Mateus 27

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ma ŋeere ririwɔna ivita alaata o ceezi o Joowo dook kibeen alaat o Juz abaabanit gɔl ci ka kurukti Yesu kadaak.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Acabit ni niigi nɔɔnɔ azɛɛn, ma avɔyi alaane ween Romen kazi Pailat.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Mazi akɔ acin Judaz apaktek ɔl Yesu daayiz, uwucek nɔɔnɔ gi nici ɔrɔɔt, ma abad mony. Ma amiironɛkɛ alaat guruc baal een eetom kamɔtɔ anyek niigi nɔɔnɔ ka kɛyɛlɛkɛ nɔɔgɔ Yesu e.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Kabaca oŋec giye ci kanyuŋ eet ci abon noko, eeci inoko arooŋnyu uruyit nɔɔnɔ kadaak.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Ujukek ni Judaz guruc ceez o Joowo kɛŋ. Ma adun, ma akɔ acabek alɛm kɛɛt.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ɛvɛrta ni alaata o ceez o Joowo guruc ci ona ajukek Judaz ceez kɛŋ noko, ma anɔ nɛ, “Nicigi guruc ci biyetu. Alaŋ zin abon keere ona ŋaati karomi ki guruc o ceez o Joowo.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Ma agama niigi dook ka kataalai guruc nicoko mana ci eet o gɔɔn ɛɛnyɛt ijunya ka kizi ŋinti gɔɔn adawi niigi ɔl ceen modo, matɛ gɔɔn adaai niigi Jerusalɛma.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Gi zin ci awɛ ɔl mana nice kizi Mana ci Biyetu zɛɛ been inoko o nɛɛn.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Zin gi baal aduwa nyakaŋani o kazi Jirimaya e ɛlɛɛmnyai didi. Azi baale niini nɛ, “Ooti ɔl o Israyil guruc baal een eetom kamɔtɔ baal arɔɔŋ niigi ka kataalai nɔɔnɔ e,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 ma avɔ ataalanɛ mana ci eet ci ɛɛnyɛt ijunya kiyo baale aduwakan Jooi e.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Iiya ni ijin Pailat Yesu enek nɛ, “Ineet alaan o Juz nɛɛn?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Maje giye o akɔlaki alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o Juz mayan nɔɔnɔ rooni vɔlɔŋa akɔm niini gi ci abariz kina.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ma anek Pailat nɔɔnɔ nɛ, “Alaŋ kaal ci akanin ɔl ineet noko azii?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Bar Yesu akɔm gi ci abariz kina. Ma giye nico ibiir alaan ɔɔ ɔrɔɔt.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Maje gɔɔn baale laadun ma aku iiteni o aadanɛ ɔl o Juz vardaŋinɛt, ɔɔga alaani eet codoi ole o acabje ci tɛ olla arɔɔŋ ɔl nɔɔnɔ kɔɔgjai.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Zin iitene nice anyak eet ci gɛr acabji giye ci amonyi niini ɔl, ma aga ɔl dook nɔɔnɔ kazi zaar cigin nɛ Barabas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Mazi avɔ alotai kɔlɛ dook, ijin Pailat nɔɔgɔ enek nɛ, “Arooŋnyaŋ kɔɔgayuŋ Barabas yo kɔɔgayuŋ da Yesu o kazi Kiristo?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Maje Pailat aga nɔkɔ anyaak alaata ci Juz nɔɔnɔ Yesu o, eeci amadik niigi nɔɔnɔ gaga nɔkɔ, kɔkɔm gi ci gɛr agɔɔn.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Mazi ŋaan aavi Pailat roonnya nɔkɔ, itoonak ŋaa oninɛ ɔlɔ nɔɔnɔ otok ci azi nɛ, “Má agoonei eet nico gi ci gɛr been nɛɛn, eeci kapirna bilija avunakan wunozya ci akati nɔɔnɔ, ma awucnekan niini ɔrɔɔt ɛlɛ.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Maje alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o Juz baayizo ayɔɔta ɔl ceen kɔlɛ o ka kuduktak Pailat kɔɔga Barabas. Maje Yesu abon apawonek nɔɔnɔ daayizi.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ma ajin Pailat kɔlɛ anek nɛ, “Mayo ole ceen ram noko arooŋnyaŋ kɔɔgayuŋ jaŋ?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Ma bodo ajin Pailat nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma Yesu ci kazi Kiristo o kutuguwek naa?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Abɛdɛkɛ bodo Pailat nɔɔgɔ anek nɛ, “Abaca niini gitaz?