Lucas 9

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma iitene oman otowa Yesu nuyak ween amɔtɔ ram ŋaatodoi, ma anyek nɔɔgɔ dɔyiz ci ka kɔtɔɔkti miniŋ o Loryento ɔla, ma arogozi ɔl mɔɔrizɔi.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Itoonun ni nɔɔgɔ kɔɔt kuuwayit baliin o Joowo, ma arogoz ɔl mɔɔrizɔi.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔtɔɔz kɔkɔm gi ci anyaku. Kɔkɔm kɛɛn ci omtinto, ki kaboot ci anyaku kaal, ki dayiin, ki guruc, ki rumanɛ.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Mã ajowanu kɔrɔk ci atalnanuŋ ɔl, aavtiz ole nico zɛɛ been iiten ci awoyu kuture nico.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Mã ajowanu kutur calaŋ atalnanuŋ ɔl igeet, utuduŋta tɔdɔ zɔɔnɛ ka keyeliza gi nici gi o aborni niigi zɔɔz onan.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Ɔtɔɔzɔ ni nuyawa, ma avɔ azɔp kuturyok ci meelik aduwak ɔl kaviyak o Joowo abon, ma buk arogoz ɔl ci amɔɔr vitɛnane niceke dook.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Mazi akɔ azii Erod ween alaan o Galili kaviyak o kaal o agɔɔn Yesu, abaraŋɛ nɔɔnɔ ɔɔ ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci azi ɔl nɛ, “Nicini Jɔn baal oony ɔl e nɛɛn itiŋa bodo daayiza.”
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Maje bodo ogɛnɛ azi nɛ, “Ilija gi abada tamma.” Maje ɔl ogɛn anɔ nɛ, “Nyakaŋan codoi nyakaŋanete baal adaayitɔ e itiŋa bodo daayiza.”
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Ma azi Erod nɛ, “Baale kanyeya takiren keteeda Jɔn ɔɔ. Mazin bodo eet jaŋ ci kazii ŋaan agɔɔn kaal nicoko o?” Orooŋun ni niini kicin Yesu ɔrɔɔt.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Mazi avɔ abada toonnyawa keronnya, ivita uduktak Yesu kaal baal avɔ agɔɔn niigi o dook. Ma akɔyi Yesu nɔɔgɔ doon ŋaati ajɔŋɔzɔ ki kutur o kazi Bezediya.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Mazi avɔ azii kɔlɛ Yesu ook ŋinaante, oneec buk niigi nɔɔnɔ. Ma akɔ atalna Yesu nɔɔgɔ dook. Edemzek ni niini nɔɔgɔ zɔɔz o akati baliin o Joowo, ma buk arogoz ɔl ci amɔɔr ŋaatineeŋ.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Mazi akɔ atoltol ii loota yomana, ivitak nɔɔnɔ nuyawa oginɛ een amɔtɔ ram, ma avu anek nɛ, “Anyek ɔl kazaantozek korogjok ci ajɔn ŋina noko ka coma avɔ ajowa dayiin kibeen vitɛn ci ooginɛ ŋinaante, eeci ŋiniti een balal.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Anycek nɔɔgɔ dayiin ci adak niiga alya.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Maje ɔl ci aavtiz ŋinaante o een maczɛt doon eet eetom lak ram ki eet amɔtɔ lak tur (5000).
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Utuguzɔ ni toonnyawa eci ona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ o.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Odoma ni Yesu ḏɔkɛn ceen tur noko kibeen kuluk ween ram e, ma agɛlɛm tammu taden, ma anyek Jook zany dayiine nicoko. Ma atɛɛt, ma anyek toonnyak ka keŋeryek niigi kɔlɛ dook.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Ma adake ɔl dook zɛɛ makacin ipiiyantɛ, ma alota toonnyawa ŋodota ci anyigzai dayiinɛ o zɛɛ ma abitiz gilanya amɔtɔ ram.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Ma iitene oman mazi akɔ ajin Yesu Jook ŋaati aromɛn ki toonnyak ogin doon, ijin niini nɔɔgɔ enek nɛ, “Ma dim inoko gɔɔn ɔl azi nɛ, Keen naana ŋɛnɛɛn?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Azi ɔl ogɛnɛ nɛ, Een niina Jɔn o oony ɔl. Maje ɔl ogɛn azi nɛ, Een niina Ilija. Maje ogɛnɛ anɔ nɛ, Een nyakaŋan codoi nyakaŋanete baal rɛɛn e ci itiŋa bodo daayiza.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Ma ijin bodo niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma niiga aniyu nɛ, Keen naana ŋɛnɛɛn?”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Iricanek ni Yesu nɔɔgɔ gi ci anek nɛ, “Má avɔ zin aduwaku ɔl oogi zɔɔz nico been nɛɛn.”
