Atos 14
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NVT
1 Ata Pol nday ata Barnabas tòru tìnjʉa a Ikoniyum a ti, tə̀huriyu a ahay ya ndam *Zʉde *tahəŋgalavù Melefit ni vu keti. Eslini tə̀hi ma ge Melefit ana tay : azuhva ma gatay ni mis kay tə̀fəkia ahàr ka Yezu a, ku ndam Zʉde ku ndam ya nday ndam Zʉde do ni daya.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ay ndam Zʉde ya tàwayay məfəki ahàr ka Yezu do ni tə̀hi ma magədavani ana ndam ya nday ndam Zʉde do ni ti tîzirey bəza ga məŋ geli ye eslini ni.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Ku tamal nahkay nəŋgu ni, ata Pol nday ata Barnabas tə̀pəsa kay a Ikoniyum a. Ka ya ti nday tə̀bu eslini ni ti nday tə̀bu təfəki ahàr ka Bay geli lala, nahkay təhi ma ge Melefit ana mis vay-vay, aŋgwaz àwərki tay do. Nahkay Bay geli àvi njəɗa ana tay ga magray zlam gərgəri kay ya ti mis tìpi ɗay-ɗay ndo ni. Bay geli àgray nahkay ti, àɗafaki ti pakama gatay ya tə̀hi ana mis àki ka sulum gayaŋ ni ti jiri eɗeɗiŋ.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Nahkay ndam ga kəsa nani tèdevu məlaŋ cʉ : mis ndahaŋ ga ndam Zʉde ni, mis ndahaŋ ti ni ga ndam *asak ga Yezu ni.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Eslini ti ndam Zʉde akaba nday ya ndam Zʉde do ni akaba gəɗákani gatay tawayay təgri daliya ana ata Pol nday ata Barnabas, tawayay tabazl tay àna akur.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Ndam asak nakəŋ tàra tìcia ma gana ti tàcuhway, tòru gwar a kəsa vu ka haɗ Likawuni. Kəsa nday nani ti Listir, Derbi akaba kəsa ndahaŋ ciɓ-ciɓeni ni.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Nday nakəŋ tòru tìnjʉa eslina ti tə̀hi *Ma Mʉweni Sulumani ana mis.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Zal dəra nahaŋ àbu e Listir, naŋ manjəhaɗani aɗaba ècikaba koksah, àsawaɗay ɗay-ɗay ndo kwa ke miwivu gayaŋ.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 A vaɗ nahaŋ naŋ àbu abi slimi ana ma ga Pol ya aɗəm ni ti, Pol nakəŋ àmənjaləŋ, èpi ti zal dəra ni àfəkia ahàr ka Yezu a, Yezu ahəŋgaraba naŋ a tata.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Nahkay Pol àɗəm kay kay, àhi ahkado : « Cikaba, kîcik jik àna asak gayak ! » Zal dəra ni àra ècia ma ga Pol na ti ècikaba carakum, asawaɗay.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Mis dal-dalani ga kəsa ni tàra tìpia ere ya Pol àgray na ti tə̀zlah àna ma həma ga haɗ Likawuni, tə̀ɗəm ahkado : « Melefifit geli tàsləkabiya e melefit ba, tàmbavu mis, tə̀hərkiaya ke leli a ! »
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Nahkay tə̀zalay Barnabas Zʉs, Pol ti ni tə̀zalay naŋ Hermes, aɗaba naŋ bay məhi ma ana mis.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ahay gəɗakani ge Zʉs ni ti ka ma ga kəsa. Bay misliŋi zlam ana Zʉs ni èŋgʉleɗbiyu kokur àna vay-vay ga zlam, àhəlbiyu àbəhaɗ tay kà mahay ga ahay ni ge misliŋieni ana ata Pol nday ata Barnabas nakəŋ. Mis macakalavani ni day tawayay ti mâgray nahkay.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ndam *asak ni tàra tìcia ere ye ti ndam ga kəsa ni tawayay təgri ana tay na ti tègʉzlehkaba azana ka vu gatay a kwar kwar ga məɗəfiki ana mis macakalavani ti tàwayay ere ye ti atəgri ana tay ni do, mək tàcuhwakivoru ka tay àna zlahay.