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Mazi akɔ acin Pailat ɔkɔma gɔl ci ɔɔganɛ Yesu, ma otoborit ɔl dook nɔŋ nɔkɔ, abaaban izi nɛ, karabɔŋ tedec agɔɔn ɔl gi ci gɛr, odoma ni maam otoony azɛɛn nɔɔgɔ ŋuma, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Akɔmnan aneet gi can daayize ci eet nico o. Gi cunooŋ doon nici. Alaŋ naana kawoyɛ tɔ.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Mazi aduwa Pailat gi nico, egerenyit niigi dook aziti nɛ, “Anyek biye cigin o kivitayet ageeta ki dɔl ci dɔl cigaacak labak.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Ɔɔgak ni Pailat nɔɔgɔ Barabas. Ma aduwak ɔl rak korooyit Yesu zɛɛ anyek ni nɔɔnɔ kɔɔt kotodeec niigi nɔɔnɔ keete ween talakec.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ooti ni takirnya Yesu ole o alaano, ma avɔ aliya niigi dook nɔɔnɔ.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Ma aburuca nɔɔnɔ rumanɛ ogin, ma aborcɛkɛ rum ci meeri.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Ma agɔɔna nyigirgir ceen bila, ma avu aborcɛkɛ nɔɔnɔ ɔɔ. Ma anyek kɛɛt kanyak aziite ci azo o kiyo kɛɛt o gɔɔn anyak ɛɛti ween alaan o. Ma avu amomoz niigi nɔɔnɔ akanek kozoŋtin kiyo alaani o. Ma azi nɛ, “Rok bai nɔkɔ kodot, alaan o Juz.”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ma oortek niigi nɔɔnɔ amot, ma aama kɛɛt we bodo, ma arooi nɔɔnɔ ɔɔ.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Mazi ijezit kaal ci ona amomozi niigi nɔɔnɔ noko dook, uburuca rum ci meeri noko, ma arikɛ nɔɔnɔ rum onin laadun e. Ooti ni niigi nɔɔnɔ kutur bitaala ka kɔɔt kotodeec kadaak talakeca.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Mazi aduŋni niigi nɔɔnɔ, urumtɔ gɔla kibeen eet ci kazi Saiman ci looc ci kazi Sariin. Adaŋtek ni niigi nɔɔnɔ kitik kɛɛt ci Yesu een talakec o.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Ma avunak niigi ŋinti kazi Golgoza. Ma kɛŋ ci zaar ci kazi Golgoza noko kazi nɛ amɛn ci oowu.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ma ŋinaante anycek niigi Yesu nyaan ci acanɔ ki agɛrɔ ci akaka. Mazi atar niini, otobor alaŋaan awot.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Otodooc ni niigi nɔɔnɔ ŋinaante. Ma aŋerek rumanɛ ogin eleeti ŋaati agɔɔni maadico.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Mazi akɔ odotiz, aavtiyɔ niigi ŋinaante ebeyit nɔɔnɔ.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Maje keete ci ona adodinɛ Yesu noko tadena ayeedi niigi gi ci ona aruyi ɔl nɔɔnɔ o azi nɛ, “Nicini Yesu ween alaan o Juz.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Ma anyaa buk bodo niigi ɔl ceen agoryak een ram, ma avu adɔdɔ codoi nɔɔnɔ eci azo o, maje codoi adɔdɔ eci kaŋeto o.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Maje ɔl ci olla awɔ gɔla ararni Yesu zɛɛ ma arurut ooti, ma amomoz nɔɔnɔ anek nɛ,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 “Ma baale azi nɛ, Ka ɔyɔk ceez o Joowo, ma bodo ɛɛnyca iinyaye ceen iiyu. Rogoz zin di ɛlɛ. Mã een ŋɛɛrti Joowo didi, duna di keete ci adodinɛ noko looc.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Maje buk alaata o ceez o Joowo, ki alaat o ademzek ɔl lotinok, been ɔl o Juz baayizo amomoz buk niigi nɔɔnɔ nɔkɔ.
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 Ma anɔ nɛ, “Arogoz niini ɔl oogi doon, ma bar alaŋ anim korogoz ɛlɛ cin o maany. Alaŋ een niini alaan o Israyil nɛɛn? Mã aduŋnak looc keete ceen talakec adodinɛ noko, katu koca naaga dook nɔɔnɔ.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Atu niini Jook, ma atarkat gi ci azi nɛ, Een niini ŋɛɛrti Joowo. Kicinit zin di mã ɛɛla Jooi inoko nɔɔnɔ.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Mayo nuun een ɔl ween agoryak adɔdɔ ɔl ki nɔɔnɔ e amomoz buk nɔɔnɔ.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Mazi akɔ abil ii boloca, izi lɔɔci dook dildil kizi muur ziik iiyu.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ma ziiye ween iiyu yomana ɛgɛrɛny Yesu molowe ci appe azi nɛ, “Eli, Eli, Lema Sabaktani?” Ma kɛŋ ci zɔɔz nico azi nɛ, Jook onan, Jook onan. Ooŋnan naa?
