Marcos 10
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Ma vurta itiŋa Yesu ook looce o kazi Judiya, ma akɔ abaayiz liil o kazi Jordan. Ma ŋinaante alotak kɔlɛ nɔɔnɔ bodo, ma adɛmɛz niini nɔɔgɔ eo gɔɔn adɛmzi ɔl laadun.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ma avunak nɔɔnɔ ɔl ogɛn ole o Parici arɔɔŋ ka kicinta nɔɔnɔ. Ma ajin niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Mayo gɔɔn lotinowa ogaac aziiknek eet kɔtɔɔk ŋaa cin labak?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma da baale Mosis zooze nico anekuŋ nɛ?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ma azi niigi nɛ, “Aneket Mosis nɛ, Mã arɔɔŋ ɛɛti kɔtɔɔk ŋaa cin, abon labak, olla zin abon ayɛɛdak niini nɔɔnɔ waragɛ ci ŋeronto.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ayeedekuŋ Mosis zɔɔz nico o, eeci adoknuŋ igeet zinzeeti kak, ma alaŋ arooŋnyu iziiktɔ.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Maje laadun waanbaal ɛɛnycanɛ Jooi looc e, ɛɛnyca niini eet ci mac ki ŋaa.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Zin nici gi o gɔɔn ooŋni ɛɛti yaatin ki baatin, ma akɔ aromɛn ki ŋaa onin o nɛɛn.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Ma gole nico alaŋaan bodo niigi eegin ram, bar iziti ɛlɛ codoi ṯɔr nɔkɔ.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Zin giye o oromi Jooi ɔl nicoko kodoye, akɔm bodo eet ci deer ci ka kɛŋɛr nɔɔgɔ.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Mazi avɔ aavtiz nuyawa ki Yesu niigi doon ceeza, ijinit niigi nɔɔnɔ kɛŋ ci zɔɔz nico.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Mã atɔɔk ɛɛti ŋaa cin, ma arɔca bodo ŋaa oma, adoma niini zoocmaz.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Buk mã aaryai ŋaa eete cin, ma akɔ arik bodo eete oman, adoma niini zoocmaz.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Ŋinaanto anyaaktak ɔl ogɛnɛ Yesu dɔl ci miliny ka kamayuk niini nɔɔgɔ. Maje nuyawa bar agernyek ɔl nicoko kɛdɛyai.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Mazi acin Yesu gi nico, otobor nɔŋ, ma anek nuyak nɛ, “Anycek dɔl kivitayan aneet. Má alamnyu nɔɔgɔ, eeci baliin o Joowo abilnek ɔl ci anyek eleeti kiyo dɔlya ci miliny noko.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ɛɛti calaŋ agama baliin o Joowo zinize onin kiyo dole o miliny o, alaŋ akɔ niini baliinte nico been nɛɛn.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Ma alotek Yesu dɔl kɛŋ, ma ataadek nɔɔgɔ azɛɛn, ma amayuk.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Mazi iŋaaz Yesu keronnye onin, ivirak ɛɛti oman nɔɔnɔ, ma aku akani kozoŋti looc nɔɔnɔ kɛŋa. Ma ajin anek nɛ, “Gayoi o abona, mayo kutugu naa ka kojowa rogɛt o abil been nɛɛn?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Ma ajin Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔ ma awuyan kizi eet ci kabona o naa? Akɔm eet ci abon. Jook doon ci abon.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Aga niina lotinok o Joowo azi nɛ, Má amony eet ci deer. Má adoma zoocmaz. Má agɔrzɛ. Má avoloŋ. Má adayɛ ɔl looc. Tɔŋɔlɛ baatun ki yaatun.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ma anek ɛɛti nici Yesu nɛ, “Gayoi, lotinok nicoko dook kazoonɛ baale kidiczɛta e laadun.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Ma agɛlɛm Yesu nɔɔnɔ talniinta, ma anek nɛ, “Anyak zin gi codoi ṯɔr nɔkɔ ci abon agoon. Bitɔ taalɔi kaal ugun anyei dook ka ŋerek guruc ɔl o amaat, ka ija nowawan niina aneet. Ŋaan akɔ katin jowa niina arɔkzɛt tamma.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Mazi azii ɛɛti nici zɔɔz nico, alaca ɛlɛ, ma awɔ ŋaati inoni ziniza gi nico ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci anyak niini kaal ci meelik.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Ma agɛlɛm Yesu nuyak ogin, ma anek nɛ, “Ɔl ceen arɔk adɔi kak ŋaati avɔyi niigi baliinte o Joowo.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Ma abiir nuyak ooti zooze nico. Bodo anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Dɔl ogan, adɔi kak ŋaati akɔyi ɛɛti baliinte o Joowo.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Ɔl ceen arɔk adɔi ɔrɔɔt ŋaati avɔyi baliinte o Joowo kiyo alaŋ nyakale adunyonek nyibira ŋino vɔlɔŋ o.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Enico mazi azii nuyawa gi nico, ibiirit nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt ɛlɛ, ma ajinɔ niigi maany anɔ nɛ, “Mazi yo ŋɛnɛɛn ci ka kɛɛlyai korok?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ma agɛlɛm Yesu nɔɔgɔ, ma anek nɛ, “Ma ɛɛti ci deer alaŋ anim korogoz ɛlɛ dɔyize cin doon, bar Jook nɛɛn o arogoz nɔɔnɔ, eeci kaala dook Joowa alaŋ adɔi.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Itiŋa ni Pitɔr, ma anek Yesu nɛ, “Mazin yo naaga ci kotoŋteya kaal ogaacak dook looc, ma kivita kunuyin ineet, kakana inin?”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 — ausente —
