João 6
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Ma vurte nice abaayiz Yesu liil o Galili ook baagita. (Kazi liil nico zaar nɛ Tiberas.)
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Ma ano kɔlɛ ci appe nɔɔnɔ, eeci icinit niigi kaal o atɛɛt ɔl biye baal agɔɔn niini arogzi ɔl o amɔɔr e.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Otoodit ni Yesu been nuyak ogin bɛ taden, ma avɔ aavtiz loota ŋinaante.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Maje iiteni o gɔɔn anyayi ɔl o Juz lotɛn uneeŋ vardaŋinto izi ajɔn.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Mazi adɔŋ Yesu ɔɔ, acin kɔlɛ ci meel avunak nɔɔnɔ. Ijinun ni Pilip enek nɛ, “Kayo kataalta dayiin ci alɛɛnɔ ki ɔl nicoko dook ŋaa?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 (Aduwa niini gi nico o arɔɔŋ kicina Pilip. Maje niini laadun aga gi ci ka kutugu nɔkɔ.)
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Ma abɛdɛkɛ Pilip nɔɔnɔ anek nɛ, “Arɔɔŋ guruc ceen kaboot ram ka nuun kojowa ɛɛti codoi ŋaatineeŋ dayiin ci miliny.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Ma anek Andoru ween nuyai onin een gɔtɔni Saiman Pitɔr nɛ,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Anyak logo ci anyak ḏɔkɛn ceen tur kibeen kuluk ci miliny een ram ŋaato. Ka zin yo dayiin ci miliny tɛr noko kutuguwek ɔl ci meelik noko naa?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anycek ɔl kaavtiyɔ loota.” Maje ŋinita ŋinti aliz anyak artɛ ci colai. Aavtiyɔ ni ɔl loota. Maje ɔl nici dook een eet amɔtɔ lak tur lɛlɛn tur (5000).
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Odoma ni Yesu ḏɔkɛn, ma anyek Jook zany, ma anyek nuyak ogin ka keŋeryek ɔl. Ma adoma bodo kuluk, ma anyek ɔl ewe. Ma adake ɔl dook zɛɛ ma anyɛr.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Mazi ook ipiiyantɛ ɔl dook, enek Yesu nuyak nɛ, “Uluta dayiin ci anyigjai o kɔkɔm ci ooŋneku looc.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Ma alota niigi ŋodota ci anyigjai o zɛɛ makacin ibitizit gilanya amɔtɔ ram ŋodotaye ci anyigjai ḏokene ween tur adak ɔl e.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Mazi avɔ acin ɔl gi ci abiirni nɔɔgɔ ooti agɔɔn Yesu noko, izitɔ nɛ, “Izi didi tɛ nicini nyakaŋan baal ka kiiyak looc e nɛɛn.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Mazi akɔ aga Yesu arɔɔŋ niigi kagamit nɔɔnɔ ka kanycek kizi alaan dɔyiza, itiŋa ook biyɛnɛ niini doon.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Ma yomana ɔɔt nuyawa oginɛ liila.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Ma avɔ atɔɔt kavool, ma abaayiz liil ka kɔɔtɔ Kapernama. Mazi ŋaan awɔ liil kɛŋa nɔkɔ, izi lɔɔci baalin. Maje Yesu ŋaan kurum nɔɔgɔ.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Maje ŋɔɔti ci appe ivaan, ma ayɛlyɛlan maam ɔrɔɔt ɛlɛ.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Mazi ŋaan awɔ niigi liil kɛŋa nɔkɔ, icinit niigi Yesu awoya maam tadena iima nɔɔgɔ. Anyayit ni niigi ŋoliin ɔrɔɔt ɛlɛ.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinu looc! Aneeta gi.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Ma atalnɛ niigi, ma atoodek nɔɔnɔ kavool. Ŋintimiliny nɔkɔ urum kavooli dɔwɔn ci ŋin ona avunak niigi laadun e.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Ma ŋeeretine co icinit kɔlɛ baal ooŋnonek looc liil baagita e ɔɔtɔ kavooli baal abil ŋinaante e. Maje niigi aga ŋaan Yesu korkorit been nuyak ogin kavoole nice, bar aga otoŋtek niigi nɔɔnɔ looc.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Maje bodo kavoolɛta ogɛnɛ avu looce o kazi Tiberas zɛɛ ma avu ajɔŋɔz liiltok ŋinbaal adayi ɔl ḏɔkɛn baal anyek nɔɔgɔ Yesu ŋaabaal anyekɛ rak niini Jook zany e.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Mazi avɔ acin ɔl Yesu kibeen nuyak ogin azeetɔ ŋinaante, otoodit niigi kavoolɛt nicoko ɔɔt Kapernama ka kɔɔt korooŋit Yesu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Mazi avɔ ajowa niigi Yesu liil baagita, enektek nɔɔnɔ nɛ, “Alaan o demziinto, akunai ŋinito waŋa?