Marcos 4
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Ma iitene oman adɛmzɛ Yesu liil o Galili otoga. Ma avu ɔl ci meelik gɛr alotak nɔɔnɔ. Makacin ook niini kavoola liila tɔ, ma akɔ aavi loota ŋinaante. Maje ɔl dook aavtiz dɔwɔna.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Ma adɛmɛz niini nɔɔgɔ ŋaati ayabzi zoozok yabziinowe ci meelik. Ma anek nɔɔgɔ nɛ,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Iziiktɔ di! Anyak baale eet ci akɔ ḏowɛn.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Mazi akɔ aḏowɛ, iitazak ḏowo ogɛnɛ ŋinten gɔl, ma avu kibaali, ma avɛra ḏowɛn nicoko dook lai.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Maje ḏowo ogɛnɛ iinak tɔdɔ ŋinten biyɛn, ma aduŋna kataman nɔkɔ, eeci akɔm tɔdɔ ci meel.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Mazi aaranɛ kɔr, araabjai lai, eeci akɔm tɔdɔ ci ka kuruktɛkɛ agɛrɔ looc juruŋ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Bodo ḏowo ogɛnɛ iinak bila, bar mazi aduŋna, eedit bila nɔɔgɔ, makacin alaŋaan anyak kɛbɛrɛ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Maje ḏowo ogɛnɛ iinak tɔdɔ ci abon, ma aduŋna juruŋ, ma adikir, ma abiirna kɛbɛrɛ. Ceegi anyaa kɛbɛrɛ ci miliny. Ceegi anyaa kɛbɛrɛ ci meelik kidicilim. Maje ogɛn anyaa kɛbɛrɛ ci meelik ɔrɔɔt.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Zin enek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Mã anyaku iin, abon aziiŋnu zoozok nicoko juruŋ.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Mazi azaani ɔl, aavu Yesu niini doon. Ma avunak nuyawa oginɛ kibeen buk ɔl oogi nɔɔnɔ, ma avu ajin niigi nɔɔnɔ keŋti ci zoozok nicoko.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Anyozozeyuŋ igeet gɛnyizi ci ka agayi baliin o Joowo. Maje ɔl ogɛn azii gɔɔn niigi zoozok yabziinta.
11 Jesus disse a eles:
12 Bar alaŋ aga niigi zoozok nicoko keŋti cigeec juruŋ. Waan tɛ kagaac, atu waan niigi Jook, ma aara Jooi oŋeeti ugeec.”
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Alaŋ agayu kɛŋ ci yabziin nico? Mã alaŋ agayu kɛŋ ci yabziin nico, ka zin tiŋeere agaac yabziinok o ŋaan kuduwayuŋ dook ku?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Kɛŋ zin ci yabziin nico nɛɛn ce. Ma ḏowo ci aḏok ɛɛti o zɔɔz o Joowo nɛɛn.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ma ɔl ogɛnɛ atobɔ niigi ki gɔl kɛŋ o iinak ḏowo e. Eeci ma azii niigi zɔɔz o Joowo, taman nɔkɔ aku Loryen, ma aara zɔɔz o Joowo zinzeetine ugeec.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Ma ɔl ogɛnɛ atobɔ ki tɔdɔ ween biyɛn e. Eeci ma azii niigi zɔɔz o Joowo, agama niigi labak talniinta.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Bar alaŋ akɔ zɔɔz nici zinzeetine ugeec eecitɔ juruŋ, ma alaŋ atuwe ŋinti wun. Mazi avunak piryakzɛt nɔɔgɔ tuwente uneeŋ, ooŋ niigi tuwɛn enico ɛlɛ.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ma ɔl ogɛnɛ atobɔ ki tɔdɔ o anyak bila e, eeci nicigi azii zɔɔz o Joowo,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Maje bar ŋaato iinon bodo niigi kaal o loocu, ma arɔɔŋ niigi kaal o arokzetu dook, ma kaal nicigi dook avɔ zinzeetine ugeec, ma adaal zɔɔz o Joowo zɛɛ makacin ɔkɔma nɔɔgɔ tuwɛn.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ma ɔl ogɛnɛ atobɔ ki tɔdɔ o abon e, eeci azii niigi zɔɔz o Joowo, ma atuwe juruŋ. Ma anyek tuwɛn cineeŋ noko nɔɔgɔ kiziti ɔl ci abon kiyo labina o anyaa kɛbɛrɛ o miliny, ki kɛbɛrɛ o meelik kidicilim, kibeen kɛbɛrɛ o meelik ɔrɔɔt e.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ma anek Yesu ɔl bodo yabziinte oman nɛ, “Gɔɔn mã avaat ɛɛti lamba, alaŋ abuŋ ija, karabɔŋ buk alaŋ arek kɛrca loota. Bar arek niini lamba tarabeza taden.
