Mateus 20
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 Ma anek Yesu bodo nɔɔgɔ nɛ, “Ma baliin o tammu tadenu abil kete. Anyak baale eet ci mano alɔk ririwɔna ka kook kataala ɔl ci avu atɛɛt mana.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Mazi akɔ ajowa nɔɔgɔ, ɔzɔɔztɔ ki nɔɔgɔ zɛɛ ma agama ka kanyek niini nɔɔgɔ eet codoi gɔɔn ŋaatineeŋ gurucoc codoi liŋliŋone ci iiten dook. Itoonek ni niini nɔɔgɔ mana kɔɔt kiliŋliŋit.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Ma ziiye ween tɔrkɔc ɔtɔɔ bodo ook ɔrɔɔŋ ɔl oogi mɛlɛgɛnyai. Ma akɔ ajowa ŋinaante ɔl ci olla ɛɛl aŋaam, akɔm gi ci aliŋliŋ kina.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Enek ni niini nɔɔgɔ nɛ, “Karooŋnyuŋ ɔtɔɔ iliŋliŋteyaŋ mana. Ŋaan tedec karuwekuŋ igeet dook guruc ci aganɔ ki liŋliŋɔn.”
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Agamta ni niigi gi nico, ma avɔ mana, ma waaz ziiye ween amɔtɔ ram been ziik ween iiyu yomana ook anyaa niini ɔl oogi ka kivita kiliŋliŋit mana.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Ma ziiye ween tur yomana ook mɛlɛgɛnya bodo, ma akɔ ajowa ɔl oogi ɛɛl ŋinaante olla aŋaam, akɔm gi ci aliŋliŋ kina. Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ma dim aavtiyu ŋina adicanu iiten dook o agoonu naa?”
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Kaavtiya ŋina o, eeci akɔm eet ci aku akɔyet ka koota kiliŋliŋtozeya.”
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Ma yomana enek ɛɛti o mano eet o gɔɔn abɛk ɔl keevinta nɛ, “Izi yoman. Odot liŋliŋɔni. Towa ɔl ka kivita kagamit guruc. Kata ole ona akana liŋliŋɔn vurta e zɛɛ been tir ole ona arayai e.”
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Ivita ni ɔl ona akana liŋliŋɔn ziiye ween tur yomana e, ma anyek ɔl nɔɔgɔ dook eet codoi gɔɔn ŋaatineeŋ gurucoc codoi.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Mazi avu ɔl ona akana liŋliŋɔn ɔɔwa e ka kagamit guruc, anycek buk ɔl nɔɔgɔ gɔɔn eet codoi ŋaatineeŋ gurucoc codoi. Maje bar uyen niigi abaaban kizik tedec anyonek nɔɔgɔ guruca ci meel kujuk ɔl ona avu liŋliŋɔn vurta e.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Ma vurta mazi agamit guruc odot, ɔɔt oyoyit eet o mano e.
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 Anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Ɔl ci ona avu akana liŋliŋɔn vurta o aliŋliŋ niigi ziit codoi ṯɔr nɔkɔ. Maje naaga kaliŋliŋnya uyene iiten dook kore ci abur pɛr. Alaŋ abon zin ŋaati waan katobona naaga kibeen nɔɔgɔ guruci.”
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Ma abarzek ɛɛti ci mano noko eet codoi ŋaatineeŋ anek nɛ, “Ziik di, gɔtɔn. Alaŋ kadakuŋ looc nɔkɔ been nɛɛn. Uyene agamtawu liŋliŋɔn ka iliŋliŋit gurucoc codoi iiten dook.
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Inoko odomta guruc cugooc o, ɔɔtɔ ɔlɔ. Ma naana kanyi ɔl ci ona avunak liŋliŋɔn vurta o guruc ci atobɔ ki ci ona kanyuŋ igeet o labak.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Mã anyak gi ci karooŋ kutugu guruce cigan o, kagoon labak. Yo da amadiku ɔl ci ona avu vurta o, eeci kiirkei nɔɔgɔ guruc?”
