Atos 15
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NVT
1 Mis ndahaŋ tàsləka ka haɗ *Zʉde a, tàra a Antiyos a. Tàra tìnjia ti tə̀cahi zlam ana ndam məfəki ahàr ka Yezu ye eslini ni, tə̀hi ana tay ahkado : « Ahàr àɗəm *têkeli kʉɗi ana kʉli akaɗa ge Mʉwiz ya àɗəm a wakita gayaŋ ni bu ni kwa. Tamal kə̀grum akaɗa gayaŋ ya àɗəm ni do ni ti, Melefit àhəŋgay kʉli do simiteni. »
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 — ausente —
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 — ausente —
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Ata Pol nakəŋ tòru tìnjʉa a Zerʉzalem a ti, ndam asak ga Yezu akaba ndam ga Yezu ndahaŋ ni ɗek akaba gəɗákani gatay ni tə̀gəskabu tay. Eslini ata Pol nakəŋ tàŋgəhaɗi ere ye ti tàgray àna njəɗa ge Melefit ni ɗek ana tay.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ay ndam *Feriziyeŋ ndahaŋ ya təfəki ahàr ka Yezu ni tə̀bu eslini. Tàra tìcia ma ga ata Pol na ti tìcikaba, tə̀ɗəm ahkado : « Ahàr àɗəm têkeli kʉɗi ana ndam ya nday ndam Zʉde do, təfəki ahàr ka Yezu ni kwa. Ahàr àɗəm nday gani tə̂gəskabu *Divi ya tə̀bu məbəkiani a wakita ge Mʉwiz ni bu ni daya kwa. »
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Nahkay ndam asak ni akaba gəɗákani ni tàŋgasvu ga mazlapakiani ka ma gani nani.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Eslini gejewi àhəraya e kiɗiŋ gatay ba dal-dal. Nahkay Piyer ècikaba, àhi ana mis ni ahkado : « Bəza ga mmawa, kə̀səruma kwa ahaslani Melefit àdaba nu e kiɗiŋ gekʉli ba ti nə̂hi *Ma Mʉweni Sulumani ana nday ya nday ndam Zʉde do ni, ti tə̂fəki ahàr ka Yezu.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Melefit ti àsəra ere ye ti àniviyu ana mis a məɓəruv vu na. Àvi *Məsuf Njəlatani àna tay akaɗa ya àvi ana leli ni ga maɗafakiani àgəskabá tay a.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Ècirkaba leli ndam Zʉde ni akaba tay a ndo simiteni. Àbarafəŋa zlam magudarani kà tay a, tìgia njəlatana aɗaba tə̀fəkia ahàr ka Yezu a.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 *Divi ge Melefit ya tə̀bu məbəkiani a wakita ge Mʉwiz ni bu ni ti zlam zləzlaɗani. Ku ata bəŋ geli, ku leli leleni tekeɗi mèɓesebiyu zlah-zlah. Nihi ti kəfumki ŋgasa ka tay ya ti nday ndam Zʉde do ni tâɗəbay divi gani kwa ti kamam ? Tamal kəgrum nahkay ti kahəŋgalum ma ge Melefit timey !
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Leli mə̀səra Melefit ahəŋgay leli ti aɗaba mèkela kʉɗi a palam do. Ahəŋgay leli ti azuhva tʉwi ga Bay geli Yezu ya àgri ana leli àna sulum gayaŋ ni. Ahəŋgay leli ti akaɗa ya ahəŋgay tay ni daya. »
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Eslini mis macakalavani ni ɗek te-te, tə̀bi slimi ana ma ga ata Barnabas nday ata Pol ni. Ata Barnabas nakəŋ tàŋgəhaɗi tʉwi gatay ya tàgray e kiɗiŋ ga ndam ya nday ndam Zʉde do ni bu ni ana tay. A pakama gatay ni bu nahəma, tə̀ɗəm Melefit àvia njəɗa ana tay ga magray zlam gərgərani ya mis tìpi ɗay-ɗay ndo na dal-dal.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ka ya ti ata Barnabas nakəŋ tə̀mbrəŋa zlapay na ti Zek ècikaba, àɗəm ahkado : « Bəza ga mmawa, bumi slimi ana pakama goro ni.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simu àŋgəhaɗia ana leli a ahəmamam kwa ahaslani Melefit àmənjaləŋ ana ndam ya nday ndam Zʉde do ni ga madaba ndam gayaŋ e kiɗiŋ gatay ba daya.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Pakama ga Simu ya àɗəm ni bəlaŋani akaba ga ndam mahəŋgaray *pakama ge Melefit ni, aɗaba a wakita gatay ni bu Melefit àɗəm :
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 “Kələŋ gani ti anaŋga, anələmaba ahay ge Devit ya àmbəɗ na.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Nahkay mis ɗek ataɗəbay nu Bay Melefit ;
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Zlam gani nani ti wuɗaka nàgraya məlaŋ a ti
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Zek àhi ana tay keti : « Ègia Melefit àɗəma nahkay zla nahəma, nu nəɗəm mə̀fumki ŋgasa ga magray zlam zləzlaɗani ka ndam ya nday ndam Zʉde do, tawayay maɗəbay divi ge Melefit ni ba.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Ere ye ti magray ni ti, hojo məbumiki wakita ana tay, məhumi ana tay ahkado : “Kàhəpəɗum aslu ga pəra ba, aɗaba àɓəlafəŋ kè Melefit do ; kə̀grum mesʉwehvu ba ; kàhəpəɗum aslu ga zlam ya tə̀mərɗay məmərɗani ni ba, kə̀zumum mimiz ba daya.”
