Lucas 8
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ACF
1 Ma bodo iinyaye ogɛn ook ɔzɔp Yesu kuturyok o adikir kibeen o miliny buk, uuwak kaviyak o baliin o Joowo. Ɔrkɔr niini kibeen nuyak ogin een amɔtɔ ram.
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Buk ŋaai baal aara niini miniŋ o Loryento ŋaatineeŋ e kibeen ŋaai baal arogoz niini mɔɔrizɔi e ɔrkɔr kibeen nɔɔnɔ. Ma ŋaai nicigi awɔyi Meri o looc o kazi Magdala baal aara Yesu ŋaatin miniŋ o Loryento een torgɛrɛm e.
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ki Jowana ween ŋaa o eet o kazi Cuza o aliŋliŋonek alaan o kazi Erod, ki Susana, been ŋaai oogi ci meel ci gɔɔn atirit niigi Yesu kibeen nuyak ogin guruce o ajowa niigi kaale ugeec.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Mazi avɔ alotak kɔlɛ ci meel Yesu kuturyowɛ dook, iiya uduwak niini nɔɔgɔ yabziin ci anek nɛ,
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 “Anyak baale eet ci akɔ ḏowɛn mana. Mazi akɔ aḏowɛ, iitazak ḏowo ogɛnɛ gɔl kɛŋ, ma arɔc ɔl zɔɔnɛ, ma avu avɛra kibaali.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Bodo ḏowo ogɛn iinak ŋinti een biyɛn. Mazi akɔ aduŋna, araabjai taman nɔkɔ, eeci akɔm tɔdɔ nicoko nyonac ci ka kuruktɛkɛ ḏowo agɛrɔ looc.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Bodo ḏowo ogɛn iinak bila kɔrgɛn, ma iŋaaz niigi dook kibeen bila zɛɛ makacin eedit bila nɔɔgɔ calaŋ abiir.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Maje ḏowo ogɛn iinak tɔdɔ ci abon, ma iroktai zɛɛ makacin ibiiritɔ juruŋ, ma anyaa gɔɔn vokonti codoi kɛbɛrɛ ci meelik gɛr.”
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Mazi ajin nuyawa Yesu kɛŋ ci yabziin nico,
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Anyozozeyuŋ igeet gɛnyizi ci ka agayi zoozok o baliin o Joowo aroodi. Maje bar ɔl oogi aduyak olla nɔɔgɔ zoozowa nici gole ci yabziinto, ka mã azii, alaŋ aga keŋti cigeec.
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Kɛŋ zin ci yabziin nico nɛɛn ce. Ma ḏowo zɔɔz o Joowo nɛɛn.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Ma ḏowo ci iinak gɔl kɛŋ o, atobɔ ki ɔl o gɔɔn azii zɔɔz o Joowo. Ma bar taman nɔkɔ aku Loryen, ma aara zɔɔz nico zinzeetine ugeec ka calaŋ atuwe ka korogit.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Ma ḏowo ci iinak tɔdɔ ceen biyɛn o, atobɔ niigi kibeen ɔl o gɔɔn azii zɔɔz o Joowo, ma agam talniinta, bar alaŋ akɔ zɔɔz nici zinzeetine ugeec juruŋ. Ma atuwe niigi ŋintimiliny nɔkɔ. Mazi aku gi ci acina nɔɔgɔ tuwente cineeŋ o, ooŋ niigi tuwɛn, ma amiiri bodo ki vurut.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Ma ḏowo ci iinak bila kɔrgɛn o, atobɔ niigi kibeen ɔl o gɔɔn azii zɔɔz o Joowo, ma atuwe, maje bar bodo ŋaato iinon zinzeeti ugeec kaal o loocu, ki arɔkzɛt, been kaal o arɛɛz niigi kutuguzɔ loota ŋina zɛɛ makacin acabit kaala nici nɔɔgɔ calaŋ tuwɛn cineeŋ o akɔ ki taden.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Ma ḏowo ci iinak tɔdɔ ci abon o, atobɔ niigi kibeen ɔl o gɔɔn azii zɔɔz o Joowo, ma azooni juruŋ zinzeetine ci abon. Ma amɛna niigi tuwente uneeŋ zɛɛ ma aliŋliŋonek Jook juruŋ gole ci abon.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 Akɔm zin laadun eet ci atokol lamba, ma bodo abuŋ kodooca, karabɔŋ arek kɛrca loota. Bar kanɛ atokol niini lamba, ma arek ceez kɔrgɛn ka kataraan ceez dook, ka mã avunak ɔl ceez, acin niigi looc juruŋ.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Zin mã anyak gi ci inoko aroodi, katin ayelzai kiziiyɛ. Buk mã anyak gi ci abuŋe, katin ayelzai kicinɛ, ma adɛnyai juruŋ vooritina.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Abon zin niiga aziiknu zɔɔz o Joowo juruŋ. Eeci ɛɛti ci aga zɔɔz o Joowo azaaconek nɔɔnɔ kizi appe. Maje bar ɛɛti calaŋ zɔɔz o Joowo aga, ma bar abaaban niini kizik aga ci miliny, aamnyai koca bar ŋaatin ci miliny noko kavu nɔkɔ dook.