Lucas 9
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Ma iitene oman otowa Yesu nuyak ween amɔtɔ ram ŋaatodoi, ma anyek nɔɔgɔ dɔyiz ci ka kɔtɔɔkti miniŋ o Loryento ɔla, ma arogozi ɔl mɔɔrizɔi.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Itoonun ni nɔɔgɔ kɔɔt kuuwayit baliin o Joowo, ma arogoz ɔl mɔɔrizɔi.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔtɔɔz kɔkɔm gi ci anyaku. Kɔkɔm kɛɛn ci omtinto, ki kaboot ci anyaku kaal, ki dayiin, ki guruc, ki rumanɛ.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Mã ajowanu kɔrɔk ci atalnanuŋ ɔl, aavtiz ole nico zɛɛ been iiten ci awoyu kuture nico.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Mã ajowanu kutur calaŋ atalnanuŋ ɔl igeet, utuduŋta tɔdɔ zɔɔnɛ ka keyeliza gi nici gi o aborni niigi zɔɔz onan.”
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Ɔtɔɔzɔ ni nuyawa, ma avɔ azɔp kuturyok ci meelik aduwak ɔl kaviyak o Joowo abon, ma buk arogoz ɔl ci amɔɔr vitɛnane niceke dook.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Mazi akɔ azii Erod ween alaan o Galili kaviyak o kaal o agɔɔn Yesu, abaraŋɛ nɔɔnɔ ɔɔ ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci azi ɔl nɛ, “Nicini Jɔn baal oony ɔl e nɛɛn itiŋa bodo daayiza.”
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Maje bodo ogɛnɛ azi nɛ, “Ilija gi abada tamma.” Maje ɔl ogɛn anɔ nɛ, “Nyakaŋan codoi nyakaŋanete baal adaayitɔ e itiŋa bodo daayiza.”
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Ma azi Erod nɛ, “Baale kanyeya takiren keteeda Jɔn ɔɔ. Mazin bodo eet jaŋ ci kazii ŋaan agɔɔn kaal nicoko o?” Orooŋun ni niini kicin Yesu ɔrɔɔt.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Mazi avɔ abada toonnyawa keronnya, ivita uduktak Yesu kaal baal avɔ agɔɔn niigi o dook. Ma akɔyi Yesu nɔɔgɔ doon ŋaati ajɔŋɔzɔ ki kutur o kazi Bezediya.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Mazi avɔ azii kɔlɛ Yesu ook ŋinaante, oneec buk niigi nɔɔnɔ. Ma akɔ atalna Yesu nɔɔgɔ dook. Edemzek ni niini nɔɔgɔ zɔɔz o akati baliin o Joowo, ma buk arogoz ɔl ci amɔɔr ŋaatineeŋ.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Mazi akɔ atoltol ii loota yomana, ivitak nɔɔnɔ nuyawa oginɛ een amɔtɔ ram, ma avu anek nɛ, “Anyek ɔl kazaantozek korogjok ci ajɔn ŋina noko ka coma avɔ ajowa dayiin kibeen vitɛn ci ooginɛ ŋinaante, eeci ŋiniti een balal.”
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Anycek nɔɔgɔ dayiin ci adak niiga alya.”
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Maje ɔl ci aavtiz ŋinaante o een maczɛt doon eet eetom lak ram ki eet amɔtɔ lak tur (5000).
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Utuguzɔ ni toonnyawa eci ona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ o.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Odoma ni Yesu ḏɔkɛn ceen tur noko kibeen kuluk ween ram e, ma agɛlɛm tammu taden, ma anyek Jook zany dayiine nicoko. Ma atɛɛt, ma anyek toonnyak ka keŋeryek niigi kɔlɛ dook.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Ma adake ɔl dook zɛɛ makacin ipiiyantɛ, ma alota toonnyawa ŋodota ci anyigzai dayiinɛ o zɛɛ ma abitiz gilanya amɔtɔ ram.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Ma iitene oman mazi akɔ ajin Yesu Jook ŋaati aromɛn ki toonnyak ogin doon, ijin niini nɔɔgɔ enek nɛ, “Ma dim inoko gɔɔn ɔl azi nɛ, Keen naana ŋɛnɛɛn?”
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Azi ɔl ogɛnɛ nɛ, Een niina Jɔn o oony ɔl. Maje ɔl ogɛn azi nɛ, Een niina Ilija. Maje ogɛnɛ anɔ nɛ, Een nyakaŋan codoi nyakaŋanete baal rɛɛn e ci itiŋa bodo daayiza.”
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Ma ijin bodo niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma niiga aniyu nɛ, Keen naana ŋɛnɛɛn?”
