Lucas 9
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Ma iitene oman otowa Yesu nuyak ween amɔtɔ ram ŋaatodoi, ma anyek nɔɔgɔ dɔyiz ci ka kɔtɔɔkti miniŋ o Loryento ɔla, ma arogozi ɔl mɔɔrizɔi.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Itoonun ni nɔɔgɔ kɔɔt kuuwayit baliin o Joowo, ma arogoz ɔl mɔɔrizɔi.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔtɔɔz kɔkɔm gi ci anyaku. Kɔkɔm kɛɛn ci omtinto, ki kaboot ci anyaku kaal, ki dayiin, ki guruc, ki rumanɛ.
3 E disse-lhes:
4 Mã ajowanu kɔrɔk ci atalnanuŋ ɔl, aavtiz ole nico zɛɛ been iiten ci awoyu kuture nico.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Mã ajowanu kutur calaŋ atalnanuŋ ɔl igeet, utuduŋta tɔdɔ zɔɔnɛ ka keyeliza gi nici gi o aborni niigi zɔɔz onan.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Ɔtɔɔzɔ ni nuyawa, ma avɔ azɔp kuturyok ci meelik aduwak ɔl kaviyak o Joowo abon, ma buk arogoz ɔl ci amɔɔr vitɛnane niceke dook.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Mazi akɔ azii Erod ween alaan o Galili kaviyak o kaal o agɔɔn Yesu, abaraŋɛ nɔɔnɔ ɔɔ ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci azi ɔl nɛ, “Nicini Jɔn baal oony ɔl e nɛɛn itiŋa bodo daayiza.”
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Maje bodo ogɛnɛ azi nɛ, “Ilija gi abada tamma.” Maje ɔl ogɛn anɔ nɛ, “Nyakaŋan codoi nyakaŋanete baal adaayitɔ e itiŋa bodo daayiza.”
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Ma azi Erod nɛ, “Baale kanyeya takiren keteeda Jɔn ɔɔ. Mazin bodo eet jaŋ ci kazii ŋaan agɔɔn kaal nicoko o?” Orooŋun ni niini kicin Yesu ɔrɔɔt.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Mazi avɔ abada toonnyawa keronnya, ivita uduktak Yesu kaal baal avɔ agɔɔn niigi o dook. Ma akɔyi Yesu nɔɔgɔ doon ŋaati ajɔŋɔzɔ ki kutur o kazi Bezediya.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Mazi avɔ azii kɔlɛ Yesu ook ŋinaante, oneec buk niigi nɔɔnɔ. Ma akɔ atalna Yesu nɔɔgɔ dook. Edemzek ni niini nɔɔgɔ zɔɔz o akati baliin o Joowo, ma buk arogoz ɔl ci amɔɔr ŋaatineeŋ.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Mazi akɔ atoltol ii loota yomana, ivitak nɔɔnɔ nuyawa oginɛ een amɔtɔ ram, ma avu anek nɛ, “Anyek ɔl kazaantozek korogjok ci ajɔn ŋina noko ka coma avɔ ajowa dayiin kibeen vitɛn ci ooginɛ ŋinaante, eeci ŋiniti een balal.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Anycek nɔɔgɔ dayiin ci adak niiga alya.”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Maje ɔl ci aavtiz ŋinaante o een maczɛt doon eet eetom lak ram ki eet amɔtɔ lak tur (5000).
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Utuguzɔ ni toonnyawa eci ona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ o.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Odoma ni Yesu ḏɔkɛn ceen tur noko kibeen kuluk ween ram e, ma agɛlɛm tammu taden, ma anyek Jook zany dayiine nicoko. Ma atɛɛt, ma anyek toonnyak ka keŋeryek niigi kɔlɛ dook.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ma adake ɔl dook zɛɛ makacin ipiiyantɛ, ma alota toonnyawa ŋodota ci anyigzai dayiinɛ o zɛɛ ma abitiz gilanya amɔtɔ ram.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Ma iitene oman mazi akɔ ajin Yesu Jook ŋaati aromɛn ki toonnyak ogin doon, ijin niini nɔɔgɔ enek nɛ, “Ma dim inoko gɔɔn ɔl azi nɛ, Keen naana ŋɛnɛɛn?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Azi ɔl ogɛnɛ nɛ, Een niina Jɔn o oony ɔl. Maje ɔl ogɛn azi nɛ, Een niina Ilija. Maje ogɛnɛ anɔ nɛ, Een nyakaŋan codoi nyakaŋanete baal rɛɛn e ci itiŋa bodo daayiza.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Ma ijin bodo niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma niiga aniyu nɛ, Keen naana ŋɛnɛɛn?”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Iricanek ni Yesu nɔɔgɔ gi ci anek nɛ, “Má avɔ zin aduwaku ɔl oogi zɔɔz nico been nɛɛn.”