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Ma ɔl o titiny inoko, eegin niigi katin kaal ci labak. Maje ɔl o cɛlbɛz inoko, katin niigi titinyɛ.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Ma awɔ Yesu kibeen nuyak avɔ Jerusalɛma. Arayin niini nuyak ɔɔwa, maje nuyak baraŋɛ nɔɔgɔ zinzeeti nɔkɔ. Buk ɔl ci ano nɔɔnɔ o anyak ŋoliin. Ma awa bodo Yesu nuyak ogin amɔtɔ ramana ka kuduwak nɔɔgɔ doon kaal o ka kivitak nɔɔnɔ.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Iziiktɔ di! Inoko kavɔ naaga Jerusalɛma. Zin tiŋeere ŋinaante kakɔ kanyonei naana Ŋɛɛrti Eeto alaat o ceez o Joowo kibeen ɔl o demziinto. Ma avɔ apayekan niigi aneeta daayiz. Ma avoyan ole ween modɛn.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Ma avɔ ararnan ɔl nica aneet, ma oortekan amot, ma arukan nyaboyɛn, ma vurta ɔɔt ni uruktan kadaak. Bar zin iinyaye ceen iiyu, ŋaan kiŋaaz bodo daayiza.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ma avunak Jemis ki Jɔn ween lɔgɔz o Zebedi Yesu, ma avu ajin nɔɔnɔ anek nɛ, “Gayoi, karooŋnyin da tuguweyet gi ci karooŋnya ce.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Ma ajin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Arooŋnyaŋ kutuguweyuŋ naa?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Katin waanci aavɛ niina lecere unun alaazetu baliinte o Joowo titiny tammu tadena, karooŋnya koromtɛ naaga kibeen ineet ŋaati anyekɛ gɔɔn eet codoi ŋaatinaaŋ kaavu ineet aza, maje codoi aavi ineet kaŋeta.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Alaŋ agayu niiga gi ci ajinaŋ o. Animnyu kini niiga ipirta kiyo tiŋeere kakɔ kapirna naana o? Ma buk kini animnyu daayiz kiyo tiŋeere kakɔ kadaai naana o?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Ii, kanimnya labak.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Bar zin gi ci ka kaavɛ ŋaatunooŋ ɛɛti codoi aneet aza, maje codoi aavi kaŋeta o, alaŋ een gi can ka kanyuŋ. Eeci ɛŋɛra Jooi ɔl ci ka kaavtiyɔ vitɛnane nicoko laadun.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Mazi azii nuyawa ween amɔtɔ gi nico, otobortek niigi Jemis ki Jɔn nɔŋ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Otowa ni Yesu nɔɔgɔ dook ŋaatodoi, ma anek nɛ, “Agayu niiga alaata o ɔl o alaŋ atu Jook, abal niigi ɔl ugeec dɔyiza.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ma zin gi nici alaŋ ŋaatunooŋ abil nɔkɔ. Mã ɛɛti ci arɔɔŋ kizi titiny ŋaatunooŋ, abon niini een gabaren ci gonoginu.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Mã ɛɛti ci arɔɔŋ karayɛ ɔɔwa, abon niini een gabaren ci ɔl dook.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Eeci yo nuun een aneet ɛlɛ Ŋɛɛrti Eeto, alaŋ kakun ka kiiya kiliŋliŋtozeyan ɔl aneet, bar kakun ka kiliŋliŋozek nɔɔgɔ, ma kadaai ka korogoz ɔl ci meel.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Ma bodo avunak niigi kutur o kazi Jeriko. Mazi awɔ Yesu kibeen nuyak ki kɔlɛ kuture nico, anyak eet ci ruben aavi gɔl kabanyca ŋinaante alaye. Kazi eet nico zaar nɛ Bartimeyas. Niini ŋɛɛrti eet ci kazi Timayos.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Mazi azii niini nici Yesu ween eet o Nazarɛt, ɛgɛrɛny izi nɛ, “Yesu ween ŋɛɛrti Devid, tiritan da!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ma agernyek ɔl ci meelik nɔɔnɔ ka kajawɔ. Bar enico agɛrɛny niini ɔrɔɔt ɛlɛ kujuk we azi nɛ, “Ŋɛɛrti Devid, tiritan da!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Ibil ni Yesu, ma anek ɔl nɛ, “Utuyayaŋ di nɔɔnɔ kiiya.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ma ajukek niini rum onin malkinto looc, ma iŋaaz jena taman, ma akunak Yesu.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Ma ajin Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Arooŋ kutuguweyin naa?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ zin. Anyin tuwɛn unune ineet cinɔ.” Kataman nɔkɔ ɔkɔltɛ nɔɔnɔ kɛbɛrɛ oginɛ, ma ano niini Yesu gɔla.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.