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Mazi avɔ avunak Yesu gɔtɔnɔgja kibeen yaatin, akɔma gɔl ci ka kurumtɔi niigi been nɔɔnɔ, eeci mɛɛlɛ ɔl ɔrɔɔt.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Iiya ni enek ɛɛti oman Yesu nɛ, “Yaatun kibeen gotonogu bitaala. Arɔɔŋ kicintin ineet.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ dook anek nɛ, “Yaai kibeen gɔtɔnɔga nɛɛn ɔl o azii zɔɔz o Joowo, ma azooni.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ma iitene oman enek Yesu nuyak ogin nɛ, “Kabaaktozek di liil baagit.” Otoodit ni niigi kavool ɔtɔɔzɔ.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Mazi ŋaan awɔ liil kɛŋa nɔkɔ, ɛtɛɛda Yesu ooŋnya. Ŋintimiliny nɔkɔ iiya ŋɔɔti ci appe ɔrɔɔt, ma apalpalanek maam kavool ci arɔɔŋ uup. Makacin iziti niigi tirinyɛ ɔrɔɔt ɛlɛ.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Ɔɔtɔ ni nuyawa ŋaati Yesu, ma avɔ iiŋka anek nɛ, “Manyi, Manyi, tiŋa je! Iiyayet daayizi!”
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ma anek niini nuyak nɛ, “Tuwɛn cunooŋ o inoo?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Enice ɔɔtɔ Yesu kibeen nuyak ogin zɛɛ ma avɔ arum looc ci ajɔŋɔzɔ ki kutur o kazi Garazin o avɛnɔ ki Galili liil baagita.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 Mazi aduŋnak Yesu dɔwɔn ŋinaante, iiyak nɔɔnɔ ɛɛti ci anyak miniŋ ci Loryento. Ɛɛti nici awɔ ŋaḏinyiny nɔkɔ irkitok ci meel gɛr, ma buk alaŋ abaak ɔlɔ, bar abaak vitɛnane o gɔɔn adawi ɔl ɔl o adaai.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Mazi acin niini Yesu, ɛgɛrɛny ɔrɔɔt ɛlɛ, ma avaci ɛlɛ looc nɔɔnɔ zɔɔnɛ. Ma azi molowe ci appe nɛ, “Yesu ween ŋɛɛrti Jook o adikir, arooŋ gitaz ŋaatan? Kilalekin ineet, má da apiranan.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Aduwa niini gi nico o, eeci egerenyek uyen Yesu miniŋ o Loryento kudunta ŋaatin. Lak ci meel gɛr ci gɔɔn agidi miniŋa nici nɔɔnɔ. Ma acap ɔl nɔɔnɔ azɛɛn been zɔɔ ziiyi, bar atɛɛt niini ziik nicoko, ma avɔyi nɔɔnɔ miniŋa nici balala.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ma ajin Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Kazi zaar cugun nɛ?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ma ilalek miniŋa nici Yesu ka calaŋ atooyek niini nɔɔgɔ ŋolol o miniŋu.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Maje ŋinaante anyak kɔcɔcɔbanɛn ci meel gɛr agɛ bɛ tadena. Ma ilalek miniŋa nicigi Yesu ka kanyek nɔɔgɔ kɔɔt kɔcɔcɔbanene nicoko. Agama ni Yesu zɔɔz cineeŋ o.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Ma aduŋna miniŋa ci Loryento noko eete nico, ma avɔ kɔcɔcɔbanɛnɛ. Ma avira kɔcɔcɔbanɛna nici tadena, ma avu iinak liil kutudude niigi dook lai.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ma adɔkɔny ɔl ci ona owa kɔcɔcɔbanɛn o, ma avɔ aduwak ɔl o kuturo kibeen ɔl manɛɛni gi nico.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ivita ni ɔl ka kivita kicinit gi ci agooni o. Mazi avunak niigi Yesu, amada eet ona aduŋna miniŋa o Loryento ŋaatin e aavi Yesu libira. Anyawun rum alya, maje buk ɔɔ oninɛ obona labak. Ma anyak ɔl dook ŋoliin zooze nico ɔrɔɔt.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Oobtek ni ɔl ona aavtiz tɔ e ɔl ci ona avu vurta o zɔɔz ci arogzi Yesu eet nico o.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Enektek ni ɔl dook o abaak looce ci kazi Garazin noko Yesu nɛ, “Tɔ looce cinaaŋ o”, eeci anyayit niigi ŋoliin ɔrɔɔt. Enico otoodun Yesu kavool, ɔtɔɔ.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Ilalek ni ɛɛti ona aduŋna miniŋa ci Loryento ŋaatin noko Yesu enek nɛ, “Korkorit da.”