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Iricanek ni Yesu nɔɔgɔ gi ci anek nɛ, “Má avɔ zin aduwaku ɔl oogi zɔɔz nico been nɛɛn.”
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Ma anek Yesu toonnyak ogin nɛ, “Tiŋeere naana Ŋɛɛrti Eeto kagide ɔrɔɔt, ma abornan ɔl o Juz adikir, ki alaat o ceez o Joowo, been ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok o Mosis. Arukan tiŋeere niigi aneeta kadaak, ma iinyaye ceen iiyu kiŋaaz daayiza korok bodo.”
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Enek ni niini ɔl dook nɛ, “Mã arɔɔŋ ɛɛti konowan aneet, abon areyek nɔɔnɔ ɛlɛ oninɛ, ma abon agama gidɛn ki piryakzɛt ŋaati anuyan niini aneet.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Eeci ɛɛti ci arɔɔŋ korogoz ɛlɛ onin, bar akoloz. Maje ɛɛti ci akoloz ɛlɛ onin ŋaatan, bar arogoz.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Mayo zin inoko mã anyak ɛɛti kaal o loocu dook, ma bar akoloz rogɛt ci ɛlɛ onin, bonat inoo?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Mã anyak ɛɛti ci anyak alyaan ŋaatan kibeen demziinte onan, buk tiŋeere naana Ŋɛɛrti Eeto kanyei alyaan ŋaatin iitene ci kakunɛ diŋdiŋonte onan, ki diŋdiŋonte o baaba, been diŋdiŋonte o toonnyak o tammo.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, anyak ɔl oogi ole ci aavtiyu ŋina noko calaŋ rak adaai zɛɛ ma alam acin niigi baliin o Joowo.”
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Mazi avɔ iinya ceen turge, ooyi niini Pitɔr ki Jɔn been Jemis bɛ tadena ka kɔɔt kaŋaruyɔ ŋinaante.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Mazi ŋaan aŋaryɛ niini nɔkɔ, otowɛ ŋum oninɛ, ma ookci rumanɛ oginɛ buk kizi vɔɔrɛ pɛr kataraanet.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Taman nɔkɔ ivita ɔl ceen ram, ma azɔɔzɔ kibeen nɔɔnɔ. Ma ɔl nicigi Mosis kibeen Ilija.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Ayelzai niigi diŋdiŋɔnta, ma avu azɔɔz kibeen Yesu gi baal laadun akuni niini ka kiiya kadaai Jerusalɛma e.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Maje Pitɔr kibeen gɔnɔgi oogin. Mazi iŋaaz niigi ooŋnyai, bar acin Yesu otowɛ diŋdiŋonte onin kizi vɔɔr pɛr, ma acin buk niigi ɔl ceen ram aromɛ kibeen nɔɔnɔ.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Mazi avɔ aŋɛrɔ Yesu ki ɔl nicoko, enek Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, kavu tɛ ŋina juruŋ inoko. Nyet kɛtɛɛnycawa kaal ceen ceezi kabili kɔr een iiyu, ka codoi kizi cun, codoi ci Mosis, codoi ci Ilija.” Aduwa buk Pitɔr zɔɔz nicoko kilek.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Mazi ŋaan azi niini nɔkɔ, iiya diizoc ci appe, ma aku abuŋa nɔɔgɔ, ma anyak niigi ŋoliin diizoce nico ɔrɔɔt ɛlɛ.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Ma aku diizoce nico mɔlɔyi ci azi nɛ, “Nicini ŋɛɛran onan kaŋɛra nɛɛn. Iziiyit zin niiga dook nɔɔnɔ.”
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Mazi ativani mɔlɔyi nici, acin nuyawa Yesu aavu niini doon. Ajaktɔ ni niigi ma ŋaan kuduktak eet oma iinyaye niceke kaal ci baal acin niigi o.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Mazi alocai niigi bɛ tadena iitene ci ano gɔn o, ivitak kɔlɛ ci appe Yesu.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Ma agɛrɛny ɛɛti oman kole nico eecitɔ azi nɛ, “Alaan o demziinto, kilalekin da cineyan ŋɛɛran can adoi ṯɔr nɔkɔ ce.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Anyak gɔɔn miniŋit ci agam nɔɔnɔ kɛgɛrɛny ɔrɔɔt tup nɔkɔ. Ma avaci looc kataval zɛɛ ma aduuv ɔtɔgi. Ma amɛna miniŋit nici agit nɔɔnɔ nɔkɔ, ma alaŋ arɔɔŋ kotoŋa been nɛɛn.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Kilalei iiten baale nuyak ugun ka kaarya miniŋit nico, bar akɔmnek nɔɔgɔ ŋaati aaranɛ.”
