbu faɗ tàɗəbay naŋ, tàrakaboru akaba tay a huɗ gili vu guhwa hini ni ti nak do waw ? »
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pol àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Nu zal Zʉde, tìwi nu a Tars ka haɗ Silisi, nu mis ga kəsa gəɗakani. Nəgruk kam-kam ; vu divi ga məhi ma ana mis ni ti ! »
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Nahkay bay ga ndam slewja ni àvi divi gani. Pol ècikaba jik ka dava ga dalaka ga ahay na, mək àdaɗi ahar ana mis ni ti tə̂lakakabá. Mis ni tàra tə̀lakakabá ti Pol nakəŋ àhi ma ana tay àna ma *Hebri. Àhi ana tay ahkado :
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.