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Bar anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Akɔm! Miire. Bitɔ ɔlɔ, ka bitɔ duwak ɔl gi ci ona agoonekin Jooi noko.”
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Mazi akɔ abada Yesu liil baagita, atalta ɔl ci meel nɔɔnɔ, eeci uyen laadun arɛ niigi dook nɔɔnɔ.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Iiyak ni nɔɔnɔ ɛɛti ci kazi Jairas ceen alaan ci miliny ceeze o Juz lotento. Aku niini, ma akani kozoŋti looc Yesu ŋuma, ma ilalek nɔɔnɔ ka korkorit kɔɔtɔ ole onin.
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Eeci anyak niini bɛɛnyin ci adoye ṯɔr nɔkɔ ci een irkitowa ci aritan amɔnki ram. Amɔɔr niini ɔrɔɔt ɛlɛ, ma ɔdɔvyai ka kadaak.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Ma awɔ Yesu o, adala ɔl nɔɔnɔ libirɔ dook. Maje ole nicoko eecitɔ anyak ŋaa ci amɔɔr ariik kɛŋ biye irkitok amɔtɔ ram. Ma adica niini kaal ogin anyak dook akimanɛn, ma ŋaan kojowa akim ci arogoz nɔɔnɔ nɔkɔ.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Iiyak ni niini Yesu eci bawuco kɔlɛ kɔrgɛna ŋina, ma aku uum nɔɔnɔ rum onin malkinto. Enico ɛlɛ itivanɛ kɛŋ oninɛ ariike tiv.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ma ajine Yesu azi nɛ, “Ŋɛnɛɛn ci uumnyan o?”
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Maje bar Yesu azi nɛ, “Anyak eet ci uumnyan tɔ, eeci kaga anyak dɔyiz ci uduna ŋaatan.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Mazi akɔ acin ŋaa Yesu agawun gi ci ona agɔɔn niini o, iiya ŋoliinta kabarit, ma aku akani kozoŋti looc Yesu kɛŋa. Ma aduwak nɔɔnɔ ɔl kɔrgɛna ŋina gi ci aku uumi niini nɔɔnɔ o, kibeen rogɛt ci orogi niini enico ɛlɛ o.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Enek ni Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bɛɛnyan, uruguzin ineet tuwɛn unune. Tɔ yaak.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Mazi ŋaan aduwa Yesu gi nico nɔkɔ, iiya ɛɛti ci itoonnyai ole o Jairas. Ma aku anek nɔɔnɔ nɛ, “Adaak bɛɛnyun. Má ŋaan amila alaan ci demziinto o gaga.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Maje buk Yesu azii gi nico nɔkɔ, ma anek Jairas nɛ, “Má anyei ŋoliin gaga, bar olla tuwɔ, eeci arogi tedec bɛɛnyun labak.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Mazi akɔ arum Yesu kɔrɔk o Jairas, alamun niini ɔl dook ŋaati avɔyi ceeza. Ma akɔyi niini ceeza Pitɔr ki Jɔn ki Jemis ki baati doleco ki yaatin doon.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Maje ɔl dook alu, ma iinon dole. Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Má aluyu gaga. Alaŋ dole adaai, olla ɔɔŋ labak.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Bar ararni niigi nɔɔnɔ zooze nico, eeci aga niigi dole adaawa.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Ma agam Yesu dole aziit, ma awo anek nɛ, “Dole, tiŋa je.”
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Ma abadaak dole vɔŋizi oninɛ, ma iŋaaz enico ɛlɛ. Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anycek dole gi ci adak.”
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ma abiir baatin ki yaatin ooti ɔrɔɔt ɛlɛ giye nico, bar aricanek Yesu nɔɔgɔ calaŋ aduwak ɔl oogi gi nico.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.