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 Tə̀hi ana tay ahkado : « Ndam geli, kəgrum nahkay ti kamam ? Leli ti mis hihirikeni akaɗa kʉli ni timey ! Màra afa gekʉli a ti ga məhi *Ma Mʉweni Sulumani ana kʉli ti kə̂mbrəŋum tʉwi gekʉli masakani akaɗa ya kəgrum nihi ni. Mawayay ti kə̂həŋgrumioru ahàr a haɗ ana Melefit Bay ge sifa ni. Naŋ ti àgraya məlaŋ ya agavəla, haɗ, dəluv gəɗakana akaba zlam ya tə̀vu a huɗ gatay vu ni ɗek.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ahaslani ti àmbrəŋ mis ga haɗ gərgərani ɗek ti tâgray ere ye ti tàwayay ni zlam gatay.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ku tamal nahkay nəŋgu ni, aŋgazlivu ana tay àna zlam sulumani ya agri ana tay ni : asləribiyu avər ana mis e melefit bu ni ti tə̂ŋgətki zlam ka vədaŋ àna sarta gani. Avi zlam məzumani ana tay ti tə̂mərvu. »
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Ku tamal ndam asak ni tə̀hia ma ana tay a nahkay nəŋgu ni, wuɗaka tə̀cafəŋa mis dal-dalani na kè misliŋi zlam ana tay a ti, tàgraviya daliya dal-dal.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Kələŋ gani ndam *Zʉde ya a Antiyos ya ka haɗ Pisidi ni akaba nday ya a Ikoniyum ni tàra e Listir a. Tàra tìnjia ti tə̀ɗəmki ma magədavani àki ka ndam asak ni, mək mis dal-dalani ni tə̀gəskabá ma gatay na. Eslini mis nakəŋ tìzligi Pol àna akur ga makaɗ naŋ. Tàra tìzligia naŋ a nahkay ti tə̀ɗəm àməta, mək tàgəjahaba naŋ a kəsa ni ba, tə̀mbərbu naŋ ɓəlah.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ay ka ya ti ndam maɗəbay divi ga Yezu ni tə̀cakalakiva nahəma, Pol nakəŋ ècikaba, mək àŋgoru a kəsa ni vu. Hajəŋ gani tàsləka nday ata Barnabas a, tòru e Derbi.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Tòru tìnjʉa e Derbi a ti tə̀hi Ma Mʉweni Sulumani ana mis, nahkay mis kay tàɗəbay divi ga Yezu. Kələŋ gani tàsləka, tàŋga e Listir a. Tàsləka eslina ti tàŋga a Ikoniyum a, mək tàsləka a Ikoniyum a ti tàŋga a Antiyos ya ka haɗ Pisidi na.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 A kəsa nday nani bu ni ti tə̀via njəɗa ana ndam maɗəbay divi ga Yezu a. Tə̀hi ana tay ahkado : « Fumki ahàr ka Yezu lala, kə̀mbrəŋum ba. » Tə̀hi ana tay keti : « Tamal mawayay məhuriyani a *Məgur ge Melefit vu ti ahàr àɗəm màcaka daliya dal-dal day kwa. »
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Tə̀daba gəɗákani e kiɗiŋ ga ndam ya tə̀fəki ahàr ka Yezu ni ba ka kəsa ka kəsa, mək ndam *asak nakəŋ tə̀gəs ndəra akaba tàhəŋgali Melefit ana tay. Eslini tə̀mbrivù tay a ahar vu ana Bay geli, aɗaba nday nani tə̀fəkia ahàr a palam.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Kələŋ gani tàsləkaba ka haɗ Pisidi a, tòru ka haɗ Pemfili.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Tòru tìnjʉa e Perzi a ti tə̀hi ma ge Melefit ana mis, mək tàsləka, tòru a Atali.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Eslini ti tə̀cəliyu a *slalah ga yam vu, tàŋga a Antiyos a. A kəsa nani bu ka ya ti tə̀njəki ke tʉwi gatay ni ti, tə̀bivù tay a ahar vu ana Melefit ga magray tʉwi àna sulum gayaŋ. Tʉwi nani ti tìndeveriŋababiya.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Tàra tìnjia nahkay ti tə̀zalakabu ndam məfəki ahàr ka Yezu ni ɗek, tàŋgəhaɗi ere ye ti tàgray àna njəɗa ge Melefit ni ɗek ana tay, tàŋgəhaɗi ana tay ahəmamam Melefit àvi divi ana ndam ya ti nday ndam *Zʉde do ni ga məfəki ahàr ka Yezu ni daya.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Eslini tànjəhaɗ akaba ndam məfəki ahàr ka Yezu ni agray kiyi ɓal.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.