Atos 14

Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ata Pol nday ata Barnabas tòru tìnjʉa a Ikoniyum a ti, tə̀huriyu a ahay ya ndam *Zʉde *tahəŋgalavù Melefit ni vu keti. Eslini tə̀hi ma ge Melefit ana tay : azuhva ma gatay ni mis kay tə̀fəkia ahàr ka Yezu a, ku ndam Zʉde ku ndam ya nday ndam Zʉde do ni daya.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Ay ndam Zʉde ya tàwayay məfəki ahàr ka Yezu do ni tə̀hi ma magədavani ana ndam ya nday ndam Zʉde do ni ti tîzirey bəza ga məŋ geli ye eslini ni.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Ku tamal nahkay nəŋgu ni, ata Pol nday ata Barnabas tə̀pəsa kay a Ikoniyum a. Ka ya ti nday tə̀bu eslini ni ti nday tə̀bu təfəki ahàr ka Bay geli lala, nahkay təhi ma ge Melefit ana mis vay-vay, aŋgwaz àwərki tay do. Nahkay Bay geli àvi njəɗa ana tay ga magray zlam gərgəri kay ya ti mis tìpi ɗay-ɗay ndo ni. Bay geli àgray nahkay ti, àɗafaki ti pakama gatay ya tə̀hi ana mis àki ka sulum gayaŋ ni ti jiri eɗeɗiŋ.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Nahkay ndam ga kəsa nani tèdevu məlaŋ cʉ : mis ndahaŋ ga ndam Zʉde ni, mis ndahaŋ ti ni ga ndam *asak ga Yezu ni.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Eslini ti ndam Zʉde akaba nday ya ndam Zʉde do ni akaba gəɗákani gatay tawayay təgri daliya ana ata Pol nday ata Barnabas, tawayay tabazl tay àna akur.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Ndam asak nakəŋ tàra tìcia ma gana ti tàcuhway, tòru gwar a kəsa vu ka haɗ Likawuni. Kəsa nday nani ti Listir, Derbi akaba kəsa ndahaŋ ciɓ-ciɓeni ni.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Nday nakəŋ tòru tìnjʉa eslina ti tə̀hi *Ma Mʉweni Sulumani ana mis.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Zal dəra nahaŋ àbu e Listir, naŋ manjəhaɗani aɗaba ècikaba koksah, àsawaɗay ɗay-ɗay ndo kwa ke miwivu gayaŋ.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 A vaɗ nahaŋ naŋ àbu abi slimi ana ma ga Pol ya aɗəm ni ti, Pol nakəŋ àmənjaləŋ, èpi ti zal dəra ni àfəkia ahàr ka Yezu a, Yezu ahəŋgaraba naŋ a tata.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Nahkay Pol àɗəm kay kay, àhi ahkado : « Cikaba, kîcik jik àna asak gayak ! » Zal dəra ni àra ècia ma ga Pol na ti ècikaba carakum, asawaɗay.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Mis dal-dalani ga kəsa ni tàra tìpia ere ya Pol àgray na ti tə̀zlah àna ma həma ga haɗ Likawuni, tə̀ɗəm ahkado : « Melefifit geli tàsləkabiya e melefit ba, tàmbavu mis, tə̀hərkiaya ke leli a ! »
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Nahkay tə̀zalay Barnabas Zʉs, Pol ti ni tə̀zalay naŋ Hermes, aɗaba naŋ bay məhi ma ana mis.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ahay gəɗakani ge Zʉs ni ti ka ma ga kəsa. Bay misliŋi zlam ana Zʉs ni èŋgʉleɗbiyu kokur àna vay-vay ga zlam, àhəlbiyu àbəhaɗ tay kà mahay ga ahay ni ge misliŋieni ana ata Pol nday ata Barnabas nakəŋ. Mis macakalavani ni day tawayay ti mâgray nahkay.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Ndam *asak ni tàra tìcia ere ye ti ndam ga kəsa ni tawayay təgri ana tay na ti tègʉzlehkaba azana ka vu gatay a kwar kwar ga məɗəfiki ana mis macakalavani ti tàwayay ere ye ti atəgri ana tay ni do, mək tàcuhwakivoru ka tay àna zlahay.
