João 6

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma vurte nice abaayiz Yesu liil o Galili ook baagita. (Kazi liil nico zaar nɛ Tiberas.)
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Ma ano kɔlɛ ci appe nɔɔnɔ, eeci icinit niigi kaal o atɛɛt ɔl biye baal agɔɔn niini arogzi ɔl o amɔɔr e.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Otoodit ni Yesu been nuyak ogin bɛ taden, ma avɔ aavtiz loota ŋinaante.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Maje iiteni o gɔɔn anyayi ɔl o Juz lotɛn uneeŋ vardaŋinto izi ajɔn.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Mazi adɔŋ Yesu ɔɔ, acin kɔlɛ ci meel avunak nɔɔnɔ. Ijinun ni Pilip enek nɛ, “Kayo kataalta dayiin ci alɛɛnɔ ki ɔl nicoko dook ŋaa?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 (Aduwa niini gi nico o arɔɔŋ kicina Pilip. Maje niini laadun aga gi ci ka kutugu nɔkɔ.)
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Ma abɛdɛkɛ Pilip nɔɔnɔ anek nɛ, “Arɔɔŋ guruc ceen kaboot ram ka nuun kojowa ɛɛti codoi ŋaatineeŋ dayiin ci miliny.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Ma anek Andoru ween nuyai onin een gɔtɔni Saiman Pitɔr nɛ,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Anyak logo ci anyak ḏɔkɛn ceen tur kibeen kuluk ci miliny een ram ŋaato. Ka zin yo dayiin ci miliny tɛr noko kutuguwek ɔl ci meelik noko naa?”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anycek ɔl kaavtiyɔ loota.” Maje ŋinita ŋinti aliz anyak artɛ ci colai. Aavtiyɔ ni ɔl loota. Maje ɔl nici dook een eet amɔtɔ lak tur lɛlɛn tur (5000).
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Odoma ni Yesu ḏɔkɛn, ma anyek Jook zany, ma anyek nuyak ogin ka keŋeryek ɔl. Ma adoma bodo kuluk, ma anyek ɔl ewe. Ma adake ɔl dook zɛɛ ma anyɛr.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Mazi ook ipiiyantɛ ɔl dook, enek Yesu nuyak nɛ, “Uluta dayiin ci anyigjai o kɔkɔm ci ooŋneku looc.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ma alota niigi ŋodota ci anyigjai o zɛɛ makacin ibitizit gilanya amɔtɔ ram ŋodotaye ci anyigjai ḏokene ween tur adak ɔl e.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Mazi avɔ acin ɔl gi ci abiirni nɔɔgɔ ooti agɔɔn Yesu noko, izitɔ nɛ, “Izi didi tɛ nicini nyakaŋan baal ka kiiyak looc e nɛɛn.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Mazi akɔ aga Yesu arɔɔŋ niigi kagamit nɔɔnɔ ka kanycek kizi alaan dɔyiza, itiŋa ook biyɛnɛ niini doon.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Ma yomana ɔɔt nuyawa oginɛ liila.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Ma avɔ atɔɔt kavool, ma abaayiz liil ka kɔɔtɔ Kapernama. Mazi ŋaan awɔ liil kɛŋa nɔkɔ, izi lɔɔci baalin. Maje Yesu ŋaan kurum nɔɔgɔ.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Maje ŋɔɔti ci appe ivaan, ma ayɛlyɛlan maam ɔrɔɔt ɛlɛ.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Mazi ŋaan awɔ niigi liil kɛŋa nɔkɔ, icinit niigi Yesu awoya maam tadena iima nɔɔgɔ. Anyayit ni niigi ŋoliin ɔrɔɔt ɛlɛ.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinu looc! Aneeta gi.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Ma atalnɛ niigi, ma atoodek nɔɔnɔ kavool. Ŋintimiliny nɔkɔ urum kavooli dɔwɔn ci ŋin ona avunak niigi laadun e.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Ma ŋeeretine co icinit kɔlɛ baal ooŋnonek looc liil baagita e ɔɔtɔ kavooli baal abil ŋinaante e. Maje niigi aga ŋaan Yesu korkorit been nuyak ogin kavoole nice, bar aga otoŋtek niigi nɔɔnɔ looc.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Maje bodo kavoolɛta ogɛnɛ avu looce o kazi Tiberas zɛɛ ma avu ajɔŋɔz liiltok ŋinbaal adayi ɔl ḏɔkɛn baal anyek nɔɔgɔ Yesu ŋaabaal anyekɛ rak niini Jook zany e.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Mazi avɔ acin ɔl Yesu kibeen nuyak ogin azeetɔ ŋinaante, otoodit niigi kavoolɛt nicoko ɔɔt Kapernama ka kɔɔt korooŋit Yesu.