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Ma anek Yesu nuyak nɛ, “Igeet ɔl ci akɔmnuŋ tuwɛn coko. Kayo koromtɛ naana kibeen igeet zɛɛ been inin ka utuyɔ? Ka kɛmɛz zɔɔz cunooŋ zɛɛ been inin?”
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Mazi ŋaan awoya dole nɔkɔ, avaci miniŋit nici nɔɔnɔ looc kir kataval, kabarit kɛdɛkɛdɛk. Ma agernyek Yesu miniŋit nico kuduna doleca. Orok ni dole, ma anyek Yesu nɔɔnɔ baatin.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Ma abiir ɔl o aavtiz ŋinaante dook ooti dɔyize ci Joowo adikir noko.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 “Iziiyit di zɔɔz ci karooŋ kuduwayuŋ ce juruŋ. Iima naana Ŋɛɛrti Eeto kanyononei azɛɛn ci ɔl o deer.”
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Bar nuyawa alaŋ aga kɛŋ ci zɔɔz ci aduwak Yesu nɔɔgɔ noko, eeci waanice kɛŋ ci zɔɔz nico arɔɔdjai ka calaŋ niigi ajowa. Ma aŋole buk niigi ŋaati ajini nɔɔnɔ zɔɔz ci akati gi nico.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Ma eco adaŋtɔi nuyawa niigi maany gi ci akati alaazɛt ŋaatineeŋ anɔ nɛ, “Mayo dim ŋaatinai adikir ŋɛnɛ?”
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Maje Yesu aga kaal ci ɛɛl zinzeetine cigeec o nɔkɔ. Odoma ni dole ci miliny, ma anyek kibil nɔɔnɔ libira.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ma ɛɛti ci arɛɛz dole ci miliny kiyo nici noko zaare ogan, areezan buk koca niini aneet. Ma ɛɛti ci areezan aneet, arɛɛz buk niini baaba o itoonanan aneet. Eeci ɛɛti ci cɛlbɛz ŋaatunooŋ, titiny bar niini ŋume o Joowo ɔrɔɔt kujukuŋ igeet dook.”
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Ma anek Jɔn Yesu nɛ, “Manyi, kajowana iiten baale eet ci aara miniŋ o Loryento ɔla zaare ugun. Ma kalamnya nɔɔnɔ kibili gi nico, eeci niini alaŋ een eet cinai.”
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Má alamnyu nɔɔnɔ gaga, eeci ɛɛti calaŋ amarninet ageet, niini eet cina.”
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Mazi ka kizi ŋinti ka kooyi Yesu tamma, itiŋa niini, ma atɛɛda gɔl zinize codoi ṯɔr nɔkɔ ook Jerusalɛma.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Ma itoon niini toonnyak karaktɛ kɔɔt kuture ci abil looce o kazi Samariya ka kɔɔt korooŋtek niigi nɔɔnɔ ŋinti ɔɔŋɛ.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Maje bar ɔl kuture nice alaŋ atalna nɔɔnɔ, eeci aga niigi nɔɔnɔ aku adicek akɔ Jerusalɛma.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Mazi acin Jemis kibeen Jɔn gi nico, enektek niigi Yesu nɛ, “Manyi, alaŋ anyet kutuyawa goo tamma kiiya ka kotooz ɔl ci kutur nico noko naa?”
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Bar ookci Yesu, ma agernyek nɔɔgɔ zooze nico.
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Idicek ni ɔɔtɔ kuture oman.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Mazi ŋaan awɔ Yesu ki nuyak gɔla nɔkɔ, iiya ɛɛti oman, ma aku anek Yesu nɛ, “Karooŋ buk kunuwin naana ineeta. Olla ŋinti akɔyɛ o, kɔrkɔr.”
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyak kireerwana looknya, ma anyak kibaali ceezi, maje bar naana Ŋɛɛrti Eeto alaŋ kanyei ŋinti ka kaavɛ loota ka kuyubuzi.”
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Ma anek niini eet oma nɛ, “Nowawan niina aneet.”
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyek ɔl ci adaai o kiyaŋit gɔnɔgi o adaai niigi maany. Ija niina ka bitɔ uuwayek ɔl zɔɔz o baliin o Joowo.”
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Ma anek bodo ɛɛti oman nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, Ŋaan ŋɛdɛt kaku kanuyin. Nyan zin rak kook ɔlɔ ka kook kuduwak ɔl weet.”
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm laadun eet ci akana keevin mana, ma bodo abuudi ki vurut ci anim kɛɛva mana. Zin buk niiga mã agoonu nɔkɔ, alaŋ koca aganonu ki baliin o Joowo.”
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.