21 Jesus também lhes disse:
22 Zin gi o aroodi inoko, katin abɔryai. Buk gi o abuŋe inoko, katin ayelzai.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Zin mã anyaku iin, iziiyit zoozok nicoko juruŋ.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Aryek zinzeeti zoozok ci ona aziiknu noko juruŋ. Acaca tiŋeere Jooi kaal o gɔɔn agooneku niiga ɔl oogi gole ci atobɔ kibeen kaal o agooneku niiga nɔɔgɔ. Ma bar acaca niini ŋaatunooŋ ɔrɔɔt ɛlɛ kujuk niceke.
24 Então lhes disse:
25 Eeci ɛɛti ci anyak gi ci anyak anyonek bodo nɔɔnɔ ci appe. Maje ɛɛti ci akɔm gi ci anyak, mayo nuun anyak niini ci miliny, aamnyai koca bar nici ŋaatin.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ma bodo anek Yesu nɔɔgɔ yabziinte oman nɛ, “Ma baliin o Joowo atobɔ kibeen eet ci aḏowɛ mane cin.
26 Jesus disse ainda:
27 Mazi adica ḏowɛn, ook niini aavu ɔlɔ labak. Ma aduŋna labina niigi doon, ma iŋaaz, bar alaŋ niini aga iŋaaz labina ku.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Ma tɔdɔwa alya anyek labi kudunta, ma abiir. Rak ɔɔwa anyek nɔɔgɔ kanyayit kaŋaya. Ma bodo anyek kobolbolanit, ma vurta aduŋna ooti, ma abiir kanyayit kɛbɛrɛ.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Mazi avɔ adɔi, atɛɛda niini nɔɔgɔ ecodoi nɔkɔ, eeci izi iiten ci teedinto.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Kayo kayabiztek baliin o Joowo gitaz? Atobɔ yo niini kibeen naa?
30 Disse mais:
31 Atobɔ zin baliin o Joowo kibeen keberec o motoŋtoco miliny tɛr gɔɔn aduŋna mana o.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Mazi akɔ aduŋna, iŋaaz ma adikir ɔrɔɔt kujuk kɛɛn dook, ma akanek oto ci appintik, ma ɛɛnyci kibaali ceezi.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Ma aduwak Yesu ɔl zoozok yabziinowe ogɛn bodo. Aduwak niini nɔɔgɔ zoozok waakcaye ci meel ka kiziiyit juruŋ.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Aduwak niini nɔɔgɔ zoozok dook yabziinta, bar mazi aromɛ niini kibeen nuyak ogin doon, oobek nɔɔgɔ zoozok keŋti labak.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ma iitene nice ɛlɛ yomana enek Yesu nuyak ogin nɛ, “Abon di kavɔ liil baagita.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Ma adotek nuyawa kɔlɛ looc, ma atɔɔt kavool. Maje uyene Yesu arayɛ ook kavoola laadun. Ɔtɔɔzɔ ni niigi dook kibeen nɔɔnɔ. Buk anyak kavoolɛt oogi ci ɔrkɔr ki nɔɔgɔ.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ŋintimiliny nɔkɔ iiya ŋɔɔti ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ, ma ayɛlyɛlanek maam kavool zɛɛ ma arɔɔŋ abiz kavooli.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Maje Yesu ɔɔŋ kavool vurta aruk ɔɔ ruma. Ma iiŋka niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Gayoi, alaŋ abaaban zɔɔz ci ka kadaakti naaga o?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Ma iŋaaz Yesu, ma agernyek ŋɔɔt anek nɛ, “Bil.” Bodo anek liil nɛ, “Tivanɛ.” Makacin didi ibil ŋɔɔti, ma azi maama jaŋ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Ma anek Yesu nuyak nɛ, “Aŋolinu naa? Ŋaan dim akɔmnuŋ igeet tuwɛn nɔkɔ?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Bar enico anyayit niigi ŋoliin ci appe ɔrɔɔt. Ma anɔ nɛ, “Mayo ɛɛti nici abil ku? Akɔ zɛɛ ma een nuun ŋɔɔt kibeen liil azii buk zɔɔz cin!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.