Lucas 20
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ACF
1 Ma iitene oman ademzek Yesu ɔl kaviyak o Joowo abon ceeze o Joowo. Ivitak ni nɔɔnɔ alaata o ceez o Joowo, ki ɔl o demziinto, been ɔl o adikir baayizo.
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Ma avu anek nɛ, “Duwayet di, ma dɔyiz ci agɔɔnɛ kaal nicoko dook noko ajowa ŋaa? Ŋɛnɛɛn ci anyin ineet dɔyiz nico o?”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 — ausente —
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 — ausente —
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ŋinaanto adaŋtɔ niigi maany izitɔ nɛ, “Kayo kiziti nɛ? Mã kazi nɛ, Aku Joowa, azi koca nɛ, Alaŋ zin da baale atuyu Jɔn naa?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Bodo mã kazi nɛ, Aku ole ci deer, avacet koca kɔlɛ nici dook ageet biyɛnɛ zɛɛ ma kadaai, eeci atu niigi Jɔn anyek kizi nyakaŋan.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Ɛbɛdɛkɛ ni niigi Yesu enektek nɛ, “Alaŋ kagaya ŋinti da akuni dɔyizi ci Jɔn o.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Alaŋ zin buk naana kaduwakuŋ igeet dɔyizi can kagɔɔnɛ kaal nicoko dook o.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Uduwak ni Yesu ɔl yabziin ci anek nɛ, “Anyak baale eet ci aḏowa kɛɛn ci amadi kɛbɛrɛ ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma anyek niini ɔl oogi keevit mana nico ka ma abiir, ka keŋerit niini been nɔɔgɔ. Ɛɛrɔn ni niini ook ŋaati rɛɛn many.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Ma iinyaye o teedinto, itoonak niini gabaren cin ɔl o keevinto ka kiiya kooyɛkɛ nɔɔnɔ kɛbɛrɛ cigin. Bar ɔl ci keevinto noko uruyit gabaren nico, ma anyek nɔɔnɔ kimiire nɔkɔ kɔkɔm gi ci akɔyi.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Bodo akɔ itoona niini gabaren oma, bar ɔl ci keevinto noko ŋaan amɛna bodo aruk buk gabaren nico. Ma amomoz nɔɔnɔ ɔrɔɔt, ma anyek kimiire nɔkɔ kɔkɔm gi ci akɔyi.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Bodo aku itoonek niini nɔɔgɔ gabaren oma, ma avu aruk niigi nico ɔrɔɔt ɛlɛ zɛɛ ma atooyek bitaalin.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 Abaabanun ni ɛɛti ci mano noko izi nɛ, “Kayo kutugu ku? Abon kitoonei nɔɔgɔ ŋɛɛran onan kareez ɛlɛ. Kaga nɔkɔ aŋole tiŋeere niigi nɔɔnɔ.”
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Bar mazi avɔ acin ɔl ci keevinto noko nɔɔnɔ, izitɔ nɛ, “Nicini ŋɛɛrti eet o mano nɛɛn. Abon karuk nɔɔnɔ kadaak ka kaala ciginɛ o dook kizi cigaac.”
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Agamit ni niigi nɔɔnɔ, ma avɔ aruk kadaak mana bawuca.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Bar kanɛ aku tiŋeere niini, ma aku aruk ɔl ci keevinto noko kadaayitɔ, ma anyek mana ɔl oogi.”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Ɛgɛlɛm ni Yesu nɔɔgɔ, ma anek nɛ, “Mazi yo zɔɔz o ayeedi waragewe o Joowo akati naa? Azi niini nɛ, Ma bɛ o abor ɔl o gɔɔn ɛɛnyɛt ceezi biyɛnɛ, ma apɛz kizi gi ci labak, bar bɛ o titiny ɔrɔɔt kujuk biyɛn o eenycinto dook nɛɛn.