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Ma anek Yesu toonnyak ogin nɛ, “Tiŋeere naana Ŋɛɛrti Eeto kagide ɔrɔɔt, ma abornan ɔl o Juz adikir, ki alaat o ceez o Joowo, been ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok o Mosis. Arukan tiŋeere niigi aneeta kadaak, ma iinyaye ceen iiyu kiŋaaz daayiza korok bodo.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Enek ni niini ɔl dook nɛ, “Mã arɔɔŋ ɛɛti konowan aneet, abon areyek nɔɔnɔ ɛlɛ oninɛ, ma abon agama gidɛn ki piryakzɛt ŋaati anuyan niini aneet.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Eeci ɛɛti ci arɔɔŋ korogoz ɛlɛ onin, bar akoloz. Maje ɛɛti ci akoloz ɛlɛ onin ŋaatan, bar arogoz.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Mayo zin inoko mã anyak ɛɛti kaal o loocu dook, ma bar akoloz rogɛt ci ɛlɛ onin, bonat inoo?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Mã anyak ɛɛti ci anyak alyaan ŋaatan kibeen demziinte onan, buk tiŋeere naana Ŋɛɛrti Eeto kanyei alyaan ŋaatin iitene ci kakunɛ diŋdiŋonte onan, ki diŋdiŋonte o baaba, been diŋdiŋonte o toonnyak o tammo.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, anyak ɔl oogi ole ci aavtiyu ŋina noko calaŋ rak adaai zɛɛ ma alam acin niigi baliin o Joowo.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Mazi avɔ iinya ceen turge, ooyi niini Pitɔr ki Jɔn been Jemis bɛ tadena ka kɔɔt kaŋaruyɔ ŋinaante.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Mazi ŋaan aŋaryɛ niini nɔkɔ, otowɛ ŋum oninɛ, ma ookci rumanɛ oginɛ buk kizi vɔɔrɛ pɛr kataraanet.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Taman nɔkɔ ivita ɔl ceen ram, ma azɔɔzɔ kibeen nɔɔnɔ. Ma ɔl nicigi Mosis kibeen Ilija.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Ayelzai niigi diŋdiŋɔnta, ma avu azɔɔz kibeen Yesu gi baal laadun akuni niini ka kiiya kadaai Jerusalɛma e.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Maje Pitɔr kibeen gɔnɔgi oogin. Mazi iŋaaz niigi ooŋnyai, bar acin Yesu otowɛ diŋdiŋonte onin kizi vɔɔr pɛr, ma acin buk niigi ɔl ceen ram aromɛ kibeen nɔɔnɔ.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Mazi avɔ aŋɛrɔ Yesu ki ɔl nicoko, enek Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, kavu tɛ ŋina juruŋ inoko. Nyet kɛtɛɛnycawa kaal ceen ceezi kabili kɔr een iiyu, ka codoi kizi cun, codoi ci Mosis, codoi ci Ilija.” Aduwa buk Pitɔr zɔɔz nicoko kilek.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Mazi ŋaan azi niini nɔkɔ, iiya diizoc ci appe, ma aku abuŋa nɔɔgɔ, ma anyak niigi ŋoliin diizoce nico ɔrɔɔt ɛlɛ.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ma aku diizoce nico mɔlɔyi ci azi nɛ, “Nicini ŋɛɛran onan kaŋɛra nɛɛn. Iziiyit zin niiga dook nɔɔnɔ.”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Mazi ativani mɔlɔyi nici, acin nuyawa Yesu aavu niini doon. Ajaktɔ ni niigi ma ŋaan kuduktak eet oma iinyaye niceke kaal ci baal acin niigi o.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Mazi alocai niigi bɛ tadena iitene ci ano gɔn o, ivitak kɔlɛ ci appe Yesu.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Ma agɛrɛny ɛɛti oman kole nico eecitɔ azi nɛ, “Alaan o demziinto, kilalekin da cineyan ŋɛɛran can adoi ṯɔr nɔkɔ ce.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Anyak gɔɔn miniŋit ci agam nɔɔnɔ kɛgɛrɛny ɔrɔɔt tup nɔkɔ. Ma avaci looc kataval zɛɛ ma aduuv ɔtɔgi. Ma amɛna miniŋit nici agit nɔɔnɔ nɔkɔ, ma alaŋ arɔɔŋ kotoŋa been nɛɛn.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Kilalei iiten baale nuyak ugun ka kaarya miniŋit nico, bar akɔmnek nɔɔgɔ ŋaati aaranɛ.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Ma anek Yesu nuyak nɛ, “Igeet ɔl ci akɔmnuŋ tuwɛn coko. Kayo koromtɛ naana kibeen igeet zɛɛ been inin ka utuyɔ? Ka kɛmɛz zɔɔz cunooŋ zɛɛ been inin?”