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ma anek Yesu toonnyak ogin nɛ, “Tiŋeere naana Ŋɛɛrti Eeto kagide ɔrɔɔt, ma abornan ɔl o Juz adikir, ki alaat o ceez o Joowo, been ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok o Mosis. Arukan tiŋeere niigi aneeta kadaak, ma iinyaye ceen iiyu kiŋaaz daayiza korok bodo.”
22 dizendo:
23 Enek ni niini ɔl dook nɛ, “Mã arɔɔŋ ɛɛti konowan aneet, abon areyek nɔɔnɔ ɛlɛ oninɛ, ma abon agama gidɛn ki piryakzɛt ŋaati anuyan niini aneet.
23 Jesus dizia a todos:
24 Eeci ɛɛti ci arɔɔŋ korogoz ɛlɛ onin, bar akoloz. Maje ɛɛti ci akoloz ɛlɛ onin ŋaatan, bar arogoz.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Mayo zin inoko mã anyak ɛɛti kaal o loocu dook, ma bar akoloz rogɛt ci ɛlɛ onin, bonat inoo?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Mã anyak ɛɛti ci anyak alyaan ŋaatan kibeen demziinte onan, buk tiŋeere naana Ŋɛɛrti Eeto kanyei alyaan ŋaatin iitene ci kakunɛ diŋdiŋonte onan, ki diŋdiŋonte o baaba, been diŋdiŋonte o toonnyak o tammo.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, anyak ɔl oogi ole ci aavtiyu ŋina noko calaŋ rak adaai zɛɛ ma alam acin niigi baliin o Joowo.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Mazi avɔ iinya ceen turge, ooyi niini Pitɔr ki Jɔn been Jemis bɛ tadena ka kɔɔt kaŋaruyɔ ŋinaante.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Mazi ŋaan aŋaryɛ niini nɔkɔ, otowɛ ŋum oninɛ, ma ookci rumanɛ oginɛ buk kizi vɔɔrɛ pɛr kataraanet.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Taman nɔkɔ ivita ɔl ceen ram, ma azɔɔzɔ kibeen nɔɔnɔ. Ma ɔl nicigi Mosis kibeen Ilija.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Ayelzai niigi diŋdiŋɔnta, ma avu azɔɔz kibeen Yesu gi baal laadun akuni niini ka kiiya kadaai Jerusalɛma e.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Maje Pitɔr kibeen gɔnɔgi oogin. Mazi iŋaaz niigi ooŋnyai, bar acin Yesu otowɛ diŋdiŋonte onin kizi vɔɔr pɛr, ma acin buk niigi ɔl ceen ram aromɛ kibeen nɔɔnɔ.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Mazi avɔ aŋɛrɔ Yesu ki ɔl nicoko, enek Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, kavu tɛ ŋina juruŋ inoko. Nyet kɛtɛɛnycawa kaal ceen ceezi kabili kɔr een iiyu, ka codoi kizi cun, codoi ci Mosis, codoi ci Ilija.” Aduwa buk Pitɔr zɔɔz nicoko kilek.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Mazi ŋaan azi niini nɔkɔ, iiya diizoc ci appe, ma aku abuŋa nɔɔgɔ, ma anyak niigi ŋoliin diizoce nico ɔrɔɔt ɛlɛ.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Ma aku diizoce nico mɔlɔyi ci azi nɛ, “Nicini ŋɛɛran onan kaŋɛra nɛɛn. Iziiyit zin niiga dook nɔɔnɔ.”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Mazi ativani mɔlɔyi nici, acin nuyawa Yesu aavu niini doon. Ajaktɔ ni niigi ma ŋaan kuduktak eet oma iinyaye niceke kaal ci baal acin niigi o.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Mazi alocai niigi bɛ tadena iitene ci ano gɔn o, ivitak kɔlɛ ci appe Yesu.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Ma agɛrɛny ɛɛti oman kole nico eecitɔ azi nɛ, “Alaan o demziinto, kilalekin da cineyan ŋɛɛran can adoi ṯɔr nɔkɔ ce.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Anyak gɔɔn miniŋit ci agam nɔɔnɔ kɛgɛrɛny ɔrɔɔt tup nɔkɔ. Ma avaci looc kataval zɛɛ ma aduuv ɔtɔgi. Ma amɛna miniŋit nici agit nɔɔnɔ nɔkɔ, ma alaŋ arɔɔŋ kotoŋa been nɛɛn.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Kilalei iiten baale nuyak ugun ka kaarya miniŋit nico, bar akɔmnek nɔɔgɔ ŋaati aaranɛ.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Ma anek Yesu nuyak nɛ, “Igeet ɔl ci akɔmnuŋ tuwɛn coko. Kayo koromtɛ naana kibeen igeet zɛɛ been inin ka utuyɔ? Ka kɛmɛz zɔɔz cunooŋ zɛɛ been inin?”