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, alaŋ niiga arooŋnyaŋ aneet giye ci agayu kaal baal kagoon atɛɛt ɔl biye e, bar arooŋnyaŋ o giye ci ḏɔkɛn baal adaku zɛɛ ma anyernu e.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Má aliŋliŋnyu zin dayiin o gɔɔn ame, bar iliŋliŋit dayiin o ɛɛl kodot ween rogɛt o abil been nɛɛn. Nici zin dayiin o ka tiŋeere kanyuŋ Ŋɛɛrti Eeto igeet nɛɛn, eeci agama Jooi ween baatinai liŋliŋɔn onin.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Ma ajin niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Mayo zin kutuguza gitaz ci arooŋnyet Jooi ageeta kutuguza o?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Liŋliŋɔn o Joowo arɔɔŋ ŋaatunooŋ nɛɛn ci atuyu eet o itoona niini nɔɔnɔ.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Inoko gitaz ci agoon atɛɛt ɔl biye kacina ka kanyet kutuyin ineet o?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Baale adak jijitigaacak dayiin o kazi mana balala kiyo aduwa waragɛwi o Joowo azi nɛ, Anyek baale niini nɔɔgɔ ḏɔkɛn ci tammu tadenu kadayit.”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ḏokoc baal adaku aku tamma e, alaŋ een Mosis nɛɛn o anyuŋ igeet, bar baaba nɛɛn o anyuŋ igeet. Inoko zin bar anyuŋ niini igeet ḏokoc ween didi o aku tammu tadena.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Eeci ḏokoc o anyuŋ Jooi nɛɛn o akunak looc tammu tadena ka kanyek looc rogɛt.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan, nyet zin da gɔɔn ḏokoc nico tup nɔkɔ.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Aneeta nɛɛn o keen ḏokoc o rogeto. Ma ɛɛti ci akunakan aneet alaŋ bodo nɔɔnɔ adak magiz. Ma ɛɛti ci atuyan aneet alaŋ bodo nɔɔnɔ aruk kɔr been nɛɛn.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Zin kiyo uyene kaduwakuŋ igeet ka icintaŋ aneet e, bar ŋaan utuyaŋ nɔkɔ.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Mazin ɛɛti o anyan baaba aneet ŋaan akunakan. Ma eet ci akunakan aneet alaŋ naana katooi.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Eeci kakun naana tammu tadena looc o ka kiiya kutugu gi o arɔɔŋ ɛɛti o itoonanan aneet, alaŋ ka kiiya kutugu gi ci ɔɔ can doon.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Gi zin o arɔɔŋ baaba o itoonanan aneet nɛɛn ce. Arooŋnyan niini aneet calaŋ kakuluz eet codoi ole o anyan niini aneet. Bar abon kaŋaanɛ naana nɔɔgɔ daayiza iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Arɔɔŋ ɛɛti o itoonanan aneet ɔl dook o acin ŋɛɛrin, ma atu nɔɔnɔ, kojokta rogɛt o abil been nɛɛn. Ŋaan zin kaŋaanɛ naana nɔɔgɔ iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Enico otoŋomit ɔl o Juz Yesu, eeci azi nɛ, Niini ḏokoc ci akunak looc tammu tadena.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Ma anɔ nɛ, “Ma dim nici alaŋ een Yesu ween ŋɛɛrti Josev nɛɛn o kaga naaga dook baatin kibeen yaatin o? Azi zin nɛ, Kakun tammu tadena kakunai looc o, ku?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Otoŋit ŋomtiin cunooŋ o.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Akɔm eet ci akunakan aneet, dooke coma anyaakan nɔɔnɔ baaba o itoonanan aneet, ka zin kitiŋawi naana nɔɔnɔ iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Ayɛɛt baale nyakaŋanɛta zɔɔz ci azi nɛ, Adɛmɛz waanma Jooi ɔl dook. Ma ɛɛti ci azii baaba, ma ɛdɛmzɛ niini ŋaatin, akunakan aneet.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Alaŋ zin bar zɔɔz nico akati kɛŋ cinɛ gi ci anyawun eet ci icinun baatinai, bar eet o aku Joowa nɛɛn o icinun nɔɔnɔ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ɛɛti ci atuwe ajowa niini rogɛt o abil been nɛɛn.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Zin aneeta nɛɛn o keen ḏokoc o rogeto.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Baale jijitugooc adayit dayiin o kazi mana baal iina tammu tadena balala e, ma bar niigi waanice ŋaan adaai labak.