Mateus 8
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH
1 Mazi alocai Yesu bɛ tadena, unuya nɔɔnɔ ɔl ci meel gɛr.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Ma akunak ɛɛti ci anyak mɔɔriz o gidaŋ nɔɔnɔ, ma aku akani kozoŋti looc nɔɔnɔ ŋuma, ma azi nɛ, “Manyi, mã arooŋ rogozan kizi maya, rogozan.”
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Karooŋ kuruguzin.” Ma itoon Yesu aziit, ma uum nɔɔnɔ azi nɛ, “Izi zin maya.” Enico ɛlɛ izi mɔɔrizi oninɛ e ḏim. Orok didi niini kobona kigirgir ɛlɛ kiyo da alaŋ amɔɔr o.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Ziiyan di. Má akɔ aduwai zɔɔz nico eet oma, bar bitɔ yelek ɛlɛ alaan o ceez o Joowo ka kook kicinin niini ineet. Buk bitɔ taap Jook ebaal aduwan lotinowa o Mosis, ka kagayin ɔl dook didi urugu niina mɔɔrize baal amɔɔrni e.
4 Então Jesus lhe disse:
5 Mazi akunak Yesu kutur o kazi Kapernam, iiya urumtɔ ki alaan ci takirnya o Rom. Ma ilalek alaani nici Yesu arɔɔŋ tirtɛn.
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 Azi nɛ, “Manyi, amɔɔr gabarɛnti cane ɔlɔ ɔrɔɔt ɛlɛ. Ɔɔŋ niini onyite codoi ṯɔr nɔkɔ, ma alaŋ anim kitiŋa jena. Apirnanɛ nɔɔnɔ balcɔnti ci amɔɔrni noko ɔrɔɔt ɛlɛ.”
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Ŋaan kakɔ kanyi nɔɔnɔ kizi maya.”
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Ma anek alaani nici Yesu nɛ, “Akɔm Manyi. Alaŋ aganɔ ŋaati akunakɛ niina kɔrɔk can o. Kaga nɔkɔ olla mɔlɔyi ci aduwa niina ŋina arogoz tedec gabaren can noko.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Kanyei buk naana alaat oogi ci adikir ŋaatan alaazɛta, ma kazii naana zoozok cigeec. Ma bodo buk naana keen alaan ci adikir takirnyai, ma aziiŋnan niigi aneet. Mã kanei co nɛ, Bitɔ kete, akɔ. Mã kanei ce nɛ, Ija, aku. Buk mã kanei gabara ogan nɛ, Utuguz gi co, agɔɔn.”
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Mazi azii Yesu gi nico, ibiir nɔɔnɔ ɔɔ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma anek ɔl ona ano nɔɔnɔ e nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ŋaan baal rɛɛn ŋaan kicin ole o Israyil dook eet ci atuyan ɔrɔɔt kiyo ɛɛti nici noko!
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Abon aadanu gi ce. Avu katin ɔl ci meel atuyan aneet libire ci jenu o, ma avu ogɛnɛ libire ci nyagjo o. Ma avu aavtiz niigi dook loota kibeen Ibrayim ki Aizak been Jakob baliinte o Joowo.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Maje bar ɔl o Israyil ogɛn o waan aganɔ ŋaati avɔyi baliinte o Joowo, ma bar alaŋ arɔɔŋ kutuyan aneet, atoowonek katin niigi muur bitaala rɛɛna many, ma alu niigi ŋinaante zɛɛ ma adak nyigit kirkic kirkic balcɔnta kibeen badi mony.”
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Enek ni Yesu alaan nico nɛ, “Bitɔ ɔlɔ. Ma gi o atu niina ŋaan agoononekin ineet.” Ma ziite ci azɔɔzɔnɛ niigi neke ɛlɛ urugun gabarɛnti o alaano nico.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Mazi akɔ Yesu ole o Pitɔr, amɔda inyik o Pitɔr amɔɔr. Anyak tadiwɔn ci ɔɔŋɛ onyite codoi nɔkɔ.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Mazi uum Yesu nɔɔnɔ aziit, izi maya enico ɛlɛ, ma iŋaaz, ma akɔ agoonek nɔɔnɔ dayiin.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Ma yomana anyaaktak ɔl Yesu ɔl ci meel gɛr ci anyak miniŋ o Loryento eleetinɛ. Mazi aduwa Yesu olla zɔɔz ci aduwa, aduŋna miniŋa ci Loryento noko ŋaatineeŋ ecodoi nɔkɔ. Ma arogoz niini ɔl ci amɔɔr noko dook.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Zin giye o agɔɔni niini gi nico, ɛlɛɛmɛ zɔɔz baal aduwa nyakaŋani o kazi Izaya zooze o anɛ nɛ, “Nɔɔnɔ nɛɛn o aarawet ageet moorizok ogaac.”
