Romanos 4
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 Kabaabanit di zɔɔz o Ibrayim ween jijitinai ageet ɔl o Juz dook. Ma da baale niini abona ŋume o Joowo naa?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Mã da baale Ibrayim kobona ŋume o Joowo kaale baal agɔɔn e, abɔlɔl waan. Bar zin ŋaan niini kɔbɔlɔl ŋume o Joowo been nɛɛn.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ayeedi waragewe o Joowo gi ci azi nɛ, “Atu Ibrayim Jook, ma anyek Jooi nɔɔnɔ kobona, eeci atu niini nɔɔnɔ.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Gɔɔn mã aliŋliŋ ɛɛti, aruwek ɔl nɔɔnɔ guruc ci liŋliŋonto. Ma guruca ci agam niini noko alaŋ een guruc ci iirkek ɔl nɔɔnɔ labak, bar guruc ci liŋliŋɔn onin.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Zin gɔl o Joowo alaŋ abil nɔkɔ. Ma ɛɛti ci arek ziniz Jook, ma aga ŋaan aara Jooi ŋaatin baciinok ogin giye o atuwi niini nɔɔnɔ, ma alaŋ bar atu niini liŋliŋɔn onin aliŋliŋonɛkɛ Jook, anyek Jooi nɔɔnɔ kizi eet ci abon ŋume onin.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ma gi nici atobɔ kibeen gi baal aduwa Devid akati ɔl baal atalnɛ giye o anyekɛ Jooi nɔɔgɔ kobonta ŋume onin tuwente uneeŋ, ma alaŋ een kaale ci abon agɔɔn niigi e. Baale azi Devid giye nico nɛ,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Ma ɔl o abaca oŋɛ, ma aara Jooi nɔɔgɔ oŋɛ ugeec, atalnɛ niigi ɔrɔɔt, eeci ubuŋ Jooi oŋɛ ugeec.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Ma atalnɛ buk niigi, eeci alaŋaan aada Manyi oŋɛ ugeecik abaca been nɛɛn.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Mayo inoko talniin ci baal aduwa Devid noko akati ɔl o ateedi een Juz doon? Akɔm kina! Ajowa buk ɔl ween modɛn alaŋ ateedi talniin nico labak. Kuduktayuŋ rak uyene zoozok o ayeedi waragewe o Joowo azi nɛ, “Atu Ibrayim Jook, ma anyek Jooi nɔɔnɔ kobona o, eeci atu niini nɔɔnɔ.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Waanice anyek Jooi Ibrayim kobona ŋume onin e ma da Ibrayim ateedi? Akɔm kina! Waanice ŋaan Ibrayim kɛtɛɛdɛ.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Anyek zin baale Jooi nɔɔnɔ kobona ŋume onin iŋaan kɛtɛɛdɛ e, eeci atu niini Jook. Ma vurta ɛtɛɛdɛ Ibrayim ka keyelizyai bayen o anyekɛ Jooi nɔɔnɔ kobona tuwente onin. Zin giye nico izi Ibrayim baati ɔl o atu Jook dook o anyek Jooi nɔɔgɔ kobonta ŋume onin tuwente uneeŋ, yo nuun alaŋ niigi ateedi.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ma buk niini een baati ɔl o Juz ateedi dook, alaŋ een zin teedinta, bar olla matɛ atu niigi Jook gole ween didi kiyo buk Ibrayim baale iŋaan kɛtɛɛdɛ e.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Baale aterkedek Jooi Ibrayim been dɔl ci dɔl cigin gi ci ka kanyekɛ niini nɔɔgɔ looc dook. Alaŋ zin baale aterkedek Jooi Ibrayim gi nico o giye ci azooni niini lotinok, bar aterkedek niini nɔɔnɔ gi nico o, eeci atuwe. Anyek ni Jooi nɔɔnɔ kobona ŋume onin.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Mã da waan keterkedek Jooi zɔɔz nico ɔl o azooni lotinok doon, izi koca zin tuwɛn gi ci labak, ma buk zɔɔz baal atɛrkɛt niini e izi koca gi ci labak.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Eeci mã aga ɔl lotinok, ma alaŋ azooni juruŋ, abornek Jooi nɔɔgɔ nɔŋ giye calaŋ azooni niigi lotinok o. Mazi da kɔkɔma lotinok, abac zin koca ɔl naa?