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Mazi avɔ ajowa niigi Yesu liil baagita, enektek nɔɔnɔ nɛ, “Alaan o demziinto, akunai ŋinito waŋa?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, alaŋ niiga arooŋnyaŋ aneet giye ci agayu kaal baal kagoon atɛɛt ɔl biye e, bar arooŋnyaŋ o giye ci ḏɔkɛn baal adaku zɛɛ ma anyernu e.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Má aliŋliŋnyu zin dayiin o gɔɔn ame, bar iliŋliŋit dayiin o ɛɛl kodot ween rogɛt o abil been nɛɛn. Nici zin dayiin o ka tiŋeere kanyuŋ Ŋɛɛrti Eeto igeet nɛɛn, eeci agama Jooi ween baatinai liŋliŋɔn onin.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Ma ajin niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Mayo zin kutuguza gitaz ci arooŋnyet Jooi ageeta kutuguza o?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Liŋliŋɔn o Joowo arɔɔŋ ŋaatunooŋ nɛɛn ci atuyu eet o itoona niini nɔɔnɔ.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Inoko gitaz ci agoon atɛɛt ɔl biye kacina ka kanyet kutuyin ineet o?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Baale adak jijitigaacak dayiin o kazi mana balala kiyo aduwa waragɛwi o Joowo azi nɛ, Anyek baale niini nɔɔgɔ ḏɔkɛn ci tammu tadenu kadayit.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ḏokoc baal adaku aku tamma e, alaŋ een Mosis nɛɛn o anyuŋ igeet, bar baaba nɛɛn o anyuŋ igeet. Inoko zin bar anyuŋ niini igeet ḏokoc ween didi o aku tammu tadena.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Eeci ḏokoc o anyuŋ Jooi nɛɛn o akunak looc tammu tadena ka kanyek looc rogɛt.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan, nyet zin da gɔɔn ḏokoc nico tup nɔkɔ.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Aneeta nɛɛn o keen ḏokoc o rogeto. Ma ɛɛti ci akunakan aneet alaŋ bodo nɔɔnɔ adak magiz. Ma ɛɛti ci atuyan aneet alaŋ bodo nɔɔnɔ aruk kɔr been nɛɛn.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Zin kiyo uyene kaduwakuŋ igeet ka icintaŋ aneet e, bar ŋaan utuyaŋ nɔkɔ.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Mazin ɛɛti o anyan baaba aneet ŋaan akunakan. Ma eet ci akunakan aneet alaŋ naana katooi.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Eeci kakun naana tammu tadena looc o ka kiiya kutugu gi o arɔɔŋ ɛɛti o itoonanan aneet, alaŋ ka kiiya kutugu gi ci ɔɔ can doon.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Gi zin o arɔɔŋ baaba o itoonanan aneet nɛɛn ce. Arooŋnyan niini aneet calaŋ kakuluz eet codoi ole o anyan niini aneet. Bar abon kaŋaanɛ naana nɔɔgɔ daayiza iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Arɔɔŋ ɛɛti o itoonanan aneet ɔl dook o acin ŋɛɛrin, ma atu nɔɔnɔ, kojokta rogɛt o abil been nɛɛn. Ŋaan zin kaŋaanɛ naana nɔɔgɔ iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Enico otoŋomit ɔl o Juz Yesu, eeci azi nɛ, Niini ḏokoc ci akunak looc tammu tadena.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ma anɔ nɛ, “Ma dim nici alaŋ een Yesu ween ŋɛɛrti Josev nɛɛn o kaga naaga dook baatin kibeen yaatin o? Azi zin nɛ, Kakun tammu tadena kakunai looc o, ku?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Otoŋit ŋomtiin cunooŋ o.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Akɔm eet ci akunakan aneet, dooke coma anyaakan nɔɔnɔ baaba o itoonanan aneet, ka zin kitiŋawi naana nɔɔnɔ iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Ayɛɛt baale nyakaŋanɛta zɔɔz ci azi nɛ, Adɛmɛz waanma Jooi ɔl dook. Ma ɛɛti ci azii baaba, ma ɛdɛmzɛ niini ŋaatin, akunakan aneet.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Alaŋ zin bar zɔɔz nico akati kɛŋ cinɛ gi ci anyawun eet ci icinun baatinai, bar eet o aku Joowa nɛɛn o icinun nɔɔnɔ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ɛɛti ci atuwe ajowa niini rogɛt o abil been nɛɛn.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Zin aneeta nɛɛn o keen ḏokoc o rogeto.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Baale jijitugooc adayit dayiin o kazi mana baal iina tammu tadena balala e, ma bar niigi waanice ŋaan adaai labak.