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Mazi azii ɔl ogɛn ole ci ɛɛl ŋinaante gi nico, izitɔ nɛ, “Awo bɔŋ niini Ilija.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ma adɔkɔny ɛɛti codoi ŋaatineeŋ, ma akɔ adoma kaviyoi, ma ajukek nyaan, ma akat moroka, ma itoonek nɔɔnɔ ka kococo.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Maje bar ɔl ogɛnɛ azi nɛ, “Bil rak di, kicinit karabɔŋ aku arogoz Ilija nɔɔnɔ.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ɛgɛrɛny ni Yesu bodo molowe ci appe, ma atɛɛt enico ɛlɛ.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ma areeci rum o gɔɔn aŋerin ceez o Joowo kɔrgɛna enico ɛlɛ, akanai tadena been tir loota. Maje lɔɔci amɔɔt kirakirak, ma alibe biyɛn taza.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ma akoli looknya o gabara o Joowo titiny baal gɔɔn adaai e. Ma aŋaaz ci meelik ŋaatineeŋ daayiza korogit.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Ma aduŋna niigi looknyai. Mazi iŋaaz Yesu daayiza, ɔtɔɔzɔ niigi ɔɔt Jerusalɛma, ma avɔ acin ɔl ci meel gɛr nɔɔgɔ.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Mazi acin alaani o takirnyawu kibeen takirnya ogin abɛk Yesu e looc mɔɔtiz kibeen kaal nicoko dook, otoŋole niigi looc ɔrɔɔt ɛlɛ, ma anɔ nɛ, “Didilɛ ɛɛti nici tɛ ŋɛɛrti Joowo gi.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Maje ŋinaante anyak ŋaai ci meel gɛr baal anowa Yesu Galiliya, ma atirit nɔɔnɔ e. Agɛlɛm niigi Yesu rɛɛna.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Ma ŋaai nici awɔyi Meri o kutur o kazi Magdala, ki bodo Meri ween yaati Jemis been Josev, kibeen yaati Jemis ki Jɔn.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ma yomana iiya ɛɛti ceen aroi kazi zaar nɛ Josev ci aluuga baale Arimatiya. Niini buk nuyai ci Yesu.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Ma akɔ ajin Pailat ka kanyek nɔɔnɔ Yesu kook kada. Ma aricanek Pailat ɔl ka kanycek Yesu Josev.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Odoma ni Josev ɛlɛ o Yesu atakucek rum ci vɔɔr colai.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Ma akɔ arek bɔɔt onin baal agoonak niini ɛlɛ maany biya e, zɛɛ anyaa ni bɛ ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ, ma aku anyoogi bɔɔt otok. Zɛɛ ɔɔtɔ ni niini.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Maje Meri o Magdala ki Meri oma bodo aavtiz ŋinaante agɛlɛm bɔɔt rɛɛna.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ma ŋeertine co ɔɔtɔ alaata o ceez o Joowo ki ɔl o Parici ŋaati Pailat.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Ma avɔ anek nɔɔnɔ nɛ, “Manygɔn, azi baale voloŋoiti nici iinyaye baal ŋaan arogni e nɛ, Kiŋaaz bodo iima daayiza iinyaye ceen iiyu.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Inoko zin karooŋnyin anyek takirnya kɔɔt kebeyit bɔɔt juruŋ zɛɛ ma adicai iinya ceen iiyu baal aduwa niini o, ka calaŋ avɔ agɔrɔz nuyawa oginɛ, ma avɔ anek ɔl nɛ, Itiŋa niini daayiza. Mã agɔɔn niigi nɔkɔ, izi koca vɔlɔŋ cineeŋ o appe ɔrɔɔt bar kujuk baal aduwa niini e, ma uulalet.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ma anek Pailat nɔɔgɔ nɛ, “Anycek zin takirnya kɔɔt kebeyit bɔɔt juruŋ.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ɔtɔɔzɔ ni niigi ɔɔt boote o adawin Yesu e, ma avɔ agiir bɔɔt otok dook lai juruŋ ka kɔkɔm eet ci akɔl, ma ooŋnek takirnya ŋinite kebeyit.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.