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Divi ge Melefit ya Mʉwiz àbəki ni ti, kwa ahaslani tə̀bu təɗəfiki ana mis a kəsa gərgərani bu ɗek, tijeŋgey ma gani a ahay gərgərani ga *mahəŋgalavù Melefit bu kəla vaɗ *məpəsabana lu daya. »
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Zek àra àɗəma ma nahkay nahəma, ndam *asak ni, gəɗákani akaba ndam ga Yezu ndahaŋ ye eslini ni ɗek tə̀ɗəm atədaba mis e kiɗiŋ gatay ba, atəslərioru tay ana ndam Antiyos ni akaba ata Pol nday ata Barnabas. Nahkay tə̀daba Zʉd ya təzalay naŋ Barsabas na akaba Silas a, aɗaba nday cʉeni ndam ga Yezu ɗek ticiiki ma ana tay.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Tə̀vi wakita ana tay ga məzikabani ana ndam Antiyos ni, tə̀bəki ka wakita ni nahkay hi :
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Mìcia mis ndahaŋ tìcik afa geli, tòru afa gekʉli. Tòru tìnjʉa ti tìwisirikaba ahàr ana kʉli a, tə̀vi majalay ahàr ana kʉli àna pakama gatay ya tə̀hi ana kʉli ni. Tàgray nahkay ti, leli mə̀vi divi gani ana tay ndo simiteni.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Nahkay zla nahəma leli ɗek ka ahar bəlaŋ màdaba mis a ga məslərani afa gekʉli a. Nday gani atorukaboru akaba ata Barnabas nday ata Pol. Ata Barnabas nday ata Pol ti mawayay tay dal-dal,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 təgri tʉwi ana Bay geli Yezu *Krist ; ku tamal tabazl tay azuhva tʉwi gatay ya tagray ni nəŋgu ni, aŋgwaz àwərki tay do.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ndam ya ti màdaba tay a ni ti ata Zʉd nday ata Silas. Nday gani ataŋgəhaɗiaba ere ye ti məbiki ana kʉli ka wakita na daya.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Pakama gani nani ti nihi : *Məsuf Njəlatani akaba leli mə̀ɗəm mə̀fəki ŋgasa ga magray tʉwi zləzlaɗani ndahaŋ ke kʉli do, si kəgrum zlam ya ti ahàr àɗəm leli ɗek magray ni kwa. Zlam gani nday hi :
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Kàhəpəɗum aslu ga pəra ba ; kə̀zumum mimiz ba ; kàhəpəɗum aslu ga zlam ya tə̀mərɗay məmərɗani ni ba ; kə̀grum mesʉwehvu ba daya. Tamal zlam nday nani ɗek kə̀grum do nahəma, akanjəhaɗum àna sulumani. Məmbərki pakama geli nahkay. »
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Nahkay tə̀sləroru nday ya ti tə̀daba tay a ni. Nday nakəŋ tàsləka, tòru a Antiyos akaba ata Pol nday ata Barnabas. Tòru tìnjʉa ti tàzalakabu ndam ga Yezu ye eslini ni, tə̀vi wakita ni ana tay.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Tàra tìjeŋga wakita na ti àməria məɓəruv ana tay a dal-dal, aɗaba àvikiva njəɗa ana tay a.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ata Zʉd nday ata Silas ti nday ndam mahəŋgaray *pakama ge Melefit. Nahkay tə̀hia pakama gərgərana kay ana ndam ga Yezu ye eslini na, tə̀vi njəɗa ana tay ti aŋgwaz àwər tay ba.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Nday nakəŋ tə̀pəsiyu eslini gosku ɓal. Kələŋ gani ndam ga Yezu ni tə̀vi divi ana tay ga məŋgukiani ka ndam ya tə̀slərbiyu tay ni, tə̀hi ana tay tâsləka àna sulumana. [
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Ay Silas àɗəm àsləka do, anjəhaɗ a Antiyos hʉya.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Ata Pol nday ata Barnabas day tànjəhaɗ a Antiyos. Eslini nday akaba mis ndahaŋ kay tə̀hi *Ma Mʉweni Sulumani ana mis, tə̀cahi pakama ga Bay geli ana tay daya.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Tàra tàgra gosku ɓal a Antiyos a ti Pol àhi ana Barnabas : « Maŋgoru a kəsa ya ti mə̀hibiyu pakama ga Bay geli ana mis ye eslini ni bu ni ɗek, ti mə̂mənjiyu bəza ga məŋ geli ye eslini ni akaba ti mə̂sər manjəhaɗ gatayani. »
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Barnabas nakəŋ àgəskabá ma ga Pol na, ay ti àɗəm azəkivu Zeŋ ya təzalay Mark ni ju.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pol àra ècia ma na ti àhəŋgrifəŋ, àhi : « Mə̀zəkivu naŋ ba, aɗaba ka ya ti leli ka haɗ Pemfili ni ti àsləkafəŋa kè leli a, àwayay magrakabu tʉwi akaba leli ndo. »
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Ata Pol nday ata Barnabas tìcivu àki ka ma ga mazay Mark ni ndo, nahkay nday nakəŋ tèdevu. Barnabas àzay Mark, tə̀cəliyu a *slalah ga yam vu, tòru e Sipir.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pol ti ni àzay Silas ; ndam ga Yezu ye eslini ni tàhəŋgalay Bay geli ti mə̂gri sulum gayaŋ ana tay, mək ata Pol nday ata Silas tàsləka
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 ka haɗ Siri a, tòru gwar ka haɗ Silisi. A kəsa ya tìnjʉa ni vu lu, Pol àvikivu njəɗa ana ndam ga Yezu ya *təcakalavu eslini ni.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.