41 Jesus exclamou:
42 Mazi ŋaan awoya dole nɔkɔ, avaci miniŋit nici nɔɔnɔ looc kir kataval, kabarit kɛdɛkɛdɛk. Ma agernyek Yesu miniŋit nico kuduna doleca. Orok ni dole, ma anyek Yesu nɔɔnɔ baatin.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Ma abiir ɔl o aavtiz ŋinaante dook ooti dɔyize ci Joowo adikir noko.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Iziiyit di zɔɔz ci karooŋ kuduwayuŋ ce juruŋ. Iima naana Ŋɛɛrti Eeto kanyononei azɛɛn ci ɔl o deer.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Bar nuyawa alaŋ aga kɛŋ ci zɔɔz ci aduwak Yesu nɔɔgɔ noko, eeci waanice kɛŋ ci zɔɔz nico arɔɔdjai ka calaŋ niigi ajowa. Ma aŋole buk niigi ŋaati ajini nɔɔnɔ zɔɔz ci akati gi nico.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Ma eco adaŋtɔi nuyawa niigi maany gi ci akati alaazɛt ŋaatineeŋ anɔ nɛ, “Mayo dim ŋaatinai adikir ŋɛnɛ?”
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Maje Yesu aga kaal ci ɛɛl zinzeetine cigeec o nɔkɔ. Odoma ni dole ci miliny, ma anyek kibil nɔɔnɔ libira.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ma ɛɛti ci arɛɛz dole ci miliny kiyo nici noko zaare ogan, areezan buk koca niini aneet. Ma ɛɛti ci areezan aneet, arɛɛz buk niini baaba o itoonanan aneet. Eeci ɛɛti ci cɛlbɛz ŋaatunooŋ, titiny bar niini ŋume o Joowo ɔrɔɔt kujukuŋ igeet dook.”
48 e lhes disse:
49 Ma anek Jɔn Yesu nɛ, “Manyi, kajowana iiten baale eet ci aara miniŋ o Loryento ɔla zaare ugun. Ma kalamnya nɔɔnɔ kibili gi nico, eeci niini alaŋ een eet cinai.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Má alamnyu nɔɔnɔ gaga, eeci ɛɛti calaŋ amarninet ageet, niini eet cina.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Mazi ka kizi ŋinti ka kooyi Yesu tamma, itiŋa niini, ma atɛɛda gɔl zinize codoi ṯɔr nɔkɔ ook Jerusalɛma.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Ma itoon niini toonnyak karaktɛ kɔɔt kuture ci abil looce o kazi Samariya ka kɔɔt korooŋtek niigi nɔɔnɔ ŋinti ɔɔŋɛ.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Maje bar ɔl kuture nice alaŋ atalna nɔɔnɔ, eeci aga niigi nɔɔnɔ aku adicek akɔ Jerusalɛma.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Mazi acin Jemis kibeen Jɔn gi nico, enektek niigi Yesu nɛ, “Manyi, alaŋ anyet kutuyawa goo tamma kiiya ka kotooz ɔl ci kutur nico noko naa?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Bar ookci Yesu, ma agernyek nɔɔgɔ zooze nico.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Idicek ni ɔɔtɔ kuture oman.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Mazi ŋaan awɔ Yesu ki nuyak gɔla nɔkɔ, iiya ɛɛti oman, ma aku anek Yesu nɛ, “Karooŋ buk kunuwin naana ineeta. Olla ŋinti akɔyɛ o, kɔrkɔr.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyak kireerwana looknya, ma anyak kibaali ceezi, maje bar naana Ŋɛɛrti Eeto alaŋ kanyei ŋinti ka kaavɛ loota ka kuyubuzi.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Ma anek niini eet oma nɛ, “Nowawan niina aneet.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyek ɔl ci adaai o kiyaŋit gɔnɔgi o adaai niigi maany. Ija niina ka bitɔ uuwayek ɔl zɔɔz o baliin o Joowo.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Ma anek bodo ɛɛti oman nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, Ŋaan ŋɛdɛt kaku kanuyin. Nyan zin rak kook ɔlɔ ka kook kuduwak ɔl weet.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm laadun eet ci akana keevin mana, ma bodo abuudi ki vurut ci anim kɛɛva mana. Zin buk niiga mã agoonu nɔkɔ, alaŋ koca aganonu ki baliin o Joowo.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.