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Mazi acin Yesu kɔlɛ ci meel aliya nɔɔnɔ noko, enewun nuyak ogin nɛ, “Kabaayizit liil kɔɔtɔ baagita.”
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Ma akunak alaani ci gɔɔn ademzek ɔl lotinok o Juz nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Gayoi, inoko kɔrɔɔŋa naana kunuwin ineet. Olla ŋinti akɔyɛ o kɔrkɔr.”
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyak kireerwana looknya, ma anyak kibaali ceezi, maje bar naana Ŋɛɛrti Eeto alaŋ kanyei ŋinti ka kaavɛ loota ka kuyubuzi.”
20 Jesus respondeu:
21 Bodo azi ɛɛti oman ole o gɔɔn ano nɔɔnɔ nɛ, “Gayoi, karooŋ kunuwin ineet. Nyan zin rak kimiirozek kɔrɔk ka kook kiyaŋ baaba iitene ci adaaŋni.”
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm! Nowawan aneet inoko o. Anyek ɔl o alaŋ atuwi kiyaŋit gɔnɔgi o adaai.”
22 Jesus respondeu:
23 Ma vurta otoodit Yesu ki nuyak ogin kavool o liilu.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Ŋintimiliny nɔkɔ ɔmɔdak nɔɔgɔ ŋɔɔti ci appe ɔrɔɔt liil kɛŋ. Ma ayɛlyɛlanak ŋɔɔti nici maam kavool ɔrɔɔt ɛlɛ. Maje Yesu ɔɔŋ daa.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Ma iiŋka nuyawa oginɛ nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, Manyi, Tiŋa je! Ɛɛlawet! Kizita toronyɛ ka kadaakta.”
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Naa? Abarinu naa? Anyaku dim tuwɛn ci miliny tɛr nɔkɔn?” Itiŋa ni niini jena, ma agernyek ŋɔɔt ki maam kajaŋantɛ. Ma ajaŋani didi tiv enico ɛlɛ.
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Ma abiir nɔɔgɔ dook ooti tɛt, ma anɔ nɛ, “Ma laadun eet ci abil ku nici? Ma nuun een ŋɔɔt kibeen maam azii nɔɔnɔ!”
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Mazi abaawonek Yesu looc o ɔl o kazi Gadariin liil baagita, ɔɔt urumtɔ niini kibeen ɔl ceen ram ci avu bɔɔtwane o gɔɔn iyaŋi ɔl gɔnɔgi o adaai. Ɔl nicigi anyak miniŋ ci gɛr ɔrɔɔt ootinɛ. Aam nɔɔgɔ maŋɔnnya kiziti kɛlɛk o too ɛlɛ, ma akɔm eet ci anim kono gɔl ci aavtiyɛ niigi o.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Ma agɛrɛny niigi enico ɛlɛ azi nɛ, “Ŋɛɛrti Joowo, arooŋ ŋaatinaaŋ naa? Akun ka ija uulalet ageeta iŋaan iiteni o payiinto ɔɔwa?”
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Maje ŋinaante anyak kɔcɔcɔbanɛn ci agɛ vorora liil otoga.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Ma ilalek miniŋa ci ɔl nicoko o Yesu anek nɛ, “Inoko zin mã arɔɔŋ aarawet ageeta bitaala, nyet koota kɔcɔcɔbanene niceke.”
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Udunta zin. Ɔɔtɔ.” Ma aduŋna niigi ole ceen ram noko, ma avɔ kɔcɔcɔbanɛnɛ. Enico ɛlɛ ɔdɔkɔnyca kɔcɔcɔbanɛna vorora, ma iinak liil kutudude niigi dook lai.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Odokonyit ni ɔl o oowa kɔcɔcɔbanɛn e odokonyit ɔɔtɔ korogjowɛ, ma avɔ aduwak ɔl zoozok nicoko kutur kɛŋa dook.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 Ma avu ɔl dook kutura ka kivita kicinit Yesu. Mazi avu acin nɔɔnɔ, ilaltek niigi nɔɔnɔ kɔtɔɔ looce cineeŋ o.”
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.