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Ma ɛɛti ci iinak bɛ nici aduuli yivyiv. Maje ɛɛti ci iinak bɛ nico nɔɔnɔ uurti kututut.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Ma arɔɔŋ ɔl o ademzek ɔl lotinok kibeen alaat o ceez o Joowo kagamit Yesu ziite nice, eeci aga niigi ariik niini nɔɔgɔ zooze nico, bar olla eeci aŋole niigi ɔl.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Orooŋit ni gɔl ci ka kagamti nɔɔnɔ. Ma avɔ atɔlɔk ɔl oogi guruci, ka kɔɔt kedetit Yesu ŋaati agɔɔni eleeti kizi ɔl ci abon, ka kalabta nɔɔnɔ kijinit kaal gɛnyiza zɛɛ mazi anyak gi ci gɛr aduwa, ka kooti nɔɔnɔ rooni alaane o Rom.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Ma avu anek roote nici Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, kagayin naaga ineet kaala ci aduwa niini, ma ademez o dook kaal ci alɛɛmnyai. Ma akɔmnin ineet tɛl, bar ademez ɔl gɔl o Joowo een didi.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Inoko zin di duwayet. Mayo aganɔ ŋaati karuwɛki alaan o Rom meeri, yo akɔm da?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Maje Yesu aga zɔɔz cineeŋ adɛti niigi nɔɔnɔ o nɔkɔ, ma anek nɔɔgɔ nɛ,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Anycaŋ di gurucoc kicin. Ma riritɔni kibeen zaar ci anyak gurucoc nici o ci ŋɛnɛ?”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Ci Sizar.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Buk enico ɔkɔm zɔɔz ci ka kagamti niigi nɔɔnɔ ɔl kɔrgɛna ŋina. Ma abiir nɔɔgɔ ooti zooze ci abarzek niini nɔɔgɔ o, olla kapaŋantɛ kɔkɔm gi ci aduwa.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 — ausente —
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 — ausente —
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 — ausente —
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 — ausente —
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Ma bodo buk aku agɔɔn gɔtɔnnya ceen kɔrgɛn o nɔkɔ. Ma akɔrkɔranɔn niigi dook ŋaa nɔkɔ zɛɛ been tir logote ceen tutur o. Ma adaai niigi dook kɔkɔm dɔl ci arita.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Ma vurta adaak buk ŋaa.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Mayo zin tiŋeere ma iŋaaz ɔl daayiza, ŋaa nici akati ŋɛnɛɛn giye o niigi dook torgɛrɛma anyakti ŋaa nico?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Ma abarzek Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Arɔcɔ ɔl loota ŋina inoko o doon.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Maje bar ɔl o tiŋeere iŋaaz daayiza, ma avɔ rogete o abil been nɛɛn, alaŋ bodo niigi arɔcɔ.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Ma alaŋ buk bodo niigi adaai, eeci otobtɔ niigi ki toonnyak o Joowo. Iziti niigi dɔl ci Joowo giye o tiŋeere iŋaani niigi daayiza.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ma ɔl o adaai iŋaaz bodo tiŋeere niigi daayiza. Uduwa baale Mosis gi nico waragewe o Joowo ŋaabaal acini niini lugurgoc o alanyit e. Ma awo niini Jook azi nɛ, Jook o Ibrayim, ki Aizak, been Jakob.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ma kɛŋ ci zɔɔz nico akati gi o alaŋ ɛɛnɛ Jooi Jook ci ɔl ci adaai, bar niini Jook ci ɔl ci arogi, eeci ɔl dook ŋaatin arogi.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Ma abɛkɛkɛ ɔl ogɛnɛ ole o ademzek ɔl lotinok nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan o demziinto, abarzeket gi ci abon.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Azi nɔkɔ o, eeci otoŋole niigi nɔɔnɔ, ma alaŋaan arɔɔŋ kijinit niigi bodo nɔɔnɔ gi oma.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ma ajin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma dim gɔɔn niiga anonu nɛ, Kiristo niini katin dole ci dɔl o Devid o, ku?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Mazi awo Devid niini alya Kiristo kizi Manyi cin o, ka zin bodo kizi dole ci dɔl cigin ku?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 — ausente —
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 — ausente —
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ma buk gɔɔn avɔ aavtiz niigi ki ŋaai o bɔi ka kadakti nɔɔgɔ looc. Ma arɔɔt gerzitin uneeŋ ŋaati ajini Jook ŋinti wun kal kɔlɛ kɔrgɛna. Bar zin katin payiin cineeŋ gɛrzɛ ɔrɔɔt kujuk ɔl dook.”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.