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Izi ni Yesu nɛ, “Tiŋeere ɔl o inoko een vurut, oontanɛ niigi ɔɔwa. Maje bar ɔl o inoko een ɔɔ, amiiri kizi vurut.”
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Mazi avɔ Yesu ki nuyak ogin Jerusalɛma, ook uduwak niini nɔɔgɔ doon gɔla gi ci anek nɛ,
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 “Inoko kavɔ Jerusalɛma ŋaao ka kook kanyozozɛkɛ naana Ŋɛɛrti Eeto alaat o ceez o Joowo kibeen ɔl o demziinto. Ma avɔ apayekan tiŋeere niigi aneet daayiz.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Avoyan zin tiŋeere niigi alaate o Rom ka kɔɔt komomoztan niigi aneet, ma arukan, ma avɔ adodoyan keete ween talakec. Zin iinyaye ceen iiyu, kiŋaaz bodo daayiza.”
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Iiyak ni ŋaa ci eet ci kazi Zebedi kibeen lɔgɔz cigin een ram kazi zaar cigeec nɛ Jemis ki Jɔn Yesu, ma aku akani kozoŋti looc Yesu ŋuma, ma anek nɛ, “Anyak da gi ci karooŋ tuguweyan.”
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Arooŋ gitaz?”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Alaŋ niiga gi ci ajinaŋu noko agayu juruŋ. Inoko tiŋeere piryakzɛt ci kakɔ kapirnanɛ neke niiga animnyu?”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Ŋɛdɛt didi tiŋeere apirnanu kiyo naana o. Bar zin inoko o akɔmnan aneet alaazɛt ci ka kanyuŋ igeet eŋerteyaŋ katin gɔɔn kɔrgɛn. Aŋɛra ɔl ci ka kaavtiyɔ vitɛnane nicoko o baaba doon.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Mazi avɔ azii nuyawa ween amɔtɔ e gi nico, otobortek niigi lɔgɔz ceen gɔtɔn een ram noko nɔŋ.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ma awa Yesu nɔɔgɔ dook ŋaatodoi, ma aku anek nɛ, “Agayu niiga gɔɔn alaata o loocu ŋina anyak dɔyiz ole ugeec ci abali nɔɔgɔ.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Bar zin niiga alaŋ abon ŋaati eelnu kiyo niigi o. Mã anyak ŋaatunooŋ eet ci arɔɔŋ dikirzɛt, abon rak bar aliŋliŋonek niini gɔnɔgi kiyo gabarɛnti o.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Buk mã arɔɔŋ ɛɛti ŋaatunooŋ kootonai kizi ɔɔ, abon rak anyek ɛlɛ kizi gabarɛn.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Utuguz niiga kiyo buk naana Ŋɛɛrti Eeto o. Alaŋ kakun ka kiiya kiliŋliŋtozeyan ɔl aneet, bar kakun ka kiiya kiliŋliŋozek naana ɔl, ma kadaai ka korogoz ɔl ci meel.”
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Mazi iŋaaz Yesu kibeen nuyak ogin Jerikowa, oneec nɔɔgɔ kɔlɛ ci meelik gɛr.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Maje ɔl ci ruben een ram aavtiz gɔla, iziiyit Yesu aku anowa gɔl nico. Egerenyit ni niigi dook ramantiya azi nɛ, “Ŋɛɛrti Devid, tiritet da!”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Maje ɔl ceen kɔlɛ ɔrkɔr ki Yesu noko agernyek nɔɔgɔ kajaktɔ. Bar enico egerenyit niigi ɔrɔɔt ɛlɛ kujuk we azi nɛ, “Ŋɛɛrti Devid, tiritet da!”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Enico ibil Yesu, ma awa nɔɔgɔ, ma aku anek nɛ, “Arooŋnyaŋ kutuguweyuŋ naa?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, karooŋnyin kolet kɛbɛrɛ kicintowa.”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Uwucek ni Yesu gi nici, ma uum nɔɔgɔ kɛbɛrɛ. Enico ɛlɛ ɔkɔltɛ kɛbɛrɛ ugeec icintɔ labak, ma ano Yesu.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.