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 Tə̀hi ana tay ahkado : « Ndam geli, kəgrum nahkay ti kamam ? Leli ti mis hihirikeni akaɗa kʉli ni timey ! Màra afa gekʉli a ti ga məhi *Ma Mʉweni Sulumani ana kʉli ti kə̂mbrəŋum tʉwi gekʉli masakani akaɗa ya kəgrum nihi ni. Mawayay ti kə̂həŋgrumioru ahàr a haɗ ana Melefit Bay ge sifa ni. Naŋ ti àgraya məlaŋ ya agavəla, haɗ, dəluv gəɗakana akaba zlam ya tə̀vu a huɗ gatay vu ni ɗek.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Ahaslani ti àmbrəŋ mis ga haɗ gərgərani ɗek ti tâgray ere ye ti tàwayay ni zlam gatay.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Ku tamal nahkay nəŋgu ni, aŋgazlivu ana tay àna zlam sulumani ya agri ana tay ni : asləribiyu avər ana mis e melefit bu ni ti tə̂ŋgətki zlam ka vədaŋ àna sarta gani. Avi zlam məzumani ana tay ti tə̂mərvu. »
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ku tamal ndam asak ni tə̀hia ma ana tay a nahkay nəŋgu ni, wuɗaka tə̀cafəŋa mis dal-dalani na kè misliŋi zlam ana tay a ti, tàgraviya daliya dal-dal.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Kələŋ gani ndam *Zʉde ya a Antiyos ya ka haɗ Pisidi ni akaba nday ya a Ikoniyum ni tàra e Listir a. Tàra tìnjia ti tə̀ɗəmki ma magədavani àki ka ndam asak ni, mək mis dal-dalani ni tə̀gəskabá ma gatay na. Eslini mis nakəŋ tìzligi Pol àna akur ga makaɗ naŋ. Tàra tìzligia naŋ a nahkay ti tə̀ɗəm àməta, mək tàgəjahaba naŋ a kəsa ni ba, tə̀mbərbu naŋ ɓəlah.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Ay ka ya ti ndam maɗəbay divi ga Yezu ni tə̀cakalakiva nahəma, Pol nakəŋ ècikaba, mək àŋgoru a kəsa ni vu. Hajəŋ gani tàsləka nday ata Barnabas a, tòru e Derbi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Tòru tìnjʉa e Derbi a ti tə̀hi Ma Mʉweni Sulumani ana mis, nahkay mis kay tàɗəbay divi ga Yezu. Kələŋ gani tàsləka, tàŋga e Listir a. Tàsləka eslina ti tàŋga a Ikoniyum a, mək tàsləka a Ikoniyum a ti tàŋga a Antiyos ya ka haɗ Pisidi na.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 A kəsa nday nani bu ni ti tə̀via njəɗa ana ndam maɗəbay divi ga Yezu a. Tə̀hi ana tay ahkado : « Fumki ahàr ka Yezu lala, kə̀mbrəŋum ba. » Tə̀hi ana tay keti : « Tamal mawayay məhuriyani a *Məgur ge Melefit vu ti ahàr àɗəm màcaka daliya dal-dal day kwa. »
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Tə̀daba gəɗákani e kiɗiŋ ga ndam ya tə̀fəki ahàr ka Yezu ni ba ka kəsa ka kəsa, mək ndam *asak nakəŋ tə̀gəs ndəra akaba tàhəŋgali Melefit ana tay. Eslini tə̀mbrivù tay a ahar vu ana Bay geli, aɗaba nday nani tə̀fəkia ahàr a palam.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Kələŋ gani tàsləkaba ka haɗ Pisidi a, tòru ka haɗ Pemfili.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Tòru tìnjʉa e Perzi a ti tə̀hi ma ge Melefit ana mis, mək tàsləka, tòru a Atali.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Eslini ti tə̀cəliyu a *slalah ga yam vu, tàŋga a Antiyos a. A kəsa nani bu ka ya ti tə̀njəki ke tʉwi gatay ni ti, tə̀bivù tay a ahar vu ana Melefit ga magray tʉwi àna sulum gayaŋ. Tʉwi nani ti tìndeveriŋababiya.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Tàra tìnjia nahkay ti tə̀zalakabu ndam məfəki ahàr ka Yezu ni ɗek, tàŋgəhaɗi ere ye ti tàgray àna njəɗa ge Melefit ni ɗek ana tay, tàŋgəhaɗi ana tay ahəmamam Melefit àvi divi ana ndam ya ti nday ndam *Zʉde do ni ga məfəki ahàr ka Yezu ni daya.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Eslini tànjəhaɗ akaba ndam məfəki ahàr ka Yezu ni agray kiyi ɓal.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.