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Mazin bar nicini ḏokoc o akunak looc tammu tadena ka kadak ɛɛti ci deer, ma alaŋ bodo adaai.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Keen zin naana ḏokoc o rogeto o akunak looc tammu tadena nɛɛn. Ma ɛɛti ci adak ḏokoc nico, orok niini izi nɛɛn. Ma ḏokoc ci kanyi naana nɔɔnɔ o ɛlɛ onan kanyi looc ka kojoktai ɔl rogɛt nɛɛn.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Zin zooze nico adaŋtɔ ɔl o Juz niigi maany bornɛt nɔŋa anɔ nɛ, “Ma dim ɛɛti nici ka kanyet ɛlɛ cino kadayit ku?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, mã alaŋ adaku ɛlɛ ci Ŋɛɛrti Eeto o, ma alaŋ awudu biye ogin, alaŋ ajowanu rogɛt o abil been nɛɛn.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Ma ɛɛti ci adak ɛlɛ can o, ma awot biye cigan o, ajowa niini rogɛt o abil been nɛɛn, ma kaŋaanɛ katin naana nɔɔnɔ korok iitene ci aṯornɛkɛ lɔɔci e.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Eeci ɛlɛ cane o dayiin ween didi, maje biyeta cigane o kodɛn ween didi.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ma ɛɛti ci adak ɛlɛ can o, ma awot biye cigan o, aavi niini ŋaatan, ma kaavɛ naana ŋaatin buk.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Zin baaba o itoonanan aneet nɛɛn o anyek rogɛt ɔl dook, ma anyan buk niini rogɛt aneet. Mazin buk gole nico kanyi naana rogɛt ɔl o adak ɛlɛ onan.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Nici zin ḏokoc o akunak looc tammu tadena nɛɛn. Alaŋ atobɔ niini kibeen ḏɔkɛn o kazi mana baal adak jijitugooc, ma bodo adaai labak e. Mazin ɛɛti ci adak ḏokoc nico ojowa niini rogɛt o abil been nɛɛn.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Ma kaal nicoko aduwa Yesu ŋaati adɛmzi ɔl ceeze o lotento kuture o kazi Kapernam e.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Mazi avɔ azii nuyawa ci meel nuyawe ogin zɔɔz nico, izitɔ nɛ, “Demziin nici adɔi kak, ka zin yo tedec kiziik ŋɛnɛ?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Agawun ni Yesu zɔɔz ci aŋɔmtɔn niigi noko niini doon. Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Izi igeet zinzeeti gɛrzɛ giye nico?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Ma tiŋeere ma acinu Ŋɛɛrti Eeto amiironek tammu taden ŋinbaal aavɛ niini laadun e ka kibil ku?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Anyaa zin rogɛt Vɔŋizi o Joowo. Maje dɔyizi ci eet ci deer gi ci labak. Mazin zoozowa ci kaduwakuŋ naana o anyaakuŋ igeet Vɔŋiz kibeen rogɛt.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Bar zin ɔl ogɛnɛ ŋaatunooŋ alaŋ atuwe.” (Ma Yesu niini laadun kinatamma e aga ɔl o tiŋeere alaŋ atuwe kibeen eet o ka kiiya kataalɔi nɔɔnɔ nɔkɔ.)
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Ma azi Yesu nɛ, “Gi zin nɛɛn o kanekuŋ nɛ, Akɔm eet ci akunakan aneet, dooke coma akɔlak nɔɔnɔ gɔl ci ka kiiyakan o baaba e.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Ma giye nico imiirye nuyawa ci meel nuyawe ogin ki vurut alaŋaan arɔɔŋ korkorit ki nɔɔnɔ.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Ma ajin Yesu nuyak ogin een amɔtɔ ram anek nɛ, “Arooŋnyu buk niiga ɔtɔɔz?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Ma abɛdɛkɛ Saiman Pitɔr nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, ka koota ŋaati ŋɛnɛ? Rogɛt o abil been nɛɛn anyei niina.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Kutuyin naaga itoonnyai niina Joowa.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Alaŋ een aneet nɛɛn ci kaŋeranuŋ igeet ci eeginu amɔtɔ ram noko? Bar anyak zin eet codoi ŋaatunooŋ ceen Loryen.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Aduwa niini gi nico o ariik niini Judaz ween ŋɛɛrti Saiman Iskariat baal ka kook kataalɔi nɔɔnɔ e, ma niini waanice nuyai codoi nuyawe o Yesu een amɔtɔ ram.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.