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Mazi ŋaan awoya dole nɔkɔ, avaci miniŋit nici nɔɔnɔ looc kir kataval, kabarit kɛdɛkɛdɛk. Ma agernyek Yesu miniŋit nico kuduna doleca. Orok ni dole, ma anyek Yesu nɔɔnɔ baatin.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Ma abiir ɔl o aavtiz ŋinaante dook ooti dɔyize ci Joowo adikir noko.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Iziiyit di zɔɔz ci karooŋ kuduwayuŋ ce juruŋ. Iima naana Ŋɛɛrti Eeto kanyononei azɛɛn ci ɔl o deer.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Bar nuyawa alaŋ aga kɛŋ ci zɔɔz ci aduwak Yesu nɔɔgɔ noko, eeci waanice kɛŋ ci zɔɔz nico arɔɔdjai ka calaŋ niigi ajowa. Ma aŋole buk niigi ŋaati ajini nɔɔnɔ zɔɔz ci akati gi nico.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Ma eco adaŋtɔi nuyawa niigi maany gi ci akati alaazɛt ŋaatineeŋ anɔ nɛ, “Mayo dim ŋaatinai adikir ŋɛnɛ?”
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Maje Yesu aga kaal ci ɛɛl zinzeetine cigeec o nɔkɔ. Odoma ni dole ci miliny, ma anyek kibil nɔɔnɔ libira.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ma ɛɛti ci arɛɛz dole ci miliny kiyo nici noko zaare ogan, areezan buk koca niini aneet. Ma ɛɛti ci areezan aneet, arɛɛz buk niini baaba o itoonanan aneet. Eeci ɛɛti ci cɛlbɛz ŋaatunooŋ, titiny bar niini ŋume o Joowo ɔrɔɔt kujukuŋ igeet dook.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Ma anek Jɔn Yesu nɛ, “Manyi, kajowana iiten baale eet ci aara miniŋ o Loryento ɔla zaare ugun. Ma kalamnya nɔɔnɔ kibili gi nico, eeci niini alaŋ een eet cinai.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Má alamnyu nɔɔnɔ gaga, eeci ɛɛti calaŋ amarninet ageet, niini eet cina.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Mazi ka kizi ŋinti ka kooyi Yesu tamma, itiŋa niini, ma atɛɛda gɔl zinize codoi ṯɔr nɔkɔ ook Jerusalɛma.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Ma itoon niini toonnyak karaktɛ kɔɔt kuture ci abil looce o kazi Samariya ka kɔɔt korooŋtek niigi nɔɔnɔ ŋinti ɔɔŋɛ.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Maje bar ɔl kuture nice alaŋ atalna nɔɔnɔ, eeci aga niigi nɔɔnɔ aku adicek akɔ Jerusalɛma.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Mazi acin Jemis kibeen Jɔn gi nico, enektek niigi Yesu nɛ, “Manyi, alaŋ anyet kutuyawa goo tamma kiiya ka kotooz ɔl ci kutur nico noko naa?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Bar ookci Yesu, ma agernyek nɔɔgɔ zooze nico.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Idicek ni ɔɔtɔ kuture oman.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Mazi ŋaan awɔ Yesu ki nuyak gɔla nɔkɔ, iiya ɛɛti oman, ma aku anek Yesu nɛ, “Karooŋ buk kunuwin naana ineeta. Olla ŋinti akɔyɛ o, kɔrkɔr.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyak kireerwana looknya, ma anyak kibaali ceezi, maje bar naana Ŋɛɛrti Eeto alaŋ kanyei ŋinti ka kaavɛ loota ka kuyubuzi.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ma anek niini eet oma nɛ, “Nowawan niina aneet.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyek ɔl ci adaai o kiyaŋit gɔnɔgi o adaai niigi maany. Ija niina ka bitɔ uuwayek ɔl zɔɔz o baliin o Joowo.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ma anek bodo ɛɛti oman nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, Ŋaan ŋɛdɛt kaku kanuyin. Nyan zin rak kook ɔlɔ ka kook kuduwak ɔl weet.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm laadun eet ci akana keevin mana, ma bodo abuudi ki vurut ci anim kɛɛva mana. Zin buk niiga mã agoonu nɔkɔ, alaŋ koca aganonu ki baliin o Joowo.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.