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Mazin bar nicini ḏokoc o akunak looc tammu tadena ka kadak ɛɛti ci deer, ma alaŋ bodo adaai.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Keen zin naana ḏokoc o rogeto o akunak looc tammu tadena nɛɛn. Ma ɛɛti ci adak ḏokoc nico, orok niini izi nɛɛn. Ma ḏokoc ci kanyi naana nɔɔnɔ o ɛlɛ onan kanyi looc ka kojoktai ɔl rogɛt nɛɛn.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Zin zooze nico adaŋtɔ ɔl o Juz niigi maany bornɛt nɔŋa anɔ nɛ, “Ma dim ɛɛti nici ka kanyet ɛlɛ cino kadayit ku?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, mã alaŋ adaku ɛlɛ ci Ŋɛɛrti Eeto o, ma alaŋ awudu biye ogin, alaŋ ajowanu rogɛt o abil been nɛɛn.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Ma ɛɛti ci adak ɛlɛ can o, ma awot biye cigan o, ajowa niini rogɛt o abil been nɛɛn, ma kaŋaanɛ katin naana nɔɔnɔ korok iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Eeci ɛlɛ cane o dayiin ween didi, maje biyeta cigane o kodɛn ween didi.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Ma ɛɛti ci adak ɛlɛ can o, ma awot biye cigan o, aavi niini ŋaatan, ma kaavɛ naana ŋaatin buk.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Zin baaba o itoonanan aneet nɛɛn o anyek rogɛt ɔl dook, ma anyan buk niini rogɛt aneet. Mazin buk gole nico kanyi naana rogɛt ɔl o adak ɛlɛ onan.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Nici zin ḏokoc o akunak looc tammu tadena nɛɛn. Alaŋ atobɔ niini kibeen ḏɔkɛn o kazi mana baal adak jijitugooc, ma bodo adaai labak e. Mazin ɛɛti ci adak ḏokoc nico ojowa niini rogɛt o abil been nɛɛn.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Ma kaal nicoko aduwa Yesu ŋaati adɛmzi ɔl ceeze o lotento kuture o kazi Kapernam e.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Mazi avɔ azii nuyawa ci meel nuyawe ogin zɔɔz nico, izitɔ nɛ, “Demziin nici adɔi kak, ka zin yo tedec kiziik ŋɛnɛ?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Agawun ni Yesu zɔɔz ci aŋɔmtɔn niigi noko niini doon. Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Izi igeet zinzeeti gɛrzɛ giye nico?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Ma tiŋeere ma acinu Ŋɛɛrti Eeto amiironek tammu taden ŋinbaal aavɛ niini laadun e ka kibil ku?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Anyaa zin rogɛt Vɔŋizi o Joowo. Maje dɔyizi ci eet ci deer gi ci labak. Mazin zoozowa ci kaduwakuŋ naana o anyaakuŋ igeet Vɔŋiz kibeen rogɛt.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Bar zin ɔl ogɛnɛ ŋaatunooŋ alaŋ atuwe.” (Ma Yesu niini laadun kinatamma e aga ɔl o tiŋeere alaŋ atuwe kibeen eet o ka kiiya kataalɔi nɔɔnɔ nɔkɔ.)
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ma azi Yesu nɛ, “Gi zin nɛɛn o kanekuŋ nɛ, Akɔm eet ci akunakan aneet, dooke coma akɔlak nɔɔnɔ gɔl ci ka kiiyakan o baaba e.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Ma giye nico imiirye nuyawa ci meel nuyawe ogin ki vurut alaŋaan arɔɔŋ korkorit ki nɔɔnɔ.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Ma ajin Yesu nuyak ogin een amɔtɔ ram anek nɛ, “Arooŋnyu buk niiga ɔtɔɔz?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Ma abɛdɛkɛ Saiman Pitɔr nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, ka koota ŋaati ŋɛnɛ? Rogɛt o abil been nɛɛn anyei niina.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Kutuyin naaga itoonnyai niina Joowa.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Alaŋ een aneet nɛɛn ci kaŋeranuŋ igeet ci eeginu amɔtɔ ram noko? Bar anyak zin eet codoi ŋaatunooŋ ceen Loryen.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Aduwa niini gi nico o ariik niini Judaz ween ŋɛɛrti Saiman Iskariat baal ka kook kataalɔi nɔɔnɔ e, ma niini waanice nuyai codoi nuyawe o Yesu een amɔtɔ ram.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.