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Zin baale aterkedek Jooi Ibrayim zɔɔz ci ka kamayuwi dɔl ci dɔl cigin e, eeci Ibrayim waanice atu Jook ɔrɔɔt. Agɔɔn Jooi nɔkɔ o ka kamayuk niini dɔl ci dɔl o Ibrayim irkente onin doon, alaŋ een kaale ci abon agɔɔn niigi. Ma giye nico agaac dɔl ci dɔl o Ibrayim dook ŋɛdɛt ŋaan anyek Jooi nɔɔgɔ gi o aterkedek. Dɔl zin ci dɔl o Ibrayim nɛɛn ɔl o aga lotinok kibeen buk ɔl o atu Jook gole ci abil kiyo baal Ibrayim e. Keegin zin naaga dook dɔl ci Ibrayim.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Azi baale zɔɔz ci ayeedi waragewe o Joowo giye ci akati Ibrayim nɛ, “Ŋaan kanyin ineet izi baati modɛn ci meel.” Aterkedek zin Jooi zɔɔz nico Ibrayim niinilya. Ma gi ci atɛrkɛt Jooi akɔ zɛɛ agooni nuun, eeci anyak niini dɔyiz ci iŋaani bodo ɔl o adaayitɔ daayiza. Ma buk anyak niini dɔyiz ci ɛɛnycanɛ olla zɔɔza doon kaal ci laadun ŋaan keelit tɔ been nɛɛn.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Waanice Ibrayim atu niini Jook, ma aga ŋaan anyek Jooi nɔɔnɔ kizi baati modɛn ci meelik ɔrɔɔt ɛlɛ, ma arɛ niini zɔɔz baal aterkedek Jooi nɔɔnɔ e zinize ci alal. Mayo nuun waanice ole ɔl ogɛn kizik bar zɔɔz nici alaŋ tiŋeere didi abil tɔ e, atuwe Ibrayim waanice labak. Tuwɛn zin onin nɛɛn o anyekɛ Jooi nɔɔnɔ kizi baati modɛn ci meelik. Kiyo baale ayeedi waragewe o Joowo azi nɛ, “Mɛɛlɛ tiŋeere dɔlya ci dɔl cugun gɛr.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ma iinyaye niceke izi ajɔn ka kizi irkitowa o Ibrayim aritan eet tur. Ma aga niini izi matuwoc ɔrɔɔt, ma aga buk niini Sara ween ŋaa onin waanice awɔ koliin. Ma buk izi niini matuwoc ɔrɔɔt, ma alaŋ aganɔ ŋaati waan ka kitirai dɔl. Bar zin Ibrayim waanice ŋaan amɛna atu niini gi baal aterkedek Jooi nɔɔnɔ e ɔrɔɔt nɔkɔ.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ŋaan niini kotoŋ tuwɛn onin Joowa, ma alaŋ baraŋ ziniz been nɛɛn giye o aterkedek Jooi nɔɔnɔ. Bar adiŋdiŋan niini Jook, ma abil niini kɔdɔk kak tuwente onin.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ma atu niini ɔrɔɔt ɛlɛ gi o anyayi Jooi dɔyiz ci agɔɔni gi o ɛtɛrkɛt niini.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Tuwɛn zin o Ibrayim nɛɛn o anyekɛ Jooi nɔɔnɔ kizi eet ci abon ŋume onin kiyo ayeedi waragewe o Joowo o.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Alaŋ zin bar ayeedonek zɔɔz nici Ibrayim doon.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Bar akanet zɔɔz nici ageet ɛlɛ, eeci kobonta buk naaga ŋume o Joowo giye o katuwi nɔɔnɔ baal aŋaani Manyi Yesu daayiza e.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Adaai Yesu oŋene ogaac, ma iŋaani Jooi nɔɔnɔ daayiza ka kobonta naaga ŋume onin.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.